Örgütlerde Stresin Verimlilik ve Performansla Etkileşimi

Öz

Recently organizations pay too much worth and lose workforce while struggling with stress People are exposed to personal damages resulting from heavy strokes by stress For this reason it is obligatory that organizations have to come together to control illness of stress and determine precautions to keep the stress at the optimum level In this study the stress term and the symptoms of stress seen at human are given the factors that affect the organizational performans and productivity are investigated the stress term related with organizational base and the results and effects of organizational stress are explained Keywords: Organizational Stress Stressors Performans and Productivity at Organizations

Anahtar Kelimeler

• -

ÖRGÜTLERDE STRESİN VERİMLİLİK VE PERFORMANSLA ETKİLEŞİMİ

Öz

Günümüzde örgütler, stresle başetmek için çok büyük bedeller ödemekte ve işgücü kaybetmektedir. İnsanlar ise, stresin verdiği ağır darbeler sonucunda ciddi kişisel zararlar görmektedir. Bu nedenle örgütlerin, stres hastalığı karşısında bilinçlenmeleri, stresi kontrol altına almaları ve stresi optimum düzeyde tutmak için gerekli önlemleri almaları bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu çalışmada, stres kavramı ve stresin insanda görülen belirtileri üzerinde durulmuş, işletmelerde verimliliği ve performansı belirleyen etkenler incelenmiş, örgütsel stres kavramına değinilmiş, stresin örgütler üzerindeki etkileri verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Stres, Stres Kaynakları, İşletmelerde Verimlilik ve Performans

Kaynakça

1. AILEN, R. (1983). Human Stress: It's Nature and Control. New York: McMilan Pub.
2. ATAAY, İ.D. (1985). İş Değerleme ve Başarı Değerleme Yöntemleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayını, Yayın No:3309.
3. BAYRAK, S. (1998). “Stres ve Örgütsel Sonuçları”, VI. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi”, Eskişehir (21-23 Mayıs) Anadolu Üniversitesi.
4. BİNGÖL, D. (1990). Personel Yönetimi ve Beşeri İlişkiler. Erzurum: Atatürk Üniv.Yay., No:676.
5. BUMİN, B. ve ŞENGÜL, A. (2000). “İnsan Kaynaklarının Değerliliği ve Organizasyonlarda Role Dayalı Stres Kaynakları Üzerine Bir Araştırma”, VIII.Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Nevşehir (25-27 Mayıs).
6. CAN, H. (1992). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Adım Yayıncılık.
7. CAPLAN, R.D. ve JOHN, R.P. (1973). Organizational Stress and Individual Strain. New York: A.J. Marrow.
8. CERTO, S.C. (1992). Modern Management; Quality, Ethics, and the Global Environment. Fifth Edition. Boston: Allyn and Bacon.

9. CONNOR, P.E. ve WORLEY, C.H. (1991). “Managing Organizational Stres”. Business Quarterly, V.56, No.1.
10. CORLET, E.N. ve RICHARDSON, J. (1981). Stress, Work Design, and Productivity, New York: John Wiley & Sons.
11. CRAMPTON, S., HODGE, J.W., MISHRA, J.M. ve PRICE, S. (1995). “Stress and Stress Management”. SAM Advanced Management Journal, Summer.
12. ÇETİNER, Ö. (1999). “Deprem Sonrası Stres Yönetimi”. MESS Mercek İşveren Gazetesi (Ekim).
13. DAVIS, K. (1987). Human Behavior At Work: Organizational Behavior. New Delhi: TATA McGraw Hill.
14. DAVIS, K. (1988). (Çev. Kemal Tosun ve diğ.) İşletmede İnsan Davranışı; Örgütsel Davranış, 3.b., İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi Ya. No:199.
15. DAVIS, K. ve NEWSTROM, J.W. (1988). Organizatianol Behavior; Human Behavior at Work. Ninht Edition, New Jersey: McGraw-Hill, Inc.
16. DEFRANK, R.S. ve IVANCEVICH, J. (1998). “Stress on the Job: an Executive Update”. The Academy of Management Executive, (August) V:12. No.3.
17. DİCLE, Ü. (1982). Yönetsel Başarının Değerlendirilmesi ve Türkiye Uygulaması. Ankara: ODTÜ Ya. No:43.
18. DUBRIN, A.J. (1974). Fundamentals of Organizational Behavior; An Applied Perspective. New York: Pergamon Press Inc.
19. ELLIOT, G.R. ve EISDORF, C. (1982). Stress and Human Health. Springer Pub. Co.
20. ERDİL, O. (1998). “İşgörenlerin Performans Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar ve Sanayi İşletmelerinde Bir Uygulama”. VI.Ulusal İşletmecilik Kongresi (Kasım).
21. ERDOĞAN, İ. (1990). İşletme Yönetiminde Kişiliğe Bağlı Çatışma, Stres ve Çözüm Yolları. Ankara: MESS Yay.
22. ERDOĞAN, İ. (1991). İşletmelerde Personel Seçimi ve Başarı Değerleme Teknikleri, İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi Ya. No:248.
23. ERDOĞAN, İ. (1994). İşletmelerde Davranış, 4.B. İstanbul: Beta Yayınevi.
24. EREN, E. (1998), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul:Beta Yayınevi.
25. ERTEKİN, Y. (1993). Stres ve Yönetim. Ankara: TODAİE, Ya. No. 253.
26. FRIEDMAN, M. ve ROSENMAN, R.H. (1974). Type A Behavior and Your Heart, New York: Alfred A. Knopf Inc.
27. GEORGE, J.M. ve GARETH, R.J. (1999). Understanding and Managing Organizationaal Behavior. Second Edition, Massachuset: Addison Wesley Pub. Com.
28. GILMER, B.V.H. (1975). Applied Psyhology Adjustment in Living and Work. New York: McGraw Hill.
29. HELLIRIEGEL, D., SLOCOM Jr, J.W. ve WOODMAN, R.W. (1995). Organizational Behavior, Seventh Edition, New York: West Pub. Com.
30. HUGH, H.A. ve FELDMAN, D.C. (1986). Organizational Behavior, New York: McGraw-Hill Book Co.
31. IVANCEVICH, J.M. ve MATTESON, M.T. (1990). Organizational Behavior and Management. Second Edition, Richard D Irwin, Inc.
32. KALDIRIMCI, N. (1983). “Örgütsel Davranış Açısından Stres”. Erciyes Ün. İİBF Dergisi, (Aralık) Sayı 5.
33. KATZ, D. ve KAHN, R.L. (1997). (Çev.Halil Can, Yavuz Bayar). Örgütlerin Toplumsal Psikolojisi. Ankara: Doğan Basımevi.
34. KREITNER, R. ve KINICKI, A. (1989). Organizational Behavior. Richard D. Irwin Inc.
35. KÜÇÜKASLAN, A. (1994). “İstanbul Telefon Başmüdürlüğünde Çalışan Telefon Operatörlerinin Stres-İş Doyumu İlişkisinin İncelenmesi”. İstanbul: M.Ü.,S.B.E. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi)
36. LUTHANS, F. (1992). Organizational Behaviour. New York: McGraw Hill. Inc.
37. MAGNUSON, J. (1990). “Stress Management”, Journal of Property Management, (May-June) V.55, No.3.
38. MCAFEE, R.B. ve CHAMPAGNE, P.J. (1987). Organizational Behavior A Manager’s View. New York: West Pub. Com.
39. PAKSOY, M. (1986). “İşletmelerde Stres, A ve B Tipi Davranış (Kişilik)”. İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi Dergisi, C:15, S:2.
40. PEHLİVAN, İ. (1995). Yönetimde Stres Kaynakları. Ankara:Pegem Yayınları, Personel Geliştirme Merkezi, No:16.
41. PERREWE, P. ve VICTORY, F.A. (1988). “Combatting Job Stres”. Training & Development Journal (April).
42. ROBBINS, S.P., (1989). Organizational Behavior: Concepts, Controversies, and Applications. Fourth Edition, New Jersey: Prentice-Hall, Inc.
43. ROSENMAN, R.H. ve CHASNEY, M.A. (1985). Specifity in Stress Models: Examples Dravvn From Type A Behavior. New York: C.L.Cooper.
44. SAMUEL, W. (1981). Personality. London: McGraw Hill Book Co.
45. SANDERS, J.C., FULKS, D.L., ve KNOBLETT, J.K. (1995). “Stress and Stress Management in Public Accounting”. The CPA Journal, (August).
46. SCHAFER, W. (1987). Stress Management For Wellness. New York: Mc.Graw Hill.
47. SCHERMERBORN Jr., J.R., HUNT, J.G., ve OSBORN, R.N. (1988). Managing Organizational Behavior. Third Edition, New York: John Wiley & Sons, Inc.
48. SCHERMERBORN Jr., J.R., HUNT, J.G., ve OSBORN, R.N. (1994). Managing Organizational Behavior. Fifth Edition, New York: John Wiley & Sons, Inc.
49. SELYE, H. (1977). Stress Without Distress. Teach Yourself Books, Yıl.3, Sayı.21.
50. SULLIVAN, S.E. ve BHAGAT, R.S. (1992). “Organizational Stress, Job Satisfaction and Job Performance: where do we go from here?”. Journal of Management, V:18, N:2.
51. ŞENCAN, H. (1986). “Yönetici Gerilimi Kişilik Başaçıkma Süreçleri İlişkisi ve Metal Sanayiinde Uygulama Bir Araştırma”. İstanbul: İ.Ü. Sos. Bil. Ens., Doktora Tezi.
52. UYARGİL, C. (1994). İşletmelerde Performans Yönetimi Sistemi. İstanbul: İ.Ü. İşl. Fak.Ya.
53. VOLUCK, P.R. ve ABRAMSON, H. (1987). “The Work Envoironment- How to Avoid Stres-related Disability Claims”. Personal Journal (May).
54. WERTHER, W.B. ve DAVIS, K. (1985). Personel Management and Human Resources, Second Edition, New York: McGraw-Hill Book Co.
55. WILLIAMS, J.C. (1982). Human Behavior in Organizations. 2nd Edition, Cincinnati Ohio: South-Western Publishing Co.
56. YÜKSEL, N. (1991). “Ruhsal Açıdan İşçi-İşveren İlişkileri, Kazalar ve Üretkenlik”, İş Sağlığı ve İş Güvenliği Sempozyumu, Ankara.