9 Sınıf Fizik Dersi Optik Ünitesinin Bilgisayar Destekli Öğretiminde Kullanılan Animasyonların Ve Simülasyonların Akademik Başarıya Ve Akılda Kalıcılığa Etkisinin incelenmesi

Öz

The study was conducted to find out the effects of animations and simulations in computer assisted instruction on academic success and retention when teaching 8220;optic 8221; unit in physics for the ninth graders in secondary education The research sample consisted 79 students from a state school in Sarıçam district in Adana The data was collected during a 10 hour period in 2007 2008 academic term The data collection tools were prepared by the researcher in line with the optic unit in the 9th grade physics lesson and consisted physics academic success test pre test previous to the experimental phase and a post test following this phase The students also received a retention test after 12 weeks The tests were given to one control groups and two experimental groups The result of the study reveals positive correlations between animations and simulations and students 8217; academic success and retention When the results from the experimental group who received computer assisted instruction with animations and simulations were compared to these of control group there was a significant difference in their academic success However the analysis didn 8217;t show any significant difference in students 8217; retention levels Keywords: Physics Instruction Computer Assisted Education Computer Assisted Instruction Computer Animations Computer Simulations Optic

Anahtar Kelimeler

• -

9 Sınıf Fizik Dersi Optik Ünitesinin Bilgisayar Destekli Öğretiminde Kullanılan Animasyonların Ve Simülasyonların Akademik Başarıya Ve Akılda Kalıcılığa Etkisinin incelenmesi

Öz

Bu araştırma ortaöğretim dokuzuncu sınıf fizik dersi 8220;optik 8221; ünitesinin öğretiminde bilgisayar destekli öğretim yöntemlerinden animasyonların ve simülasyonların akademik başarıya ve kalıcılığa etkisini sınamak amacıyla yapılmıştır Araştırma Adana ili merkez Sarıçam ilçesindeki bir devlet ortaöğretim okulunda öğrenim görmekte olan toplam 79 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir Araştırmanın verilerini toplamak için 2007 2008 öğretim yılı ikinci döneminde yaklaşık olarak on saatlik bir çalışma yapılmıştır Veri toplama aracı olarak ortaöğretim 9 sınıf fizik dersinin 8220;optik 8221; ünitesi ile ilgili kazanımlar doğrultusunda araştırmacı tarafından hazırlanan fizik akademik başarı testi deneysel işlem öncesinde öntest deneysel işlem sonrasında sontest ve uygulamadan 12 hafta sonra da kalıcılık testi olarak kullanılmıştır Araştırmada iki deney ve bir kontrol grubu kullanılmıştır Araştırma sonuçlarına göre; bilgisayar destekli öğretim yöntemlerinden animasyonların ve simülasyonların öğrencilerin akademik başarılarını ve bilgilerin kalıcılıklarını olumlu yönde etkilediği görülmüştür Animasyonlar ve simülasyonlarla yapılan öğretim ile kontrol grubunun etkisi birbiriyle kıyaslandığında öğrencilerin akademik başarılarında anlamlı bir farklılığın olduğu ortaya çıkmış olup bilginin akılda kalıcılığında gruplar arasında anlamlı bir fark oluşmamıştır Anahtar Kelimeler: Fizik Öğretimi Bilgisayar Destekli Eğitim Bilgisayar Destekli Öğretim Bilgisayar Animasyonları Bilgisayar Simülasyonları Optik

Anahtar Kelimeler

• Fizik Öğretimi, Bilgisayar Destekli Eğitim, Bilgisayar Destekli

Kaynakça

1. Akçay, S., Aydoğdu , M., Yıldırım, H. ve Önder Şensoy, Ö. (2005). “Fen Eğitiminde İlköğretim 6. Sınıflarda Çiçekli Bitkiler Konusunun Öğretiminde Bilgisayar Destekli Öğretimin Öğrenci Başarısına Etkisi,” Kastamonu Eğitim Dergisi, 1(13), s; 103-116
2. Arıcı, N. ve Dalkılıç, E. (2006). “Animasyonların Bilgisayar Destekli Öğretime Katkısı: Bir Uygulama Örneği,” Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (2), s: 421-430.
3. Aycan, Ş., Arı, E., Türkoğuz, S., Sezer, H. ve Kaynar, Ü. (2002). “Fen ve Fizik Öğretiminde Bilgisayar Destekli Simülasyon Tekniğinin Öğrenci Başarısına Etkisi: Yeryüzünde Hareket Örneği,” M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15, s: 57-70
4. Aydoğdu, C. (2006). “Bilgisayar Destekli Kimyasal Bağ Öğretiminin Öğrenci Başarısına Etkisi,” AÜ . Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi. 1 (1), s: 80-90
5. Blake, C. ve Scanlon, E. (2007). “Reconsidering Simulations In Science Education At A Distance: Features Of Effective Use,” Journal of Computer Assisted Learning, 23, s; 491-502
6. Bozkurt, E. ve Sarıkoç, A. (2008). “Fizik Eğitiminde Sanal Laboratuar, Geleneksel Laboratuarın Yerini Tutabilir mi?,” Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi. 25, s: 89-100.
7. Büyüköztürk, S. (1999). Genel Öğretim Metotları. İstanbul: Öz Eğitim Yayınları
8. Güzeller, C. ve Korkmaz, Ö. (2007). “Bilgisayar Destekli Öğretimde Bir Ders Yazılımı Değerlendirmesi,” Kastamonu Eğitim Dergisi, 15 (1), s: 155–168.

