Reading and Documentation of Traditional Rural Olive Oil Mills in Cyprus

Öz

Many industrial buildings are valuable heritage buildings that should be conserved as well as the historic buildings since the conservation of these traditional values in the architectural context represents the sense and continuity of the culture of a particular society. Cyprus has been mostly described as an agricultural Island throughout the history due to geological and climatic factors. Olive is one of the most cultivated products of the Island. Therefore, there are many historical olive oil mills and factories in many villages around island. In general, traditional olive oil mills replaced with contemporary olive oil mills or they faced with functional obsolescence due to changing technology. Most of them are abandoned and left over with their original or ruined structures in the context. The lack of conservation investigations in Cyprus was fastened the abandonment process of these traditional olive oil mills within their context. However, there are some of them that are re-used with a new function. In this respect, aim of the present study is to identify and document the current situation of the historical rural olive oil mills in rural regions of Cyprus. Moreover, the study examines identification of common and different characteristics of the traditional rural olive oil mills and highlights the importance that they have to be adopted and maintained after documentation

Anahtar Kelimeler

• industrial heritage,rural,agriculture,olive oil mill,documentation,Cyprus

Geleneksel Kıbrıs Kırsal Zeytinyağı Değirmenlerinin İncelenme ve Belgelenmesi

Öz

Endüstri binaları, toplumun geleneksel kültürel değerlerinin hissedilebildiği tarihi binalardan bir tanesidir ve bu yüzden günümüzde korunması gereken önemli kültürel miras yapılarındandır. Kıbrıs, gerek coğrafi, gerek iklimsel özelliklerinden dolayı tarih boyunca tarım odaklı gelişim gösteren bir ada olma niteliğini taşımaktadır. Fakat genel anlamda teknolojinin hızla gelişmesi sonucunda bir çok geneleksel zeytin yağı değirmeni fonksiyonel özelliklerini yitirerek yerini çağdaş zeytin yağı değirmenlerine bırakmıştır. Ancak Kıbrıs’ta, koruma kavramı altında yeterli tetkiklerin ve irdelemelerin yapılmaması bu binaların atıl duruma gelmesini hızlandırmıştır. Buna rağmen, fonksiyonel anlamda yeni kullanım kazandırılmış bazı tarihi zeytin yağı değirmenleri de bulunmaktadır. Bu bağlamda, çalışmanın ana amacı, kırsal kesimdeki tarihi zeytin yağı değirmenlerinin dokümantasyonu ile güncel durumlarının mimari yapıları üzerinden okunması üzerine kurgulanmıştır. Buna ek olarak, çalışma bağlamında yer alan tarihi kırsal zeytin yağı değirmenlerinin ortak ve farklılaşan özellikleri incelenmiş ve genel bağlamda dokümantasyon işleminden sonra söz konusu yapıların adaptasyonu ve devamlılığı ile ilgili önemli noktalara değinilmiştir

Anahtar Kelimeler

• endistüri mirası,kırsal,tarım,zeytin yağı değirmeni,dokümentasyon,Kıbrıs

Kaynakça

1. Alfey, J. (1992). The Industrial Heritage Managing Resource and Uses. New York: Routledge, Chapman and Hall Inc.
2. Altınoluk, Ü. (2000). Dosya: Endüstri Arkeolojisi Kapsamındaki Binalarda İşlev Dönüşümü, Mimarlik, pp. 7-8.
3. Aydin, O. and Okuyucu, E. (2009). Yeniden Kullanima Adaptasyon ve Sosyo-kültürel Sürdürülebilirlik Bağlaminda Afyonkarahisar Millet Hamamının Değerlendirilmesi, Megaron, Cilt 4, Sayi 1.
4. Boskou D., (1996). In: Boskou D (ed) History and characteristics of the olive tree. Olive oil: chemistry and technology, AOCS Press, Champaign, Illinois, pp 1–11.
5. Cantell, F. S. (2005). The Adaptive Reuse of Historic Industrial Buildings: Regulation Barriers, Best Practices and Case Studies master thesis. Virginia Polytechnic Institute and State University.
6. Cengizhan M., N. (Ed.). (2002). Endustri Yapilarinin Yeniden Kullanimi: Endüstri Arkeolojisinde Mimarlığın Yeri: Sanayinin Terkettiği Alanlarda Yeniden-Mimari, Mimarlik, pp.40-41.
7. Di Giovacchino L. (2000). In: Hardwood J, Aparicio R (eds) Technological aspects. Handbook of olive oil. Analysis and properties. Aspen Publications, pp 17–59.
8. Golmakani, G. (2011). Re-Functioning Potentials of Industrial Heritage in North Cyprus Case- Study: Zeyko Olive Oil Mill. unpublished master thesis, Eastern Mediterrenaean University, North Cyprus.

9. Heath, T. (2001). Adaptive re-use of offices for residential use. The Experiences of London and Toronto, Cities, 18(3), 173-184.
10. Heritage Council Victoria, Adaptive Reuse of Industrial Heritage: Opportunities & Challenges- available at www.dpcd.vic.gov.au/heritage/projects-andprograms
11. Kaplan, M., & Arıhan S. K. (2011). Antik Çağdan Günümüze Bir Şifa Kaynağı. Zeytin Ve Zeytinyağının Halk Tıbbında Kullanımı, Vııı. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi, İzmir/Özdere.
12. Kiristsakis, A.K. (1998). Composition of Olive Oil. In Olive Oil from the Tree to the Table. In A.K.
13. Kiritsakis, E.B. Lenart, W.C. Willet and R.J. Hernandez (Eds.) pp. 113–154, Food and Nutrition Press, Trumbull, CT.
14. Liphschitz N, Gophna R, Hartman M, Biger G. (1991). The Beginning Of Olive (Olea Europaea) Cultivation in The Old World. A Reassessment. J Arch Sci 18:441–453.
15. Lopez-Villalta L. C. (1998). The olive tree, the oil, the olive. Madrid, Spain. International Olive Oil Council Publications.
16. Orbaşlı, A. (2009). Re-using Existing buildings Towards Sustainable Regeneration. Oxford Brookes University.
17. Prokhorov, A. M. (Ed.). (1982). Great Soviet encyclopedia: Volume 30, Macmillan, Inc.
18. TICCIH, (2003). The Nizhny Tagil Charter for the Industrial Heritage, The International Committee for the Conservation of the Industrial Heritage.
19. Quantrill, M. (1995). Finnish Architecture and Modernist Tradition. Taylor & Francis.
20. Yorgancıoğlu,O.M. (1999) Kıbrıs’ta Zeytincilik, Zeytin ve Zeytinyağı, , Cyprus.
21. Olive and other Crop (Preservation) Law, 23 September 1938, Cyprus.