4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi

Burcu Bağcı Çetin

doi:10.53444/deubefd.1459586

TR EN

4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi

Öz

Bu araştırmada, 4-6 yaş aralığındaki çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin problem davranışlarını yordayıcı etkisi incelenmiştir. Ayrıca, çocukların problem davranışlarının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Katılımcı olmaya gönüllü 171 çocuk çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, Genel Bilgi Formu, Okul Öncesi ve Anaokulu Davranış Ölçeği, Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimi Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın korelasyon analizi bulgularında, çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimi toplamı ve çatışma, sürekli oynama alt boyutları ile problem davranış toplamı, sorunları ifade etme problemi alt boyutu, öğrenme problemi alt boyutu arasında; çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimi hayattan kopma alt boyutu ile problem davranış toplamı, öğrenme problemi alt boyutu arasında istatistiksel olarak pozitif yönlü orta derecede anlamlı ilişki belirlenmiştir. Regresyon analizleri ile, dijital oyun bağımlılığı eğiliminin çatışma, sürekli oynama, hayata yansıtma, hayattan kopma alt boyutlarının çocukların problem davranışlarını %28.9 oranında, sorunları ifade etme problemini %24.6 oranında, öğrenme problemini %36.9 oranında anlamlı biçimde yordadığı tespit edilmiştir. Çocukların problem davranışlarının cinsiyet, kardeş sayısı, anne-baba öğrenim durumuna göre değişken gruplarının sıra ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Çocuk, dijital oyun, problem davranış, okul öncesi

Etik Beyan

Bu araştırma için Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Etik Kurulundan (20.09.2023, Onay Sayı: E-84982664-050.01.04-424627) etik izin alınmıştır.

The Predictive Effect of 4-6 Year Old Children’s Digital Game Addiction Tendencies on Problem Behaviors

Öz

In this study, the predictive effect of digital game addiction tendencies on problem behaviors of children aged 4-6 was examined. Additionally, it was examined whether children's problem behaviors differed according to various variables. 171 children who volunteered to participate formed the study group. The data of the research were collected through the General Information Form, Preschool and Kindergarten Behavior Scale, and Digital Game Addiction Tendency Scale. In the correlation analysis findings of the research, between the total of children's digital game addiction tendency and the sub-dimensions of conflict, constant playing, and the total of problem behavior, problem of expressing problems sub-dimension, and learning problem sub-dimension; A statistically positive, moderately significant relationship was determined between children's digital game addiction tendency, detachment from life sub-dimension and total problem behavior, learning problem sub-dimension. With regression analysis, it was determined that the sub-dimensions of digital game addiction such as conflict, constant playing, reflection on life, and detachment from life significantly predicted children's problem behaviors by 28.9%, problems expressing problems by 24.6%, and learning problems by 36.9%. It was determined that the difference between the rank averages of the variable groups of children's problem behaviors according to gender, number of siblings, and parents' education level was statistically significant.

