IMPACT ON ECONOMİC GROWTH OF EDUCATİONAL ATTAİNMENT İN TURKEY

Öz

The benefits of education to individual and society are quite high. In this direction, the relation between education and economic growth has taken interest in theory and practice for a long time. Especially in the information society, education has increased its importance. The aim of this study is to examine the historical development of education in Turkey and the relationship between economic growth and educational attainment by using annual data for 1960-2013 to test empirically. According to the cointegration analysis, a long-run relationship has been determined between the number of primary school students, the number of vocational high school students and the number of university students and GDP. According to the Granger causality analysis, which determines short-term causality relations, the number of primary school students, the number of general high school students and the number of university students were found to be one way Granger causality towards GDP. As a result, according to this study, similar to the results of many studies of domestic and foreign literature, the development of education in Turkey accelerates economic growth.

Anahtar Kelimeler

• Education,Economic Growth,Educational Levels,Johansen Cointegration,Granger Causality

TÜRKİYE’DE EĞİTİM DÜZEYLERİNİN EKONOMİK BÜYÜMEYE ETKİSİ

Öz

Eğitimin bireye ve topluma sağladığı faydalar oldukça fazladır. Bu doğrultuda eğitim-ekonomik büyüme ilişkisi teoride ve uygulamada uzunca bir süredir ilgi görmektedir. Özellikle bilgi toplumunda eğitim önemini bir kat daha arttırmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’de eğitimin tarihsel gelişimini irdelemek ve 1960-2013 yıllık verileri kullanılarak eğitim düzeyleri ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi ampirik olarak test etmektir. Yapılan eşbütünleşme analizine göre ilköğretim öğrenci sayısı, meslek lisesi öğrenci sayısı ve üniversite öğrenci sayısı ile GSYİH arasında uzun dönemli bir ilişki tespit edilmiştir. Kısa dönemli nedensellik ilişkilerini belirleyen Granger nedensellik analizine göreyse meslek lisesi öğrenci sayısı, genel lise öğrenci sayısı ve üniversite öğrenci sayısından GSYİH’ye doğru tek yönlü bir Granger nedenselliğin olduğu bulgulanmıştır. Çalışma sonucunda, yerli ve yabancı literatürdeki birçok çalışmadakine benzer olarak Türkiye’de eğitimdeki gelişmenin ekonomik büyümeyi hızlandırdığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim,Ekonomik Büyüme,Eğitim Düzeyleri,Johansen Eşbütünleşme,Granger Nedensellik

Kaynakça

1. Afşar, M. (2009). Türkiye’de Eğitim Yatırımları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9, Sayı: 1, s. 85–98.
2. Altıntaş, H, Çetintaş, H. (2010). Türkiye’de Ekonomik Büyüme, Beşeri Sermaye ve İhracat Arasındaki İlişkilerin Ekonometrik Analizi: 1970–2005, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 36, s. 33-56.
3. Asghar, N., Awan, A. (2012). Human Capital and Economic Growth in Pakistan: A Cointegration and Causality Analysis, International Journal of Economics and Finance, Volume: 4, No: 4, 135-147.
4. Awel, A. M. (2013). The long-run Relationship between Human Capital and Economic Growth in Sweden, Munich Personal Repecc Archive, pp.1-20.
5. Babatunde, M.A., Adefabi, R.A. (2005). Long Run Relationship Between Education and Economic Growth in Nigeria: Evidence from the Johansen’s Cointegration Approach, Regional Conference on Education in West Africa: Constraints and Opportunities, pp. 1-22.
6. Bakar, N. A. U., Haseeb, M., Azam, M. (2014). The Nexus Between Educatıon And Economıc Growth In Malaysıa: Coıntegratıon And Toda-Yamamoto Causalıty Approach, Actual Problems of Economııcs, Volume:12, No: 162, pp. 131-141.
7. Brempong, K. G., Paddison, O., Mitiku, W. (2005). Higher Education and Economic Growth in Africa, Journal of Development Studies, Volume: 42, No: 3, pp. 509–529.
8. Çakmak, E., Gümüş, S. (2005). Türkiye’de Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme: Ekonometrik Bir Analiz (1960-2002), Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt:60, Sayı:1, s. 59-72.

9. Çalışkan, A., Durman, M. (2016). Mesleki Ortaöğretim ile Kalkınma Düzeyi Arasındaki İlişki: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Çalışma, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt:14 Sayı:1, s. 286-299.
10. Çalışkan, Ş., Karabacak, M., Meçik, O. (2013). Türkiye’de Eğitim-Ekonomik Büyüme İlişkisi: 1923-2011 (Kantitatif Bir Yaklaşım), Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 21, ss. 29-48.
11. Gövdeli, T. (2016). Türkiye’de Eğitim-Ekonomik Büyüme İlişkisi: Yapısal Kırılmalı Birim Kök ve Eşbütünleşme Analizi, Niğde Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9, Sayı:3, S. 223-238.
12. Huang, J. P. vd. (2017). An Analysis of the Correlation Between the Scale of Higher Education and Economic Growth in Fujian, 3rd Annual International Conference on Modern Education and Social Science (MESS 2017), pp. 230-235.
13. Hussin, M. Y. M. vd. (2012). Education Expenditure and Economic Growth: A Causal Analysis for Malaysia, Journal of Economics and Sustainable Development, Volume:3, No:7, pp. 71-82.
14. Idrees, A. S., Siddiqi, M. W. (2013). Does Public Education Expenditure Cause Economic Growth? Comparison of Developed and Developing Countries, Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, Volume: 7, No: 1, pp. 174-183.
15. Ifeoma, C. vd. (2013). Human Capital Development and Economic Growth in Nigeria, Journal of Economics and Sustainable Development, Volume: 4, No: 18, pp. 40-53.
16. Javed, M. vd. (2013). Impact of Human Capital Development on Economic Growth of Pakistan: A Public Expenditure Approach, World Applied Sciences Journal, Volume: 24, No: 3, pp. 408-413.
17. Jelilov, G., Aleshinloye, F., Önder, S. (2016). Education As A Key To Economic Growth And Development In Nigeria, The International Journal of Social Sciences and Humanities Invention, Volume: 3 No:2, pp. 1862-1868.
18. Kar, M., Taban, S. (2003). Kamu Harcama Çeşitlerinin Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt:58, Sayı: 3, s. 145-169.
19. Kareem, S. D. (2017). Effects of Government Health And Educatıon Expendıtures On Economıc Growth In Nıgerıa, International Journal of Social & Management Sciences, Volume:1, No:1, pp.118-130.
20. Khan, H. B., Razali, R. B., Shafei, A. B. (2016). On The Relationship Between Health, Education and Economic Growth: Time Series Evidence from Malaysia, 4th International Conference on Fundamental and Applied Sciences (ICFAS 2016), No: 080007, pp. 1-7.
21. Korkmaz, S., Kulunk, İ. (2016). Granger Causalıty Between Lıfe Expectancy, Educatıon And Economıc Growth In OECD Countrıes, The Economiic Research Guarrdiian, Volume:6, No:1, pp.1-17.
22. Köprücü, Y., Sarıtaş, T. (2017). Türkiye’de Eğitim ve Ekonomik Büyüme: Eşbütünleşme Yaklaşımı, Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt:4, No:2, s.77-89.
23. Mariana, D. R. (2015). Education As A Determinant of The Economic Growth. The Case of Romania, Procedia- Social and Behavioral Sciences, No:197, pp. 404 – 412.
24. McGrath, P. (2016). The Relationship Between Human Capital and Economic Growth in Ireland, https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2872739, Erişim: 19.12.2017.
25. Mekdad, Y., Dahmani, A., Louaj, M. (2014). Public Spending on Education and Economic Growth in Algeria: Causality Test, International Journal of Business and Management, Volume:2, No:3, pp. 55-70.
26. Mercan, M., Sezer, S. (2014). The effect of education expenditure on economic growth: The case of Turkey, Procedia - Social and Behavioral Sciences, No: 109 , pp. 925 – 930.
27. Meulemesster, J. L., Rochat, D. (1995). Causality Analysis of the Link Between Higher Education and Economic Development, Economies of Education Review, Vol. 14, No. 4, pp. 351-361.
28. Omojimite, B. U. (2010). Education and Economic Growth in Nigeria: A Granger Causality Analysis, African Research Review, Volume:4, No: 3a, pp. 90-108.
29. Özsoy, C. (2009). Türkiye’de Eğitim ve İktisadi Büyüme Arasındaki İlişkinin Var Modeli ile Analizi, The Journal of Knowledge Economy & Knowledge Management, Volume: 4, No: 1, s. 71-83.
30. Pamuk, M., Bektaş, H. (2014). Türkiye’de Eğitim Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: ARDL Sınır Testi Yaklaşımı, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt:2, Sayı:2, s. 77-90.
31. Pegkas, P., Tsamadias, C. (2017). Are There Separate Effects of Male and Female Higher Education on Economic Growth? Evidence from Greece, J Knowl Econ, No: 8, pp.279–293.
32. Rahman, M. (2011). Causal Relationship among Education Expenditure, Health Expenditure and GDP: A Case Study for Bangladesh, International Journal of Economics and Finance, Volume: 3, No: 3, pp. 149- 159.
33. Seetanah, B., Teeroovengadum, V. (2017). Hıgher Educatıon And Economıc Growth: Evıdence From Afrıca, 8th Economics & Finance Conference, London, pp. 124.142.
34. Solaki, M. (2013). Relationship Between Education and GDP Growth: A Bi-variate Causality Analysis for Greece, International Journal of Economic Practices and Theories, Volume: 3, No: 2, pp. 133-139.
35. Şen, H., Kaya, A., Alpaslan, B. (2015). Education, Health, and Economic Growth Nexus: A Bootstrap Panel Granger Causality Analysis for Developing Countries, The University of Manchester Economics Discussion Paper Series, pp. 1-20.
36. Şimşek, M., Kadılar, C. (2010). Türkiye’de Beşeri Sermaye, İhracat ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin Nedensellik Analizi, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 1, s. 115-140.
37. Taban, S., Kar, M. (2006). Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme: Nedensellik Analizi, 1969-2001, Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:2006, Sayı:1, s. 159-181.
38. Tamang, P. (2011). The Impact of Education Expenditure on India's Economic Growth, Journal of International Academic Research, Volume: 11, No:3, pp: 14-20.
39. Telatar, O. M., Terzi, H. (2010). Nüfus ve Eğitimin Ekonomik Büyümeye Etkisi: Türkiye Üzerine Bir İnceleme, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 24, Sayı: 2, s. 197-214.
40. Terzi, H., Yurtkuran, S. (2016). Türkiye’de Eğitim ve İktisadi Büyüme İlişkisi: Sims ve Toda-Yamamoto Nedensellik Analizleri, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt:11, No:2, s.7-24.
41. Topallı, N. (2017). Beşeri Sermaye Ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: Türkiye Örneği, Ömer Halisdemir Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt:10, Sayı:2, s. 129-140.
42. Torruam, J. T., Chiawa, M. A., Abur, C. C. (2014). Cointegration Analysis of Public Expenditure on Tertiary Education and Economic Growth in Nigeria, CBN Journal of Applied Statistics, Volume: 5 No.2, pp. 137-146.
43. Uçan, O., Yeşilyurt, H. (2016). Türkiye’de Eğitim Harcamaları ve Büyüme İlişkisi, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:9, No:2, s.179-185.
44. Wang, Y., Liu, S. (2016). Education, Human Capital and Economic Growth: Empirical Research on 55 Countries and Regions (1960-2009), Theoretical Economics Letters, No:6, pp. 347-355.
45. Yalçınkaya, Ö., Kaya, V. (2016). Eğitimin Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri: Düşük, Orta ve Yüksek Gelirli Ülkeler Üzerinde Bir Uygulama (1991-2011), AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:16, Sayı:3, s. 27-60.
46. Yardımcıoğlu, F., Gürdal, T., Alturndemir, M. E. (2014). Education and Economic Growth: A Panel Cointegration Approach in OECD Countries (1980-2008), Education and Science, Volume: 39, No: 173, pp. 1-12.