A SURVEY ON TECHNOLOGY TEACHING IN COMMUNICATION EDUCATION / Reflections of infrastructure and teaching staff quality on technology teaching in communication education

Öz

This study aims to examine the technology learning of students studying in communication faculties. In this context, the study examines the technical infrastructure of the communication faculties and the teaching staff both in terms of quantity and quality, and questiones the reflections of the current situation on technology teaching. It also focuses on whether there are difficulties in teaching information and communication technologies due to the generation gap between the teacher and the student, and how the socio-economic status of the students' families affect technology learning. In this context, it is sought that the opinions of the lecturers who teach information and communication technologies-based courses in communication faculties in Turkey. With the structured interview technique, 8 lecturers from 7 different communication faculties were interviewed. In the interviews, it was stated that the technical infrastructure inadequacies in the communication faculties, the lack of teaching staff in terms of quality and quantity, the digital divide between the teacher and the learner, the generation gap, the socio-economic status of the families, the student/quota excess in the communication faculties negatively affect the students' learning and using of technology. It has also been concluded that students are unwilling and unmotivated in the context of technology learning, and solution proposals have been created for the elimination of these problems.

Anahtar Kelimeler

• Communication faculties
• digital divide
• technology teaching
• technological inadequacies
• lack of instructors.

İLETİŞİM EĞİTİMİNDE TEKNOLOJİ ÖĞRETİMİ ÜZERİNE BİR ALAN ARAŞTIRMASI

Öz

Bu çalışma, iletişim fakültelerinde eğitim-öğretim gören öğrencilerin teknoloji öğrenimlerini sorgulamayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda iletişim fakültelerinin teknik altyapısının ve öğretim elemanlarının hem nicelik hem de nitelik olarak durumlarını irdelemekte ve mevcut durumun teknoloji öğretimi açısından eğitim-öğretime yansımalarını sorgulamaktadır. Ayrıca öğreten ve öğrenen arasında kuşak farkından dolayı bilgi ve iletişim teknolojileri öğretiminde güçlüklerin yaşanıp yaşanmadığına, öğrenci ailelerinin sosyo-ekonomik durumlarının teknoloji öğrenimini ne yönde etkilediğine de ışık tutmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda Türkiye’deki iletişim fakültelerinde bilgi ve iletişim teknolojileri tabanlı dersleri yürüten öğretim elemanlarının görüşlerine başvuran çalışma, yapılandırılmış mülakat tekniğiyle 7 farklı iletişim fakültesinden 8 öğretim elemanı ile görüşülmüştür. Görüşmelerde, iletişim fakültelerindeki teknik altyapı yetersizliklerinin, nitelik ve nicelik olarak öğretim elemanı eksikliğinin, öğreten ve öğrenen arasındaki dijital uçurumun ve kuşak farkının ve ailelerin sosyo-ekonomik durumlarının, iletişim fakültelerindeki öğrenci/kontenjan fazlalığının öğrencinin teknoloji öğrenimini ve kullanımını olumsuz yönde etkilediği; öğrencilerin teknoloji öğrenme bağlamında isteksiz ve motivasyonsuz olduğu sonuçlarına varılmış ve bu sorunların giderilmesine yönelik çözüm önerileri oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İletişim fakülteleri
• dijital uçurum
• teknoloji öğretimi
• teknolojik yetersizlikler
• öğretim elemanı yetersizliği.

Kaynakça

1. Akgül, M., Akdağ, M. (2018). İletişim eğitimi ve disiplinlerarasılık: İletişim fakültelerindeki akademisyen profili üzerine bir değerlendirme. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, 31, 1-20.
2. Aksoy, H. H. (2003). Eğitim kurumlarında teknoloji kullanımı ve etkilerine ilişkin bir çözümleme. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 1(4), 4-23.
3. Arık, M. B., Bayram, F. (2011). İletişim Eğitimi ve İletişim Akademisyenleri: Veriler Işığında Genel Bir Değerlendirme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15, 81-98.
4. Aslanargun, E., Bozkurt, S. Sarıoğlu, S. (2016). Sosyo Ekonomik Değişkenlerin Öğrencilerin Akademik Başarısı Üzerine Etkileri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(27/3), 201-234.
5. Atabek, G. Ş., Atabek, Ü. (2014). İletişim Eğitiminde Farklı Perspektifler: Öğrenciler, Akademisyenler ve Meslek Mensuplarının İletişim Eğitimi Hakkındaki Tutumları. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 38, 148-163.
6. Bezirgan Arar, Y. (2019). Gazetecilik Eğitimi Sonrası Mesleki Yönelim: 2010-2017 Ege Üniversitesi Gazetecilik Bölümü Mezunları Üzerine Bir Araştırma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 734-768.
7. Boz, N., Gür, B. S. (2021). İletişim Programlarının Kimliği: Üniversiteler ve Alanlar Arası Akademik Hareketlilik. Ankara Üniversitesi İlef Dergisi, 8(1), 9-34.
8. Bulut, S. (2019). Dijital Medyada Haber: Gazetecilikte Arama Motoru Optimizasyonu Uygulaması Üzerine Bir Araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 1087-1105.

