MIRACLES AS THE MEANS OF GOD’S CONFIRMATION HIS MESSENGERS

Öz

It is conceivable that Allah sends His messengers to humankind in order to guide them to the right path. If human believes in Allah, this necessarily requires that he should also believe that He is in contact with His creatures. Theistic conception of God requires this relationship. At that point the miracles come up as the means of confirmation the messengers’ mission, i.e. messengership. In this sense, the miracle is an extraordinary act or event that is contrary to experience of humans via direct intervention of God Almighty Himself in order to make each messenger credible in his particular time and place and support him. And besides, people are unable to do that kind of things. First of all, the real agents for miracles is not prophet but God. The saying “miracle of messenger” is not more than a metaphor. The focal point that Allah creates it on the hands of the messenger is to prove his sincerity and to support him. We learn from Qur’an that many messengers miracle were the subject of sense perception. Contrary to this sensory perception of miracles, Prophet Muhammad was given totally different kind of miracle, namely the Qur'an. It is the miraculous book by its content syntax, and nature which challenged and quashed people to bring similar one. 

Anahtar Kelimeler

• Prophethood,messengership,miracle,extraordinary events

Peygamberleri Tasdik Aracı Olarak Mucizeler

Öz

Allah’ın, canlılar arasında üstün vasıflarla donatıp akıl ve irade nimeti vererek yarattığı insana teklifte bulunması ve bunu tebliğ için peygamber göndermesi aklen mümkün olan hususlar arasında yer almaktadır. Zira İnsan, Allah’ın varlığına ve O’nun insanlara teklifte bulunabileceğine inanırsa, Allah’ın peygamber göndermesini de kabul etmiş olur. Peygamberlerin risâletlerinin doğrulanması ise ancak onların mucize göstermeleri ile gerçekleşir. Bu anlamda mucize, Allah’ın, peygamberlik iddiasında bulunan kimsenin peygamberliğini doğrulamak ve desteklemek için yarattığı ve diğer insanların benzerini getirmekten aciz kaldığı olağanüstü olaydır. Mucizelerin gerçek faili Allah olup “Peygamber’in mucizesi” ifadesi, mecazen kullanılan bir söylemdir. Allah’ın onu peygamberlerin elinde gerçekleştirmesinin nedeni ise, onların peygamberliğini desteklemek ve teyit içindir. Kur’an’dan pek çok peygamberin çeşitli mucizelerle desteklediğini öğreniyoruz. Kur’an da Hz. Muhammed’in yegâne mucizesidir. O, içerdiği bilgileriyle, fesahat ve belâgatı ve geçmiş ve geleceğe yönelik haberler vermesi yönüyle inkârcıların benzerini getirmekten aciz kaldıkları mucize bir kitaptır.

Anahtar Kelimeler

• Nübüvvet,peygamber,sıdk,mucize

Kaynakça

1. Abduh, Abdulgani, Enbiyaullah, S. Arabistan, 1978.
2. Ahatlı, Peygamberlik ve Hz. Muhammed’in Peygamberliği, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, İstanbul, 2011.
3. Akbulut, Ahmet, Nübüvvet Meselesi Üzerine, Ankara, 1992.
4. Aliyyu’l-Kari, Fıkhi Ekber Şerhi, terc. Y. Vehbi Yavuz, 4. baskı, İstanbul, 1992.
5. Amidî, Seyfüddin, Gayetü’l-Meram fi İlmi’l-Kelam, Kahire, 1971.
6. Aydın, Abdullah, İlahî Nurlar; İslam Düşüncesi, Ahlakı ve Peygamberimizin Mucizeleri; İmam-ı Gazali’nin Eserlerinden Seçmeler, İstanbul, 1967.
7. Azimli, Mehmet, “Şakku’l-Kamer Olayı Çerçevesinde Bazı Tahliller”, Hikmet Yurdu, Yıl. 2, S. 3, (2009).
8. Bağdadî, Abdulkahir b. Tahir, Kitabu Usuli’d-Din, 3.baskı, Beyrut, 1981.

