BIBLIOMETRIC ANALYSIS OF INTERNATIONAL STUDIES TITLED “DIGITAL SUSTAINABILITY”)

Öz

Digital sustainability means managing and using information technologies and digital systems in a way that supports the achievement of environmental, economic and social sustainability goals. It is an issue whose importance in both individual and organizational terms is understood more and more every day. For this reason, it has been among the research topics of scientists in recent years. The aim of this study is to conduct a bibliometric analysis of international publications on digital sustainability based on the Web of Science (WoS) database. In the study, 103 studies on the subject between 2007 and 2024 were analyzed. While examining the studies on the subject; the studies were analyzed in 7 categories: year, document type, branch of science, country, researchers with the most publications, publishers and the 5 most cited studies. In addition, VOSviewer 1.6.18 software was used to perform and visualize co-author analysis, citation analysis of authors, citation analysis of countries, keyword analysis, bibliographic match analysis of texts. As a result, the most publications were made in 2023 (32); The most published authors are Lago P. (4), Pan SL (4); The most studies were written in the field of green sustainability science technology (29); The most studies were done in England (17) and the most published articles were written (75); It was observed that the most publications were published in the journal "sustainability" (22). As a result of the study, it was understood that there is a need for new studies on the subject

Anahtar Kelimeler

• Digital Sustainability
• Sustainability
• Bibliometric Analysis
• VOSviewer

“DİJİTAL SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK” BAŞLIKLI ULUSLARARASI ÇALIŞMALARIN BİBLİYOMETRİK ANALİZİ

Öz

Dijital sürdürülebilirlik, bilgi teknolojileri ve dijital sistemlerin çevresel, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmayı destekleyecek şekilde yönetilmesi ve kullanılması anlamına gelmektedir. Hem bireysel hem de örgütsel açıdan önemi her geçen gün daha fazla anlaşılan bir konudur. Bu nedenle son yıllarda bilim insanlarının da araştırma konuları arasında yer almıştır. Bu çalışmanın amacı da dijital sürdürülebilirlik konusunda yapılmış uluslararası yayınların Web of Science (WoS) veri tabanına dayalı bibliyometrik analizini yapmaktır. Araştırmada 2007- 2024 yılları arasında konu ile ilgili yapılmış 103 çalışma incelenmiştir. Konu ile ilgili yapılan çalışmalar incelenirken; çalışmaların yılı, doküman türü, bilim dalı, ülkesi, en fazla yayın yapan araştırmacıları, yayıncıları ve en fazla atıf alan 5 çalışma olmak üzere 7 kategoride incelenmiştir. Bunların yanında ortak yazar analizini, yazarların atıf analizini, ülkelerin atıf analizini, anahtar sözcük analizini, metinlerin bibliyografik eşleşme analizini yapabilmek ve görselleştirmek için VOSviewer 1.6.18 yazılımı kullanılmıştır. Sonuç olarak en fazla yayının 2023 (32) yılında yapıldığı; en fazla yayın yapan yazarların Lago P. (4), Pan SL (4) olduğu; en fazla çalışmanın yeşil sürdürülebilirlik bilim teknolojisi (green sustainability science technology) (29) alanında yazıldığı; en fazla çalışmanın İngiltere’de (17) yapıldığı, yayın olarak en çok makale (75) yazıldığı; en fazla yayının “sustainability” (22) dergisinde yayınlandığı görülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda konu hakkında yapılacak yeni çalışmalara ihtiyaç olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Sürdürülebilirlik
• Sürdürülebilirlik
• Bibliyometrik Analiz
• VOSViever

Kaynakça

1. Acar, Ö. E. (2018). Sürdürülebilir tedarik zinciri uygulamaları ve dış kaynak kullanımının işletme performansına etkisi üzerine bir araştırma (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Arık, M. A., Kayakuş, M., Güdekli, A., & Çizmeli, D. (2024). Yeni medyanın sürdürülebilirlik bakış açısına göre incelenmesi: Bibliyometrik analiz. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 208-232.
3. Bankewitz, M., Åberg, C., & Teuchert, C. (2016). Digitalization and boards of directors: A New era of corporate governance? Business and Management Research, 5(2), 58-69.
4. Behm, C. L. (2011). Student perceptions and definitions of sustainability (Master's thesis, University of Illinois, Urbana).
5. Bener, Ö., & Babaoğul, M. (2008). Sürdürülebilir tüketim davranışı ve çevre bilinci oluşturmada bir araç olarak tüketici eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar E-Dergisi, 1-10. https://web.archive.org/web/20200802231457/http://www.sdergi.hacettepe.edu.tr/makaleler/surdurulebilirtuketimdavranisi.pdf
6. Bhattacharyya, S. S., Sahay, A., Arora, A. P., & Chaturvedi, A. (2008). A toolkit for designing firm-level strategic corporate social responsibility (CSR) initiatives. Social Responsibility Journal, 4(3), 265-282. https://doi.org/10.1108/17471110810892802
7. Bhutani, S., & Paliwal, Y. (2015). Digitalization: A step towards sustainable development. OIDA International Journal of Sustainable Development, 11-24.
8. Bohnsack, R., Bidmon, C. M., & Pinkse, J. (2022). Sustainability in the digital age: Intended and unintended consequences of digital technologies for sustainable development. Business Strategy and the Environment, 31(2), 599-602. https://doi.org/10.1002/bse.2938

9. Bradley, K. (2007). Defining digital sustainability. Library Trends, 56(1), 148-163.
10. Brennen, J. S., & Kreiss, D. (2016). Digitalization. In The International Encyclopedia of Communication Theory and Philosophy (pp. 1-11).
11. Can, E. N., & Özarı, Ç. (2023). Sürdürülebilirlik muhasebesi ve karbon muhasebesi çalışmalarının bibliyometrik analizi. Denetişim, (27), 55-71.
12. Caswell, G. (2021). RBA governor warns of rising climate cost of capital. Retrieved from https://greencentralbanking.com/2021/09/17/rba-governor-warns-of-rising-clima te-cost-of-capital/〉.
13. Chowdhury, G. (2013). Sustainability of digital information services. Journal of Documentation, 602-622.
14. Clarke, W. C. (1977). The structure of permanence: The relevance of self-subsistence communities for world ecosystem management. In T. Bayliss-Smith & R. Feachem (Eds.), Subsistence and survival: Rural ecology in the Pacific (pp. 363-384). Academic Press.
15. Çetiner, M. (2022). Sürdürülebilir moda ürünlerinin derin öğrenme yaklaşımı kullanarak analizi (Doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Dapp, M. (2013). Open government data and free software – Cornerstones of a digital sustainability agenda (pp. 1-6).
17. Dirik, D., Eryılmaz, İ., & Erhan, T. (2023). Post-truth kavramı üzerine yapılan çalışmaların VOSviewer ile bibliyometrik Analizi. Sosyal Mucit Academic Review, 4(2), 164-188. https://doi.org/10.54733/smar.1271369
18. Gibson, R. B. (2001). Specification of sustainability-based environmental assessment decision criteria and implications for determining "significance" in environmental assessment. Canadian Environmental Assessment Agency.
19. George, G., Merrill, R. K., & Schillebeeckx, S. J. (2021). Digital sustainability and entrepreneurship: How digital innovations are helping tackle climate change and sustainable development. Entrepreneurship theory and practice, 45(5), 999-1027.
20. Harris, M. J. (2000). Basic principles of sustainable development. Global Development and Environment Institute Working Paper (00-04). Tufts University.
21. Himmetoğlu, A. (2023). Kurumsal sürdürülebilirlik ve kurumsal sosyal sorumluluk: Bir bibliyometrik analiz çalışması. Erciyes İletişim Dergisi, 10(2), 891-911.
22. Huang, X., Yang, Z., Zhang, J., Wang, R., Fan, J., Zhang, H., ... & Huang, H. (2022). A bibliometric analysis based on web of science: Current perspectives and potential trends of SMAD7 in oncology. Frontiers in Cell and Developmental Biology, 9, 712732. https://doi.org/10.3389/fcell.2021.712732 İSO Yeşil Blog (Ekim,2021), https://www.isoyesilblog.com/ingiltere-net-sifir-stratejisini-acikladi/ Erişim Tarihi, 13 Eylül 2024)
23. Kuhlman, T., & Farrington, J. (2010). What is sustainability?. Sustainability, 2(11), 3436-3448. Korkmaz, M., & Gültekin, Z. (2023). “Yeşil insan kaynakları yönetimi” başlıklı çalışmaların web of science veri tabanına dayalı bibliyometrik analizi. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi, 9(20), 461-481.
24. Linnenluecke, M. K., & Griffiths, A. (2010). Corporate sustainability and organizational culture. Journal of World Business, 45, 357-366.
25. Mckenzie, S. (2004). Social sustainability: Towards some definitions. University of South Australia Working Paper Series, 27, 1-29. http://apo.org.au/system/files/565/apo-nid565-149026.pdf
26. Morelli, J. (2011). Environmental sustainability: A definition for environmental professionals. Journal of Environmental Sustainability, 1(1), 5-6.
27. Pan, S. L., Carter, L., Tim, Y., & Sandeep, M. S. (2022). Digital sustainability, climate change, and information systems solutions: Opportunities for future research. International Journal of Information Management, 63, 102444.
28. Parida, V. (2018). Digitalization. In J. Frishammar & Å. Ericson (Eds.), Addressing societal challenges (pp. 23-38). Lulea University of Technology.
29. Parviainen, P., Tihinen, M., Kääriäinen, J., & Teppola, S. (2017). Tackling the digitalization challenge: How to benefit from digitalization in practice. International Journal of Information Systems and Project Management, 5(1), 63-77.
30. Patnaik, A. (2018). Sustainable digitalization. Journal of Emerging Technologies and Innovative Research (JETIR), 5(7), 1418-1422.
31. Rifai, M. (2019). Digital democracy in the West Java gubernatorial election 2018: Participation, party campaign, and power relations. Prosiding Icogiss, 435-444.
32. Saracel, N., & Aksoy, I. (2021). Dijital sürdürülebilirlik, boyutları ve koşulları. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 10(2), 347-356.
33. Sarıca, S. (2023). İnternetin karbon ayakizi. 10th Internatıonal Congress On Lıfe, Engıneerıng, And Applıed Scıences In A Changıng World.
34. Sharma, P., & Dash, B. (2022). The digital carbon footprint: Threat to an environmentally sustainable future. International Journal of Computer Science & Information Technology (IJCSIT).
35. Stuermer, M., Abu-Tayeh, G., & Myrach, T. (2017). Digital sustainability: Basic conditions for sustainable digital artifacts and their ecosystems. Sustainability Science, 12, 247-262.
36. Şahin, M. D. (2024) Sürdürülebilirlik değeri kavramına yönelik bibliyometrik analiz. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (81), 321-338.
37. Şimşek, Ş. E. (2024). Dijital teknolojilerin gücüyle sürdürülebilirlik: Döngüsel ekonomi kapsamında sıfır atık uygulama önerisi. Journal of Business and Trade, 5(1), 40-54.
38. Tiago, F., Gil, A., Stemberger, S., & Borges-Tiago, T. (2021). Digital sustainability communication in tourism. Journal of Innovation & Knowledge, 6(1), 27-34.
39. Urbach, N., & Röglinger, M. (2019). Introduction to digitalization cases: How organizations rethink their business for the digital age. Springer International Publishing.
40. Ülker, G., & Yalçın, S. (2024). Dijital çağda sürdürülebilirlik ve sosyal inovasyon üzerine bir çalışma: Hayata Dokunuyorum görme engelliler inovatif atölyesi örneği. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 6(1), 40-57.
41. Van Eck, N. J., & Waltman, L. (2022). VOSviewer Manual version 1.6.18. CWTS Meaningful Metrics. CWTS Meaningful Metrics. Erişim adresi: https://www.vosviewer.com/documentation/Manual_VOSviewer_1.6.8.pdf
42. Verhoef, P. C., Broekhuizen, T., Bart, Y., Bhattacharya, A., Dong, J. Q., Fabian, N., & Haenlein, M. (2021). Digital transformation: A multidisciplinary reflection and research agenda. Journal of Business Research, 122, 889-901.
43. Wut, T. M., Lee, D., Ip, W. M., & Lee, S. W. (2021). Digital sustainability in the organization: Scale development and validation. Sustainability, 13(6), 3530.
44. Wiersum, K. F. (1995). 200 years of sustainability in forestry: Lessons from history. Environmental Management, 19, 321-329. https://doi.org/10.1007/BF02471975