Anahtar Kelimeler

Child, digital game, problem behavior, preschool

Kaynakça

Alpoğuz, D.U. (2014). Algılanan ana-baba tutumlarının ilköğretim öğrencilerinin okumaya yönelik tutumlarına ve Türkçe dersi akademik başarılarına etkisi [Yüksek lisans tezi]. Ahi Evran Üniversitesi.
Amato, P.R., & Rivera, F. (1999). Paternal involvement and children's behavior problems. Journal of Marriage and Family, 61(2), 375-384. https://doi.org/10.2307/353755
Anderson, C.A., Shibuya, A., Ihori, N., Swing, E.L., Bushman, B.J., Sakamoto, A., Rothstein, H.R., & Saleem, M. (2010). Violent video game effects on aggression, empathy, and prosocial behavior in eastern and western countries: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 136(2), 151–173.
Anselmi, L., Piccinini, C.A., Barros, F.C., & Lopes, R.S. (2004). Psychosocial determinants of behaviour problems in Brazilian preschool children. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45(4), 779–788. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2004.00271.x.
Baranowski, T., Blumberg, F., Buday, R., DeSmet, A., Fiellin, L.E., Green, C.S., Kato, P.M., Lu, A.S., Maloney, A.E., Mellecker, R., Morrill, B.A., Peng, W., Shegog, R., Simons, M., Staiano, A.E., Thompson, D., & Young, K. (2016). Games for health for children-current status and needed research. Games Health J., 5(1), 1–12. https://doi.org/10.1089/g4h.2015.0026.
Bartholomew, L.K., Parcel, G.S., Kok, G., Gottlieb, N.H., Schaalma, H.C., & Markham, C.C. (2016). Planning health promotion programs: An intervention mapping approach (4th ed.), Bass, J., & Imprints, P.Wiley.
Basten, M., Tiemeier, H., Althoff, R.R., Van de Schoot, R., Jaddoe, V.W.V., Hofman, A., Hudziak, J.J., Verhulst, F.C., & Van der Ende, J. (2016). The stability of problem behavior across the preschool years: An empirical approach in the general population. Journal of Abnormal Child Psychology, 44(2), 393–404. https://doi.org/10.1007/s10802-015-9993-y
Berndt, T.J., & Bulleit, T.N. (1985). Effects of sibling relationships on preschoolers' behavior at home and at school. Developmental Psychology, 21(5), 761-767.
Bilgi, A. (2005). Bilgisayar oyunu oynayan ve oynamayan ilköğretim öğrencilerinin saldırganlık, depresyon ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
Bilir, Ş., Arı, M., Dönmez, N.B., Atik, B., & San, P. (1991). Türkiye'nin 16 ilinde 4 - 12 yaşlar arasındaki 50.473 çocuğa fiziksel ceza verme sıklığı ve buna ilişkin problem durumlarının incelenmesi. Aile ve Toplum, 1(1).