9. İpek, İ. (2001). Bilgisayarla Öğretim: Ankara: Tıp Teknik Kitapçılık Ltd. Şti.
10. Kaptan, F. (1999). Fen Bilgisi Öğretimi. İstanbul: MEB yayınları
11. Karalar, H. ve Sarı, Y.(2007). Bilgi Teknolojileri Eğitiminde BDÖ Yazılımı Kullanma ve Uygulama Sonuçlarına Yönelik Bir Çalışma. Akademik Bilişim 2007. Dumlupınar Üniversitesi Kütahya.
12. Kılınç, A. ve Salman, S. (2006). “Fen ve Matematik Öğretmenleri Adaylarında Bilgisayar Okur Yazarlığı,” Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (2), s:151–152.
13. Kim, P. (2006). “Effects of 3D Virtual Reality of PlateTectonics on Fifth Grade Students’ Achievement and Attitude Toward Science,” Interactive Learning Environments, 14 (1), s; 25-34
14. Köse, S., Ayas, A. ve Taş, E. (2003). “Bilgisayar Destekli Öğretimin Kavram Yanılgıları Üzerine Etkisi: Fotosentez,” Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), s; 106-112.
15. Ong, S. ve Manan, M. (2004). “Virtual Reality Simulations and Animations in a Web- Based Interactive Manufacturing Engineering Module,” Computers& Education, Volume 43, Issue 4, December 2004, Pages 361-382
16. Özdener, N. (2005). “Deneysel Öğretim Yöntemlerinde Benzetişim (Sımulation) Kullanımı,” The Turkish Online Journal Of Educational Technology . 4 (4).
17. Park, Ik S., Lee, G. ve Kim, M. (2009). “Do Students Benefit Equally From Interactive Computer Simulations Regardless Of Prior Knowledge Levels?,” Computers & Education, 52, s; 649-655.
18. Rieber, Lloyd P. 1991. “Animation, Incidental Learning, and Continuing Motivation,” Journal of Educational Psychology, 83(3), s;318-328.
19. Sherwood, R. Hasselbring, T. (1984). “A Comparison of Student Achievement across Three Methods of Presentation of a Computer Based Science Simulation,” Learning Technology Center Technical Report Series. Report No; 84.1.5.
20. Şimşek, N. (1997). Derste Eğitim Teknolojisi Kullanımı. Ankara: Anıl Matbaa ve Ciltevi
21. Şimşek, A. ve Çalışkan, H. (2000). “Bilgisayar Destekli Öğretimin Tasarımlanmasında Öğrenme Bağlamı,” Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, özel sayı (8), s:1–7.
22. Tezcan, H. ve Yılmaz, Ü. (2003). “Kimya Öğretiminde Kavramsal Bilgisayar Animasyonları İle Geleneksel Anlatım Yönteminin Başarıya Etkileri,” Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi dergisi, 2(14), s:18–32.
23. Uşun, S. (2003). “Eğitim ve Öğretimde Bilgisayarların Yararları ve Bilgisayarlardan Yararlanmada Önemli Rol Oynayan Etkenlere İlişkin Öğrenci Görüşleri,” Kastamonu Eğitim Dergisi, 11 (2), s–369.
24. Wieman, Carl E. ve. Perkins, Katherine K. (2006). A Powerful Tool For Teaching Science,” Nature Physics, 2, s; 290-292.
25. Wosilait, K., Heron,P.R.L., Shaffer, P.S., McDermott, L.C. (1999). “Addressing student difficulties in applying a wave model to the interference and diffraction of light,” American Journal of Physics , 67(7), 5-15.
26. Yalçın, P. ve diğerleri (2003). “Maddeyi Tanıma Ünitesinin Kavratılmasında Görsel Öğretim Materyallerinin Etkisi Üzerine Bir Araştırma,” Kastamonu Eğitim Dergisi. 1(11), s: 115-120
27. Yalın, H. (2001). Materyal Geliştirme. Ankara: Nobel Yayıncılık