A Quantitative Study on the Relationship Among Religiosity, Cyberbullying, and Problematic Internet Use

Öz

In this research, firstly, the related literature of cyberbullying/victimization, problematic internet usage and religiosity and correlations among religiosity, cyberbullying/victimization and problematic internet use were tried to be revealed. Subsequently, the differences between the gender groups on cyberbullying/victimization, problematic internet use and religiosity were examined. Moreover, the differences among the age groups on cyberbullying/victimization, problematic internet use and religiosity were analyzed.  The study was conducted with 1130 participants between 16-55 years old. In the study, Personal Information Form, Revised CyberBullying Inventory, Generalized Problematic Internet Use Scale 2 (GPIUS2) and two different Religiosity Scales were utilized. Personal Information Form was arranged by researchers. Two items of the Personal Information Form are derived from the Bapint Scale who developed by Öğel and et al. Revised CyberBullying Inventory was developed by Topçu and Erdur-Baker. Generalized Problematic Internet Use Scale 2 (GPIUS2) was developed by Caplan in 2010. The first religiosity scale was developed by Veysel and this version edited by Ayten was used. The second religiosity scale was developed by Ayten. According to the results of the study, it was seen that there was a statistically significant difference in the cyber bullying variable according to the sex. However, according to sex, cyber victimization, problematic internet use and religiosity variables were found not to be significantly differentiated. There is a significant difference in the cyberbullying, problematic internet use and religiosity according to the age variable.  It has been found that there is no significant difference in the cyber victimization variable. According to the correlation which have been obtained, the significant negative relationship between religiosity, cyber bullying/victimization and problematic internet use were found. It is possible to say that as the religiousness increases, cyberbullying, cyber victimization and problematic internet usage decrease.

Anahtar Kelimeler

• Cyberbullying
• Cyber Victimization
• Problematic Internet Usage
• Internet Addiction
• Religiosity

DİNDARLIK, SİBER ZORBALIK VE PROBLEMLİ İNTERNET KULLANIMI İLİŞKİSİNE DAİR NİCEL BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu araştırmada, siber zorbalık/mağduriyet, problemli internet kullanımı ve dindarlıkla ilişkili alanyazın incelenmiş ardından cinsiyet ve yaşa göre grup farklılıkları ve değişkenlerin birbirleri arasındaki korelasyon ilişkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırma, 16-55 yaş arasındaki 1130 kişiden oluşan katılımcılardan elde edilen veriler üzerine yapılmıştır. Çalışmada Kişisel Bilgi Formu, Yenilenmiş Siber Zorbalık Envanteri, Genellenmiş Problemli İnternet Kullanımı-2 Ölçeği ve iki farklı Dindarlık Ölçeği kullanılmıştır.  Araştırmanın sonuçlarına göre cinsiyet ve yaşa göre siber zorbalık, problemli internet kullanımı ve dindarlıkta gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı düzeyde farklılaşma olduğu görülmüştür. Dindarlık ile siber zorbalık/mağduriyet ve problemli internet kullanımı arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Siber Zorbalık
• Siber Mağduriyet
• Problemli İnternet Kullanımı
• İnternet Bağımlılığı
• Dindarlık

Kaynakça

1. Almenayes, J. J. (2014). Religiosity and the Perceived Consequences of Social Media Usage in a Muslim Country. Journal of Arts and Humanities (JAH), 3 (5), 108-117.
2. Almenayes, J. J. (2015). Empirical Analysis of Religiosity as Predictor of Social Media Addiction. Journal of Arts & Humanities, 4(10), 44-52.
3. Ayten, A. (2009). Prososyal Davranışlarda Dindarlık ve Empatinin Rolü. İstanbul:Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
4. Ayten, A., (2012). Kimlik ve Din: İngiltere’deki Türk Gençleri Üzerine Bir Araştırma. ÇÜ İlahiyat Dergisi, 12(2), 101-119.
5. Balcı, Ş. ve Gülnar, B. (2009). Üniversite Öğrencileri Arasında İnternet Bağımlılığı ve İnternet Bağımlılarının Profili. Selçuk İletişim, 6 (1), 5-22.
6. Bayram, N. ve Saylı, M. (2013). Üniversite Öğrencileri Arasında Siber Zorbalık Davranışı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, cilt:71, sayı:1:107-116.
7. Berne, S. ve diğerleri, (2014). Appearance-related cyberbullying: a qualitative investigation of characteristics, content, reasons, and effect. Body Image, 11 (4), 527-533.
8. Caplan, S.E. (2002). Problematic internet use and psychosocial well-being: Development of a theory-based cognitive-behavioral measurement instrument. Computer in Human Behavior, 18, 553-575.

9. Caplan, S.E. (2010). Theory and measurement of generalized problematic internet use: A two step approach. Computers in Human Behavior, 26 (1), 1089-1097.
10. Davis, R.A. (2001). A Cognitive-behavioral model for pathological internet use (PIU). Computers in Human Behavior, 17(2), 187-195.
11. Deniz, L. ve Tutgun-Ünal, A. (2016). Genelleştirilmiş problemli internet kulanımı ölçeği-2 (GPİKÖ2)’nin Türkçeye uyarlanması: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(23), 7-20.
12. Dilmaç, B. (2009). Sanal Zorbalığı Yordayan Psikolojik İhtiyaçlar: Lisans Öğrencileri İçin Bir Ön Çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (3), 1291-1325.
13. Ekşi, H. & Çiftçi, M. (2017). Lise öğrencilerinin problemli internet kullanım durumlarının dinî inanç ve ahlaki olgunluk düzeylerine göre yordanması. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 4, 181-206. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2017.4.2.0013
14. Erdur-Baker, Ö. & Kavşut, F. (2007). A new face of peer bullying: cyberbullying. Journal of Euroasian Educational Research, 27, 31-42.
15. Eroğlu, Y. (2014). Ergenlerde Siber Zorbalik Ve Mağduriyeti Yordayan Risk Etmenlerini Belirlemeye Yönelik Bütüncül Bir Model Önerisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
16. Garaigordobil, M., Martínez-Valderrey, V., Páez, D. y Cardozo, G. (2015). Bullying y cyberbulling: diferencias entre colegios públicos-privados y religiosos-laicos. Pensamiento Psicológico, 13(1), 39-52. doi: 10.11144/Javerianacali.PPSI13-1.bcdc
17. Gül, R. E. (2016). Sosyal Medyada Hadis Kullanımı -Facebook ve Twitter Özelinde. YÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 163-182.
18. Günay, Ü. (1999). Dinin Bireysel ve Toplumsal Boyutu. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Özel Sayı.
19. Ha Y. M. ve Hwang W. J. (2014). Gender Differences in Internet Addiction Asso¬ciated with Psychological Health Indicators Among Adolescents Using a National Web-based Survey. Int. J. Ment. Health. Addict. 12(5), 660-669.
20. Hinduja, S., ve Patchin, J.W. (2014). Cyberbullying: identification, prevention, and response. Cyberbullying Research Center, www.cyberbullying.org Erişim:11.05.2017.
21. Hökelekli, H. (2010). Din Psikolojisine Giriş. İstanbul:Dem Yayınları.
22. http://www.bapi.info.tr/dosyalar/bapint%20kisa.pdf Erişim:28.12.2017
23. Belsey, B. https://www.cyberbullying.ca Erişim:04.05.2017.
24. Kaess M, Durkee T, Brunner R, et al. (2014). Pathological Internet use among European adolescents: psychopathology and self-destructive behaviours. EurChildAdolesc. Psychiatry.1-10.
25. Karaca, F. (2000). Ölüm Psikolojisi. İstanbul: Beyan Yayınları.
26. Kayıklık, H. (2005). Psikolojik Açıdan İnanç, İman ve Şüphe. A. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 46 (1).
27. Kraft, E.M. ve Wang, J. (2010). An exploratory study of the cyberbullying and cyberstalking experiences and factors related to victimization of students at a public liberal arts college. International Journal of Technoethics, 1(4), 74-91.
28. Kula, N. (2001). Kimlik ve Din. İstanbul: Ayışığı Kitapları.
29. Mehmedoğlu, A. U. (2004). Kişilik ve Din. İstanbul: Dem Yayınları.
30. Nancy Willard, N. (2007). Educator’s Guide to Cyberbullying and Cyberthreats. http://csriu.org, http://cyberbully.org, ve http://cyber-safe-kids.com Erişim: 26.05.2017.
31. Nocentini, A., ve diğerleri, (2010). Cyberbullying: Labels, behaviors and definition in three European countries. Australian Journal of Guidance and Counselling, 20(2), 129-142.
32. Ögel, K., Karadağ, F., Satgan, D. ve Koç, C. (2015). Bağımlılık Profil İndeksi İnternet Bağımlılığı Formu’nun (BAPİNT) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenilirliği. Düşünen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 28, 337-343, DOI: 10.5350/DAJPN2015280405.
33. Olweus, D. (1993). Bullying at school: What we know and what we can do. Cambridge, MA: Blackwell.
34. Onay, A. (2004). Dindarlık, Etkileşim ve Değişim. İstanbul: Dem Yayınları.
35. Oyman, N. (2016). Sosyal Medya Dindarlığı. KSÜ İlahiyat Dergisi, 28(1), 125-167.
36. Reinert, D. F. ve Cap, O.F.M. (2012). Use of Internet Pornography: Consequences, Causes and Treatment. Seminary Journal, 12 (2), 103-106.
37. Safaria, T. (2015). Are daily spiritual experiences, self-esteem, and family harmony predictors of cyberbullying among high school student?. International Journal of Research Studies in Psychology, 4 (3), 23-33.
38. Safaria, T., Tentama, F. ve Suyono, H. (2016). Cyberbully, Cybervictim, and Forgiveness among Indonesian High School Students. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 15 (3), 40-48.
39. Şentepe, A. ve Güven, M. (2015). Ki̇şi̇li̇k özelli̇kleri̇ ve di̇ndarlık i̇li̇şki̇si̇ üzeri̇ne ampi̇ri̇k bi̇r araştırma. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7 (31), 27-44.
40. Short, B. M., Kasper, T.E. ve Wetterneck, C. T. (2015). The Relationship Between Religiosity and Internet Pornography Use. J Relig Health, 54, 571–583.
41. Slovak, K. Crabbs, H. ve Stryffeler, B. (2015). Perceptions and Experiences of Cyberbullying at a Faith-Based University. Social Work and Christianity, 42 (2), 149-164. Stark, R. ve Glock. C.Y. (1974). American Piety: The Nature of Religious Commitment. Third Printing, USA:University of California Press.
42. Tarı-Cömert, I. ve Öğel, K. (2009). İstanbul Örnekleminde İnternet ve Bilgisayar Bağımlılığının Yaygınlığı ve Farklı Etkenlerle İlişkisi. Turkiye Klinikleri J Foren Med, 6 (1), 9-16.
43. Topçu, Ç. Ve Erdur-Baker, Ö. (2010). The revised cyber bullying inventory (RCBI): validity and reliability studies. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 660-664.
44. Tsitsika A, Janikian M, Schoenmakers T. M, et al. (2014). Internet addictive behavior in adolescence: a cross-sectional study in seven European countries. CyberpsycholBehavSocNetw. 17(8), 528-535.
45. Ünver, H. ve Koç, Z. (2017). Siber Zorbalık ile Problemli İnternet Kullanımı ve Riskli İnternet Davranışı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 15 (2), 117-140.
46. Uysal, V. (2006). Türkiye’de Dindarlık ve Kadın. İstanbul: Dem Yayınları.
47. Uysal, V. (2015). Genç Yetişkinlerde Affetme Eğilimleri ve Dinî Yönelim/Dindarlık. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 48 (1), 35-56.
48. Wang, X. ve diğerleri, (2017). Trait anger and cyberbullying among young adults: A moderated mediation model of moral disengagement and moral identity. Computers in Human Behavior, 73, 519-526.
49. Yapıcı, A. (2007). Ruh Sağlığı ve Din. Adana: Karahan Kitabevi.
50. Young, K.S. (1996). Internet addiction: The emergence of a new clinical disorder. Cyberpsychology & Behavior, 1(3), 237-244.
51. Young, K.S. (2013). Surfing not studying: Dealing with internet addiction oncampus. http://netaddiction.com/articles/surfing_not_studying.pdf Erişim: 03.02.2017
52. Young, K.S. (2013). Treatment outcomes using CDT-IA with internet-addicted patients. Journal of Behavioral Addictions, 2(4), 209-215.