SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ

Cansu Yıldırım; Oya Olcay

doi:10.18613/deudfd.775133

TR EN

SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ

Öz

Soğuk zincirlerde taşınan ürünün yapısı gereği bozulma riskinin yüksek olması nedeniyle ısı, nem gibi dış etkenlerin kontrolünü gerektirdiği için zincirin izlenebilirliğinin önemi artmaktadır. Soğuk zincirde izlenebilirliği arttırmak için kullanılan teknolojiler farklılık göstermesine rağmen, her şirketin en azından bir tane berbat olmuş sevkiyatının olması, günümüz global mobil iletişim dünyasında halen zincirin her üyesinin dahil olabileceği ve kargonun takibini sağlayabileceği bir sistemin eksikliğini vurgulamaktadır. Bu bilgiler ışığında, bu çalışma denizyolu taşımacılığında soğuk zincir lojistiği yapan bir firmaya odaklanarak zincir izlenebilirliğini arttırmak için geliştirilen bir teknolojiyi ikincil veriler ve şirket çalışanları ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış mülakatlar aracılığıyla incelemeyi ve sağladığı avantajları ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre yaratılan sistem hem müşterilere hem de şirkete özellikle sunulan hizmetin kalitesi üzerinden ayrı ayrı faydalar sağlamaktadır. Müşteriler açısından eş zamanlı bilgi sağlanması müşteri memnuniyetini arttırırken, şirket açısından ise sistem rekabetçi avantaj yaratılmasına yardımcı olmaktadır. Sistem sayesinde şirketin pazarının büyüdüğü, kayıp konteyner sayısının ve davalık soğutuculu konteyner sayısının azaldığı görülmektedir. Her iki taraf açısından bakıldığında ise geliştirilen sistemin izlenebilirliği arttırdığı, maliyet avantajı, eş zamanlı bilgi paylaşımı gibi avantajlar sağladığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Soğuk Zincir, İzlenebilirlik, Hizmet Kalitesi, Vekâlet Teorisi

Kaynakça

Abad, E., Palacio, F., Nuin, M., Zárate, G. D., Juarros, A., Gómez, J.M. (2009). RFID smart tag for traceability and cold chain monitoring of foods: demonstration in an intercontinental fresh fish logistic chain. Journal of Food Engineering, 93(4), 394- 399.
Allied Market Research (2017). Cold Chain Logistics Market by Application Type (Fruits & Vegetables, Dairy & frozen desserts, Bakery & Confectionary, Meat, Fish & sea food, Drugs & pharmaceuticals, and Others) - Global Opportunity Analysis and Industry Forecasts, 2014-2022.Erişim linki: https://www.researchandmarkets.com/reports/4612594/cold-chain-logistics-market-by-application-type Erişim tarihi: 26.08.2019.
Aung, M. M. ve Chang, Y. S. (2014). Traceability in a food supply chain: Safety and quality perspectives. Food control, 39, 172-184.
Barge, P., Gay, P., Merlino, V. ve Tortia, C. (2013). RFID technologies for livestock management and meat supply chain traceability. Canadian Journal of Meat Science, 93(1), 23-33.
Bechini, A., Cimino, M., Marcelloni, F. ve Tomasi, A. (2008). Patterns and technologies for enabling supply chain traceability through collaborative e-business. Information and Software Technology, 50(4), 342-359.
Beulens, A.J.M., Broens, D.F., Folstar, P. ve Hofstede, G.J. (2005). Food safety and transparency in food chains and networks. Food Control, 16(6), 481-486.
Bishara, R.H. (2006). Cold Chain Management – An Essential Component of the Global Pharmaceutical Supply Chain. Erişim linki: www. americanpharmaceuticalreview.com/life_science/Bishara_APR.pdf. Erişim tarihi:05.11.2019.
Bitner, M.J., Booms, B.H. ve Tetreault, M.S. (1990). The service encounter: diagnosing favorable and unfavorable incidents. The Journal of Marketing, 54 (1), 71-84.
Bogataj, M., Bogataj, L. ve Vodopivec, R. (2005). Stability of perishable goods in cold logistic chains. International Journal of Production Economics, 93/94, 345-56.
Bosona, T. ve Gebresenbet, G. (2013). Food traceability as an integral part of logistics management in food and agricultural supply chain. Food control, 33(1), 32-48.

Breakwell, L., Moturi, E., Helgenberger, L., Gopalani, S. V., Hales, C., Lam, E., ve Setik, E. (2015). Measles outbreak associated with vaccine failure in adults—Federated States of Micronesia, February–August 2014. Morbidity and Mortality Weekly Report, 64(38), 1088-1092.
Cerchione, R., Singh, R., Centobelli, P. ve Shabani, A. (2018). Food cold chain management: From a structured literature review to a conceptual framework and research agenda. The International Journal of Logistics Management, 29(3), 792-821.
Childe, S.J. (2011). Editorial: case studies in operations management. Production, Planning and Control, 22 (2), 195–219.
Chrysochou, P., Chryssochoids, G. ve Kehagia, O. (2009). Traceability information carriers. The technology backgrounds and consumers’ perceptions of the technological solutions. Appetite, 53, 322-331.
Costa, C., Antonucci, F., Pallottino, F., Aguzzi, J., Sarria´, D. ve Menesatti, P. (2013). A review on agri-food supply chaintraceability by means of RFID technology. Food and Bioprocess Technology, 6(2), 353e366.
Coughlan, A.T., Anderson, E., Stern, L.W. ve El-Ansary, A. (2006). Marketing Channels. Seventh Edition. New Jersey:Pearson Prentice Hall.
Craig, M. (2007). The Effects of Cold Chain Logistics and Technology on Global Freight Distribution. Tez, Hofstra Üniversitesi, Coğrafya Bölümü. Erişim linki: https://www.hofstra.edu/pdf/academics/colleges/hclas/geog/geog_honors_craigm07.pdf. Erişim tarihi:05.11.2019.
Dabbene, F., Gay, P. ve Tortia, C. (2014). Traceability issues in food supply chain management: A review. Biosystems engineering, 120, 65-80.
Decrop, A. (1999) Triangulation in qualitative tourism research. Tourism Management, 20(1), 157–161.
Devlet Planlama Teşkilatı 9. Kalkınma Planı (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007-2013. Erişim linki: https://www.metu.edu.tr/system/files/kalkinma.pdf. Erişim Tarihi. 31.10.2019.
Doukidis, G. (2009). Leveraging RFID-enabled traceability for the food industry: a case study. ELTRUN The HERMES Newsletter, 55.
Dupuy, C., Botta-Genoulaz, V. ve Guinet, A. (2005), Batch dispersion model to optimize traceability in food industry, Journal of Food Engineering,70, 333-9.
Eisenhardt, K.M. (1989). Building theories from case study research. The Academy of Management Review, 14(4), 532–550.
Fawcett, S.E. ve Waller, M.A. (2014). Supply chain game changers—mega, nano, and virtual trends—and forces that impede supply chain design (ie, building a winning team). Journal of Business Logistics, 35(3), 157-164.
Fearne, A., Barrow, S. ve Schulenberg, D. (2006), Implanting the benefits of buyer-supplier collaboration in the soft fruit sector. Supply Chain Management: An International Journal,11(1),3-5.
Folinas, D., Manikas, I. ve Manos, B. (2006). Traceability data management for food chains. British Food Journal, 108(8), 622-633.
Goedhals-Gerber, L.L., Haasbroek, L., Freiboth, H. ve Van Dyk, F.E., (2015). An analysis of the influence of logistics activities on the export cold chain of temperature sensitive fruit through the Port of Cape Town. Journal of Transport and Supply Chain Management, 9(1), 1-9.
Goodwin, C. ve Ross, I., (1992). Consumer responses to service failures: influence of procedural and interactional fairness perceptions. Journal of Business Research, 25(2), 149-163.
Grönroos, C. (2007). Service Management and Marketing. Customer Management in Service Competition. 3rd edition, John Wiley&Sons, Ltd.
Hanson, C.M., George, A.M., Sawadogo, A. ve Schreiber, B. (2017). Is freezing in the vaccine cold chain an ongoing issue? A literature review. Vaccine, 35(17), 2127-2133.
Ilgar, M.Z. ve Ilgar, S.C. (2013). Nitel bir araştırma deseni olarak gömülü teori (temellendirilmiş kuram), İZÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 197-247.
İzer, D. A. (2017). Soğuk Zincir Lojistiği İçinde Risklerin Azaltılmasında Yeni Teknolojiler. Erişim linki: https://www.academia.edu/33433373/SO%C4%9EUK_Z%C4%B0NC%C4%B0R_LOJ%C4%B0ST%C4%B0%C4%9E%C4%B0_%C4%B0%C3%87%C4%B0NDE_R%C4%B0SKLER%C4%B0N_AZALTILMASINDA_YEN%C4%B0_TEKNOLOJ%C4%B0LER. Erişim Tarihi:22.10.2019.
Jensen, M.C. ve Meckling, W.H. (1976). Theory of the firm: Managerial behavior, agency costs, and ownership structure. Journal of Financial Economics, 3(4), 305-360.
Joshi, R., Banwet, D. K. ve Shankar, R. (2009). Indian cold chain: modeling the inhibitors. British Food Journal, 111(11), 1260-1283.
Joshi, R., Banwet, D.K. ve Shankar, R. (2011). A Delphi-AHP-TOPSIS based benchmarking framework for performance improvement of a cold chain, Expert Systems with Applications, 38 (8), 10170-10182.
