Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Web 2.0 İçerik Geliştirme Yeterlilikleri ile Uzaktan Eğitim Yeterlilikleri Arasındaki İlişkide Mesleki İnancın Aracı ve Düzenleyici Rolü

Öz

Uygulamaları sanılandan çok daha eskiye dayanan, fakat özellikle geride bıraktığımız son iki yılda dünyanın gündemine giren ve her seviyede çok yoğun olarak kullanılan uzaktan eğitimde öğretmenler çok kritik bir rol üstlenmektedir. Bu noktada, özellikle beden eğitimi gibi uygulamalı derslerin uzaktan eğitim yoluyla verilmesinde öğretmenlerin yetkinlikleri çok daha önemli hale gelmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin de hızla ve sürekli değişen bilişim teknolojilerindeki gelişmelere ayak uydurmaları, yenilikçi çözümler üretmeleri ve uzaktan eğitimin olumsuz yönlerinin üstesinden gelerek öğrenciler için dersi daha cazip hale getirmeleri beklenmektedir. Bu araştırmada beden eğitimi öğretmenlerinin web 2.0 araçları kullanma yeterliliği ile uzaktan eğitim yeterlilikleri arasındaki ilişkide mesleki inancın aracı ve düzenleyici rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya % 80.1‘ni (n=214) erkek öğretmen, % 19.9’unu (n=53) kadın öğretmen olmak üzere toplamda 267 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Web 2.0 içerik geliştirme yeterliliği ve uzaktan eğitim yeterliliği arasında mesleki inancın aracı ve düzenleyici rolü Jamovi medmod ile test edilmiştir. Araştırma bulgularına göre web 2.0 içerik geliştirme yeterliliği ve uzaktan eğitim yeterliliği arasında mesleki inancın aracı ve düzenleyici rolünün pozitif ve anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin mesleki inanç düzeyinin hem web 2.0 yeterliliği hem de uzaktan eğitim yeterliliği üzerine olumlu etkileri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi öğretmeni
• web 2.0 araçları
• uzaktan eğitim
• yeterlilik
• mesleki inanç

Kaynakça

1. Åberg, M. A., Pedersen, N. L., Torén, K., Svartengren, M., Bäckstrand, B., Johnsson, T., Cooper-Kuhn, C, M., Aberg, N, D., Nilsson, M. & Kuhn, H. G. (2009). Cardiovascular fitness is associated with cognition in young adulthood. Proceedings of the National Academy of Sciences, 106(49), 20906-20911.
2. Akalın, T. C., & Gümüş, M. (2020). Investigation of Secondary School Students' Participation in Physical Education Lessons with Distance Education in the Pandemic Process. African Educational Research Journal, 8, 266-272.
3. Aktağ, I., & Walter, J. (2005). Öğretmen Adaylarının Mesleki Yeterlilik Duygusu. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 127-132.
4. Allen, I. E., & Seaman, J. (2016). Online report card: Tacking online education in the United States. Newburyport, MA: Babson Survey Research Group
5. Almalı, H., & Yeşiltaş, E. (2020). Sosyal bilgiler eğitiminde coğrafya konularının web 2.0 teknolojileri kullanılarak öğretiminin öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 5(2), 165-182.
6. Altıparmak, M., Kurt, İ. D., & Kapıdere, M. (2011). “E-Öğrenme ve Uzaktan Eğitimde Açık Kaynak Kodlu Öğrenme Yönetim Sistemleri”, Malatya: Akademik Bilişim’11- XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri Kitabı, ss.319-327.
7. Aslan, M. (2020). Examination of the Professional Belief Level of the Physical Education Teacher Candidates and Factors Affecting Their Belief Level: A Mixed-Method Research. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 15(4), 330-349., Doi: 10.29329/epasr
8. Aydın, M., Atabay, M., & Aydın, M. (2021). Covid-19 pandemi sürecindeki uzaktan öğreticilerin yeterlilik durumlarının belirlenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(3), 94-126.

9. Ayık, A., & Ataş, Ö. (2014). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ile öğretme motivasyonları arasındaki ilişki. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 25-43.
10. Bal, H. (2019). Öğretmenlerin Eğitimde Yeni Teknolojileri ve Web 2.0 Araçlarını Kullanımlarının Değerlendirilmesi. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı.
11. Başaran, M., & Kılınçarslan, R. (2021). Uzaktan eğitimle ilkokuma yazma öğretiminde Web 2.0 araçlarıyla tasarlanan oyunların etkililiği. Türkiye Eğitim Dergisi, 6(1), 186-199.
12. Birişçi, S., Kul, Ümit., Aksu, Z., Akaslan, D., & Çelik, S. (2018). Web 2.0 Hızlı İçerik Geliştirme Öz-Yeterlik Algısını Belirlemeye Yönelik Ölçek (W2öyaö) Geliştirme Çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 187-208.
13. Bozkurt, A. (2013). Açık ve Uzaktan Öğretim: Web 2.0 ve Sosyal Ağların Etkileri. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri (s.689-694). Antalya: Akademik Bilişim
14. Can, S., & Kerkez, F. İ. (2022). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Acil Uzaktan Öğretim Sürecinde Web 2.0 Araçlarını Kullanma Düzeyleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(2), 16-27.
15. Cin, A., & Yelken, T. Y. (2019). Ortaokul öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgileri ile bilişim teknolojisi kullanım düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(65), 741-755.
16. Çok, C. & Günbatar, M. S. (2022). Covid-19 Pandemisi Sürecinde Öğretmenlerin Uzaktan Eğitime İlişkin Öz-Yeterlik Algıları. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 12 (1), 57-81 . DOI: 10.17943/etku.942850
17. Dadandı, İ., Kalyon, A., & Yazıcı, H. (2016). Eğitim Fakültesinde Öğrenim Gören ve Pedagojik Formasyon Eğitimi Alan Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik İnançları, Kaygı Düzeyleri ve Öğretmenlik Mesleğine Karşı Tutumları. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 253-269.
18. Demiray, U., & Adıyaman, Z. (2002). Kuruluşunun 10. Yılında Açıköğretim Lisesi ile İlgili Çalışmalar Kaynakçası. Eskişehir: 2. Baskı
19. Dietrich, N., Kentheswaran, K., Ahmadi, A., Teychené, J., Bessière, Y., Alfenore, S., ... & Hébrard, G. (2020). Attempts, successes, and failures of distance learning in the time of COVID-19. Journal of Chemical Education, 97(9), 2448-2457.
20. Durmuş, A. (2015). Web 2.0 Araçları ve Eğitsel Uygulamalar. Buket Akkoyunlu, Aytekin İşman & Ferhan Odabaşı (Ed). Eğitim Teknolojileri Okumaları. (S. 525 – 536) TOJET – Sakarya Üniversitesi [Çevrim içi erişim: http://www.tojet.net/e-book/eto.pdf]
21. Dündar, S. (2014). Reasons for choosing the teaching profession and beliefs about teaching: A study with elementary school teacher candidates. College Student Journal, 48(3), 445–460.
22. Dünya Sağlık Örgütü (World Health Organization: WHO) (2022). WHO Coronavirus (COVID-19) Dashboard. https://covid19.who.int/ Son erişim tarihi: 04.12.2022
23. Erhan, S. E., & Tamer, K. (2009). Doğu anadolu bölgesi ilköğretim ve ortaöğretim okullarında beden eğitimi dersi için gereken tesis araç-gereç durumları ile öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları arasındaki ilişkiler. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11 (3), 57- 66.
24. Gelişli, Y. (2015). Uzaktan Eğitimde Öğretmen Yetiştirme Uygulamaları: Tarihçe ve Gelişim, Journal of Research in Education and Teaching, 4(3). 313-321.
25. Güllü, M., & Güçlü, M. (2009). Ortaöğretim Öğrencileri İçin Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği Geliştirilmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 138-151.
26. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7th edition). Essex: Pearson.
27. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanma sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1) 603-634.
28. Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Eğitim araştırmaları: Nicel, nitel ve karma yaklaşımlar, (Çev. Demir, S. B). Ankara: Eğiten Yayıncılık.
29. Kannan B (2015). Attitude of higher secondary students towards physical education. International Journal of Teacher Educational Research, 4(1), 19-25.
30. Kerkez, F. İ., & Serpil, S. O. Y. (2022). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin COVID-19 Salgını Döneminde Acil Uzaktan Eğitim Deneyimleri ve Ders Kazanımlarını Sağlamaya Yönelik Bireysel Çözümleri. Journal of Global Sport and Education Research, 5(1), 1-17.
31. Keskin N., Öncü, E., & Kılıç, S. K. (2016) Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutum ve Öz-Yeterlikleri. Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterlikleri. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(1), 93-107., 2016, 14 (1), 93-107.
32. Kılınçer, Ö., & Afacan, Ş. (2019). Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları. Journal of Kirsehir Education Faculty, 20(2), 563-594.
33. Kırık, M.A. (2014). “Uzaktan Eğitimin Tarihsel Gelişimi ve Türkiye’deki Durumu”, Marmara İletişim Dergisi, Sayı: 21 s. 73-94.
34. Kızılkaya Namlı, A., & Yücekaya, M. A. (2021). Motivation and job satisfaction of physical education teachers during pandemic. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17 (Pandemi Özel Sayısı), 1-1.
35. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (pp. 3–427). New York: The Guilford Press.
36. Kul, Ü., Birişçi, S., & Kutay, V. (2022). During COVID-19 Pandemic ICT Integration Proficiency as a Predictor of Web 2.0 Self Efficacy Beliefs of Teachers. Cukurova University Faculty of Education Journal, 51(1), 391-409.
37. Lei, S. A., & Gupta, R. K. (2010). College distance education courses: Evaluating benefits and costs from institutional, faculty and students’ perspectives. Education, 130(4), 616-631.
38. Lin, D. T., Ganapathy, M., & Kaur, a. M. (2018). Kahoot! it: gamification in higher education. Pertanika Journels Social Sciences & Humanities, 565-582.
39. Maccallum, R. C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). Power analysis and determination of sample size for covariance structure modeling of fit involving a particular measure of model. Psychological Methods, 13(2), 130-149. doi:10.1037/1082- 989X.1.2.130
40. Mete, F. & Batıbay, E. F. (2019). Web 2.0 uygulamalarının Türkçe eğitiminde motivasyona etkisi: Kahoot örneği. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 1029-1047.
41. McLoughlin, C., & Lee, M. J. (2007). Listen and learn: A systematic review of the evidence that podcasting supports learning in higher education. EdMedia+ Innovate Learning, 1669-1677.
42. Odabaş, H. (2003). Internet Tabanlı Uzaktan Eğitim ve Bilgi ve Belge Yönetimi. Türk Kütüphaneciliği, 17(1), 22-36.
43. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de Uzaktan Eğitimin Güncel Durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (5), 376-394.
44. Özcan, G., Mirzeoğlu A.D., & Çoknaz, D. (2016). Öğrenci gözüyle beden eğitimi ve spor dersi ve öğretmeni. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16 (1), 270-291.
45. Pawlowski, T., Downward, P., & Rasciute, S. (2011). Subjective well-being in european countries: on the age specific impact of physical activity. European Review of Aging And Physical Activity, 8, 93–102.
46. Pehlivan, Z. (2010). Beden eğitimi öğretmen adaylarının fiziksel benlik algıları ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının analizi. Eğitim ve Bilim, 35(156), 126-141.
47. Preacher, K. J. & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40, 879-891.
48. Rasciute, S., & Downward, P. (2010). Health or happiness? what is the impact of physical activity on the individual? Kyklos, 63(2), 256-270.
