The Cosmological Argument

Öz

The Cosmological Argument which is based on the explanation of the universe

known as cosmos is the theistic argument. The starting point of Plato’s and Aristotle’s

arguments is to inquire the origin of the movement in the universe. The Cosmological

Argument was constituted in the form of the Argument from Contingency by Al-

Farabi, the First Cause Argument by Ibn Sina and the Kalam Cosmological Argument

by Al-Ghazali. The causality which is one of the important concepts of the argument

was criticized by Al-Ghazali before David Hume and the necessity of relation between

cause and effect was denied by him. But he warranted our knowledge about universe

and did not allow for randomness by attributing our knowledge about cause and effect

to Allah’s creation. The new theories in physics about the nature and the beginning of

the universe reveal new forms of argument. Leibniz constituted one of the most strong

versions of the argument with the Principle of Suffi cient Reason. A modern version of

the Cosmological Argument was developed by one of the contemporary philosophers,

Richard Swinburne. In his inductive argument, when the universe and its facts are added

to the hypothesis of God’s existence, it increases the probability of that hypothesis.

Indication of high probability of inductive cosmological argument makes it a good

justifi cation for our belief in God. In this article some concepts related to Cosmological

Argument are analyzed and various versions of the argument are examined.

Anahtar Kelimeler

• Cosmos,causality,contingency,the Principle of Suffi cient Reason,induction,simplicity,personal explanation

Kozmolojik Delil

Öz

Kozmos olarak kabul edilen evrenin açıklanmasına dayanan kozmolojik delil, teistik

delillerin en eskisidir. Platon ve Aristoteles’in delillerinin çıkış noktası evrendeki

hareketin kökenini soruşturmaktır. Kozmolojik delili Fârâbi İmkân delili, İbn Sina İlk

Neden delili, Gazali Hudûs delili formunda inşa etmişlerdir. Delilin önemli kavramlarından

birisi olan nedensellik, David Hume’dan önce Gazali tarafından eleştirilmiş ve

neden ile sonuç arasındaki ilişkinin zorunluluğu reddedilmiştir. Ancak neden-sonuç

ilişkisine dair bilgimizi Allah’ın yaratmasına bağlamakla evrenle ilgili bilgimizi teminat

altına alarak düzensizliğe imkân tanımamıştır. Leibniz, Yeter-Sebep ilkesi ile

delilin en güçlü formlarından birini inşa etmiştir. Kozmolojik delilin yeni bir biçimi

çağdaş fi lozofl ardan Richard Swinburne tarafından geliştirilmiştir. Onun tümevarımlı

delilinde, evren ve evrendeki olgular, Tanrı’nın varlığı hipotezine eklendiğinde, hipotezin

ihtimalini arttırır. Tümevarımlı kozmolojik delilin yüksek olasılık bildirmesi,

onun Tanrı inancımız için iyi bir gerekçe olduğunu gösterir. Bu makalede kozmolojik

delille ilgili bazı kavramlar analiz edilmiş ve delilin farklı biçimleri incelenmiştir.