Joshi, R., Banwet, D.K., Shankar, R. ve Gandhi, J. (2012), Performance improvement of cold chain in an emerging economy, Production Planning & Control, 23 (10-11), 817-836.
Kang, G.D. ve James, J. (2004). Service quality dimensions: an examination of Grönroos’s service quality model. Managing Service Quality: An International Journal, 14(4), 266-277.
Kano, N., Seraku, N., Takahashi, F. ve Tsuji, S. (1984). Attractive quality and must-be quality. Hinshitsu (Quality, The Journal of Japanese Society for Quality Control), 14, 39-48.
Ketokivi, M. ve Choi, T. (2014). Renaissance of case research as a scientific method. Journal of Operations Management, 32 (5), 232–240.
Koçak, H.İ. (2012). Dünyada ve Türkiye’de ekonomik gelişmeler ve deniz ticaretine yansımaları, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Deniz Ticaret Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
Kozak, N., Özel, Ç.H. ve Yüncü, D.K. (2011). Hizmet Pazarlaması, Detay Yayıncılık: Ankara.
Kvale, S. (1996). Interviews: An Introduction to Qualitative Research Interviewing, Thousand Oaks: Sage.
Kvarnström, B., Bergquist, B. ve Va¨nnman, K. (2011). RFID to improve traceability in continuous granular flowsdan experimental case study. Quality Engineering, 23(4), 343e357.
Lambert, R.A., (2001). Contracting theory and accounting. Journal of Accounting and Economics, 32(1), 3-87. Lambert, D. M., Stock, J. R., ve Ellram, L. M. (1998). Fundamentals of logistics management. McGraw-Hill/Irwin.
Likar, K. ve Jevsnik, M. (2006). Cold chain maintaining .n food trade. Science Direct Food Control, 17, 108- 113.
Manos, B. ve Manikas, I. (2010). Traceability in the Greek fresh produce sector: drivers and constraints. British Food Journal, 112(6), 640-652.
Manning, L., Baines, R.N. ve Chadd, S.A. (2006). Quality assurance models in the food supply chain. British Food Journal, 108(2),91-104.
Matthias, D. M., Robertson, J., Garrison, M. M., Newland, S. ve Nelson, C. (2007). Freezing temperatures in the vaccine cold chain: a systematic literature review. Vaccine, 25(20), 3980-3986.
Mentzer, J.T., DeWitt, W., Keebler, J.S., Min, S., Nix, N W., Smith, C.D. ve Zacharia, Z. G. (2001). Defining supply chain management. Journal of Business logistics, 22(2), 1-25.
Montanari, R. (2008). Cold chain tracking: a managerial perspective. Trends in Food Science & Technology, 19(8), 425-31.
Mousavi, A., Sarhadi, M., Lenk, A. ve Fawcett, S. (2002). Tracking and traceability in the meat processing industry: a solution. British Food Journal, 104(1), 7-19.
Mugharbel, K.M. ve Al Wakeel, S.M. (2009). Evaluation of the availability of cold chain tools and an assessment of health workers practice in Dammam. Journal of family & community medicine, 16(3), 83.
Munyar, V. (2017). Kötü Koşul Domates Kaybını 9’a Katlıyor. Hürriyet gazetesi, 24 Şubat 2017. Erişim linki: http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/vahap-munyar/kotu-kosul-domates-kaybini-9a-katliyor-40375735 Erişim tarihi: 26.08.2019.
Onursal, F.S.; Birgün, S.; Yazıcı,S. (2018). Soğuk Zincir Zayiat Problemlerinin Çözümü İçin Kısıtlar Teorisi Düşünce Süreçleri Uygulaması In International Conference On Eurasian Economies, 18-20 June 2018, Taşkent, Özbekistan. Erişim linki: http://acikerisim.ticaret.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11467/2591/2072.pdf?sequence=1&isAllowed=y, Erişim tarihi: 20.06.2020.
Opara, L. U. (2003). Traceability in agriculture and food supply chain: a review of basic concepts, technological implications, and future prospects. Journal of Food Agriculture and Environment, 1, 101-106.
Ovca, A. ve Jevsnik, M. (2008). Maintaining a cold chain from purchase to the home and at home: consumer opinions. Food Control, 20(2), 167-72.
Polatidis, N., Pavlidis, M. ve Mouratidis, H. (2018). Cyber-attack path discovery in a dynamic supply chain maritime risk management system. Computer Standards & Interfaces, 56, 74-82.
Power, D. (2005). Supply Chain Management Integration and Implementation: A Literature Review. Supply Chain Management: An International Journal, 10(4), 252-263.
Pundir, A.K., Jagannath, J.D. ve Ganapathy, L. (2019). Improvıng supply chain visibility using IoT-internet of things. In 2019 IEEE 9th Annual Computing and Communication Workshop and Conference (CCWC) (pp. 0156-0162). IEEE.
Regattieri, A., Gamberi, M. ve Manzini, R. (2007). Traceability of food products:general framework and experimental evidence. Journal of Food Engineering, 81(2), 347-356.
Salin, V. ve Nayga Jr, R.M. (2003). A cold chain network for food exports to developing countries. International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 33(10), 918-933.
Saltini, R. ve Akkerman, R. (2012). Testing improvements in the chocholate traceability System. Impact on Prodcut Recalls and Production Efficiency, 23, 221-226.
Sarısoy, G. (2011). Gıdaların Soğuk Zincir Lojistiği. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi , Istanbul.
Deniz Ticaret Odası (2013). 2013 Deniz Sektörü Raporu. Erişim linki: https://www.denizticaretodasi.org.tr/tr/yayinlarimiz/sektorraporu. Erişim Tarihi:22.10.2019.
Deniz Ticaret Odası (2017). 2017 Deniz Sektörü Raporu. Erişim linki: https://www.denizticaretodasi.org.tr/Media/SharedDocuments/sektorraporu/2017_sektor_tr.pdf. Erişim Tarihi:22.10.2019.
Sengupta, K., Heiser, D. ve Cook, L. (2006). Manufacturing and service supply chain performance: a comparative analysis. The Journal of Supply Chain Management, 42(4), 4-15.
Seuring, S. (2008). Assessing the rigor of case study research in supply chain management. Supply Chain Management: An International Journal, 13(2), pp. 128-37.
Sezer, H. (2008). Düzenli Hat Taşımacılığında Nakliye Müteahhidinin Gemi Operatörü Seçimine Çok Kriterli Karar Destek Sistemi Yaklaşımı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Shabani, A., Torabipour, S.M.R. ve Saen, R.F. (2015). A new super-efficiency dual-role FDH procedure: an application in dairy cold chain for vehicle selection. International Journal of Shipping and Transport Logistics, 71(4), 426-456.
Shanahan, C., Kernan, B., Ayalew, G., McDonnell, K., Butler, F. ve Ward, S. (2009). A framework for beef traceability fromfarmto slaughter using global standards: an Irish perspective. Computers and Electronics in Agriculture, 66(1), 62-69.
Shashi Singh, R. and Shabani, A. (2017). Value-adding practices in food supply chain: evidence from Indian food industry. Agribusiness, 33(1), 116-130.
Sheffi, Y. (2001). Supply chain management under the threat of international terrorism. The International Journal of logistics management, 12(2), 1-11.
Smith, G. E., Watson, K. J., Baker, W. H. ve Pokorski Ii, J. A. (2007). A critical balance: collaboration and security in the IT-enabled supply chain. International Journal of Production Research, 45(11), 2595-2613.
Strauss A. ve Corbin, J. (1990). Basics of Qualitative Research Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Sage Publications:London.
Şakar, G.D., Çetin, İ.B. ve Cerit, A.G. (2013). Uluslararası Pazar. Uluslararası Pazarlama, Erzurum: Açıköğretim Fakültesi. ISBN: 978-975442-553-6.
Tian, F. (2017). A supply chain traceability system for food safety based on HACCP, blockchain & Internet of things. In 2017 International Conference on Service Systems and Service Management (pp. 1-6). IEEE. Voss, C., Tsikriktsis, N. ve Frohlich, M. (2002). Case research in operations management. International Journal of Operations & Production Management, 22(2), 195-219.
Wang, X., Li, D. ve Li, L. (2009). Adding value of food traceability to the business: a supply chain management approach. International Journal of Services Operations and Informatics, 4(3), 232-257.
Wang, Y.S., Wu, S.C., Lin, H.H. ve Wang, Y.Y. (2011). The relationship of service failure severity, service recovery justice and perceived switching costs with customer loyalty in the context of e-tailing. International Journal of Information Management, 31(4), 350-359.
Wilson, T. P. ve Clarke, W. R. (1998). Insights from industry food safety and traceability in the agricultural supply chain: using the internet to deliver traceability. Supply Chain Management, 3(3), 127-133.
Wright, P. ve Mukherji, A. (1999). Inside the firm: Socioeconomic versus agency perspectives on firm competitiveness. Journal of Socio-Economics, 28, 295-307.
Wright, P., Mukherji, A. ve Kroll, M.J. (2001). A reexamination of agency theory assumptions: extensions and extrapolations. The Journal of Socio-Economics, 30(5), 413-429.
Yeoh, J. (2017), The Logistics of Transporting Perishable Goods for Cold Chain Management, Erişim linki: https://sipmm.edu.sg/logistics-transporting-perishable-goods-cold-chain management/#Cold_Chain_Equipment, Erişim Tarihi: 03.09.2019.
Yin, R.K. 2003. Case Study Research: Design and Methods. 3rd ed. London, UK: Sage.
Zhou, W. ve Piramuthu, S. (2015). IoT and supply chain traceability. In International Conference on Future Network Systems and Security (pp. 156-165). Springer, Cham. Erişim linki: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-319-19210-9_11. Erişim tarihi: 16.06.2020.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Cansu Yıldırım ^* Bu kişi benim
0000-0003-1061-9854
Türkiye

Oya Olcay Bu kişi benim
0000-0003-1484-7328
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Ağustos 2020

Gönderilme Tarihi

13 Kasım 2019

Kabul Tarihi

18 Haziran 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 12 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.18613/deudfd.775133

IZ

https://izlik.org/JA33ZJ77NW

APA

Yıldırım, C., & Olcay, O. (2020). SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, 12(1), 65-96. https://doi.org/10.18613/deudfd.775133

AMA

1.Yıldırım C, Olcay O. SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi. 2020;12(1):65-96. doi:10.18613/deudfd.775133

Chicago

Yıldırım, Cansu, ve Oya Olcay. 2020. “SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ”. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi 12 (1): 65-96. https://doi.org/10.18613/deudfd.775133.

EndNote

Yıldırım C, Olcay O (01 Ağustos 2020) SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi 12 1 65–96.

IEEE

[1]C. Yıldırım ve O. Olcay, “SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ”, Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, c. 12, sy 1, ss. 65–96, Ağu. 2020, doi: 10.18613/deudfd.775133.

ISNAD

Yıldırım, Cansu - Olcay, Oya. “SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ”. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi 12/1 (01 Ağustos 2020): 65-96. https://doi.org/10.18613/deudfd.775133.

JAMA

1.Yıldırım C, Olcay O. SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi. 2020;12:65–96.

MLA

Yıldırım, Cansu, ve Oya Olcay. “SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ”. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, c. 12, sy 1, Ağustos 2020, ss. 65-96, doi:10.18613/deudfd.775133.

Vancouver

1.Cansu Yıldırım, Oya Olcay. SOĞUK ZİNCİRDE İZLENEBİLİRLİK: DENİZYOLU TAŞIMACILIĞINDA KULLANILAN BİR TEKNOLOJİ ÖRNEĞİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi. 01 Ağustos 2020;12(1):65-96. doi:10.18613/deudfd.775133