9. Bulut, S. (2020). Dijital Çağda Medya: Makine Öğrenmesi, Algoritmik Habercilik ve Gazetecilikte İşlevsiz İnsan Sorunsalı. Selçuk İletişim, 13(1), 294-313.
10. Büyükaslan, A., Mavnacıoğlu, K. (2017). İletişim Fakültesi Ders Müfredatlarının Sektörün Nitelikli İşgücü Talebine Uyumu. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(2), 219-233.
11. Çakmak, Ö. (2008). Eğitimin ekonomiye ve kalkınmaya etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 33-41.
12. Çiftçi, C., Çağlar, A. (2014). Ailelerin sosyo-ekonomik özelliklerinin öğrenci başarısı üzerindeki etkisi: Fakirlik kader midir?. Journal of Human Sciences, 11(2), 155–175.
13. Eriçok, R. E., Yılancı, V. (2013). Eğitim Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Sınır Testi Yaklaşımı. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 8(1), 87-101.
14. Gezgin, S. (2005). Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi. İstanbul: Konrad-Adenauer Vakfı Yayınları. 65-78.
15. İçli, G. (2001). Eğitim, istihdam ve teknoloji. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(9), 65-71.
16. Karabulut, B. (2015). Bilgi Toplumu Çağında Dijital Yerliler, Göçmenler ve Melezler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 11-23 .
17. Köse, M. R. (1990). Aile sosyo ekonomik durumu, lise özellikleri ve üniversite sınavlarına hazırlama kurslarının eğitimsel başarı üzerine etkileri. Eğitim ve Bilim, 14(78), 9-17.
18. Kükrer, Ö. (2011). Erol Mutlu’nun İletişim Eğitimi Üzerine Düşünceleri ve Katkıları. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15: 161-163.
19. Miser, R. (2002). “Küreselleşen” Dünyada Yetişkin Eğitimi. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 35(1), 55-60.
20. Mutlu, E. (2000). Türkiye’de İletişim Eğitimi. İletişim Dergisi (Kış): 235-259.
21. OECD (2001). Understanding The Digital Divide. OECD Publications. https://www.oecd.org/sti/1888451.pdf
22. Özarslan, Z. (2019). Türkiye’de lisans düzeyindeki yeni medya eğitimi ve sektör beklentileri üzerine bir değerlendirme. Moment Dergi. 6(1), 150-175.
23. Öztürk, S. (2011). İletişim Eğitiminin Hedefi: Yeni Bir Entellektüel Yaratmak. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15, 145-156.
24. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the horizon, 9(5), 1-5.
25. Srinuan, C., Bohlin, E. (2011). Understanding the digital divide: A literature survey and ways forward. 22nd European Regional Conference of the International Telecommunications Society (ITS2011). Budapest, 18-21 September.
26. Sukkar, N. (2004). The digital divide and development. In Proceedings. 2004 International Conference on Information and Communication Technologies: From Theory to Applications. 27-28.
27. Şeker, M., Şeker, T. (2011). İletişim Eğitiminde Temel Sorunlar ve Açmazlar. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15, 99-118.
28. Şenel, A., Gençoğlu, S. (2003). Küreselleşen dünyada teknoloji eğitimi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(12), 45-65.
29. Tokgöz, O. (2003). Türkiye’de İletişim Eğitimi: Elli Yıllık Bir Geçmişin Değerlendirilmesi. Kültür ve İletişim Dergisi, 6, 9-32.
30. van Dijk, Jan ve Kenneth Hacker. 2003. “The digital divide as a complex and dynamic phenomenon. ” The information Society, 19(4), 315-326.
31. van Dijk, Jan. 2016. Ağ Toplumu. (Ö. Sakin, çev.) İstanbul: Kafka Yayınevi.
32. YMK4. (2019). Yeni Medya Çalışmaları IV. Ulusal Kongre Genel Değerlendirme ve Sonuç Bildirgesi. http://yenimedya.org.tr/content/kongre-sonu%C3%A7-bildirgesi. Erişim tarihi: 01.09.2021.
33. Yıldız, H., Seferoğlu, S. S. (2013). Sayısal uçurumun önlenmesinde eğitimin işlevi ve bilişim teknolojileri öğretmenlerinin bu süreçteki rolü. Middle Eastern & African Journal of Educational Research (MAJER), 3, 69-79.
34. YÖK İstatistik (2021). https://istatistik.yok.gov.tr/.