Antony Flew's Intellectual Transformation and Islamic Perception

Öz

Antony Flew has spent nearly two-thirds of his life arguing against the existence of an omnipotent and all-knowing God, but towards the end of his life, he has accepted the existence of one. He argues that his change is due to the principle of “follow the argument wherever it leads”. He states that at first the argument required to oppose the existence of God, but the argument now leads him to accept the idea that there is a God. This study will consider whether Flew applies the principle “follow the argument wherever it leads” when it comes to Islam. While doing this, first, Flew's conception of God, which he endorsed after accepting the existence of God, will be briefly described. Then, his thoughts on Christianity after the acceptance of God’s existence will be addressed. Next, the arguments he developed against Islam will be evaluated. Finally, it will be discussed whether he adapts the principle of “follow the argument wherever it leads” when Islam is at stake. As a result, it has been seen that Flew should at least have shown the tolerance he showed to Christianity, which he rejected, to Islam in accordance with the principle of “follow the argument wherever it leads” nevertheless, he did not reconsider his former harsh and biased claims about Islam

Anahtar Kelimeler

• Islam
• Christianity
• Deism
• Atheism
• Evidence
• Antony Flew.

Antony Flew’un Düşünsel Dönüşümü ve İslam Algısı

Öz

Ömrünün, neredeyse üçte ikisini her şeye gücü yeten ve her şeyi bilen bir Tanrı’nın varlığına karşı argümanlar geliştirmekte geçiren, ancak son zamanlarında bir Tanrı’nın varlığını kabul eden Antony Flew, değişiminin, her zaman temel aldığını iddia ettiği “kanıtın götürdüğü yere git” ilkesinin bir gereği olduğunu ileri sürer. Öncesinde kanıtın Tanrı’nın varlığına karşı durmayı gerektirdiğini ancak şu an kendisini bir Tanrı’nın var olduğu düşüncesini kabul etmeye yönlendirdiğini ifade eder. Bu çalışma, Flew’un “kanıtın götürdüğü yere gitmelisin” ilkesini İslam söz konusu olduğunda tatbik edip etmediğini ele alacaktır. Bunu yaparken öncelikle Flew'un görüş değiştirmesi sonrasında benimsediği Tanrı anlayışı kısaca anlatılacaktır. Daha sonra Hıristiyanlık hakkındaki düşüncelerine değinilecektir. Ardından İslam'a karşı ileri sürdüğü argümanlar değerlendirilecektir. Son olarak, İslam mevzubahis olduğunda Flew’un “kanıtın götürdüğü yere git” ilkesine uyup uymadığı tartışılacaktır. Sonuç olarak, Flew'un en azından reddettiği Hristiyanlığa göstermiş olduğu müsamahayı “kanıtın götürdüğü yere gitmelisin” ilkesi gereği İslam’a da göstermesi gerektiği ancak İslam’a dair eskiden sahip olduğu sert ve taraflı iddialarını yeniden gözden geçirmediği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• İslam
• Hristiyanlık
• Deizm
• Ateizm
• Kanıt
• Antony Flew

Kaynakça

1. Atay, Rıfat. “Din-Bilim İlişkisini Yeniden Düşünmek: Antony Flew’un Fikir Değiştirmesi Üzerine”. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 21/21 (2009), 65-87.
2. Aytepe, Mahsum. “Deizm-Bilim İlişkisi ve İslam Düşüncesi”. Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Dergisi 3/3 (2017), 113-136.
3. Cesur, Ertuğrul. Tevhidin Felsefesi – Bir Büyük Anlatı Olarak İslam. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2021. Çavuş, Cennet Ceren. İbn Arabi ve Schuon: Tasavvufi Metafizik ve Ezeli Hikmet. İstanbul: İnsan Yayınları, 2021.
4. Çavuş, Cennet Ceren. “Overcoming Religious Violence Through The ‘Mercy-Centric’ Theology Of Ibn Al-Arabi”. Birey ve Toplum 9/17 (2019), 5-15. https://doi.org/10.20493/birtop.566764
5. Doko, Enis. “Does Fine-Tuning Need an Explanation?” Kader 17/1 (2019), 1-14.
6. Dönmez, Mustafa. Dini Çeşitlilik Tasnifine Yeni Bir Bakış: Tarihselcilik ve Ehl-i Fetret Örneği. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
7. Flew, Antony. “Review of The Rediscovery of Wisdom, by D. Conway”. Philosophy 76/295 (2001), 164-167.
8. Flew, Antony. “The Terrors of Islam”. Challenges to the Enlightenment: In Defence of Reason and Science. ed. Paul Kurtz and Tim Madigan. New York: Prometheus Books, 1994.