9. --------, Mezhepler Arasındaki Farklar, terc. Ethem Ruhi Fığlalı, Ankara, 1991.
10. Bâkıllânî, Olağanüstü Olaylar ve Aralarındaki Farklar (Mucize, Keramet, Sihir), terc. Adil Bebek, Rağbet Yay., İstanbul, 1998.
11. Balcı, İsrafil, Hz. Peygamber ve Mucize, Ankara, 2013.
12. Bebek, Adil, “Kelam Literatürü Işığında Mucize ve Hz. Muhammed’e Nispet Edilen Hissî Mucizelerin Değerlendirilmesi”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (18/200).
13. Beyazî, Kemaluddin Ahmed, İşaratu’l-Meram Min İbaratu’l-İmam, Kahire, 1949.
14. Beyhâkî, Ebu Bekir Ahmed b. Huseyin, Delâilü'n-nübüvve (nşr. Abdülmu'ti el-Kal'acî), Beyrut, 1985.
15. Bikbulat, Sunatullah, “İnşikak-ı Kamer Meselesi”, İslamiyat, Yay. Bünyamin Erul, Ankara 2004.
16. Bulut, Halil İbrahim, “Mucizenin İmkânı ve Delaleti Konusunda İleri Sürülen İtirazlar”, SAÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4 2001, s. 173-197.
17. Bulut, Halil İbrahim, Kur’an Işığında Mucize ve Peygamber, Rağbet yay., İstanbul, 2002.
18. Bulut, Halil İbrahim, ‘Hz. Peygamber’in Hidayet Mucizesinin Evrensel Boyutu’, Hz. Muhammed ve Evrensel Mesajı Sempozyumu, (20-22 Nisan 2007), İslamî İlimler Dergisi Yayınları, Çorum 2007.
19. Cürcanî, Şerif Ali b. Muhammed, Kitabu’t-Tarifat, 2. baskı, Beyrut, 1996.
20. Cüveynî, İmamu’l-Harameyn Ebû’l-Meali, Lümatu’l-Edille, (Neşr. Fevkıye Hüseyin Mahmud), Lübnan, 1987.
21. --------, el-Akâidu’n-Nizamiyye, neşr. Muhammed ez-Zubeydi, Beyrut, 2003.
22. --------, Kitâbu’l-İrşâd, Mektebetü’l-Hancî, Tah. Muhammed Yusuf Musa-Ali Abdulmünim Abdulhamid, 3. Baskı, Kahire, 2002,
23. Duman, Zeki, Beyanu’l-Hak, Ankara 2005.
24. Erkol, Ahmet, “Hz. Peygamberin Mucizesi Meselesi ve Nübüvvetinin İspatında İnşikak-ı Kamer (Ayın Yarılması) Hadisesi İle İlgili Bir Değerlendirme”, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. 1, Diyarbakır, 1999.
25. Esed, Muhammed, Kur’an Mesajı, 3 cilt, Terc. Cahit Koytak, Ahmet Ertürk, İşaret Yay. İstanbul, 1996.
26. Evans, C. Stephen, “Tanrı’nın Özel Fiilleri: Vahiy ve Mucize”, Çev. Ferhat Akdemir, Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, (IX, sayı: 3, 2009.
27. Gazalî, Ebû Hamid, el-İktisad fi’l-İ’tikad, Kahire, 1962.
28. -Kavâidu’l-Akâid, neşr. M. Muhammed Ali, Beyrut, 1975.
29. Gölcük, Şerafettin- Toprak, Süleyman, Kelam, Konya, 1988.
30. Hanefi, Hasan, Mine’l-Akide ile’s-Sevra, Kahire, trz.
31. Hımsî, Naim, Fikretü İ’cazi’l-Kur’an Münzü Bi’setü’n-Nebeviyye Hatta Asrina’l-Hâdır, Müessesetü’r-Risale, Beyrut, 1980.
32. Hizmetli, Sabri, İslam Tarihi, Ankara, 1991.
33. Işık, Kemal, Maturidi’nin Kelam Sisteminde İman Allah ve Peygamber Anlayışı, Ankara, 1980.
34. İbn Hazm, Ebu Muhammed Ali b. Ahmed b. Saîd, el-Fasl fi’l-Milel ve’l-Ehvâi ve’n-Nihal, tah. Muhammed İbrahim Nasr-Abdurrahman Umeyra, Mektebetü Ukaz, I. Baskı, 1402/1981.
35. İbn Hacer, İmam Ahmed İbn Ali İbn Hacer el-Askalânî, Fethu’l-Bârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî, Dar’ul-Hadis, Kahire, 2004.
36. İbn Kesir, el-Bidaye ve’n-Nihaye, Beyrut, 2005.
37. --------, Tefsiru’l-Kur’ani’l-Azim, İstanbul, 1998.
38. İbn Kuteybe, Te’vîlu Muhtelifi’l-Hadîs, Daru’l-Kutubi’l-Arabi, Beyrut, t.y.
