The Will to Believe: An Evaluation of William James’s Pragmatic Defence of Faith

Öz

Although it has been generally considered that evidential arguments are the only

appropriate way to believe that God exists, it has been argued that there are also nonevidential

arguments/reasons for belief in God. William James’s “The Will to Believe”

is one of the most signifi cant non-evidential reasons in favour of religious belief.

James criticises Clifford’s views and asserts that we have the right to believe even if

the evidence is inconclusive. According to Clifford, it is wrong to believe any proposition

on insuffi cient evidence. James’s primary goal is to show that Cliffordian evidentialism is irrational because it prevents us from acknowledging certain kinds of truth.

And James argues that our passional/non-epistemic nature can determine what we

believe when an option is a genuine option which means live, forced, and momentous

options and cannot be decided on intellectual/epistemic grounds. The argument briefl y

enables us to say that “Our passional nature not only lawfully may, but must, decide an

option between propositions, whenever it is a genuine option that cannot by its nature

be decided on intellectual grounds”. In this essay, I will discuss James’s “The Will to

Believe” and some objections which have been directed to it. First, I will argue that

our passional nature is not a reliable guide to truth and that many confl icting religious

beliefs can be justifi ed on this ground. And second, I will argue that although James

accuses Clifford’s evidentialism of preventing us from acknowledging certain kinds of

truth, his argument is equally vulnerable to a similar objection.

Anahtar Kelimeler

• Evidentialism,James,Passional Nature,Pragmatic Faith,Pragmatic Reasons,Will to Believe

İnanma İradesi: William James'in İmanın Pragmatik Savunusu Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Bu çalışmada, James’in inanma iradesi argümanı ve ona yöneltilen bazı itirazlar

üzerinde durulmaktadır. James’in argümanı, kişinin, epistemik açıdan meseleye karar

veremediği ancak karşı karşıya kaldığı inanç seçeneğinin hakiki bir tercih ifade ettiği

durumlarda, tutkusal doğasına dayanarak inanabilmesine olanak sağlar. İlk itiraz

olarak, tutkusal doğanın doğruluk konusunda güçlü bir rehber olmadığı ve bu açıdan

argümana dayanarak birbiriyle çelişen birçok dini inancın haklı çıkartılabileceği ileri

sürülmektedir. İkinci olarak, James’in, bizi bazı doğruları onaylamaktan alıkoyduğu

için Clifford’ın delilciliğini suçlarken, aslında kendi argümanında da aynı şeyi yaptığı

iddia edilmektedir.

 

Anahtar Kelimeler

• Delilcilik,İnanma İradesi,James,Pragmatik İman,Pragmatik Gerekçeler,Tutkusal Doğa