Ortaokul Matematik Destekleme ve Yetiştirme Kurslarında Web 2.0 Araçlarının Kullanımının İncelenmesi
Öz
Teknolojinin baş döndürücü bir şekilde gelişmesi dijital yerliler olarak tanımlanan nesil ile etkili öğretim süreçlerinin geleneksel yöntemlerden farklılaşmasını gerektirmektedir. Bu bağlamda, Web 2.0 araçları, öğretimi daha etkili hale getirerek öğrencilerin motivasyonunu artırabilecek önemli teknolojiler olarak görülmektedir. Araştırma, Ortaokul 7. sınıf Matematik Destekleme ve Yetiştirme Kurslarında Web 2.0 araçlarının kullanımını ve bu araçların öğrenci ile öğretmenler üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, nitel yöntemlerden durum çalışması yaklaşımı benimsenmiş ve bütüncül tek durum deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu, öğrenme eksikliklerini gidermek amacıyla Destekleme ve Yetiştirme Kurslarına katılan sekiz 7. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılar ölçüt örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırma, altı hafta süresince Web 2.0 araçları kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla görüşme, öğretmen gözlemleri, öğrenci ve araştırmacı günlükleri kullanılmıştır. Uygulama öncesi, sırası ve sonrasında öğrencilere yöneltilen yarı yapılandırılmış görüşme formlarından elde edilen veriler üzerinde içerik analizi yapılmış, öğretmen gözlem formları, öğrenci günlükleri ve araştırmacı günlüklerinden elde edilen veriler ise görüşme bulgularını desteklemek amacıyla kullanılmıştır. İki öğretmenin açılar konusuna ilişkin öğrenci performanslarına yönelik puanlarının uyumluluğu zayıf derecededir. Çokgenler konusuna ilişkin öğrenci performanslarına yönelik, üç öğretmenin puanlarının uyumluluğu orta düzeydedir. Araştırma, Web 2.0 araçlarının öğrenci katılımını artırarak matematik dersine yönelik olumlu tutum geliştirdiğini, öğrencilerin öğrenme süreçlerini desteklediğini, öğrencilerin motivasyonunu artırarak akademik başarıyı destekleyebileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
matematik öğretimi, destekleme ve yetiştirme kursları, web 2.0 araçları
Kaynakça
- Akbaba Dağ, S., & Kılıç Şahin, S. (2024). Sınıf öğretmeni adaylarının Web 2.0 araçlarına ilişkin görüşleri. Eğitim Teknolojileri Dergisi, 16(1), 45-62.
- Akbaş, G., & Yünkül, E. (2024). Sınıf öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını kullanma durumları ve karşılaştıkları sorunlar. Eğitim ve Bilim, 49(223), 112-128.
- Baltacı, A. (2017). Nitel araştırmada örnekleme yöntemleri: Örnek olay incelemeleri üzerinden bir değerlendirme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 231-257.
- Boaler, J. (2016). Mathematical mindsets: Unleashing students' potential through creative math, inspiring messages, and innovative teaching. Jossey-Bass.
- Boaler, J., Munson, J., & Williams, C. (2019). Mindset mathematics: Visualizing and investigating big ideas, Grade 6. Jossey-Bass.
- Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). SAGE Publications.
- Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 37-46.
- Demir, S., & Yıldırım, A. (2019). Puanlayıcılar arası güvenirlik: Dereceli puanlama anahtarlarının güvenirliğinin değerlendirilmesinde bir yaklaşım. Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 10(2), 56-73.
- Denzin, N. K. (1978). The research act: A theoretical introduction to sociological methods. McGraw-Hill. Dursun, Ş., & Dede, Y. (2004). Matematik öğretiminde karşılaşılan sorunlar üzerine bir inceleme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 56-66.
- Elmas, R., & Geban, Ö. (2012). Web 2.0 araçlarının kullanımına yönelik öğretmen görüşleri: Matematik öğretimi örneği. Eğitim ve Bilim, 37(164), 45-56.