Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi

Ümmühan Aygün; Devlet Alakoç

doi:10.53444/deubefd.1636400

EN TR

Öz

An Investigation Of Digital Game Addiction Tendencies Of Preschool Children In Terms Of Parent-Child Relationship And Parental Mediation

Öz

This study aimed to examine the predictive effects of parent-child relationship and parental mediation towards digital games on children's digital game addiction tendencies. In addition, the study aimed to examine children's digital game addiction tendencies in terms of demographic variables. A total of 312 parents whose children aged 4–6 were enrolled in institutions affiliated with the Ministry of National Education in Aksaray province were included in the study sample. The research data were collected using the Child-Parent Relationship, Digital Game Addiction Tendency and Digital Game Parent Guidance Strategies Scales. The study found that the strongest predictor of digital game addiction tendency was the digitally redirecting parental strategy, followed respectively by the parent-child relationship and permissive parental guidance strategies. It was determined that children's digital game addiction tendencies did not differ significantly in terms of age and gender variables, but they differed significantly in terms of the number of children in the family, education status of parents and daily digital game playing time of the child.

Anahtar Kelimeler

Digital game addiction tendency, Parent child relationship, Parental mediation.

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada, ebeveyn çocuk ilişkisi ve ebeveynlerin dijital oyunlara yönelik rehberlik stratejilerinin çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimleri üzerindeki yordayıcı etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin demografik değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunda Aksaray ilinde MEB’e bağlı okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 4-6 yaş grubunda çocuğu olan 312 ebeveyn yer almaktadır. Araştırma verileri Çocuk-Anababa İlişki, Dijital Oyun Bağımlılık Eğilimi ve Dijital Oyun Ebeveyn Rehberlik Stratejileri Ölçekleri aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmada dijital oyun bağımlılığı eğiliminin en güçlü yordayıcısının dijitale yönlendiren ebeveyn stratejisi olduğu bunu sırasıyla ebeveyn çocuk ilişkisinin ve serbest ebeveyn rehberlik stratejilerinin takip ettiği belirlenmiştir. Çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin yaş ve cinsiyet değişkeni açısından anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bunun yanında ailedeki çocuk sayısı, anne baba öğrenim durumu, çocuğun günlük dijital oyun oynama süresi açısından anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Dijital oyun bağımlılığı eğilimi, Ebeveyn çocuk ilişkisi, Ebeveyn rehberlik stratejisi.

Etik Beyan

Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu’nun 29/03/2023 tarih ve 2023/366 karar numaralı etik kurul onayı alınmış daha sonraki süreçte başlık değişikliği için yeniden etik kuruluna başvuru yapılmış ve 29/11/2023 tarih ve 2023/1249 karar numarası ile etik kurul izni alınmıştır.

Kaynakça

Akgün, E. ve Yeşilyaprak, B. (2010). Çocuk anababa ilişki ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(24), 44-53. https://dergipark.org.tr/tr/pub/baunsobed/issue/50235/647940.
Aküzüm, C., Baran, E. ve Çelebi, S. (2022). Okul öncesi dönemde ebeveyn tutumları ile dijital oyun bağımlılığı eğilimi arasındaki ilişki. Electronic Turkish Studies, 17(3), 427-58. DOI:http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.61958
Anandari, D. R. (2016). Permissive parenting style and its risks to trigger online game addiction among children. In Asian Conference 2nd Psychology & Humanity (pp. 773-781).
Aral, N. ve Doğan Keskin, A. (2018). Ebeveyn bakış açısıyla 0-6 yaş döneminde teknolojik alet kullanımının incelenmesi. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 317-48. doi:10.15805/addicta.2018.5.2.0054
Aslan, M.S., Erkaya, E. ve Oğuz, Ö. (2022). Teknolojik alet-internet kullanımının 0-3 yaş aralığındaki çocukların dil gelişimlerine etkisi. The effects of the use of technological devices-internet on language development of children aged 0-3. Fenerbahçe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2 (2), 434-454.https://doi.org/10.56061/fbujohs.1098866.
Ateş, K., & Esen Çoban, A. (2025). Erken çocuklukta dijital oyun bağımlılığı: Ebeveyn farkındalığı. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 8(2), 596-618. https://doi.org/10.33400/kuje.1615290
Avcı, P. ve Zorba, E. (2023). Dijital oyun bağımlılığı hayatımızı nasıl etkiliyor? A. Bayraktar (Ed). Özgür Yayın-Dağıtım Ltd. ISBN (PDF): 978-975-447-654-5
Ayas, T. ve Horzum, M. B. (2013). İlköğretim öğrencilerinin internet bağımlılığı ve aile internet tutumu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39). 46-57.
Aydın, S. (2025). Okul öncesi dönem çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimi ve psikomotor gelişimlerinin araştırılması. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 108-128. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.1675961
Aydoğdu, F. (2021). 4-6 yaş çocukların dijital oyun bağımlılıklarında kardeş etkisi: nomofobi, akıllı telefon kullanma, dijital oyun oynama. Çocuk ve Gelişim Dergisi,4(7), 34-49. https://doi.org/10.36731/cg.935669

