Kanun Öğrencilerinin ve Öğreticinin İşbirlikli Öğrenme Yöntemine Göre Tasarlanmış Beraber Taksim Öğretimine Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi

Yıl 2025, Sayı: 66, 4338 - 4358, 29.12.2025

Nurten Çalhan , Mustafa Uslu

https://doi.org/10.53444/deubefd.1776930

Öz

Bu araştırmanın amacı, kanun öğrencilerinin ve öğreticinin işbirlikli öğrenme yöntemine göre tasarlanmış beraber taksim öğretimine yönelik görüşlerinin incelenmesidir. Bu araştırma, işbirlikli öğrenme yöntemine göre tasarlanmış beraber taksim öğretiminin eylem araştırması sürecinde elde edilen nitel verilerin analizine dayalı bir durum çalışmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Antakya Devlet Konservatuvarı Türk Müziği Bölümünde 2024-2025 eğitim öğretim yılı Güz yarıyılında öğrenim gören 3 ve 4. sınıf kanun öğrencileri (N=4) ile bu öğrencilere aynı kurumda ders veren kanun öğreticisi (N=1) oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanan Öğrenci Görüş Formu ve öğretici günlüğü ile toplanmıştır. Beraber taksim öğretimi sürecinde, her ders sonunda kanun öğrencilerinin Öğrenci Görüş Formu ile belirttikleri görüşleri ve öğreticinin öğretim sürecinde günlüğe yazmış olduğu notları, içerik analizi ve betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, kanun öğrencilerinin, işbirlikli öğrenme yöntemine göre tasarlanmış beraber taksim öğretimine yönelik görüşlerinin olumlu olduğu ve genel olarak öğretimin katkı sağladığı, faydalı, öğretici ve geliştirici olduğunu düşündükleri ve tutumlarının olumlu olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğreticinin görüşlerine göre kanun öğrencilerinin, öğretim sürecinde geliştikleri ve uyumlu oldukları, Eşlikli Taksim ünitesinde ilk defa grafik notasyon çalmalarından kaynaklı adaptasyon süreci yaşadıkları ve öğretim sürecinde etütleri çalmaya alıştıkları belirlenmiştir. Ayrıca, öğrencilerinden birinin, sololarına süsleme tekniklerini eklemede sıkıntı yaşadığı ve stres olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Beraber taksim , taksim öğretimi , işbirlikli öğrenme , taksim , kanun

Etik Beyan

Araştırmanın uygulama kısmına yönelik izinler alınmıştır.

Destekleyen Kurum

Yok.

An Examination of the Opinions of Kanun Students and the Instructor Regarding the Joint Taksim Instruction Designed According to the Cooperative Learning Method

Öz

This study aimed to assess the opinions of kanun students and their instructor regarding joint taksim instruction based on the cooperative learning method. This case study utilized qualitative data collected during an action research process. The study group consists of third- and fourth-year kanun students (N=4) enrolled in the Turkish Music Department of Hatay Mustafa Kemal University's Antakya State Conservatory during the Fall semester of the 2024–2025 academic year, along with the kanun instructor (N=1) who teaches these students at the same institution. Data were collected through a Student Opinion Form developed by the researcher and entries from the instructor’s journal. Students filled the form at the end of each lesson, and the instructor maintained a journal throughout the process. The data analysis adopted content and descriptive analysis methods. The findings indicated that students held positive views toward the cooperative learning-based joint taksim instruction, describing it as beneficial, educational, and enriching. The instructor observed that students improved and imcreasingly became more cohesiv. During the initial adaptation period students encountered graphic notation for the first time in the “Joint Taksim” unit, but adapted to the exercises. One student had difficulties in incorporating ornamentation techniques into solos, likely due to being a year behind the others.

Anahtar Kelimeler

Joint taksim , taksim instruction , cooperative learning , taksim , kanun

Kaynakça

• Akan, E. (1989). Tanbur metodu Türk mûsıkîsi nazarî bilgileriyle. Ege Üniversitesi Basımevi.
• Bayram, E. (2011). Bosphorus topluluğu’nun 1985-2000 yılları arasında Türkiye ve Yunanistan’daki etkileri. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi.
• Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2022). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (33. Baskı). Pegem Akademi.
• Çalhan, N. & Uslu, M. (2025). Mesleki müzik eğitimi kapsamında çalgı derslerindeki taksim öğretiminin incelenmesi. Ayalgu İnterdisciplinary Turkhish Music Research Journal, 1-10. https://doi.org/10.62425/ayalgu.1683346
• Çalhan, N. & Yokuş, H. (2023). Türk sanat müziği çalgı eğitimi alan öğrencilerin taksim yapmaya yönelik tutumlarının incelenmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, (21), 50-66. https://doi.org/10.31722/ejmd.1093623
• Çalhan, N. & Yokuş, H. (2019). Kanun öğrencilerinin taksim yapmaya yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, (15), 91-104. https://doi.org/10.31722/ejmd.668525
• Çini, S. (2025). Bireysel çalgı kanun eğitimi alan öğrencilerin taksim yapmaya yönelik tutumların incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 14(2), 624-637.
• Güçlü, İ. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri teknik-yaklaşım-uygulama (2. Baskı). Nika Yayınevi.
• Kartal, M. E. (2024). Türk müziğinde taksim kavramı ve örnekleriyle analizi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
• Kavak, G. (2025). Konservatuvar öğrencilerinin taksim icra etmeye yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi.
• Öbek, C. (2022). İhsan Özgen’in kemençe taksimlerinin incelenmesi ve yeni icralarda kullanılması. [Yayımlanmamış sanatta yeterlik tezi]. Haliç Üniversitesi.
• Özgen, İ. (2012). Avludaki ses. Pan Yayıncılık.
• Say, A. (2010). Müzik ansiklopedisi, Cilt 3. (2. Basım). Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
• Uslu, M. (1998). Türkiye’de çalgı eğitiminin yaygınlaştırılması ve geliştirilmesi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
• Uz, K. (2023). Müzik terimleri sözlüğü. VakıfBank Kültür Yayınları.