University Students' Perception of Demons: Sample of Giresun University

Öz

Demons, which cannot be detected by the sensory organs under normal circumstances and which are some of the most mysterious beings of the metaphysical realm, have always appealed to people's curiosity due to their nature and lifestyle. While some people choose to deny demons because they do not have a physical body and cannot be perceived by human sensory organs, some people, thanks to the information provided by the verses and hadiths, accept that they are part of this world and maintain their vital functions as human beings do. The aim of this study was to determine the perception towards demons of students who receive religious education in higher education and those who do not receive religious education. The sample of the study consisted of 494 students studying at the Faculty of Islamic Sciences and Faculty of Education at Giresun University. “Demon Perception Scale” was used as data collection tool in the study. As a result of the analysis of the data collected in this study, the following findings were reached in summary. There is a significant difference in favor of students who receive religious education compared to students who do not receive religious education in terms of demons being entities that are responsible to Allah. There is a similarity between the groups regarding their view of demon-human communication and the influence of demons on human will. According to the gender variable, there is a significant similarity between the genders as to their views on knowledge, existence and communication with demons.

Anahtar Kelimeler

• Tafsir
• Demon
• Metaphysics
• Demon in the Qur’an
• Perception of Demons

Üniversite Öğrencilerinin Cin Algısı: Giresun Üniversitesi Örneği

Öz

Normal şartlar altında insanların duyu organlarıyla tespiti mümkün olmayan ve metafizik âlemin en gizemli varlıklarından olan cinlerin mahiyeti, yaşayış tarzları insanların hep merakını celbetmiştir. Fizikî bir bünyeye sahip olmamaları, duyu organlarıyla algılanamamalarından dolayı kimi insanlar onları inkâr etme yolunu seçerken, kimi insanlar da ayet ve hadislerin bu konuya dair bilgilendirmesi sayesinde bu dünyanın bir parçası olduklarını ve insanlar gibi yaşamsal fonksiyonlarını sürdürdüklerini kabul etmektedirler. Bu çalışmanın amacı yükseköğretimde din eğitimi alan öğrenciler ile din eğitimi almayanlar arasındaki cin algısının tespitini yapmaktır. Araştırmanın örneklemi Giresun Üniversitesi İslâmî İlimler Fakültesi ile Eğitim Fakültesi’nde öğrenim görmekte olan 494 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Cin Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Bu çalışmada toplanan verilerin analizi neticesinde özetle şu bulgulara ulaşılmıştır. Cinlerin varlığı, Allah’a karşı sorumlu varlıklar olduğu konusunda dini eğitim almayan öğrencilere göre din eğitimi alan öğrencilerin lehine anlamlı farklılık söz konusudur. Aynı gruplar arasında cin-insan iletişimi, cinlerin insan iradesine etkisi konusundaki görüşler arasında ise benzerlik vardır. Cinsiyet değişkenine göre de kız ve erkek öğrenciler arasında cinlerle ilgili bilgi, varlık ve etkileşim boyutundaki görüşler açısından büyük ölçüde yakınlık mevcuttur.

Anahtar Kelimeler

• Tefsir
• Cin
• Metafizik
• Kur’ân’da Cin
• Cin Algısı

Kaynakça

1. Abdülbâkî, Muhammed Fuâd. el-Muʻcemu’l-müfehres li elfâzi’l-Kur’ân’i’l-Kerîm. Kahire: Dârül-Hadîs, 2. Basım, 1408/1988.
2. Ahmed, Aziz. Hindistan ve Pakistan’da Modernizm ve İslâm. Çev. Ahmed Küskün. İstanbul: Yöneliş Yayınları, 1990.
3. Aksoy, Erdal - Dülger, Sümeyye - Köksal, Ayşe. “Bilimsel Araştırmalarda Evren, Örneklem, Varsayım ve Değişken”, Bilimsel Araştırma Süreçleri El Kitabı. Ed. Özcan Güngör, 137-168, Ankara: Grafiker Yayınları, 2018.
4. Arslan, Mustafa. Türk Popüler Dindarlığı Çorum Örneği. İstanbul: Değerler Eğitim Merkezi Yayınları, 2004.
5. Askerî, Ebû Hilâl. el-Furuku’l-lüğeviyye. Beyrût: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000.
6. Ateş, Ali Osman. Kur’ân ve Hadislere Göre Cinler-Büyü. İstanbul: Beyan Yayınları, 1995.
7. Ateş, Süleyman. İnsan ve İnsanüstü Ruh Melek Cin İnsan. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2. Basım, 1985.
8. Aydın, Mehmet. İlahi Dinlerde Şeytan İnancı ve Anlayışı. Konya: Palet Yayınları, 2018.

