Doğruluk İlkesi Bağlamında A. J. Ayer'in Anlam Arayışı

20. yy.’ın başlarından itibaren çözümlemeci bakış yöntemi gelişmeye başlamış ve felsefik arayışlar, tartışmalar daha çok mantık-dil ilişkisi, kavram ve yargıların derin yapıdaki anlamları üzerine yoğunlaşmıştır. Bunun sonucunda ‘doğruluk’ arayışı bir ölçüt olarak modern felsefenin uzlaşılmaz bir konusu haline gelmiştir. Bu yeni dil merkezli felsefik yaklaşımı savunanların başında gelen isimlerden biri de deneysel ve çözümlemeci dil felsefesini benimseyen ve felsefede önemli merkezlerden biri olarak bilinen Viyana Çevresi ile yakın ilişki içerisindeki A. J. Ayer’dir. Önermelerin doğruluğunu mantık, matematik ve deneysel bilimler çerçevesinde açıklama yoluna giden Ayer, mantıkçı pozitivizmin doğrulanabilirlik anlayışını kendince yeniden şekillendirmiştir. Bunu yaparken de metafizik ve değerler alanını felsefik açıklamaların dışında bırakmıştır. Bu çalışmada, A. J. Ayer’in anlam anlayışı ve doğrulama ilkesi perspektifi “Dil, Doğruluk ve Mantık” kitabındaki çıkarımları üzerinden ve konuyla ilgili diğer bilimsel çalışmaları üzerinden ele alınmıştır. Bu bağlamda Ayer’in doğrulama ilkesi ile ilgili görüşleri mantık ve mantık ilkeleri doğrultusunda tartışılmıştır.