Orta Öğretim Öğrencilerinin Okula Aidiyet Düzeyi

Öz

Öğrencilerin okula aidiyet duygusunun gelişmesi, birbirlerine olan bağlılıkları, kendilerini okulda daha mutlu, huzurlu hissetmelerini sağlar. Ayrıca bu durum öğrencilerin akademik, sosyal ve psikolojik gelişimleri açısından oldukça önemli bir role sahiptir. Bu çalışma, Ortaöğretim kurumlarında okuyan öğrencilerin okula aidiyet düzeylerini çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Ankara ve Çankırı’da tesadüfi örneklem yoluyla seçilmiş farklı lise türlerinde öğrenim gören 1817 lise öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında Goodnew tarafından oluşturulan ve Sarı’nın Türkçeye uyarladığı Okula Aidiyet Duygusu Ölçeği (OADÖ) kullanılmıştır. Ölçeğin geçerlik güvenirlik çalışması bu çalışmada tekrarlanmıştır. Ölçekten elde edilen verileri değerlendirmek amacıyla Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis test istatistiği kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrencilerin okula aidiyet duygularıyla cinsiyet, lise türü, devam edilen sınıf ve okul tercihi anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Bunun yanında okula aidiyet duygusu ile yaşanılan şehir arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca okula aidiyet duygu düzeyinin nedenlerini belirlemek amacıyla öğrencilerin 9.,16., ve 17. Sorulara verdikleri cevaplar değerlendirilmiştir. Öğrencilerin OADÖ’den elde ettikleri ortalama değer 3,28 olarak bulunmuştur. Öğrencilerin okula aidiyet duygu düzeylerinin ortalama değerin (3.00) üzerinde olduğu ifade edilebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Aidiyet,Eğitim,Din Eğitimi,Orta Öğretim,Okul Aidiyeti

Secondary School Students' Status of Belongingness to Their School

Öz

Development in the students’ sense of belonging to school, their commitment to each other, makes them feel happier and peaceful at school. In addition, this situation has a very important role in terms of students' academic, social and psychological development. The purpose of this study is to evaluate the belonging circumstance to school of the secondary students in terms of various variables. This study has applied to 1187 high school students studying in different types of high school selected by random sampling in Ankara and Çankırı. While collecting data, Sense of Belonging to School Scale developed by Goodnew and adapted to Turkish by Sarı has been used. The validity and reliability study of the scale has repeated also in this study. To evaluate the data obtained from the scale, Mann WhitneyU test and Kruskal Wallis test statistics have been utilized. At the end of the study, the students’ sense of belonging to the school has meaningfully differed from their gender, type of high school, continuing class and school preference. On the other hand, it has been found that there is no significant difference between the sense of belonging to the school and the city in which they live. In addition, in order to determine the reasons for the sense of belonging to the school, the reasons of the students' answers to the 9th, 16th and 17th questions were evaluated. The average value that students obtained from OADÖ was found as 3.28. It can be stated that students' sense of belonging to school is above the average value (3.00).

Anahtar Kelimeler

• Education,Religious Education,Secondary Education,Belongingness,School Belonging

Kaynakça

1. Adelabu, D. D. (2007). “Time perspective and school membership as correlates to academic achieve¬ment among African American adolescents”. Ado¬lescence. 42(167): 525-538.
2. Anderman, E. M. (2002). “School Effects on Psycho¬logical Outcomes During Adolescence”. Journal of Educational Psychology. 94 (4): 795–809.
3. Aşlamacı, İ. & Eker, E. (2016). “İmam Hatip Lisesi Öğrencilerinin Okula Aidiyet ve Dini Tutum Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Değerler Eğitimi Dergisi 14(32): 7-38.
4. Booker, C. K. (2004). “Exploring School Belonging and Academic Achievement in African American Adolescent”. Curriculum and Teaching Dialogue. 6 (2): 131-143.
5. Cheung, H. Y. ve Hui, K. F. S. (2003). “Mainland Immigrant and Hong Kong Local Students’psycho¬logical Sense of School Membership”. Asia Pacific Educational Review, 4 (1), 67–74.
6. Duru, E. (2015). “Genel Aidiyet Ölçeğinin Psikometrik Özellikleri: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 5 (44): 37-47.
7. Gencer, N. (2019). “İmam Hatip Liselerinde Okula Aidiyet Duygusu (Çorum İli Örneği)”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 21(39): 149-172.
8. Goodenow, C. (1992). “Strengthening The Links Be¬tween Educational Psychology and The Study Of So¬cial Contexts”. Educational Psychologist. 27: 177-196.

9. Goodenow, C. & Grady, K. E. (1993). “The Relation¬ship of School Belonging and Friends’ Values to Academic Motivation Among Urban Adolescent Stu¬dents”. The Journal of Experimental Education. 62 (1): 60-71.
10. Hill, L. H. (2006). “Sense Of Belonging As Connectedness, American Indian Worldview, And Mental Health”. Archives of Psychiatric Nursing. 20 (5): 210–216.
11. Kaya, A. & Ayğar, B. (2017). “Ortaokul Öğrencilerinin Okula Aidiyet Duygusu ile Okul Temelli Yalnızlık Arasındaki İlişkide Okul İkliminin Aracılık Rolü”. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi. 8/1: 14-27.
12. Karakaya-Özyer, K. & Altınsoy, F. (2018). “Liseli Ergenlerde Okul Aidiyet Duygusu: Umutsuzluk ve Yalnızlık İlişkileri İle İlişkileri”. İlköğretim Online Dergisi. 17(3): 1751-1764.
13. Köksal, A., Birgül, K., ve Tavşanlı, Ö. F. (2016). “Ortaokul Öğrencilerinin Okul İklimine Yönelik Algılarını Yordayan Değişkenlerinin İncelenmesi”. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 11(9): 821-838.
14. Mellor, D., Stokes, M., Firth , L., Hayashi, Y. and Cummins, R. (2008). “Need For Belonging, Relationship Satisfaction, Loneliness, and Life Satisfaction”. Personality and Individual Differences. (45): 213–218.
15. Nichols, S. L. (2008). “An Exploration of Students’ Be¬longingness Beliefs in One Middle School”. The Jour¬nal of Experimental Education. 76 (2): 145–169.
16. Öz, A. (2014). “İlahiyat Fakültelerinin Kurumsal Aidiyeti Üzerine (AİBÜ İlahiyat Fakültesi Örneği)”. AİBÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi. 4(2): 54-64.
17. Özgök, A. (2013). Ortaokul Öğrencilerinde Okula Aidiyet Duygusunun Arkadaşlara Bağlılık Düzeyinin ve Empatik Sınıf Atmosferi Algısının İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adana.
18. Sarı, M. (2011). “Adaptation of the Psychological Sense of School Membership Scale to Turkish”. Yayına sunulmuş çalışma.
19. Sarı, M. (2013). “Lise Öğrencilerinin Okula Aidiyeti”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13(1): 147-160.
20. Sarı, M. & Özgök, A. (2014). “Ortaokul Öğrencilerinde Okula Aidiyet Duygusu ve Sınıf Atmosferi”. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13(2): 479-492.
21. Sarı, M. (2015). “Adaptation of the psychological sense of school membership scale to Turkish”. Global Journal of Human-Social Science: G Linguistics & Education, 15(7): 58-64.
22. Şahan, H. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşme Sürecinde Spor Aktivitelerinin Rolü, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya.