The Relation between Children’s and Young’s System of Values and the Attendance at Religious Services in the Department of Corrections

Öz

The interest to the studies and methods about the crime reparation has increased since retributivism gave its place to the reparative justice. Social services about crime reparative are still going on in different countries. For Turkey, preachers from Religious Affairs Administration have continued to provide the service “Spiritual Recovery” since 1974. This study aims to determine the relation of children’s and young’s system of values with the religious and moral services in the department of corrections. Semi-structured question form was used in the study. Short-answered questions were subjected to content analysis by applying a package programme used at qualitative researches. At the end of the research, it was determined that the ones attending religious activities attribute a negative meaning to the friendship; that they less often give the violent answers such as “I would struggle or fight against the difficulties”. In addition, it was identified that children mostly like; the famous people of the action films; that the ones attending to the religious activities regularly have more tendency to choose the jobs requiring formal education

Anahtar Kelimeler

• Religious service, juvenile delinquency, restoration, religion, values

Çocuk Ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumlarındaki Hükümlülerde Din Hizmetlerine Katılım Ve Değerler Sistemleri İlişkisi Üzerine Bir İnceleme

Öz

Suça yaklaşım ve adalet anlayışının değişmesiyle birlikte, suçun onarımı konusundaki çalışmalara ve yöntemlere olan ilgi de artmıştır. Suçun onarımı konusunda dünyanın farklı ülkelerinde iyileştirme hizmetleri halen devam etmektedir. Türkiye’de ise Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından görevlendirilen vaizler “manevi kalkınma” hizmetini 1974 yılından itibaren vermektedir. Bu çalışmada din ve maneviyatla ilişkili olarak ceza infaz kurumlarında verilen hizmetlerin, çocuk ve gençlerdeki değerler sistemi ile nasıl bir ilişkisi olduğunu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada yarı yapılandırılmış soru formu kullanılmıştır. Kısa cevaplı sorular nitel araştırmalarda kullanılan bir paket program kullanılarak içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonunda çocukların en çok ailelerine saygı duydukları ve güvendikleri, din hizmetlerine katılanların arkadaşlığa daha sık olumsuz anlam yükledikleri, zorluk karşısında savaşırım, kavga ederim gibi şiddet içeren cevapları daha seyrek kullandıkları saptanmıştır. Ayrıca katılımcıların, aksiyon filmlerle tanınan ünlüleri daha çok sevdikleri, din hizmetlerine düzenli katılanların örgün eğitim almayı gerektiren meslekleri daha sık seçtikleri ortaya çıkmıştır

Anahtar Kelimeler

• Din hizmetleri, suça sürüklenen çocuk, onarım, din, değerler

Kaynakça

1. • Adler, Alfred (2012). Yaşamın Anlam ve Amacı, İstanbul: Say Yayınları.
2. • Adler, Freda;Mueller, Gerhard O. W.; Grekul, Jana; Laufer Wiıliam S. (2009). Criminology, 1st Canadian Edition, Canada: The McGraw−Hill7Companies.
3. • Arnett Jeffrey J. (2001). Adolescence and Emerging Adulthood, New Jersey: Prentice Hall.
4. • BEE, Helen; Boyd Denise (2009).Çocuk Gelişim Psikolojisi, İstanbul: Kaknüs Yayınları.
5. • Bilgiç Şükrü (2012). Hapsedilme, İyileştirme ve Yeniden Suç İşleme, Ankara: Vadi Yayınları.
6. • Caldwel, Beth (2011). “Juveniles: Punishment V. Restoration: A Comparative Analysis of Juvenile Delinquency Law in The United States and Mexico”, Cardo- zo J. of Int’land Comp. Law, Vol. 20: 105-110.
7. • Calhoun John A. (2004). “The Deeper Principle of Prevention”, Reclaiming Children andYouth, 13/1:2-4.
8. • Canter, David (2011).Suç Psikolojisi, İstanbul: İmge Yayınları.

9. • Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü (2014) “Sevgi Nedir?” Değer Aylık Kül- tür ve Yaşam Dergisi Yıl.1, Sayı:2, Şubat.
10. • Cohen,Jeffrey; Duman, Ali (2011). “Farklı Bir Suç Önleme Yaklaşımı: Madde Bağımlılığı Ve Terapik Topluluklar”, Suç Önleme teorik ve Pratik değerlendir- me, Ed. M. Alper Sözer, Daniel R. Lee, Ankara: Adalet Yayınevi.
11. • Creswell John W. (2007). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches, California: Sage Publications.
12. • Gromet,Dena M.; Darley John M. (2009).“Retributive and Restorative Jus- tice: Importance of Crime Severity and Shared Identity in People’s Justice Responses”,Australian Journal of Psychology, Vol. 61, No. 1:50–57.
13. • Demir, Oğuzhan Ömer (2009). “Nitel Araştırma Yöntemleri”, Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Ed. Kaan Böke, İstanbul: Alfa Yayıncılık.
14. • Erden, Gülsen; Gürdil, Gökçe (2009). “Savaş Yaşantılarının Ardından Çocuk ve Ergenlerde Gözlenen Travma Tepkileri ve Psiko-Sosyal Yardım Önerileri”, Türk Psikoloji Yazıları, Aralık, 12/24:1-13.
15. • Eysenck, Hans J. (1979). Crime and Personality, London: Routledge and Kegan Paul.
16. • Zaitsev, A G.k.; Zaitsev, G.; Dmitriev,M.g.;Apal’kovaı.ıu. (2009).“Rehabilita- tion of the Personality of Juvenile Offenders”, Russian Education and Society, Vol. 51, no. 11:50–60.
17. • Gromet, Dena M.;Darley, John M. (2009).“Retributive and Restorative Justice: Importance of Crime Severity and Shared Identity in People’s Justice Respon- ses”, Australian Journal of Psychology, Vol. 61, No. 1: 50–57.
18. • Grygıer, Tadeusz (1965). Crime and Society, Crime and Its Treatment in Canada, Ed. W.T. McGrath, Toronto: Macmillian of Canada.
19. • Halloran, James D.; Brown David C.; Chaney, David C. (1970).Television and Delinquency, Leicester: Leicester University Press.
20. • Işık Harun, Demir Abdullah (2012). Ceza İnfaz Kurumları Din Hizmetleri Reh- beri, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınlar-913, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara.
21. • Işık, Harun (2009). “Cezaevlerinde Sunulan Din Hizmeti Faaliyetleri: İngiltere ve Galler Örneğinden Hareketle Ülkemizdeki Cezaevi Vaizliğine İlişkin Bazı Tespit ve Değerlendirmeler”, IV. Din şurası, Ankara.
22. • İğde, İsrafil (2009). Mahkûmları Suça Yönelten Faktörler ve Din Anlayışları Üze- rine Sosyolojik Bir Araştırma, (Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi), Kahramanmaraş.
23. • James, William(2013). “İman ve Akıl”, Din Felsefesinde Seçme Metinler, Ed. Bruce Reichenbach, David Basinger, Michael Peterson, William Hasker, İstan- bul: Küre Yayınları.
24. • Karademir Kemal (1997). Suçluların Topluma Kazandırılmasında Din Eğitimi- nin Rolü, (Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü), İzmir.
25. • Kaya, Talha (2007). “Ceza infaz kurumu Vaizliği”, I. Din Hizmetleri Sempozyu- mu, (3-4 Kasım 2007) Diyanet İşleri Daire Başkanlığı, Ankara.
26. • Kirkpatrick, A. Mary (1965).“After-care and The Prisoners’ Aid Societies”, Cri- me and Its Treatment in Canada,Ed. W.T. McGrath, Toronto: Macmillian of Ca- nada.
27. • Klein, Melanie (2012). “Suç Üzerine”, Sevgi Suçluluk Onarım, 2. Baskı, İstanbul: Kanat Yayınları.
28. • Lasswell, Jennifer; Kargın, Vedat (2011). “Çocuk Mahkûmlara Uygulanan Biliş- sel Davranış Tedavisi Etkili Bir Suç Önleme Yöntemi Midir?”,Suç Önleme teorik ve Pratik değerlendirme, Ed. M. Alper SÖZER, Daniel R. LEE, Ankara: Adalet Yayınevi.
