Türkçede Unvan Grupları Ve Diziliş Özellikleri Üzerine

Öz

Titles have very important place in people’s social life Generally word groups which are person name are being named as title group We saw different approachs about title groups when we reviewed grammar books In this context our study we were examined title groups in Turkish as syntactic Key Words: Title group of title syntax

Anahtar Kelimeler

• -

Türkçede Unvan Grupları Ve Diziliş Özellikleri Üzerine

Öz

Unvanlar insanların toplumsal hayatında önemli bir yere sahiptir Genel olarak bir kişi adı ve unvandan oluşan kelime grupları unvan grubu olarak adlandırılmaktadır Unvan gruplarıyla ilgili olarak gramer kitaplarını gözden geçirdiğimizde farklı yaklaşımlar olduğunu gördük ve bu farklı yaklaşımları değerlendirmek istedik Bu bağlamda çalışmamızda Türkçedeki unvan gruplarını sözdizimsel olarak inceledik Anahtar kelimeler: Unvan unvan grubu söz dizimi

Anahtar Kelimeler

• Unvan, unvan grubu, söz dizimi

Kaynakça

1. Banguoğlu, Tahsin(1990), Türkçenin Grameri, Ankara, TDK Yayınları:528.
2. Coşkun, Volkan (2000), Özbek Türkçesi Grameri, Ankara, TDK Yayınları: 752.
3. Demir, Nurettin, Emine Yılmaz (2003), Türk Dili El Kitabı, Ankara, Grafiker Yayınları.
4. Eker, Süer (2003), Çağdaş Türk Dili, Ankara, Grafiker Yayınları, 2. Baskı.
5. …………..(2004), “Türk kara kuvvetlerinde kullanılan birlik ve rütbe adlarının art zamanlı dilbilim incelemesi”, V. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri I, 20-26 Eylül 2004, TDK Yayınları: 855/I, 841-862. s.
6. Ergin, Muharrem (1989), Türk Dil Bilgisi, Bayrak Basım / Yayım / Tanıtım, İstanbul.
7. Ediskun, Haydar(1996), Türk Dilbilgisi, İstanbul, Remzi Kitabevi.
8. Gencan, Tahir Nejat (2001), Dilbilgisi, Ankara, Ayraç Yayınevi.

9. Hanser, Oskar (2003), Türkmence Elkitabı, Çev. Zühal Kargı Ölmez, İstanbul, Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi: 17.
10. Hatiboğlu, Vecihe (1978), Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, Ankara, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınları No: 276.
11. Kara, Mehmet (2000), Türkmence (Giriş-Gramer-Metinler-Sözlük), Ankara, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları: 2479.
12. Karahan, Leyla (2004), Türkçede Söz Dizimi, Ankara, 7. Baskı, Akçağ Yayınevi.
13. Keskin, Raşit (2003), Türkçe Dilbilgisi, Konya, Çizgi Kitabevi.
14. Kirişçioğlu, Fatih (1999), Saha (Yakut) Türkçesi Grameri, Ankara, TDK Yayınları: 594.
15. Koç, Kenan; Oğuz Doğan (2004), Kazak Türkçesi Grameri, Ankara, Gazi Kitabevi Yayınları.
16. Korkmaz, Zeynep (2003), Gramer Terimleri Sözlüğü, Ankara, TDK Yayınları: 575.
17. Özkan, Nevzat (1996), Gagavuz Türkçesi Grameri, Ankara, TDK Yayınları: 657.
18. Şimşek, Rasim (1987), Örneklerle Türkçe Sözdizimi, Trabzon.
19. Tekin, Talat (2000), Orhon Türkçesi Grameri, Ankara, Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi: 9.
20. Topaloğlu, Ahmet (1989), Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü, İstanbul, Ötüken Yayınları.
21. Yaman, Ertuğrul (2000), Türkiye Türkçesi ve Özbek Türkçesinin Söz Dizimi Bakımından Karşılaştırılması, Ankara, TDK Yayınları: 742.