How can Religious Instruction Improve the Creative Ability of Students

Öz

Creativity is the one of the most important abilities that is peculiar to humankind. But in order to improve creativity it is needed to use some proper educational methods and techniques. An effective religious instruction can improve the creativity of students whereas religious experiences play a considerable role for its development. Thus, teachers should create a appropriate environment so as to improve the creativity of students.

Anahtar Kelimeler

• Ability of Creation, Creative Thinking, Problem Solving, Religious Instruction, Religious Experience.

Din Öğretimi, Öğrencilerin Yaratıcılık Yeteneklerini Nasıl Geliştirebilir?

Öz

İnsana özgü yeteneklerden birisi de yaratıcılıktır. Yaratıcılık yeteneğinin geliştirilmesi için, uygun yöntem ve tekniklerin kullanılması gerekmektedir. Etkili bir din öğretimi, öğrencilerdeki yaratıcılık yeteneklerini geliştirebilir. Öğrencinin bu yeteneğinin gelişmesine mani olan faktörler karşısında dinî deneyimlerin önemli bir yeri vardır. Din öğretimi, öğrenciye doruk dinî deneyimler yaşatabilir. Bunun için öğretmenlerin öğrencilere yaklaşımları ile birlikte yaratıcılık yeteneğinin gelişebileceği bir sınıf ortamının oluşturulması önem kazanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yaratıcılık yeteneği, yaratıcı düşünce, problem çözme, din öğretimi, dini deneyimler

Kaynakça

1. Amabile, T. M. (1983). The social psychology of creativitiy. New York: Springer-Verlag.
2. Andrews, F. M. (1975). Social and Psychological Influences on the Creative Process. In Perspectives in Creativity, I. A. Taylor (ed.). pp. 117-146. Chicago: Aldine Publishing Company.
3. Aşık Paşa-yı Veli (1998). Garibnâme. Ankara: Ardıç Yayınları.
4. Cebeci, L. (1987). Kur’an sosyolojisi üzerine bir Deneme. İ s l â mi A r a ş t ı r m a l a r. 3. ss. 5-37 .
5. Covey, S. R. (1999). Etkili insanların yedi alışkanlığı. çev: Gönül Suveren. İstanbul: Varlık Yayınları.
6. Daryal, A. M. (1994). Dini hayatın psiko-sosyal temelleri. İstanbul: İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayını.
7. Fromm, Erich (1972). Hürriyetten kaçış. çev: Ayda Yörükan. Ankara: Tur Yayınları.
8. Fromm, Erich (1990). Sağlıklı toplum. çev. Yurdanur Salman. İstanbul: Payel Yayınları.

9. Fromm, Erich (1993). Psikanaliz ve din. çev: Aydın Arıtan. İstanbul: Arıtan Yayınevi.
10. Fromm, Erich (1996). Hayatı sevmek. çev: Ali Köse. İstanbul: Arıtan Yayınları.
11. Fromm, Erich Erich (1994). Erdem ve mutluluk. çev: Ayda Yörükan. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
12. Gazali, M (1989). İhyaü ulumi’d-din. (terc.) A. Serdaroğlu, c. I., İstanbul: Bedir Yayınevi.
13. Hayta, Akif (2002). İbadetler ve ruh sağlığı. İçinde Gençlik, Din ve Değerler Psikolojisi. H. Hökelekli (ed.) ss. 117-153. Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
14. Hökelekli, H. (2002). Gençlik ve din. İçinde Gençlik, Din ve Değerler Psikolojisi. H. Hökelekli (ed.) ss. 11-31. Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
15. Kimter, N. (2002). Dinî inanç, ibadet ve duanın umutsuzlukla ilişkisi üzerine. İçinde Gençlik, Din ve Değerler Psikolojisi. H. Hökelekli (ed.) ss. 183-209. Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
16. Maslov, A. H. (1996). Dinler, değerler, doruk deneyimler. çev: H. K. Sönmez. İstanbul: Kuraldışı Yayınları.
17. Maslov, A. H. (2001). İnsan olmanın psikolojisi. çev: G. Suveren. İstanbul: Kuraldışı Yayınları.
18. Sayar, K. (2000). Geçmişin bilgeliği bugünün psikoterapileriyle uyuşabilir mi?. İçinde Sûfî Psikolojisi. K. Sayar (ed.). ss. 11-40. İstanbul: İnsan Yayınları.
19. Torrance, E. P. (1975).Creativity research in education. In Perspectives in Creativity. I. A. Taylor (ed.). pp. 117-146. Chicago: Aldine Publishing Company.
20. Torrance, E. P. (1993). Experiences in developing technology for creative education. Understanding and Recognizing Creativity. S. G. Isaksen (ed.). pp. 158-201. New Jersey: Ablex Publishing Company.
21. Yavuz, H. S. (1994). Yaratıcılık. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayını.
22. Yıldırım, R. (1998). Yaratıcılık ve yenilik. İstanbul: Sistem Yayınları.