Okulöncesi Dönem Çocuklarin Eğitiminde Babalarin Rolü: Nitel Bir Analiz

Öz

Çocuğun her dönemde olduğu gibi okulöncesi dönem eğitiminde de babaların büyük görev ve önemi bulunmaktadır. Ancak yapılan çalışmalar incelendiğinde çocuk yetiştirme konusunda mevcut geleneksel görüş ve tutumlar ve babaların çalışma hayatlarından dolayı çocuklarının okulöncesi dönem eğitiminde gereğince rol almadıkları ve bu konuda anneleri yalnız bıraktıkları görülmektedir. Bu çalışmanın amacı 3-6 yaş okulöncesi dönem çocukların eğitiminde babaların rol alma durumlarını babaların, eşlerin ve öğretmenlerin görüşleri doğrultusunda belirlemektir. Araştırma 2019-2020 eğitim öğretim yılında Karadeniz de bir il merkezinde çocuğu 3-6 yaş anaokuluna devam eden gönüllü 5 baba, 5 anne ve 5 okulöncesi öğretmeni ile yürütülmüştür. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel model ile tasarlanan bu çalışmada görüşme tekniği ile araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu olan “Okulöncesi Dönem Çocukların Babalarının Eğitime Katılma Durumlarını Belirleme Formu” kullanılmıştır. Görüşme formundan elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda babaların çocuklarının eğitimine yönelik en çok eğitici oyun oynadıkları, okul ödevlerine yardımcı oldukları, okul ihtiyaçlarıyla ilgilendikleri ve çocukların okula gidiş-gelişlerini sağladıkları en az ise okul toplantılarına katıldıkları, aile katılım çalışmalarına katıldıkları, çocuğun ilgisini çekecek oyun, deney ve hikâye araştırdıkları belirlenmiştir. Yine araştırmaya göre babaların çocukların eğitimine katılımını anne ve babalar yeterli görürken öğretmenlerin yetersiz gördüğü belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Babalık rolü
• okul öncesi
• çocuk eğitimi

The Role of Fathers in the Education of Preschool Children: A Qualitative Analysis

Öz

As in every period of the child, fathers have a great duty and importance in preschool education. However, when the studies are examined, it is seen that due to the current traditional views and attitudes about child rearing and the working lives of the fathers, their children do not play a role in preschool education and leave the mothers alone. The aim of this study is to determine the role of fathers in the education of preschool children aged 3-6 years in line with the opinions of fathers, spouses and teachers. The research was carried out with 5 volunteers, 5 mothers and 5 preschool teachers whose children attend kindergarten at the age of 3-6 in a city center in the Black Sea in the 2019-2020 academic year. In this study, which was designed with a descriptive model, which is one of the qualitative research methods, the semi-structured interview technique developed by the researcher, "Form for Determining the Participation Status of Fathers of Preschool Children" was used. The data obtained from the interview form were analyzed by content analysis. As a result of the research, it was determined that fathers played the most educational games for their children, helped with school assignments, were interested in school needs, and at least attended school meetings, attended family participation studies, researched games, experiments and stories to attract the attention of the child. Again according to the research, it was determined that the teachers considered the participation of the fathers in the education of the children sufficient while the parents considered it insufficient.

Anahtar Kelimeler

• Paternity role
• child education
• preschool

Kaynakça

1. 1. Akduman, G.G. (2012). Okulöncesi Eğitime Giriş. Okul Öncesi Eğitimin Tanımı ve Önemi. Pegem Akademi. 3. Baskı. Ss 2-6 Anlıak, Ş. (2004). Okulöncesi Dönemde Çocuğun Yaşamında Baba ve Erkek Öğretmenin Rolü ve Önemi. Ege Eğitim Dergisi 2004 (5): 25-33.
2. 2. Aytaçlı, B. (2012). Durum Çalışmasına Ayrıntılı Bir Bakış. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi. 3 (1), 1-9.
3. 3. Baltacı, A. (2018). Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Cilt 7, Sayı 1, Ss. 231-274.
4. 4. Crouter,C., A., Perry-Jeckins, M., Huston, T. L. & Mchale, S. M. (1987). Process Underlying Father Involvement in Dual-Earner and Single Earner Families. Developmental Psychology, 23(3), 431-440.
5. 5. Gürşimşek, I., Kefı, S. ve Gırgın, G. (2007). Okulöncesi Eğitime Babaların Katılım Düzeyi ile İlişkili Değişkenlerin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı 33: 181-191.
6. 6. İnci, M.A. ve Deniz, Ü. (2015). Baba Tutumları ile Çocuğun Yaşı, Cinsiyeti, Doğum Sırası ve Kardeş Sayısı Değişkenleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. Cilt 7, Sayı 02.
7. 7. Karataş, Z. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi. Cilt 1, Sayı 1.
8. 8. Önder, A. (2004). Konuşarak ve Dinleyerek Anlaşalım: Ailede Etkileşim (2. Baskı). İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

9. 9. Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Cilt 11, Sayı1
10. 10. Özen, D.Ş. (2009). Ergenlerde Anneden Algılanan Kabul / İlgi ile Benlik-Algısı Arasındaki İlişki: Babadan Algılanan Kabul / İlginin Aracı Rolü. Türk Psikoloji Yazıları. Cilt 12, Sayı 24, ss. 28-38.
11. 11. Özgün, Ö., Aydilek Çiftçi, M. A. ve Erden, Ş. (2013). The Meaning of Fatherhood As Perceived by Turkish Police Fathers and Their Young Children. Educational Research & Reviews, 8(21), 1966-1978.
12. 12. Pekkarataş, E. (2010). 3-6 Yaş Çocukların Babalarının Çocuk Yetiştirme Tutumları ile Eğitime Katılım Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yüksek Lisans Tezi).
13. 13. Roberts, D., Coakley, T.M., Washington, T.J. & Kelley, A. (2014). Fathers’ Perspectives on Supports and Barriers that Affect Their Fatherhood Role. Sage Open, 1-10.
14. 14. Şahin, F.T., Çoşgun, A.A. ve Kılıç, Z.N.A. (2017). Babaların Çocuklarıyla Vakit Geçirme Durumlarına İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt 37, sayı 1, Ss 319-349.
15. 15. Şahin, F.T. ve Özbey S. (2007). Aile Eğitim Programlarına Baba Katılımının Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet. Cilt 18, Sayı 1, Ss 39 – 48.
16. 16. Taşkın, N. (2011). Çocukların Gelişiminde Katkıları Unutulanlar: Babalar. Eğitime Bakış Dergisi. Sayı 20, Ss 43-47
17. 17. Türkoğlu, B., Çeliköz, N., ve Uslu, M. (2013). 3-6 Yaş Aralığında Çocuğu Olan Babaların Nitelikli Zaman Algılarına Dair Görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 54- 71
18. 18. Türnüklü, A. (2000). Eğitim Bilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilim Yönetimi, 24, 543-559.
19. 19. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2003). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.