Bluestone, C., & Tamis-LeMonda, C.S. (1999). Correlates of parenting styles in predominantly working- and middle-class African American mothers. Journal of Marriage and the Family, 61, 881–893.
Brummett, B.H., Boyle, S.H., Siegler, I.C., Kuhn, C.M., Ashley-Koch, A., Jonassaint CR, Züchner, S., Collins, A., & Williams, R.B. (2007). Effects of environmental stress and gender on associations among symptoms of depression and the serotonin transporter gene linked polymorphic region (5-HTTLPR). Behav Genet., 38(1), 34-43. https://doi.org/10.1007/s10519-007-9172-1
Budak, K.S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Bilim ve Sanat Yayınları.
Burke, R.V., Kuhn, B.R., Peterson, J.L., Peterson, R.W., & Badura-Brack, A.S. (2010). Don’t kick me out!: Day treatment for two preschool children with severe behavior problems. Clinical Case Studies, 9(1), 28-40.
Byrnes, J. P., Miller, D. C., & Schafer, W. D. (1999). Gender differences in risk taking: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 125(3), 367–383. https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.3.367
Campell, S.B., (1997) Behavior problems in preschool children: Developmental and family issues. Advances in Clinical Child Psychology, 19, 1–26.
Carter, D.R. & Pool, J.L. (2012). Appropriate social behavior: Teaching expectations to young children. Early Childhood Education Journal, 40(5), 315–321. https://doi.org/10.1007/s10643-012-0516-y
Chen, X., Chen, H., Wang, L., & Liu, M. (2002). Noncompliance and child-rearing attitudes as predictors of aggressive behaviour: A longitudinal study in Chinese children. International Journal of Behavioral Development, 26(3), 225-233.
Chung, G., Lanier, P., & Wong, P.Y.J. (2022). Mediating effects of parental stress on harsh parenting and parent-child relationship during coronavirus Covid-19 pandemic in Singapore. J. Fam. Violence, 37, 801–812. https://doi.org/10.1007/s10896-020-00200-1
Cliff, D.P., Howard, S.J., Radesky, J.S., McNeill, J., & Vella, S.A. (2018). Early childhood media exposure and self-regulation: Bidirectional longitudinal associations. Academic Pediatrics, 18, 813–819.
Cooper, P. (2011). Teacher strategies for effective intervention with students presenting social, emotional and behavioural difficulties: An international review. European Journal of Special Needs Education, 26(1), 71-86.
Diamond, A. (2002). Normal development of prefrontal cortex from birth to young adulthood: Cognitive functions, anatomy, and biochemistry, In D. Stuss and R. Knight (eds.), Principles of frontal lobe function. Oxford University Press
Dix, T. (1991). The affective organization of parenting: Adaptive and maladaptative processes. Psychological Bulletin, 110(1), 3–25.
Dunn, J. (1983). Sibling relationships in early childhood. Child Development, 54, 787–811.
Dunn, J., & Kendrick, S. (1982). Siblings: Love, envy, and understanding. Harvard University Press.
Egger, H.L. & Angold, A. (2006). Common emotional and behavioral disorders in preschool children: Presentation, nosology, and epidemiology. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 47(3–4), 313–337. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2006.01618.x
Ergün, G. (2015). Şiddet içerikli bilgisayar oyunu oynayan ikinci kademe öğrencilerinin saldırganlık eğilimlerinin ve benlik saygı düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi.
Eripek, S. (1982). Kurumsal açıdan çocuklardaki problem davranışların nedenleri ve bir sınıflandırma. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 35-46.
Erkan, Z. (2002). Sosyal kaygı düzeyi yüksek ve düşük ergenlerin ana baba tutumlarına ilişkin nitel bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(10), 120-133.
Erol, N.,ve Şimşek, Z. (2001) Türkiye ruh sağlığı profili: Çocuk ve gençlerde yeterlik alanları ile sorun davranışların dağılımı. Erol, N., Kılıç, C. ve diğerleri (Ed.), Türkiye Ruh Sağlığı Profili: Ön Rapor (s12-33) içinde. Aydoğdu Ofset.
Fergusson, D.M., & Woodward, .LJ. (1999). Maternal age and educational and psychosocial outcomes in early adulthood. J Child Psychol Psychiatry, 43, 479-489.
Fox, N.A., & Calkins, S.D. (2003). The development of self-control of emotion: Intrincis and extrinsic influences. Motiv Emot., 27, 7-26.
Frias-Armenta, M., & McCloskey, L.A. (1998). Determinants of harsh parenting in Mexico. J Abnorm Child Psychol, 26, 129-139.
Galbally, M., & Lewis, A. J. (2017). Depression and parenting: the need for improved intervention models. Current Opinion in Psychology, 15, 61-65.
Gentile, D.A., Choo, H., Liau, A., Sim, T., Li, D., Fung, D., & Khoo, A. (2011). Pathological video game use among youths: A two-year longitudinal study. Pediatrics, 127(2), 319- 329.
Gözüm, A.İ.C., & Kandır, A. (2020). Okul öncesi çocukların dijital oyun oynama sürelerine göre oyun eğilimi ile konsantrasyon düzeylerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 82-100.
Groves, C.L., & Anderson, C.A. (2015). Video game violence and offline aggression. In E. Aboujaoude & V. Starcevic (Eds.), Mental Health in the Digital Age: Grave Dangers, Great Promise (pp. 86-105). New York: Oxford University Press.
Gustafsson, B.M., Proczkowska-Björklund, M., & Gustafsson, P.A. (2017). Emotional and behavioural problems in Swedish preschool children rated by preschool teachers with the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ). BMC Pediatrics, 17(110), 1-10.
Gülay, H. (2010). Okul öncesi dönemde akran ilişkileri. Pegem yayıncılık.
Gülay-Ogelman, H. & Çiftçi-Topaloğlu, Z. (2014). 4-5 yaş çocuklarının sosyal yetkinlik, saldırganlık, kaygı düzeyleri ile annebabalarının ebeveyn özyeterliği algısı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 241-271.
Günindi, N. (2008). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden altı yaş çocuklarının sosyal uyum becerileri ile anne-babalarının empatik becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
Gürpınar-Akan, A. (2001). 7-12 yaş çocuklarında görülen uyum ve davranış bozuklukları ve benlik saygısı ilişkisi [Yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
Hainey, T., Connolly, T.M., Boyle, E.A.,Wilson, A., & Razak, A.A (2016). Systematic literature review of games-based learning empirical evidence in primary education. Comput. Educ., 102, 202–223.
Hastings, E.C., Karas, T.L., Winsler, A., Way, E., Madigan, A., & Tyler, S. (2009). Young children’s video/computer game use: Relations with school performance and behavior. Issues in Mental Health Nursing, 30, 638–649. https://doi.org/10.1080/01612840903050414
Hayden, N.K., Hastings, R.P., Totsika, V., & Langley, E. (2019). A population-based study of the behavioral and emotional adjustment of older siblings of children with and without intellectual disability. Journal of Abnormal Child Psychology, 47, 1409–1419. https:// doi. org/ 10. 1007/ s1080 2- 018- 00510 - 5
Her, Y.C., Batur, Z.Z., Vergauwen, J., & Mortelmans, D. (2021). Siblings' similarities and dissimilarities: A review of theoretical perspectives and empirical insights. Journal of Family Theory & Review, 13(4), 447–462. https:// doi. org/ 10. 1111/ JFTR. 12436
Holtz, P., & Appel, M. (2011). Internet use and video gaming predict problem behavior in early adolescence. Journal of Adolescence, 34(1), 49-58.
Horzum, M.B., Ayas, T., & Çakır-Balta, Ö. ( 2008). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.
Hosokawa, R., & Katsura, T. (2018). Association between mobile technology use and child adjustment in early elementary school age. Plos One, 13(7), e0199959.https://doi.org/10.1371/journal.pone.0199959
Hughes, C., White, A., Sharpen, J., & Dunn, J. (2000). Antisocial, angry, and unsympathetic: Hard-to-manage preschoolers’ peer problems and possible cognitive influences. Journal of Child Psychology and Psychiatry and Allied Disciplines, 41(2), 169-179.
Huisman, M., Araya, R., Lawlor, D.A., Ormel, J., Verhulst, F.C., & Oldehinkel, A.J. (2010). Cognitive ability, parental socioeconomic position and internalising and externalising problems in adolescence: Findings from two European cohort studies. Eur J Epidemiol., 25(8), 569-580. https://doi.org/10.1007/s10654-010-9473-1 PMID: 20535529
Ispa, J.M., Fine, M.A., Halgunseth, L.C., Harper, S., Robinson, J., Boyce, L., Brooks-Gunn, J., & Brady-Smith, C. (2004). Maternal intrusiveness, maternal warmth and mother–toddler relationship outcomes: Variations across low-income ethnic and acculturation groups. Child Development, 75(6), 1613–1631.
Işık, E. (2021). Erken çocuklukta görülen davranış problemlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(40), 183-226.
İnanlı, S. (2015). Okul öncesi çocukların medya kullanımı ile prososyal ve agresif davranışları arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi]. Boğaziçi Üniversitesi.
İşmen-Gazioğlu, A.E., Canel, A.N. & Deniz, M.B. (2018). Çocuk yetiştirmede temel beceriler. AEP Yayınları.
Jang, K.S., Hwang, S.Y., & Choi, J.Y. (2008). Internet addiction and psychiatric symptoms among Korean adolescents. Journal of School Health, 78, 165-171.
Jung, J.Y., & Ha, J.H. (2013). The effects of general stress and emotional expression on upper grades of elementary school students' smart phone addiction. Journal of Family and Counseling, 3(1), 61-77.
Kandır, A. (2000). Öğretmenlerin beş-altı yaş çocuklarında görülen davranış problemlerine ilişkin bilgi ve tutumları. Gazi Üniv. Mesleki Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 42-50.
Kanlıkılıçer, P. (2005). Okul öncesi davranış sorunları tarama ölçeği geçerlilik güvenirlik çalışması [Yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
Kars, G.B. (2010). Şiddet içerikli bilgisayar oyunlarının çocuklarda saldırganlığa etkisi [Yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
Katsurada, E., & Sugawara, A.I. (1998) The relationship between hostile attributional bias and aggressive behavior in preschoolers. Early Childhood Research Quarterly, 13(4), 623-636.
Kelley, M.L., Power, T.G., & Wimbush, D.D. (1992). Determinants of disciplinary practices in low-income Black mothers. Child Development, 63, 573-582.
Kelley, M.L., Sanchez-Hucles, J., & Walker, R.R. (1993). Correlates of disciplinary practices in working- to middle-class African-American mothers. Merrill-Palmer Quarterly, 39, 252–264.
Kılınç, N., & Ceylan, Ş. (2018). 5-6 yaş çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışları ile oyun davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 297-332.
Knickmeyer, R.C., Gouttard, S., Kang, C., Evans, D., Wilber, K., Smith, J.K., Hamer, R.M., Lin, W., Gerig, G., & Gilmore, J.H. (2008). A structural MRI study of human brain development from birth to 2 years. The Journal of Neuroscience, 28(47), 12176 –12182. https://doi.org/10.1523/JNEUROSCI.3479-08.2008
Knight, G.P., Guthrie, I.K., Page, M.C., & Fabes, R.A. (2002). Emotional arousal and gender differences in aggression: A meta-analysis. Aggressive Behavior, 28(5), 366–393. https://doi.org/10.1002/ab.80011
Köklü, N., Büyüköztürk, Ş., & Çokluk, Ö. (2023). Sosyal bilimler için istatistik (27. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
Lamb, M.E., & Sutton-Smith, B. (1982). Sibling relationships: Their nature and significance across the life span. Hillsdale.
Lemmens, J.S., Valkenburg, P.M., & Peter, J. (2009). Development and validation of a Game Addiction Scale for adolescents. Media Psychology, 12, 77-95.
Lemola, S., Brand, S., Vogler, N., Perkinson-Gloor, N., Allemand, M., & Grob, A. (2011). Habitual computer game playing at night is related to depressive symptoms. Personality and Individual Differences, 51(2), 117-122.
Levine, L.E., Waite, B.M., Bowman, L.L., & Kachinsky, K. (2019). Mobile media use by infants and toddlers. Computers in Human Behavior, 94, 92–99.
Lissak, G. (2018). Adverse physiological and psychological effects of screen time on children and adolescents: Literature review and case study. Environmental research, 164, 149-157. https://doi.org/10.1016/j.envres.2018.01.015
Maglica, T., Ercegovac, I.R., & Ljubetić, M. (2020). Mindful parenting and behavioral problems in preschool children. Hrvatska Revija Za Rehabilitacijska Istrazivanja, 56(1), 44-57.
McCoby, E.E., & Jacklin, C.N. (1980) Sex differences in aggression: A rejoinder and reprise. Child Development, 51, 964-980.
McDaniel, B.T., & Radesky, J.S. (2020). Longitudinal associations between early childhood externalizing behavior, parenting stress, and child media use. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking. https://doi.org/10.1089/cyber.2019.0478
Munzer, T.G., Miller, A.L., Peterson, K.E., Brophy-Herb, H.E., Horodynski, M.A., Contreras, D., Sturza, J., Lumeng, J.C., & Radesky, J. (2018). Media exposure in low-income preschool-aged children is associated with multiple measures of self-regulatory behavior. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 39, 303–309.
Mustafaoğlu, R., & Yasacı, Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51-58.
Nabi, R.L., & Krcmar, M. (2016) It takes two: The effect of child characteristics on US parents’ motivations for allowing electronic media use. Journal of Children and Media, 1–19.
Nikken, P., & Schols, M. (2015). How and why parents guide the media use of young children. J Child Fam Stud., 24(11), 3423-3435. https://doi.org/ 10.1007/s10826-015-0144-4.
Njoroge, W.F.M., & Bernhart, K.P. (2011). Assessment of behavioral disorders in preschool-aged children. Curr Psychiatry Rep, 13(2), 84-92.
Olson, S.L., Ip, K.I., Gonzalez, R., Beyers-Carlson, E.E.A., & Volling, B.L. (2020). Development of externalizing symptoms across the toddler period: The critical role of older siblings. Journal of Family Psychology, 34(2), 174. https:// doi. org/ 10. 1037/FAM00 00581
Olson, S.L., Sameroff, A.J., Kerr, D.C., Lopez, N.L., & Wellman, H.M. (2005). Developmental foundations of externalizing problems in young children: The role of effortful control. Development and psychopathology, 17(1), 25-45.
Ostrov, J.M., Gentile, D.A., & Crick, N.R. (2006). Media exposure, aggression and prosocial behavior during early childhood: A longitudinal study. Social Development, 15(4), 612–627. https://doi.org/10.1111/j.1467-9507.2006.00360.x
Ögel, K. (2012). İnternet bağımlılığı. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Özbey, S. (2009). Anaokulu ve anasınıfı davranış ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması ve destekleyici eğitim programının etkisinin incelenmesi [Doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
Pekdoğan, S., & Kanak, M. (2016). A study on social competence and temperament of pre-school children’s. Journal of Education and Learning, 5(4), 133-140.
Pellas, N., Fotaris, P., Kazanidis, I., & Wells, D. (2019). Augmenting the learning experience in primary and secondary school education: A systematic review of recent trends in augmented reality game-based learning. Virtual Real., 23, 329–346.
Poulou, M.S. (2015). Emotional and behavioural difficulties in preschool. Journal of Child and Family Studies, 24(2), 225-236.
Querido, J.G., Warner, T.D., & Eyberg, S.M. (2002). Parenting styles and child behavior in African American families of preschool children. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 31(2), 272-277.
Radesky, J., Schumacher, J., & Zuckerman, B. (2014). Mobile and interactive media use by young children: The good, the bad, and the unknown. Pediatrics, 135(1), 1-3. https://doi.org/10.1542/peds.2014-2251
Rideout, V. (2017). The common sense census: Media use by kids age zero to eight. San Francisco, CA: Common Sense Media.
Rideout, V., & Robb, M.B. (2019). The common sense census: Media use by tweens and teens. Common Sense Media. https://www.commonsensemedia .org/sites/default/files/uploads/research/2019-census-8-to-18-full-report-updated.pdf
Saleme, P., Pang, B., Dietrich, T., & Parkinson, J. (2020). Prosocial digital games for youth: A systematic review of interventions. Comput. Hum. Behav. Rep., 2, 100039.
Sarı, E. (2007). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocukların, annelerinin çocuk yetiştirme tutumlarının, çocuğun sosyal uyum ve becerilerine etkisinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
Saydam, R., & Gençöz, T. (2005). Aile ilişkileri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu ve kendilik değerinin gençler tarafından belirtilen davranış problemleri ile olan ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 20(55), 61-74.
Sestir, M.A., & Bartholow, B.D. (2010). Violent and nonviolent video games produce opposing effects on aggressive and prosocial outcomes. Journal of Experimental Social Psychology, 46, 934-942.
Seven, S. (2007). Ailesel faktörlerin altı yaş çocuklarının sosyal davranış problemlerine etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 51(51), 477-99.
Sterba, S.K., Prinstein, M.J., & Cox, M.J. (2007). Trajectories of internalizing problems across childhood: Heterogeneity, external validity, and gender differences. Development and Psychopathology, 19(2), 345–366. https://doi.org/10.1017/S0954579407070174
Sun, P.C., Tsai, R.J., Finger, G., & Chen, Y.Y. (2008). What drives a successful e-Learning? An empirical investigation of the critical factors influencing learner satisfaction. Computers & Education, 50(4), 1183-1202. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2006.11.007
Şahin, D., & Gözün-Kahraman, Ö. (2021). Okul dönemi çocuklarının bilgisayar oyun bağımlılığı ile davranış problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 50(230), 13-28.
Tamis-LeMonda, C.S., Briggs, R.D., McClowry, S.G., & Snowb, D.L. (2009). Maternal control and sensitivity, child gender, and maternal education in relation to children's behavioral outcomes in African American families. Journal of Applied Developmental Psychology, 30, 321–331.
Tamis-LeMonda, C.S., Shannon, J.D., Cabrera, N.J., & Lamb, M.E. (2004). Fathers and mothers at play with their 2 and 3 year olds: Contributions to language and cognitive development. Child Development, 75, 1806-1820. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2004.00818.x
Teti, D.M., Sakin, J.W., Kucera, E., Corns, E., & Eiden, R.D. (1996). And baby makes four: Predictors of attachment security among preschool-age firstborns during the transition to siblinghood. Child Development, 67, 579–596.
Thompson, R. (1994). Emotion regulation: A concept in search for a definition. Monogr Society Research Child Development, 59, 25-52.
Tiet, Q.Q., Wasserman, G.A., Loeber, R., McReynolds, L.S., & Miller, L.S. (2001). Developmental and sex differences in types of conduct problems. Journal of Child and Family Studies, 10(2), 181-97.
Tomopoulos, S., Dreyer, B.P., Valdez, P., Flynn, V., Foley, G., Berkule, S.B., & Mendelson, A.L. (2007). Media content and externalizing behaviors in Latino toddlers. Ambulatory Pediatrics, 7, 232–238. https://doi.org/10.1016/j.ambp.2007.02.004.
Ural, O., Güven, G., Sezer, T., Efe Azkeskin, K., & Yılmaz, E. (2015). Okul öncesi dönemdeki çocukların bağlanma biçimleri ile sosyal yetkinlik ve duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(2), 589-598.
Uzun, H., & Baran, G. (2019). Babaların okul öncesi dönemdeki çocuklarıyla ilişkisinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 47-60. https://doi.org/10.17860/mersinefd.518207
Valkenburg, P., & Piotrowski, J. (2017). Plugged in: How media attract and affect youth. Yale University Press.
Vandewater, E.A., Rideout, V.J., Wartella, E.A., Huang, X., Lee, J.H., & Shim, M. (2007). Digital childhood: Electronic media and technology use among infants, toddlers, and preschoolers. Pediatrics, 119, e1006–e1015.
Verlinden, M., Tiemeier, H., Hudziak, J.J., Jaddoe, V.W., Raat, H., Guxens, M., Hofman, A., Verhulst, F.C., & Jansen, P.W. (2012). Television viewing and externalizing problems in preschool children: The Generation R Study. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 166, 919–925.
Vijakkhana, N., Wilaisakditipakorn, T., Ruedeekhajorn, K., Pruksananonda, C., & Chonchaiya, W. (2015). Evening media exposure reduces night-time sleep. Acta Paediatrica, 104, 306–312. https://doi.org/10.1111/apa.12904.
Von Rueden, U., Gosch, A., Rajmil, L., Bisegger, C., & Ravens-Sieberer, U. (2006). Socioeconomic determinants of health related quality of life in childhood and adolescence: Results from a European study. J Epidemiol Community Health, 60, 130-135. https://doi.org/10.1136/jech.2005.039792
Wang, Y., Kajamies, A., Hurme, T.R., Kinos, J., & Palonen, T. (2018). Now it’s your turn. Preschool children’s social and emotional interaction in small groups. Varhaiskasvatuksen Tiedelehti Journal of Early Childhood Education Research, 7(2), 255-281. http://jecer.org
Young, K. (2009). Understanding online gaming addiction and treatment issues for adolescents. American Journal of Family Therapy, 37(5), 355–372. https://doi.org/10.1080/019s26180902942191
Yörükoğlu, A. (1998). Çocuk ruh sağlığı (8.basım). Özgür Yayınları.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Okul Öncesi Eğitim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Burcu Bağcı Çetin ^*
0000-0002-7708-8974
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

28 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

26 Mart 2024

Kabul Tarihi

8 Mayıs 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: 60

DOI

https://doi.org/10.53444/deubefd.1459586

IZ

https://izlik.org/JA53PZ77WR

APA

Bağcı Çetin, B. (2024). 4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 60, 1490-1515. https://doi.org/10.53444/deubefd.1459586

AMA

1.Bağcı Çetin B. 4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 2024;(60):1490-1515. doi:10.53444/deubefd.1459586

Chicago

Bağcı Çetin, Burcu. 2024. “4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi”. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 60: 1490-1515. https://doi.org/10.53444/deubefd.1459586.

EndNote

Bağcı Çetin B (01 Haziran 2024) 4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi 60 1490–1515.

IEEE

[1]B. Bağcı Çetin, “4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi”, Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 60, ss. 1490–1515, Haz. 2024, doi: 10.53444/deubefd.1459586.

ISNAD

Bağcı Çetin, Burcu. “4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi”. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 60 (01 Haziran 2024): 1490-1515. https://doi.org/10.53444/deubefd.1459586.

JAMA

1.Bağcı Çetin B. 4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 2024;:1490–1515.

MLA

Bağcı Çetin, Burcu. “4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi”. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 60, Haziran 2024, ss. 1490-15, doi:10.53444/deubefd.1459586.

Vancouver

1.Burcu Bağcı Çetin. 4-6 Yaş Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Problem Davranışlarını Yordayıcı Etkisi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 01 Haziran 2024;(60):1490-515. doi:10.53444/deubefd.1459586