Lexical Competencies For Non-Native Arabic Learnets and Their Nonformity with the Expected Performance of Students “Applied Study”
Öz
Vocabulary is the cornerstone of language acquisition and second language learning. Vocabulary allows learners to clearly express their thoughts, opinions, and needs, and a lack of vocabulary or linguistic poverty results in a temporary reluctance to communicate in the target language. No matter how well a student masters grammar, without developing linguistically, they cannot achieve adequate proficiency. This applied study focused on the lexical speaking and writing competencies of (40) preparatory grade students from the Language Center at Ondokuz Mayıs University. A mixed-methods approach was used to examine the vocabulary the learners used as building blocks to develop their mental lexicon and the teaching methods that enhanced their competencies and language skills. A questionnaire was conducted on 40 female graduates from schools for imams and preachers and graduates of Anatolian schools. The questionnaire had seven questions designed to assess the feasibility of the strategies used to improve their language proficiency. Several strategies to raise lexical competency were implemented, the efficiencies of which were determined from an analysis of student questionnaires. This study was important because it sought to identify the reasons for the weak language competencies in some Turkish-speaking students of Arabic, especially in preparatory classes.
Anahtar Kelimeler
Ana Dili Arapça Olmayan Öğrenciler İçin Sözcüksel Yeterlilikler ve Öğrencilerin Beklenen Performansına Uygunluğu “Uygulamalı Bir Çalışma”
Öz
Kelime hazinesi, dil öğreniminin temel taşıdır. Zira öğrencinin düşünce, fikir, görüş ve ihtiyaçlarını doğru ve anlaşılır bir şekilde ifade etmesini sağlar. Genel olarak dilleri ve özel olarak ikinci bir dili edinmede büyük önem taşır. Bu nedenle öğrencinin kelime hazinesi yetersizliği dil yoksulluğuna ve hedef dillerde geçici iletişim isteksizliğine yol açar. Ayrıca uygun olmayan sözcük ve yapıların kullanılması anlamada birtakım güçlüklere neden olabilir. Öğrenci, dilsel performansını geliştirmeden dilin gramerine ne kadar hâkim olursa olsun, gramer kurallarını ne kadar eksiksiz ve tam kullanırsa kullansın yeterlilik seviyesine ulaşamaz. Bu nedenle, öğrenci tarafından geliştirilebilen bir beceri olarak nitelendirilen “sözcüksel yeterlilik kavramı”nı incelemeyi uygun gördük. Çalışmamızda Öğretmenin öğrenciyi konuşma ve yazma hususunda akıcılık aşamasına getirebilmesi için bulunduğu tavsiyelere ve verdiği talimatlara odaklanmaya çalıştık. Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğrencilerinden oluşan bir grubun Arapça Dil Merkezinde (ADİM) yapılan deneysel çalışmalarında elde ettiğimiz bulguları paylaştık. Kelime türlerini, öğrencinin zihinsel sözlüğünün dayandığı yapı taşı olarak nitelendirdik. Yine kelime türlerinin öğrencinin gelişiminin ve çalışma yönteminin yeterliliklerinin ve dil becerilerinin de gelişmesine yol açtığını açıklamaya çalıştık. Ayrıca çalışmamızda Türk öğrenciler arasındaki zayıf dil yetenekleri sorununu da inceledik, analiz ettik ve çalışma topluluğu genelinde nedenlerine bağlamaya çalıştığımız gibi öğrencilerin dil çıktılarını artırmak ve dil performanslarını iyileştirmeleri amacıyla bazı ipuçları ve stratejiler sunduk. Bu çalışmada kullanılan yöntem, nicel ve nitel yaklaşım yöntemidir. Nitekim araştırmaya konu problemin nedenlerini ortaya koymak amacıyla nitel yaklaşımdan, problemin açılımı ve örneklemede nedenlerini belirlemeyi sağlayan verilere erişmek için de nitel yaklaşım yararlanılmıştır. Ayrıca çalışmamızda öğrencilerin anketleri analiz edilerek yeterlilikleri ölçülürken bu yeterlilikleri artıracak bazı stratejiler de uygulanmıştır
Anahtar Kelimeler
الكفايات الـمُعجميَّة لـمُتَعَلِّمي العربيَّة مِن غير النَّاطقين بها ومَدى تطابُقِها مع الأداء الـمُتوقَّع للطُّلاب، "دراسة تطبيقيَّة"
Öz
تُمثّل المفردات أهميَّةً كبيرةً وحجرَ أساسٍ في اكتسابِ اللّغاتِ بشكلٍ عامٍّ واللّغة الثّانية على وجه الخُصوص؛ ومن خلالها يتمكّن الـمُتعلِّمُ من التّعبيرِ عن أفكارهِ ودواخلهِ وآرائه وحاجاته بشكلٍ صحيحٍ ومفهوم، وقلّة المفردات لدى الدّارِس تُسبّب فَقْرًا لُغويًّا وعُزوفًا مؤقَّتًا عن التّواصُل باللُّغة الهدف، كما أنّ استخدام كلمات وتراكيب غير مُناسبة للسِّياق قد يؤدّي إلى صعوبةٍ في الفهمِ، ومهما أتقن الطالب قواعدَ اللُّغةِ دون تطويرِ أدائه اللّغويّ لن يصلَ إلى درجةِ الكفاءةِ. ولذلك حاولنا من خلالِ هذه الدّراسة التركيز على مفهوم الكِفاية الـمُعجميّة التي تُعدُّ مهارةً يمكن تطويرها من قِبل المُتعلّم وإرشادات الـمُعلّم ليصل الطّالب إلى مرحلة الطّلاقة في التّحدّث والكتابة وهو ما وقفنا عنده في الدّراسة التطبيقيّة لمجموعةٍ من طلاب جامعة 19 مايو(Ondokuz Mayıs Üniversitesi) في مركز اللّغة العربيّة (ADİM)، وبيّنا أنواع المفردات باعتبارها اللّبنة التي يقوم عليها الـمُعجم الذهنيّ للمُتعلّم، وبتَطورها وطريقة توظيفها ينتج عنها تطوّر كفاياته ومهاراته اللّغوية أيضًا، كما قُمنا باستعراض مشكلة ضعف الكفايات اللغويّة لدى المتعلمين الأتراك وتحليلها وعزوها إلى أسبابها عبر مجتمع الدّراسة وعرض بعض النّصائِح والإستراتيجيّات لزيادة الحصيلة اللُّغويَّة لدى الطُلّاب وتحسين أدائهم اللُّغوِيّ. المنهج الـمُستخدم في هذه الدراسة هو منهج الأساليب المختلطة ما بين المنهج الكمي من أجل الكشف عن أسباب مشكلة البحث، والمنهج النوعي من أجل الوصول إلى بيانات تمكننا من تفسير هذه المشكلة وتحديد أسبابها في عيّنة البحث، وقد تم تطبيق إستراتيجيّات من شأنها رفعُ الكفايات، مع قياس مَدى كفاءتها من خلال تحليل استبانات الطّلاب.
Anahtar Kelimeler
