Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçeye Uyarlama Çalışması
Öz
Bu araştırmanın amacı, Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun (GİOÖKF) Türkçe’ ye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmasıdır. Araştırma 2017-2018 öğretim yılında Trabzon Üniversitesi'nde öğrenim gören 306’si (%65.4) kadın, 162’si ise (%34.6) erkek toplam 468 öğrenciden elde edilen veriler üzerinden yürütülmüştür. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği, GİOÖKF, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği ve İhtiyaç Doyum Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi ve bağımsız örneklemler için t testi analizleriyle değerlendirilmiştir. Faktör analizi sonuçları ölçeğin tek faktörlü bir yapıya sahip olduğunu doğrulamıştır. GİOÖKF’nin ölçüt bağımlı geçerliliğinin tespiti kapsamında, üniversite öğrencilerinin genel iyi oluş düzeyleri ile yaşam doyumları, pozitif duygu durumları ve ihtiyaç doyumları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulgulanırken negatif duygu durumları ile negatif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ölçeğin güvenirlik çalışmaları sonucunda, ölçeğin iç tutarlık katsayısı ve yapısal güvenirliği .84, iki yarı test korelasyonu ise .77 olarak bulgulanmıştır. Sonuç olarak GİOÖKF’nin üniversite öğrencilerinin genel iyi oluşlarını ölçmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Allemand, M., Hill, P. L., Ghaemmaghami, P. & Martin, M. (2012). Forgivingness and subjective well-being in adulthood: The moderating role of future time perspective. Journal of Research in Personality, 46, 32-39.
- Bacanlı, H. ve Cihangir-Çankaya, Z. (2003). İhtiyaç Doyumu Ölçeği uyarlama çalışması, VII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresinde sunulan bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya.
- Bajaj, B., Gupta, R. & Pande, N. (2016). Self-esteem mediates the relationship between mindfulness and well-being. Personality and Individual Differences, 94, 96-100. Bayram, N. (2016). Yapısal eşitlik modellemesine giriş amos uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
- Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research. New York: The Guilford Press.
- Chan, D. W. (2013). Subjective well-being of Hong Kong Chinese teachers: The contribution of gratitude, forgiveness and the orientations to happiness. Teaching and Teacher Education, 32, 22-30.
- Chang, W. H., Chang, J. H. & Chen, L. H. (2018). Mindfulness enhances change in athletes’ well-being: The mediating role of basic psychological needs fulfillment. Mindfulness, 9(3), 815-823.
- Cihangir-Çankaya, Z. (2009). Öğretmen adaylarinda temel psikolojik ihtiyaçlarin doyumu ve iyi olma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 691-711.
- Coffey, J. K.,Wray-Lake, L.,Mashek, D. & Branand, B. (2016). Amulti-study examination of well-being theory in college and community samples. Journal of Happiness Studies, 17, 187–211.
- Compton, W. C. & Hoffman, E. (2013). Positive psychology: The science of happiness and flourishing. Belmont: Wadsworth.
- Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (3rd ed.). Los Angeles: Sage publications.