39. İbn Manzur, Lisânu’l-Arab, Beyrut, 1995.
40. İlyas Çelebi, İtikadi Açıdan Uzak ve Yakın Gelecekle İlgili Haberler, İstanbul, 1996.
41. İsfehanî, Ragıb, el-Müfredat fi Garibi’l-Kur’an, İstanbul, 1986.
42. İbn Teymiyye, Takıyüddin, Kitabu’n-Nübüvvât, Mısır, 1346.
43. --------, el-Mu’cize ve Kerâmetü’l-Evliya, thk. Mustafa Abdulkadir Atâ 1. Baskı, Beyrut, 1985/1405.
44. İcî, Idduddin, Tevaliu’l-Envar, İstanbul, 1316.
45. --------, el-Mevâkıf fi İlmi’l-Kelam, Beyrut, trz.
46. Kâdî Abdülcebbar, el-Muğni fî Ebvâbi’t-Tevhid ve’l-Adl, 15.c. Kahire, 1965.
47. --------, Şerhu’l-Usuli’l-Hamse, Kahire, 1988.
48. Karadaş, Cağfer, “Ebu’n-Necib Suhreverdi ve İtikadi Görüşleri”, U.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. 10, sayı: 2, Bursa, 2001.
49. --------, “İsbat-ı Nübüvvet ve “Peygamberlik ve Hz. Muhammed’in Peygamberliği” Adlı Eser Üzerine”, Hadis Tetkikleri Dergisi, 2003, C. 1, sy. 1, s. 149-165.
50. Kitab-ı Mukaddes, Eski ve Yeni Ahid, İstanbul, 1969.
51. Kurtubî, Muhammed İbn Ahmed el-Ensarî, el-Camiu li-Ahkami’l-Kuran, Matbaatu Daru’l-Kütübi’l-Mısriyye, 1373/1953.
52. Maturidî, Ebû Mansur, Kitabu’t-Tevhid, Beyrut, 1986.
53. Maverdî, Ebû’l-Hasan, İ’lamu’n-Nübüvve, Beyrut, 1987.
54. Mevdudî, Ebu’l-Ula, Tefhimu’l-Kur’an, terc. Heyet, İstanbul, 1990.
55. Mustafa Sabri, Mevkıfu’l-Akl ve’l-İlm ve’l-Âlem min Rabbi’l-Âlemin, 3.baskı, Beyrut, 1992.
56. Nedvî, Süleyman, Asr-ı Saadet, terc. Ömer Rıza Doğrul, İstanbul, 1928.
57. Nesefî, Akaid; İslam İnancının Temelleri, Haz. M. Seyyid Ahsen, Otağ Yayınevi, İstanbul, 1975.
58. Nesefî, Ebû’l-Mu‘în, Tabsıratu’l-Edille fî Usuli’d-Din, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Tah. Hüseyin Atay, Şaban Ali Düzgün, Ankara, 2003.
59. --------, et-Temhid fî Usuli’d-Dîn, (neşr. Abdulhayy Kabil), Daru’s-Sakafe, Kahire. Trz.
60. Nisaburî, Ebû Said Abdurrahman, el-Gunye fi Usuli’d-Din, Beyrut, 1987.
61. Pezdevî, Ebû Yusr Muhammed, Usuli’d-Din, Terc. Şerafeddin Gölcük, Ankara,1981.
62. Öztürk, Mustafa, Kıssaların Dili, Ankara Okulu Yayınları, Ankara, 2006.
63. Rahman, Yusuf, “Klasik Dönemdeki Kelam Ekollerine Göre Mucize Anlayışı”, Çev. Mustafa Akçay, H. İbrahim Bulut, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (4/2001).
64. Razi, Fahruddin, İsmetu’l-Enbiya, Beyrut, 1981.
65. --------, Kelama Giriş (el-Muhassal), terc. Hüseyin Atay, Ankara, 1978.
66. --------, Risale fi’n-Nübüvvat, Beyrut, 1986.
67. --------, Kitabu’l-Erbain fi Usuli’d-Din,
68. --------, Tefsir-i Kebir, Çev. Heyet, Ankara, 1990.
69. Sâbûnî, Nureddin, el-Bidâye fi Usuli’d-Dîn, neşr. Bekir Topaloğlu, (Maturidiyye Akaidi) içinde, 5. Baskı, Ankara, 1995.
70. Suhreverdi, Ebu’n-Necib, Âdâbu’l-Mürîd, Daru’l-Vatani’l-Arabi, Kahire, ts.
71. Sülün, Murat, “İslamiyet’i İslamiyet Yapan; Makam-ı Mahmud”, Kur’an Ne Diyor? Biz Ne Anlıyoruz içinde, İstanbul, 2015.
72. Şehristanî, Abdulkerim, Nihayetü’l-İkdam fi İlmi’l-Kelam, neşr. Alfred Guillaume, London, 1934.
73. Teftazanî, Sa’deddin, Şerhu'l-Makâsıd, Kum, 1409-1989.
74. Yazır, Muhammed Hamdi, Hak Dini Kuran Dili, İstanbul, 1994.
75. Yılmaz, Faruk, Kur’an Mucizesi, Furkan Yay. İstanbul, 1983.
76. Zemahşerî, Mahmud b. Ömer, el-Keşşaf, Kahire, 1977.