Bağatarhan, T. (2023). Digital game addiction tendency and problem behaviors in preschool children. E- International Journal of Educational Research, 14 (5), 179-193. DOI: https://doi.org/10.19160/e-ijer.1342294.
Bağcı Çetin, B. (2024). 4-6 yaş aralığındaki çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin öz-düzenleme becerilerini yordayıcı rolü. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(1), 1-14. https://izlik.org/JA96XF98KC.
Bağcı Çetin, B. (2023). 5-6 yaş çocuklarının dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin akran zorbalığı davranışlarını yordayıcı rolü. Hakkari Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 10-25. https://izlik.org/JA75UC65LC
Beard, C. L., Haas, A. L., Wickham, R. E., & Stavropoulos, V. (2017). Age of initiation and internet gaming disorder: the role of self-esteem. Cyberpsychology, Behavior and Social Networking, 20(6), 397–401. https://doi.org/10.1089/cyber.2017.0011
Beyazıt, U., ve Bütün Ayhan, A. (2019). The relationship between digital game addiction and being neglected by parents in adolescence. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 8(2), 86-95
Bleakley, A., Ellithorpe, M., & Romer, D. (2016). The role of parents in problematic internet use among US adolescents. Media Commun, 4(3), 24–34. DOI: https://doi.org/10.17645/mac.v4i3.523
Blum-Ross, A., & Livingstone S. (2016). Families and screen time: Current advice and emerging research. Media Policy Brief 17. London: Media Policy Project, London School of Economics and Political Science.
Boson, K., Gurdal, S., Claesdotter-Knutsson, E., Kapetanovic, S. (2024). Adolescent gaming and parent–child emotional closeness: bivariate relationships in a longitudinal perspective. Curr Psychol, 43, 19655–19665. https://doi.org/10.1007/s12144-024-05714-1
Boz, C., & Dinç, M. (2023) Examination of game addiction studies conducted in Turkey: A systematic review study. Front Psychiatry, 14, 1014621. doi: 10.3389/fpsyt.2023.1014621
Brito, R. (2016). “Who taught you how to play?”, “I did!” Digital practices and skills of children under 6. Media Education, 7(2), 281-302. doi: 10.14605/MED721607
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
Buabbas, A.J., Al-Mass, M.A., Al-Tawari, B.A., Buabbas,M.A. (2020). The detrimental impacts of smart technology device overuse among school students in Kuwait: a cross-sectional survey. BMC Pediatr, 20, 524. https://doi.org/10.1186/s12887-020-02417-x
Budak, K. S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
Budak, K. S., & Işıkoğlu, N. (2023). Erken çocuklukta dijital oyun bağımlılık eğilimi: Çocuk ve ebeveyn özelliklerinin etkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (66), 1-25. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1081497
Budak, K. S. ve Işıkoğlu, N. (2022). Dijital oyun bağımlılık eğilimi ve ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeklerinin geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 55, 673-19.
Caner, N., & Evgin, D. (2021). Digital risks and adolescents: The relationships between digital game addiction, emotional eating, and aggression. International Journal of Mental Health Nursing, 30(6), 1599–1609. https://doi.org/10.1111/inm.12912
Chaudron, S., Gioia, R. D., & Gemo, M. (2018). Young children (0-8) and digital technology, a qualitative study across Europe. European Commission. ISBN 978-92-79-77767-7 doi:10.2760/294383
Chemnad, K., Aziz, M., Abdelmoneium, A. O., Al-Harahsheh, S., Baghdady, A., Al Motawaa, F. Y., Alsayed Hassan, D., & Ali, R. (2023). Adolescents' internet addiction: Does it all begin with their environment?. Child And Adolescent Psychiatry And Mental Health, 17(1), 87. https://doi.org/10.1186/s13034-023-00626-7
Choo, H., Sim, T., Liau, A. K. F., Gentile, D. A., & Khoo, A. (2015). Parental influences on pathological symptoms of video-gaming among children and adolescents: A prospective study. Journal of Child and Family Studies, 24(5), 1429–1441. https://doi.org/10.1007/s10826-014-9949-9
Clark, L.S. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Comminication Theory, 21(4),323-343. https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.2011.01391.x
Cordova, J. V., Gee, C. B., & Warren, L. Z. (2005). Emotional skillfulness in marriage: Intimacy as a mediator of the relationship between emotional skillfulness and marital satisfaction. Journal of Social and Clinical Psychology, 24(2), 218–235. https://doi.org/10.1521/jscp.24.2.218.62270
Cuong, V. M., Assanangkornchai, S., Wichaidit, W., Minh Hanh, V. T., & My Hanh, H. T. (2021). Associations between gaming disorder, parent-child relationship, parental supervision, and discipline styles: Findings from a school-based survey during the COVID-19 pandemic in Vietnam. Journal of Behavioral Addictions, 10(3), 722–730. https://doi.org/10.1556/2006.2021.00064
Çakır, H. (2013). Bilgisayar oyunlarına ilişkin ailelerin yaklaşımı ve öğrenci üzerindeki etkilerin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 138-150. https://doi.org/10.17860/efd.8974
Çalhan, C., & Göksu, İ. (2024). An effort to understand parents’ media mediation roles and early childhood children's digital game addiction tendency: A descriptive correlational survey study. Educ Inf Technol, https://doi.org/10.1007/s10639-024-12544-y
Çaylı, A. (2022). Okul öncesi dönem (5-6 yaş) çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi ]. Çankırı Karatekin Üniversitesi.
Çaylı, A., & Doğruöz, E. (2025). 5-6 yaş çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3), 687-717. https://doi.org/10.29299/kefad.1512845
Çelebioğlu, A., Aytekin Özdemir, A., Küçükoğlu, S., & Ayran, G. (2020). The effect of ınternet addiction on sleep quality in adolescents. Journal Of Child And Adolescent Psychiatric Nursing : Official Publication Of The Association Of Child And Adolescent Psychiatric Nurses, Inc, 33(4), 221–228. https://doi.org/10.1111/jcap.12287
Çetin, N. (2024). 60-72 aylık çocukların dijital oyun bağımlılığı ile duygusal davranışsal problemleri arasındaki ilişkisinin incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
Deleş, B. ve Aral, N. (2022, Nisan, 22-24). Okul öncesi dönem çocuklarının dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. World Chıldren Conference-III. Proceedings Book Volume-I. Iksad Global Publishing House. ISBN: 978-625-8377-38-5
Ding, X., Ji, Y., Dong, Y., Lİ, Z., Zhang, Y. (2024). The impact of family factors and communication on recreational sedentary screen time among primary school-aged children: a cross-sectional study. BMC Public Health, 24, 1733. https://doi.org/10.1186/s12889-024-19128-y
Durak Batıgün, A. ve Hasta, D. (2010). İnternet bağımlılığı: Yalnızlık ve kişilerarası ilişki tarzları açısından bir değerlendirme. Anadolu Psikiyatri Dergisi,11, 213-19.
Emiroğlu İlvan, T. (2022). Okul öncesi dönem çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimi ile anne-çocuk ilişkisinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi].Yıldız Teknik Üniversitesi.
Emiroğlu İlvan, T., & Ceylan, R. (2023). Predicting preschool children's digital play addiction tendency during Covid-19 pandemic: Regarding the mother-child relationship, and child- and family-related factors. Education and Information Technologies, 1–30. https://doi.org/10.1007/s10639-023-11802-9
Eni, B. (2017). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve algıladıkları ebeveyn tutumlarının değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Haliç Üniversitesi.
Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A.-G. (2009). Statistical Power Analyses Using G* Power 3.1: Tests For Correlation And Regression Analyses. Behavior Research Methods, 41(4), 1149-1160.
Fujıoka, Y., & Austın, E.W. (2002). The relationship of family communication patterns to parental mediation styles. Communication Research, 29(6), 642-665. DOI: 10.1177/009365002237830
Gentile, D. A., Swing, E. L., Lim, C. G., & Khoo, A. (2012). Video game playing, attention problems, and impulsiveness: Evidence of bidirectional causality. Psychology of Popular Media Culture, 1(1), 62–70. https://doi.org/10.1037/a0026969
Gökçen, A. (2023). Çocukların ekran kullanım özellikleri, dijital oyun bağımlılık eğilimleri, sosyal yetkinlik ve davranış durumları ve ebeveyn rehberlik stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi .
Göldağ, B. (2019, Eylül, 21-23). Dijital oyunlar: olumlu ve olumsuz etkileri. 3. Uluslararası Battalgazi Bilimsel Çalışmalar Kongresi Tam Metin Kitabı.Ispec Yayınevi.ISBN: 978-605-7811-13-4.
Gözüm, A.İ.C., & Kandır, A. (2021). Digital games pre-schoolers play: Parental mediation and examination of educational content. Educ Inf Technol, 26, 3293–3326. https://doi.org/10.1007/s10639-020-10382-2
Green, C. S., & Bavelier, D. (2003). Action video game modifies visual selective attention. Nature, 423(6939), 534–537. https://doi.org/10.1038/nature0164
Güvendi, B., Tekkurşun Demir, G. ve Keskin, B. (2019). Ortaokullarda dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1194-1217. https://doi.org/10.26466/opus.547092
Güzen, M. (2021). COVID-19 pandemi öncesi ve pandemi sürecinde 4-6 yaş çocuklarının dijital oyun bağımlılık eğilimleri ve ebeveyn rehberlik stratejilerinde görülen farklılıkların incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
Güzen, M., & Işıkoğlu, N. (2025). COVID-19 pandemı̇ öncesı̇ ve pandemı̇ sürecı̇nde 4-6 yaş çocuklarının dı̇jı̇tal oyun bağımlılık eğı̇lı̇mlerı̇ ve ebeveyn rehberlı̇k stratejı̇lerı̇nde görülen farklılıkların ı̇ncelenmesı̇. Journal of Uludag University Faculty of Education, 38(1), 1-24. https://doi.org/10.19171/uefad.1478828
Han, T. S., Cho, H., Sung, D., & Park, M. H. (2022). A systematic review of the impact of COVID-19 on the game addiction of children and adolescents. Frontiers Psychiatry, 13, 976601. https://doi.org/10.3389/fpsyt.2022.976601
Harrison, K. (2015). Introduction: media and the family. Journal of Children and Media, 9(1), 1-4.doi.org/10.1080/17482798.2015.997513.
Huang, R.L., Lu, Z., Liu, J.J., You, Y.M., Pan Z.Q., Wei Z., He Q. &. Wang, Z. Z (2009) Features and predictors of problematic internet use in Chinese college students, Behaviour & Information Technology, 28(5), 485-490, DOI: 10.1080/01449290701485801
Hyun, G. J., Han, D. H., Lee, Y. S., Kang, K. D., Yoo, S. K., Chung, U.-S., & Renshaw, P. F. (2015). Risk factors associated with online game addiction: A hierarchical model. Computers in Human Behavior, 48, 706–713. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.02.008
Irmak A.Y, Erdogan S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27 (2): 128-37.
Ichhpujani, P., Singh, R.B., Foulsham, W.,Tahakur, S.,Singh Lamba, A. (2019). Visual implications of digital device usage in school children: a cross-sectional study. BMC Ophthalmol 19, 76. https://doi.org/10.1186/s12886-019-1082-5
Jennings, N. (2017). Media and families: Looking ahead. Journal of Family Communication, 17(3), 203-207.https://doi.org/10.1080/15267431.2017.1322972
Jeong, E. J., Kim D. J., Lee D. M. & Lee H. R. (2016). A study of digital game addiction from aggression, loneliness and depression perspectives. 49th Hawaii International Conference on System Sciences (HICSS), Koloa, HI, USA, 2016, pp. 3769-3780.
Jeong, H., Yim, H. W., Lee, S. Y., Lee, H. K., Potenza, M. N., & Shin, Y. (2021). Preschool exposure to online games and internet gaming disorder in adolescents: a cohort study. Frontiers in Pediatrics, 9, 760348. https://doi.org/10.3389/fped.2021.760348
Kara, D. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarının dijital oyun bağımlılığı eğilimleri ile akran oyun davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi.
Karaca, N. H., Aral, N., & Kaya, Ü. Ü. (2025). Digital game addiction and peer ınteraction: The role of parents’ education levels. Journal of Theoretical Educational Sciences, 18(1), 131-156. https://doi.org/10.30831/akukeg.1520595
Karaboğa, M. T. (2019). Dijital medya okuryazarlığında anne ve baba eğitimi. OPUS International Journal of Society Researches, 14 (20),2040-2073.https://doi.org/10.26466/opus.601942
Karakuş Yılmaz, T., Bayzan, Ş., Gün, A., Yıldırım, Ö., Kurşun, E., Aslan, A. & Turgut, Y.E. (2023). Türkiye’deki çocukların ve ebeveynlerin bilinçli ve güvenli internet kullanım, deneyim ve alışkanlıkları raporu (Rapor No: 2). Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu. ISBN: 978-605-345-166-2 Ankara, Haziran 2023
Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kay, M. A. (2022). Erken çocuklukta dijital oyun bağımlılığının yordayıcıları olarak; dijital ebeveynlik, aile içi ilişkiler ve sosyal yeterlilik [Yayımlanmamış doktora tezi]. İnönü Üniversitesi.
Keya, F.D., Rahman, M.M., Nur, M.T. ve Pasa, M.K. (2020). Parenting and child’s (five years to eighteen years) digital game addiction: A qualitative study in North-Western part of Bangladesh. Comput Hum Behav Reports,2,100031. https://doi.org/10.1016/j.chbr.2020.100031
Kim, Y., & Smith, D. (2017). Pedagogical and technological augmentation of mobile learning for young children interactive learning environments. Interactive Learning Environments, 25(1), 4–16. https://doi.org/10.1080/10494820.2015.1087411.
King, D. L., & Delfabbro, P. H. (2017). Features of parent-child relationships in adolescents with Internet gaming disorder. International Journal of Mental Health and Addiction, 15(6), 1270–1283. https://doi.org/10.1007/s11469-016-9699-6
Kirwil, L. (2009). Parental mediation of children's internet use in different European countries. Journal of Children and Media, 3(4), 394-409.https://doi.org/10.1080/17482790903233440
Köroğlu, T., & Dirimeşe, E. (2025). Aile yapısı ve ebeveyn tutumlarının okul öncesi çocuklarda dijital oyun bağımlılığı ile ilişkisi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Ermenek Akademi Dergisi, 2(1), 47-60. https://izlik.org/JA67XR73RH
Kwak, J. Y., Kim, J. Y., & Yoon, Y. W. (2018). Effect of parental neglect on smartphone addiction in adolescents in South Korea. Child Abuse & Neglect, 77, 75–84. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2017.12.008
Lauricella, A.R., Wartella, E., & Rideout, V.J. (2015). Young children’s screen time: The complex role of parent and child factors. J. Journal of Applied Developmental Psychology,36, 11–17. doi: 10.1016/j.appdev.2014.12.001
Lemmens, J. S., Valkenburg P. M., & Peter J. (2009). Development and validation of a game addiction scale for adolescents. Media Psychol., 12, 77–95. doi: 10.1080/15213260802669458
Li, X., Ding, Y., Bai, X., & Liu, L. (2022). Associations between parental mediation and adolescents' internet addiction: The role of parent-child relationship and adolescents' grades. Frontiers in Psychology, 13, 1061631. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1061631
Liu, X., Geng, S., & Dou, D. (2024). Interplay between children's electronic media use and prosocial behavior: the chain mediating role of parent-child closeness and emotion regulation. Behavioral Sciences (Basel, Switzerland), 14(6), 436. https://doi.org/10.3390/bs14060436
Livingstone, S., Görzig, A., & Ólafsson, K. (2011). Disadvantaged children and online risk. EU Kids Online network, London, UK. Report, EU Kids Online network, London, UK. http://eprints.lse.ac.uk/39385/.
Livingstone, S., Mascheroni, G., Dreier, M., Chaudron, S. ve Lagae, K. (2015). How parents of young children manage digital devices at home: the role of income, education and parental style. EU Kids Online, LSE, 1-25.
Mentzoni, A., Brunborg, G.S., & Molde, H. (2011). Problematic video game use: estimated prevalence and associations with mental and physical health. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking,14(10), 591–96. doi: 10.1089/cyber.2010.0260.
Nakayama, H., Matsuzaki, T., Mihara, S., Kitayuguchi, T., & Higuchi, S. (2020). Relationship between problematic gaming and age at the onset of habitual gaming. Pediatrics İnternational: Official Journal of The Japan Pediatric Society, 62(11), 1275–1281. https://doi.org/10.1111/ped.14290
Nevski E. & Siibak A. (2016). Medıatıon practıces of parents and older sıblıngs ın guıdıng toddlers’ touchscreen technology use: an ethnographıc case study. Medıa Education, 7(2), 320-40. doi: 10.14605/MED721609
Oğraş, B., Kale, M., & Özpoyraz, N. (2025). Okul öncesi dönemdeki çocuklarda dijital oyun bağımlılığı eğilimi ile beden algısı arasındaki ilişki. Bağımlılık Dergisi, 26(3), 325-334. doi:10.51982/bagimli.1595514
Oğuz Atıcı, V., Kurtay, A., Demirel, H. ve Koyuncu, M. (2023). Pandemi sürecinin okul öncesi dönem çocuklarının oyunlarına etkisi. International Academic Social Resources Journal,8 (49), 2671-2677. DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ASRJOU RNAL.69621
Özcan, M. Ş., Hong, Y. J., & Choi, K. (2026). Early media use predicts later executive function difficulties through problematic media use: a cross-lagged panel model testing bidirectional relations in middle childhood with an early childhood media use predictor. Media Psychology, 1–27. https://doi.org/10.1080/15213269.2026.2618675 .
Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods (3. Edition). Sage Publications.
Pazarcıkcı, F. (2024). Risk factors for technology addiction in young children ages 2–5 years, Journal of Pediatric Nursing,78, https:// doi.org/10.1016/j.pedn.2024.06.029
Popov, L.M., & Ilesanmi, R. (2015). Parent-child relationship: peculiarities and outcome. Review of European Studies, 7(5), 253-59. ISSN 1918-7173 E-ISSN 1918-7181
Prensky, M. (2001). Fun, play and games: what makes games engaging. Digital Game-Based Learning, 1-31.
Presta, V., Guarnieri, A., Laurenti, F., Mazzei, S., Arcari, M. L., Mirandola, P., Vitale, M., Chia, M. Y. H., Condello, G., & Gobbi, G. (2024). The ımpact of digital devices on children’s health: a systematic literature review. Journal of Functional Morphology and Kinesiology, 9(4), 236. https://doi.org/10.3390/jfmk9040236
Redmiles, E. (2018). Net benefits: digital ınequities in social capital, privacy preservation, and digital parenting practices of u.s. social media users. Proceedings of the International AAAI Conference on Web and Social Media, 12(1). https://doi.org/10.1609/icwsm.v12i1.14997
Rehbein, F., & Baier, D. (2013). Family-, media-, and school-related risk factors of video game addiction. Journal of Media Psychology, 25(3), 118-128
Rho, M. J., Lee, H., Lee, T. H., Cho, H., Jung, D. J., Kim, D. J., & Choi, I. Y. (2017). Risk factors for ınternet gaming disorder: psychological factors and ınternet gaming characteristics. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15(1), 40. https://doi.org/10.3390/ijerph15010040
Rideout, V. (2017). The common sense census: Media use by kids age zero to eight. San Francisco, CA: Common Sense Media.
Sağlık Bakanlığı, (2018). Sağlık Bakanlığı dijital oyun bağımlılığı çalıştayı sonuç raporu. Sağlık Bakanlığı. https://www.guvenliweb.org.tr adresinden ulaşılmıştır. Erişim Tarihi: 5.09.2024.
Schneider, L. A., King, D. L., & Delfabbro, P. H. (2017). Family factors in adolescent problematic Internet gaming: A systematic review. Journal of Behavioral Addictions, 6(3), 321–333. https://doi.org/10.1556/2006.6.2017.035
Sun Sun, L. (2018). Transcendent parenting in digitally connected families. When the technological meets the social . G. Mascheroni, C. Ponte & A. Jorge (Eds.) Digital parenting. the challenges for families in the digital age. in (p. 31-39). Nordicom.
Şenol, Y., Şenol, F. B., & Can Yaşar, M. (2023). Digital game addiction of preschool children in the Covid-19 pandemic: social emotional development and parental guidance. Current Psychology,13, 1–9. https://doi.org/10.1007/s12144-023-04323-8
Şerbetçioğlu, C. (2019). Kişilerarası iletişimde normal dışı davranışların sosyal öğrenme kuramı bağlamında incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statistics. (Sixth Ed.) Pearson.
Tuncay, P.Y., Eren Bozdoğan, K. ve Bozdoğan, E. (2023). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ve aile içi iletişim arasındaki ilişkinin incelenmesi. JRES, 10(2),177-195. https://doi.org/10.51725/etad.1334923
Tutumlu, R. (2024). Okul öncesi dönem çocuklarının dijital oyun bağımlılığı eğilimleri ile yaratıcılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi
Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK), (2022). İstatistiklerle çocuk statistics on child 2021. Türkiye İstatistik Kurumu.
Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK), (2025). İstatistiklerle çocuk statistics on child 2024. Türkiye İstatistik Kurumu.
Tüysüz, H., Aslan, F., Terzioğlu, A., Şahin, E., Ergul, E.B., Çıkrıkcı, A. ve Taçyıldız, Ç. (2022). Covid-19 pandemi sürecinde çocukların gösterdikleri tepkilerin ve bilgisayar oyun bağımlılıklarının, ebeveyn çocuk ilişkisi açısından incelenmesi. İZÜ Eğitim Dergisi, 4 (8), 72-96. https://doi.org/10.46423/izujed.1190536
Uzunoğlu, A. (2021). Dijital oyun ve bağımlılık. Yeni Medya,11,116-31. DOI: 10.34189/ymd.2021.11.00
Vadher, S. B., Panchal, B. N., Vala, A. U., Ratnani, I. J., Vasava, K. J., Desai, R. S., & Shah, A. H. (2019). Predictors of problematic ınternet use in school going adolescents of Bhavnagar, India. The International Journal Of Social Psychiatry, 65(2), 151–157. https://doi.org/10.1177/002076401982798.
Vinter, K., & Siibak, A. (2012). The role of parents in guiding pre-school children’s use of computers and the internet: Analyzing perceptions of Estonian children and parents. Mikk, J., Luik, P., & Veisson, M. (Ed.). Lifelong Learning and Teacher Development. In: (pp. 78–94). Peter Lang Publishers House. (Estonian Studies in Education; Volume 4).
Wang, C.W., Chan, C.W.L., Mak, K.K., Ho, S.Y., Wong, P.W.C., & Ho, R.T.H. (2014). Prevalence and correlates of video and ınternet gaming addiction among Hong Kong adolescents: A pilot study. The Scientific World Journal. doi: 10.1155/2014/874648.
Wang, Y. (2022). The ımpact of ınterparental conflicts on online game addiction symptomatology: The mediating roles of the parent-adolescent relationship and loneliness in adolescents. Psychological Reports, 125(5), 2337-2356. https://doi.org/10.1177/003329412110167.
World Health Organization (WHO), (2019). ICD-11 for mortality and morbidity statistics 2019. Retrieved from https://icd.who.int/browse11/l-m/en
Xie, G., Deng, Q., Cao, J., Chang,Q. (2020). Digital screen time and its effect on preschoolers’ behavior in China: results from a cross-sectional study. Ital J Pediatr. 46, 9 (2020). https://doi.org/10.1186/s13052-020-0776-x
Yamamoto, N., Morimoto, Y., Kinoshita, H., Kumazaki, H., Honda, S., Iwanaga, R., Imamura, A., & Ozawa, H. (2022). Game-related behaviors among children and adolescents after school closure during the COVID-19 pandemic: A cross-sectional study. PCN Reports : Psychiatry And Clinical Neurosciences, 1(3), e37. https://doi.org/10.1002/pcn5.37
Yang, H., Ng, W.Q., Yang, Y., & Yang, S. (2022). Inconsistent media mediation and problematic smartphone use in preschoolers: maternal conflict resolution styles as moderators. Children, 9(6),816. doi: 10.3390/children9060816.
Yavaş Çelik, M. (2024). The relationship between digital game addiction tendency and depressive symptoms in children (36-72 months). Children (Basel, Switzerland), 11(5), 520. https://doi.org/10.3390/children11050520
Yılmaz, H., & Arslan, E. (2024). Okul öncesi dönem çocuklarının sosyal duygusal iyi oluş ve psikolojik sağlamlıkları ile dijital oyun bağımlılık eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 53-69. https://doi.org/10.21666/muefd.1372901
Yıldırım A., Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
Yiğit, E. ve Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 144-174.https://doi.org/10.33711/yyuefd.691498
Yiğit, N., & Mercan Uzun, E. (2023). Pandeminin erken çocukluk dönemi çocuklarin dijital oyun oynama alişkanliklarina etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 66. 423-445. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1093883
Yu-ting, Y., Li-xiang, C., Miao, Y. Yong-wei, Y., Ting, L. (2025). . Excessive screen time and problem behaviours among school-age children in Fujian, China: a cross-sectional study. BMC Public Health 25, 666 (2025). https://doi.org/10.1186/s12889-025-21795-4
Zhang, G. (2023). The impact of online parent-child communication quality on the social adaptation of left-behind children: The chain mediating role of parent-child relationship and resilience. Research Square, 1-15. https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-3215114/v1
Zhu, S., Zhuang, Y., Lee, P., Li, J. C., & Wong, P. W. C. (2021). Leisure and problem gaming behaviors among children and adolescents during school closures caused by covid-19 in hong kong: quantitative cross-sectional survey study. JMIR Serious Games, 9(2), e26808. https://doi.org/10.2196/26808
Zhuang X, Zhang Y, Tang X, Ng TK, Lin J, Yang X. (2023) Longitudinal modifiable risk and protective factors of Internet gaming disorder: a systematic review and meta-analysis. J Behav Addict, 12(2):375–392. https://doi.org/10.1556/2006.2023.00017

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Çocuk Gelişimi Eğitimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ümmühan Aygün
0000-0002-6732-3846
Türkiye

Devlet Alakoç ^*
0000-0002-5132-9020
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

1 Haziran 2026

Gönderilme Tarihi

9 Şubat 2025

Kabul Tarihi

31 Mart 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 68

DOI

https://doi.org/10.53444/deubefd.1636400

IZ

https://izlik.org/JA46NA29UX

APA

Aygün, Ü., & Alakoç, D. (2026). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 68. https://doi.org/10.53444/deubefd.1636400

AMA

1.Aygün Ü, Alakoç D. Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi. DEU BEF Dergi. 2026;(68). doi:10.53444/deubefd.1636400

Chicago

Aygün, Ümmühan, ve Devlet Alakoç. 2026. “Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 68. https://doi.org/10.53444/deubefd.1636400.

EndNote

Aygün Ü, Alakoç D (01 Haziran 2026) Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi 68

IEEE

[1]Ü. Aygün ve D. Alakoç, “Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi”, DEU BEF Dergi, sy 68, Haz. 2026, doi: 10.53444/deubefd.1636400.

ISNAD

Aygün, Ümmühan - Alakoç, Devlet. “Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 68 (01 Haziran 2026). https://doi.org/10.53444/deubefd.1636400.

JAMA

1.Aygün Ü, Alakoç D. Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi. DEU BEF Dergi. 2026. doi:10.53444/deubefd.1636400.

MLA

Aygün, Ümmühan, ve Devlet Alakoç. “Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 68, Haziran 2026, doi:10.53444/deubefd.1636400.

Vancouver

1.Ümmühan Aygün, Devlet Alakoç. Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi. DEU BEF Dergi. 01 Haziran 2026;(68). doi:10.53444/deubefd.1636400

Öz

Öz

An Investigation Of Digital Game Addiction Tendencies Of Preschool Children In Terms Of Parent-Child Relationship And Parental Mediation

Öz

Anahtar Kelimeler

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ve Ebeveynlerin Rehberlik Stratejileri Açısından İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster