UYGULAMA ÖĞRETMENİ VE ÖĞRENCİLERİNİN ANKARA ÜNİVERSİTESİ İLAHİYAT FAKÜLTESİ ÖĞRETMENLİK UYGULAMASI SÜRECİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Öğretmenlik uygulaması dersi, öğretmen yetiştirme sürecinin önemli bir parçasıdır. Süreç, başta uygulama öğrencileri ve öğretmenleri olmak üzere farklı kurumların işbirliği esası ile yürütülmektedir. Bu araştırma, uygulama sürecine dair öğrenci ve öğretmenlerin görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. 2018-2019 öğretim yılında Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğretmenlik uygulaması sürecine 248 öğrenci ve 62 uygulama öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, bu öğrenci ve öğretmenler arasından gönüllülük ve maksimum çeşitlilik esasına dayalı olarak seçilen 31 öğrenci ve 13 öğretmenden oluşmuştur. Çalışma grubu ile uygulama öncesi ve sonrasında görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonuçları İlahiyat son sınıf öğrenci ve uygulama öğretmenlerinin, uygulama öncesindeki beklentilerinin iyi iletişim kurma, teorik bilgilerin pratikte kullanımına imkan sunulması, eleştiri ve değerlendirmelere açık olma, sorumlulukların yerine getirilmesi hususları üzerinde yoğunlaştığını göstermektedir. Uygulama sonucunda, beklentilerin karşılıklı olarak büyük oranda gerçekleştiği, sürecin öğrenciler kadar öğretmenler tarafından da verimli bir öğrenme ortamı olarak değerlendirildiği görülmüştür. İyi planlanmış, iletişimin bizzat kurulduğu ve tüm paydaşların sürece bizzat katıldığı daha uzun süreli bir uygulamanın gerekliliği vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmenlik Uygulaması
• İlahiyat Fakültesi
• Paydaş Katılımı
• İşbirliği
• İletişim

Opinions of Practice Teachers and Students on the Teaching Practice Process of Ankara University Faculty of Divinity

Öz

The Teaching Practice course, which offers prospective teachers the opportunity to apply their theoretical knowledge in a real school environment, is an important part of the teacher training process. This course is among the elective pedagogical formation courses lectured in the Faculty of Theology since the 2017-2018 academic year, lasts for 12 weeks in the 8th semester of the last period. The research aims to identify students’ and teachers’ expectations, problems, and suggestions to their solutions at the end of the teaching practice course at Ankara University, Faculty of Divinity. For this purpose, phenomenological method has been adopted within the scope of qualitative research. In the study, 31 students and 13 teachers have been interviewed in the process who are selected on the basis of voluntarism and maximum variation sampling among 248 students studying in the last year in Ankara University Divinity of Faculty in the 2018-2019 academic year and 62 teachers who are assigned as practice teachers. Separate focus group discussions have been conducted with 6 teachers and 6 students in the study group before and after the practice. Semi-structured interview form has been used in the interviews. The results of the research shows that the expectations of the senior students and teachers before the practice mostly focused on establishing good communication, enabling the use of theoretical knowledge in practice, being open to criticism and evaluations, and fulfilling their responsibilities. As a result of the research, it is seen that the expectations are realized to a great extent, and the process is evaluated as an efficient learning environment by teachers as well as students. As a result, necessity of good communication and cooperation is emphasized; it is stated that a longer term practice is required, in which all stakeholders personally participate and contribute to the process.

Anahtar Kelimeler

• The Teaching Practice
• Faculty of Divinity
• Cooperation Collaborations
• Communication

Kaynakça

1. Abazoğlu, İ. (2014). “Dünyada Öğretmen Yetiştirme Programları ve Öğretmenlere Yönelik Mesleki Gelişim Uygulamaları”. Turkish Studies-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 9(5): 1-46.
2. Arseven, İ.& Orhan, A.T. (2018). “Okul Deneyimi Dersi Öğretim Programının Öğretmen Adaylarının Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi ve Alternatif Program Önerisi” Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 47: 461-490.
3. Aydın, S., Selçuk, A., Yeşilyurt, M. (2007). “Öğretmen Adaylarının “Okul Deneyimi II” Dersine İlişkin Görüşleri (Yüzüncü Yıl Üniversitesi Örneği)”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. 4(2): 75-90.
4. Cansaran, A., İdil, Ö., Kalkan, M. (2006). “Fen Bilgisi Eğitimi Anabilim Dallarındaki “Okul Deneyimi” Uygulamalarının Değerlendirilmesi”. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 26 (1): 83-99.
5. Cresswell, J. W. (2018). Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni. (Çev: M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
6. Çetinkaya, E. & Kılıç, D. (2017). “Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Etkililik Düzeyinin Okul Yöneticisi, Sınıf Öğretmeni ve Öğretmen Adayı Görüşlerine Göreİncelenmesi”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2): 561-571.
7. Değirmençay, Ş.A. & Kasap, G. (2013). “Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Derslerine İlişkin Öğretmen Adaylarının Görüşleri”. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi. 4(2): 47-57.
8. Değirmencioğlu, İ.H. (2003). “Tarih Uygulama Öğrencilerinin Uygulama Öğretmenleri Ve Uygulama Okulları Hakkındaki Görüşleri: Ktü Fatih Eğitim Fakültesi Örneği”. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13(1): 185-192.

9. Ermiş, H., Uygun, K. & İnel, Y. (2010). “Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Okul Deneyimi II Dersi Etkinliklerine İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi.” International Conference on New Trends in Education and Their Implications 11-13 November, 2010 Antalya-Turkey.
10. Eskicumalı, A. (2005). Eğitim, Öğretim ve Öğretmenlik Mesleği. Içinde Y. Özden (Ed.), Öğretmenlik Mesleğine Giriş (4. bs). Pegem A Yayınevi.
11. Kale, M. (2011). “Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersinde Karşılaştıkları Sorunlar”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 9(2): 255-280.
12. Kaya, M., & Naziroğlu, B. (2010). İlahiyat Fakültelerinde Pedagojik Formasyon Derslerinin Tarihi Gelişimi. 125-141. http://isamveri.org/pdfdrg/D196760/2011/2011_KAYAM_NAZIROGLUB.pdf
13. Kudu, M.,Özbek, R., Bindak, R. (2006). “Okul Deneyimi- I Uygulamasına İlişkin Öğrenci Algıları (Dicle Üniversitesi Örneği)”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 5 (15):99-109.
14. MEB. (2017). 2017-2023 Öğretmen Strateji Belgesi. Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_07/26174415_Strateji_Belgesi_RG-Ylan-_26.07.2017.pdf
15. Öksüz, Y. & Çevik, C. (2014). “Evaluation of Prospective Teachers and Practice Classroom Teachers Opinion of Problems Encauntered in Practice schools (Bayburt University Sample).” Procedia - Social and Behavioral Sciences 116: 2909 – 2914
16. Özmen, H. ( 2008). Okul Deneyimi - I Ve Okul Deneyimi – Iı Derslerine İlişkin Öğretmen Adaylarının Görüşleri S Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 25: 25-37.
17. Saka, M. (2019). “Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Okul Deneyimi ve Öğretmenli Uygulaması Derslerine Yönelik Değerlendirmeleri”. İlköğretim Online. 18(1): 127-148.
18. Sarıçoban, A. (2008).”Okul Deneyimi Ve Öğretmenlik Uygulaması Derslerine İlişkin Uygulama Öğretmenleri Ve Öğretmen Adaylarının Görüşleri, NGÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 28 (3): 31-55.
19. Seçer, Z., Çeliköz, N., Kayılı, G. (2010). “Okul Öncesi Öğretmenliği Okul Uygulamalarında Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri”. S Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. 7(1):128-152.
20. Sünbül, A. M. (2004). Bir Meslek Olarak Öğretmenlik. Içinde Ö. Demirel & Z. Kaya (Ed.), Öğretmenlik Mesleğine Giriş (5. bs). Pegem A Yayınevi.
21. Şişman, M. (2000). Öğretmenliğe Giriş (2. bs). Pegem A Yayınevi.
22. Tosun, C. (2019). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde Akademik Yapılanma ve Öğretim Programları Gelişimi (1949-2019). Içinde Türkiye’nin İlahiyat Birikimi Ankara İlahiyat’ın 70 Yılı (1949-2019) (Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, ss. 73-150).
23. Usta, N.D. & Güntepe, E.T. (2016). “Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Derslerine İlişkin Öğretmen Adaylarının Görüşleri.” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 9 (42): 1215-1223.
24. Ünlü, H., Güven Karahan B. (2010). “Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Okul Deneyimi Dersine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi”. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi.7 (2):125-134.
25. Yenilmez, K. & Ata, A. (2012). “ Matematik Öğretmeni Adaylarının Okul Deneyimi Uygulamalarına İlişkin Görüşleri”. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 1(3): 55-63.
26. Yıldırım, R.G., Özyılmaz Akamca G., Ellez A.M., Karabekmez S., & Bulut Üner A.N., (2019). “Okul öncesi öğretmen adaylarının okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması derslerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi.” Yükseköğretim ve Bilim Dergisi. 9(2): 306-316.
27. Yiğit, N. & Alev, N.(2005). “Etkili Öğretmen Yetiştirme Açısından Okul Deneyimi Derslerinin Değerlendirilmesi”. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 25 (1): 91-103.
28. Yükseköğretim Kurulu. (2007). Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Fakülteleri (1982-2007). Yükseköğretim Kurulu Yayını. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/ogretmen-yetistirme-ve-egitim-fakulteleri.pdf
29. Yükseköğretim Kurulu. (2018). Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları. Ankara Üniversitesi Basımevi.