Büyük Ebeveynleriyle Yaşayan Çocukların Aile Ortamlarını Değerlendirmeleri

Öz

The purpose of this study is to examine how children in 12 13 year old age group in extended versus nuclear families perceive their families to identify the variables and to determine how indicative they are in the perception of their families and finally to determine the relationship between their perceptions and the family type In this study how children who live in extended families and nuclear families perceive their families as well as the educational level of their parents the attitudes of the parents in extended and nuclear families were examined and in the extended families with which grandparents they live the attitudes of the grand parents have an effect on children’s perception of their families were examined The results of the study show that between the children who live in extended and nuclear families there are significant Differences in terms of total scores and of the low levels of family evaluation scale There have been differences in the low levels of family evaluation scale and total scores in terms of the educational level of the parents the attitude of the mother and the attitude of the parents towards one another Key Words: Extended Family Nuclear Family Child

Anahtar Kelimeler

• -

BÜYÜK EBEVEYNLERİYLE YAŞAYAN ÇOCUKLARIN AİLE ORTAMLARINI DEĞERLENDİRMELERİ

Öz

Bu araştırma büyük ebeveynleriyle yaşayan ve yaşamayan 12-13 yaş grubu çocukların aile ortamını değerlendirmelerini belirlemek, etkili olabilecek etmenleri ortaya koymak, aileleri değerlendirmelerinin bazı değişkenlere göre farklılık yaratıp yaratmadığını belirlemek ve aileyi değerlendirme ile aile tipi arasında ilişki olup olmadığını saptamak amacıyla planlanmıştır. Araştırmada büyük ebeveynleriyle yaşamayan çocuklarda anne-baba tutumları ve öğrenim durumları değişkenlerinin, büyük ebeveynleriyle yaşayan çocuklarda ise birlikte yaşanılan büyük ebeveynin kim olduğu, anne-baba ve büyük ebeveynlerin birbirlerine karşı olan tutumları değişkenlerinin çocukların ailelerini değerlendirmelerinde farklılık yaratıp yaratmadığı incelenmiştir. Araştırma sonucunda büyük ebeveynleriyle yaşayan ve yaşamayan çocuklar arasında aile değerlendirme ölçeği alt boyutları ve toplam puan açısından önemli farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Çocukların anne-baba öğrenim düzeyi, anne tutumu değişkenleri ile aile değerlendirme ölçeğinin alt boyutlarına ve toplam puana ilişkin önemli farklılıklar saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Geniş Aile, Çekirdek Aile, Çocuk

Kaynakça

1. Başar, F. 1992. Ankara Kalaba Çocuk Islahevi’nde kalan 15-18 yaş grubu ergenlerin suça yönelmelerinde ailenin etkisi üzerine bir araştırma. Yüksek lisans tezi (basılmamış). Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Berns, M.R. 1993. Child, family, community. McGraw-Hill Book Company (21:22 p.), New York.
3. Dizman, H. 2003. Anne-babası ile yaşayan ve anne yoksunu olan çocukların saldırganlık eğilimlerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi (basılamamış). Ankara Üniversitesi, Ankara.
4. Fazlıoğlu, A. 1992. Toplumsal değişmenin aile yapısına ve kadın statüsüne etkileri. Yüksek lisans tezi (basılmamış). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
5. Fray, S.J. and Mark, H.A. 1987. the assertive distinction and the cross-cultural perspective. İnternational Journal For Advancement of Counselling 8 (103:111).
6. Gülmez, V. 1988. Toplumsal konumunun çocuğun eğitimi üzerindeki etkileri. Yüksek lisans tezi (basılmamış). Ege Üniversitesi, İzmir.
7. Köknel, Ö. 1996. Bireysel ve toplumsal şiddet. Altın kitaplar yayınevi, İstanbul.
8. Osterrieth, P. 1997. Infantive family. American Book Company (421 p.), New York.

9. Parrot, L.L. 1994.Caneer Decision Making and Family Functining. Disserta-tion Abstracts International, 55:1.
10. Recepov, R. 2000. Algılanan ana-baba davranışları (kültürler arası bir karşılaştırma). Doktora tezi (basılmamış). Ankara Üniversitesi, Ankara.
11. Sohtorikoğlu, Ş. 2000. 5-7 yaş çocuklarında aile kavramının gelişimini etkileyen faktörlerin incelenmesi. Yüksek lisans tezi (basılmamış). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
12. Warash, S. and Martin, J. 2000. Does aerobic exercise really enhance self-esteem in children. Journal of Sport Behavior 23 (51:61).
13. Yıldız, N. 1999. Çocukların okul başarısında aile ve çevresel faktörlerin rolü: Orta ikinci sınıf öğrencileri ile ilgili bir araştırma. Yüksek lisans tezi (basılmamış). Marmara Üniversitesi, İstanbul.