29. • Laxminarayan, Malini (2013). “TheEffect of Retributive and Restorative Senten- cing on Psychological Effects of Criminal Proceedings”,Journal of Interpersonal Violence 28/5: 938–955.
30. • Lee Daniel R.;Sözer M. Alper (2011). “Suç Önleme Stratejilerini Değerlendir- menin Önemi”, ?”, Suç Önleme teorik ve Pratik değerlendirme, Ed. M. Alper Sözer, Daniel R. Lee, Ankara: Adalet Yayınevi.
31. • Lombrosso, Cesar (1935). Suç İşlemenin Sebepleri ve Önlenmeleri, İstanbul: Se- bat Yayınevi.
32. • London, Ross (2003). “The Restoration of Trust: Bringing Restorative Justice From The Margins to The Mainstream, Criminal Justice Studies: A Critical Jo- urnal of Crime”, Law and Society, 16/3: 175-195.
33. • Mackie, Erin (2005). “Boys Will Be Boys: Masculinity, Criminality, and the Res- toration Rake”, The Eighteenth Century, Vol. 46: 129-152.
34. • Mcgrath, William T. (1965). “The Juvenile and Family Courts”, Crime and Its Treatment in Canada, Ed. W.T. McGrath, Toronto: Macmillian of Canada.
35. • Miller, ShereenB.; Schacter, Mark (2000). “From Restorative Justice to Resto- rative Governance“, Canadian Journal of Criminology,Toronto: Macmillian of Canada.
36. • Morgan Julia, Leeson Caroline, Carter Dillon Rebecca (2013).“How Can Scho- ols Support Children with a Parent in Prison?”,Pastoral Care in Education: An International Journal of Personal,Social and Emotional Development, 31/3:199- 210.
37. • Müller, Ronélle Buckle (2005). “Prison Ministry: Narratives of Faith, Healing and Restoration”, Submitted in Part Fulfilment of The Requirements for The Degree of Master of Theology in The Subject Practical Theology – With Spe- cialisation in Pastoral Therapy at The University of South Africa, November 2.
38. • Park Sunyoung; AkdoğanHüseyin (2011).“Mükerrer Suçun Önlenmesinde Ve Hükümlülerin Topluma Tekrar Kazandırılmasında İnanç Odaklı Cezaevi Programlarının Rolü”, Suç Önleme teorik ve Pratik değerlendirme, Ed. M. Alper Sözer, Daniel R. Lee, Ankara: Adalet Yayınevi.
39. • Polat Ahmet (2014). Suç Önleme, İstanbul: Legal Yayıncılık.
40. • Punch Keith F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş, Ankara: Siyasal Kitabevi.
41. • Şahin Adem (2007). Ergenlerde Dindarlık ve Benlik, 2. Basım Konya: Adal Of- set.
42. • Topses Mehmet Devrim (2013).“Mükerrer Suçluların Sosyo-Kültürel Özellikle- ri: Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Örneği”, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S.18: 257-287.
43. • Uludağ, Şener (2011) “Onarıcı ve Cezalandırıcı Adalet: Paradigma Değişik- liğini Tetikleyen Şartlar”,Turkish Journal of Police Studies, Vol: 13/4:127-152
44. • Woodyatt, Lydia; Wenzel, Michael (2014).“A Needs-Based Perspective on Self- Forgiveness: Addressing Threatto Moral Identity as a Means of Encouraging Interpersonal and Intrapersonal Restoration”, Journal of Experimental Social Psychology, 50: 125–135.
45. • Yapıcı, Asım (1997). İslam’da Tövbe ve Dini Yaşayıştaki Rolü, İstanbul: Beyan Yayınları.
46. • Yıldırım, Ali; Şimşek Hasan (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntem- leri, İstanbul: Seçkin Yayıncılık.
47. • Yıldız, Murat (2011). “Tutuklu ve Hükümlülerde Umutsuzluk, Ölüme İlişkin Dep- resyon ve Ölüm Kaygısı İlişkisi”, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, , Cilt: 35, Sayı: 1, ss.1-7.
48. • Zehr, Howard (1998). “Justice as Restoration Justice as Respect”,The Justice Professional, Vol. 11: 71-87.
49. • Zülliger Hans (2013). Suçlu Çocuklar ve Çocuk Mahkemeleri, İstanbul: Cem Ya- yınevi.