49. Reddigan, J. I., Ardern, C. I., Riddell, M. C., & Kuk, J. L. (2011). Relation of physical activity to cardiovascular disease mortality and the influence of cardiometabolic risk factors. The American journal of cardiology, 108(10), 1426-1431.
50. Reise, S. P., Moore, T. M., & Haviland, M. G. (2010). Bifactor models and rotations: Exploring the extent to which multidimensional data yield univocal scale scores. Journal of Personality Assessment, 92(6), 544-559. doi:10.1080/00223891.2010.496477
51. Reportlinker (2022). https://www.reportlinker.com/p03646043/Global-Mobile-Learning-Industry.html#:~:text=Amid%20the%20COVID%2D19%20crisis,10.3%25%20over%20the%20analysis%20period. Son erişim tarihi: 04.12.2022
52. Sarı, E. (2019). Web 2.0 uygulamalarına göre tasarlanmış fen bilimleri dersinin etkinliğinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi, Düzce.
53. Skinner, A. C., Perrin, E. M., & Skelton, J. A. (2016). Prevalence of obesity and severe obesity in US children, 1999‐2014. Obesity, 24(5), 1116-1123.
54. Şenyurt, Y. S., & Şahin, Ç. (2022). Covid-19 Salgınında Uzaktan Eğitim Sürecinde Web 2.0 Araçlarının Kullanımı ile İlgili Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 5(1), 34-49.
55. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı (2020). https://www.meb.gov.tr/turkiye-uzaktan-egitim-istatistikleriyle-dijital-dunyanin-listelerini-zorladi/haber/21158/tr, Son erişim tarihi: 04.12.2022
56. Tican, C., & Gökoğlu, S. D. T. (2021). Ortaokul matematik öğretmenlerinin uzaktan eğitim matematik dersine ilişkin görüşleri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 767-786.
57. Tuncer, M., & Bahadır, F. (2016). Öğretmen Adaylarının Teknopedagojik Alan Bilgisi Yeterlikleri ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Açısından Değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 11(9).
58. Tümen Akyıldız, S. (2020). College students’ views on the pandemic distance education: A focus group discussion. International Journal of Technology in Education and Science (IJTES), 4(4), 322-334.
59. Uğraş, S. & Dindar, M. D. (2019). Beden Eğitimi Öğretmenliği Mesleki İnanç Ölçeğinin Türk Kültürüne Uyarlanması. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2 (1), 23-34. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/comusbd/issue/50645/654606
60. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization-UNESCO (2022). https://www.unesco.org/en/covid-19/education-response/initiatives, Son erişim tarihi: 04.12.2022
61. Usta, E., & Korkmaz, Ö. (2010). Öğretmen adaylarının bilgisayar yeterlikleri ve teknoloji kullanımına ilişkin algıları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Uluslararası insan bilimleri dergisi, 7(1), 1335-1349.
62. Xu, D., & Xu, Y. (2019). The promises and limits of online higher education: Understanding how distance education affects access, cost, and quality. Washington, DC: American Enterprise Institute.
63. Yalçın, S. (2021) Arapça Kelime Öğretiminde Web 2.0 Araçlarının Önemi ve Materyal Hazırlama Uygulamaları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 517-538.
64. Yalçınkaya, S. (2006). “Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemi ve Çukurova Üniversitesi Öğretim Elemanlarının Yatkınlıkları”, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Adana.
65. Yücekaya, M. A. (2022). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Web 2.0 Araçlarını Kullanma Yeterliliği ile Uzaktan Eğitim Yeterlilikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Kızılkaya Namlı A. & Bingölbalı, A. Ed.). Beden eğitimi ve spor araştırmaları-2022. (s.95-109), Efe Akademi.
66. Yücekaya, M. A., Sağın, A. E., & Uğraş, S. (2021). Physical Education and Sports Lesson in Distance Education: Content Analysis of Videos on Youtube. IJERI: International Journal of Educational Research and Innovation, (15), 533-551.