9. Aydın, Hayati. “Dinî Kaynaklar ve Kültür Bağlamında Cinleri Anlamak”, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi. 21/3, 2017, 1623-1670.
10. Behiy, Muhammed. İnanç ve Amelde Kur’ânî Kavramlar. Çev. Ali Turgut, İstanbul: Yöneliş Yayınları, 1988.
11. Buhârî, Ebû Abdullâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm. el-Câmiʽu’s-sahîh. 8 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981.
12. Büyüköztürk, Şener. Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Yayınları, 2008.
13. Cevherî, Ebû Mansûr İsmail b. Hammad. es-Sıhâh tâcü’l-lüğe ve sıhâhi’l-ʻarabiyye. Thk. Ahmed Abdülgafur Atar. 7 Cilt. Beyrût: Dârü’l-İlm li’l-Melâyîn, 2. Basım, 1979.
14. Çelebi, İlyas. “Şeytan”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Ankara: TDV Yayınları, 2010. 39/100.
15. Düzgün, Şaban Ali. Çağdaş Dünyada Din ve Dindarlar. Ankara: Otto Yayınları, 2016.
16. Düzgün, Şaban Ali. Seyyid Ahmed Han ve Entellektüel Modernizmi. Ankara: Akçağ Yayınları, 1997.
17. Esed, Muhammed. Kur’ân Mesajı Meal-Tefsir. Çev. Cahit Koytak- Ahmet Ertürk. İstanbul: İşaret Yayınları, 5. Basım, 2002.
18. Ebû Dâvûd, Abdullah b. Süleyman b. Eşʽas es-Sicistânî. es-Sünen. 5 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992.
19. George, Darren & Mallery, Paul. SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10a ed.) Boston: Pearson, 2010.
20. Günay, Ünver Günay. Erzurum ve Çevre Köylerinde Dini Hayat. İstanbul: Erzurum Kitaplığı Yayınları, 1999.
21. İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ İsmail b. Ömer. el-Bidâye ve’n-nihâye. 14 Cilt. Beyrut: Mektebetü’l-Ma‘ârif, 1966.
22. İbn Manzûr, Cemâluddin Muhammed. Lisânü’l-‘Arab. Beyrût: Dâru Lisâni’l-Arab, ts.
23. İbn Teymiye, Takiyyuddin Ahmed b. Halim Mecmûʻu fetâvâ. Cem ve tertib, Abdurrahman b. Muhammed el-Asimî. 36 Cilt. Riyad: Dâru Âlemi’l-Kütüb, 1991.
24. İsfahânî, er-Rağıb. Müfredâtu elfâzi’l-Kur’ân. Thk. Safvân Adnan Dâvûdî, Dımeşk: Dârü’l-Kalem, 3. Basım, 1423/2002.
25. Karasar, Niyazi. Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2018.
26. Kılavuz, A. Saim. “Cin”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 1988, 8/8-10. Kitab-ı Mukaddes. İstanbul: Yeni Yaşam Yayınları, 2016.
27. Köktaş, M. Emin. Türkiye’de Dinî Hayat. İstanbul: İşaret Yayınları, 1993.
28. Kurtûbî, Ebû Abdullah Muhammed b. Ahmed. el-Câmiʻ li ahkâmi’l-Kur’ân. 10 Cilt. Kahire: Dârü’l-Kâtibi’l-Arabiyye, 1967.
29. Müslim, Ebü’l-Hüseyn Müslim b. el-Haccâc. el-Câmiʽu’s-sahîh. 3 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981.
30. Özasma, Halil İbrahim. “Cin Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 7/1, (2020), 627-644.
31. Reşid Rızâ, Muhammed. et-Tefsîru’l-menâr. 12 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Ma‘rife, ts.
32. Russel, Jeffery Burton. Şeytan, Antikiteden İlkel Hıristiyanlığa Kötülük. Çev. Nuri Plümer, İstanbul: Kabalcı Yayınları, 1999.
33. Şahin, M. Süreyya. “Cin”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 1988, 8/5-8.
34. Şevkânî, Muhammed b. Ali. Fethü’l-kadîr. 5 Cilt. Kahire: Matba‘atü Îsâ el-Babî el-Halebî, 1964.
35. Şirin, Turgay. “Metafizik Varlıklardan Cinlere İnancın Psiko-Sosyal Boyutları”, Genç Akademisyenler İlahiyat Araştırmaları: Sempozyum. Ed. Sami Erdem, 653-668, İstanbul: MÜİFV. Yayınları, 2009.
36. Tirmizî, Ebû Îsâ Muhammed b. Îsâ b. Sevre. el-Câmiʽu’s-sahîh. 5 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981.
37. Tunçer, Mustafa. Kur’ân’da Cin ve Şeytan. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2. Basım, 2015.