9. Flew, Antony. There is a God: How the World’s Most Notorious Atheist Changed his Mind. New York: Harper One, 2007.
10. Flew, Antony. Yanılmışım Tanrı Varmış. çev. Hasan Kaya ve Zeynep Ertan. İstanbul: Profil Yayıncılık, 2011.
11. Flew, Antony - Habermas, Gary R. Did the Resurrection Happen?: A Conversation with Gary Habermas and Antony Flew. ed. David J. Baggett. Downers Grove, Illinois: IPV Books, 2009.
12. Flew, Antony - Habermas, Gary R. “My Pilgrimage from Atheism to Theism, A Discussion between Antony Flew and Gary Habermas”. Philosophia Christi 6/2 (2004), 197-211. https://doi.org/10.5840/pc20046224
13. İzin Badria, Merve. “İnce-Ayarlanmışlık Argümanı ve Çoklu Evrenler”. Rumeli İslam Araştırmaları Dergisi 10 (2022), 173-187.
14. Karaalp, Cahit. Bir Tefsir Problemi Olarak Cehennemin Ebediliği Problemi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2007.
15. Manafov, Rafiz. John Hick’in Din Felsefesinde Kötülük Problemi ve Teodise. Ankara: Elis Yayınları, 2019. Manafov, Rafiz. Karl Popper Aklı. İstanbul: İz Yayınları, 2020.
16. Mekki, Abdullah. “A Critical Appraisal of Antony Flew’s Conception of the Philosophical Foundations of Islam”. Intellectual Discourse 25/1 (2017).
17. Oktay, Ayşe Sıddıka - Güneş, Mehmet Burak. “Din Dili ve Antony Flew’un İnanç Değişikliğinin Din Diline Yansıması”. Bilimname 2019/39 (2019), 447-468. https://doi.org/10.28949/bilimname.580873
18. Ögcem, Ergin. “Antony Flew’de Tanrıya Dair Paradigma Değişikliği”. İslam Medeniyeti Araştırmaları Dergisi 1/2 (2015), 215-245. https://doi.org/10.20486/imad.02718
19. Özdemir, Metin. İslam Düşüncesinde Kötülük Problemi. İstanbul: Kaknüs Yayınları, 2014.
20. Özkan, Mehmet Şükrü. “Antony Flew’ün Ateizmden Tanrı İnancına Yolculuğunda Kanıtların Rolü: Eleştirel Bir Yaklaşım”. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi 3/2 (2018), 481-505. https://doi.org/10.31454/usb.476934
21. Reçber, Mehmet Sait. “Tanrı’nın Varlığının Delilleri”. Din Felsefesi. 123-156. Ankara: Grafiker, 5. Basım, 2021.
22. Salmazzem, Mehmet. “Turan Dursun’un Ateizme Geçişi ve Kur’an’ın Tevrat’tan ‘İktibas’ İddiası”. İslam Düşüncesi Araştırmaları -III- Yaşadığımız Çağ-. ed. Hasan Harmancı ve İbrahim Yıldız. 21-48. Ankara: Araştırma Yayınları, 2021.
23. Uslu, Ferit. “Düzen ve Gâye Delili Üzerine Bir Analiz”. Dinî Araştırmalar 4/12 (2002), 31-48.
24. Yaran, Cafer Sadık. “The Ecological Value of the Teleological Argument”. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/8 (1996), 181-189.
25. Yıldız, İbrahim. “Mümkün En İyi Dünya ve Kötülük”. İslami Araştırmalar Dergisi 32/3 (2021), 634-641.
26. Yıldız, İbrahim. “Olasılık, Tanrı ve Kötülük”. Din ve Bilim - Muş Alparslan Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi 4/1 (2021), 97-107. https://doi.org/10.47145/dinbil.936149
27. Yıldız, İbrahim. Teizm ve Ateizm: Delilci Kötülük Problemi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2021.
28. Kutsal Kitap. İstanbul: Kitabı Mukaddes Şirketi – Yeni Yaşam Yayınları, 2011.