MARTIAL ARTS AND SAMURAI TRAINING IN MEDIEVAL JAPAN

Öz

Japan is virtually a laboratory for historians who want to study medieval military history and warfare. It not only offers a vast number of written and visual primary sources for researchers but also houses schools of martial arts that have been continuously maintained from the medieval period to the present day. Like in the West, there are many misconceptions, interpretations disconnected from historical reality, or legends that have turned into myths about the warrior class known as samurai. The purpose of this article is to analyze the tactics and techniques of the samurai class, which constituted the ruling class of Japan during the medieval and early modern periods, by examining the schools of martial arts that emerged in medieval Japan in light of primary sources. This article aims to be informative not only for those academically interested in the subject of military history but also for those interested in traditional and modern Japanese martial arts and the general reader. As explained in the article, due to the primary sources being mostly kept in private family libraries that are closed to the public, the author primarily relied on personal experiences and secondary research with individuals involved in other traditional martial arts.

Anahtar Kelimeler

• Japan
• samurai
• martial arts
• military history
• strategy

ORTAÇAĞ JAPONYA'SINDA SAVAŞ SANATLARI VE SAMURAY EĞİTİMİ

Öz

Japonya özellikle ortaçağ savaş tarihi ve askeri tarih çalışmak isteyen tarihçiler için adeta bir laboratuvar niteliğindedir. Araştırmacılar için çok sayıda yazılı ve görsel birincil kaynak sunmakla kalmaz, aynı zamanda ortaçağdan günümüze kadar kesintisiz silsileler ile devam ettirilmiş savaş sanatı okullarını da bünyesinde barındırır. Samuray adı verilen savaşçı sınıfa dair batıda olduğu gibi ülkemizde de pek çok yanlış anlama, tarihsel gerçeklikten kopuk yorum ya da artık efsaneye dönüşmüş söylence mevcuttur. Bu makalenin amacı ortaçağda Japonya’da ortaya çıkan savaş sanatları ekollerini inceleyerek Japonya’nın ortaçağ ve erken modern dönemdeki yönetici sınıfını oluşturan samuray sınıfının savaş taktik ve tekniklerini analiz etmektir. Bu makalenin yalnızca askeri tarih konusu ile akademik anlamda ilgilenenler için değil geleneksel ve modern Japon savaş sanatları ile ilgilenenler ve genel okuyucu için de bilgilendirici olması amaçlanmıştır. Makalede açıklandığı üzere konu ile ilgili birincil kaynakların çoğunlukla kamuya kapalı aile kütüphanelerinde tutulması nedeni ile genellikle yazarın kişisel deneyimleri ve diğer geleneksel savaş sanatları ile uğraşan kişiler ile ikincil araştırmalara başvurulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Japonya
• samuray
• savaş sanatları
• askeri tarih
• strateji

Kaynakça

1. Asao, N., Amino, Y., Ishii, S., Kano, M., Hayakawa, S., & Yasumaru, Y. (2000). 日本通史[Nihon Tsûshi] (2. bs, C. 12). Iwanami Shoten.
2. Clulow, A. (2018). ‘Great help from Japan’: The Dutch East India Company’s experiment with Japanese soldiers. İçinde A. Clulow & T. Mostert (Ed.), The Dutch and English East India Companies (ss. 179-210). Amsterdam University Press. https://doi.org/10.2307/j.ctv9hvqf2.12
3. Çınar, B. (2009). MOĞOLLARIN İKİNCİ JAPONYA SEFERİ: KYUSHU 1281. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), 10(10), Article 10. https://dergipark.org.tr/tr/pub/turkiyat/issue/16654/521645
4. Damanovich, D. (2007). Nakamura Ryu Battodo Veshtina Japanskog Machevana. Konras.
5. Duus, P. (1993). Feudalism in Japan. McGraw-Hill.
6. Hall, D. A. (1997). Marishiten: Buddhist Influences on Combative Behavior. İçinde D. Skoss (Ed.), Koryu Bujutsu: Classical Warrior Traditions of Japan (C. 1). Koryu Books.
7. Isao, N. (1975). 鎖国日本における洋学導入の経路[Sakoku Nihon ni okeru Yôgaku Dônyû no Keiro]. 沖縄国際大学教養部紀要[Okinawakokusaidaigaku Kyôyôbu Kiyô], 2(2), 1-43. http://ci.nii.ac.jp/naid/110000047749
8. Kadıoğlu, A. M. (2018). The Roots of Warrior Ideals and Ideology in Meiji Army. İçinde E. Sarıtaş (Ed.), Social Sciences Studies in Turkey (ss. 1-13). Trafford Publishing.

9. Kadıoğlu, A. M. (2020). Meiji Dönemi Japon ve Osmanlı Askeri Modernleşmesi. Gece Kitaplığı.
10. Kadıoğlu, A. M. (2021). The Use Of Shinto For The Legitimization Of Japanese Agression In East Asia. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 11(2), Article 2. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.872523
11. Kaizan, N. (1936). 日本武術神妙記[Nihon Bujutsu Shinmyôki]. Rinjin no Tomosha.
12. Kanda, C. (2021). 戦国乱世を生きる力[Sengoku Ranse wo Ikiru Chikara]. Chikuma Gakugei Bunko.
13. Kim, T. (2004). 日本古代史と朝鮮[Nihon Kodaishi to Chôsen]. Kodansha.
14. Matsuda H. (1919). 江戸時代制度の研究[Edo jidai seido no kenkyū]. Buke Seido Kenkyukai.
15. Murai, S. (2012). 世界史のなかの戦国日本[Sekaishi no nakan no Sengoku Nihon] (2. bs). Chikuma Gakugei Bunko.
16. Nagai M. (1984). 鎌倉: 中世史の風景[Kamakura: Chūsei-shi no fūkei]. Iwanami Shoten.
17. Nitobe, I. (2012). Bushido, The Soul of Japan. Dover Pubşications.
18. Nitta, I. (2009). 太平記の時代[Taiheiki no Jidai]. Kodansha.
19. Ryu, S., & Choi, B. (2002). The Book of Corrections: Reflections on the National Crisis During the Japanese Invasion of Korea, 1592-1598. Univ of California Inst of East.
20. Seki, Y. (2014a). 武士の原像[Bushi no Genzô]. Kabushikigaisha PHP Editing Group.
21. Seki, Y. (2014b). 武蔵武士団[Musashi Bushidan]. Yoshikawa Kobunkan.
22. Shiba, R., & Tetsuo, Y. (1997). 日本とは何かということ 宗教、歴史、文明[Nihon to ha Nanika to Iu Koto Sôkyô, Rekishi, Bunmei] (2. bs). NHK Shuppan.
23. Skaff, J. K. (2012). Sui-Tang China and its Turko-Mongol Neighbors: Culture, Power, and Connections, 580-800. Oxford University Press.
24. Sogawa, T. (2014). 日本武道と東洋思想[Nihon Budô to Tôyô Shisô]. Heibonsha.
25. Sun Tzu. (2000). Savaş Sanatı. Türkiye Is Bankasi Kültür Yayinları.
26. Şen, H. (2022). Kubilay Han’ın Ordusu Karşısında Shikken (Naip) Hojo Tokimune. JOURNAL OF HISTORY AND FUTURE, 8(4), 983-995. https://doi.org/10.21551/jhf.1176957
27. Takahashi, I. (2009). 東国武士と鎌倉幕府[Higashikuni Bushi to Kamakura Bakufu] (6. bs). Yoshikawa Kobunkan.
28. Tezcan, M. (2022). Çin Kaynaklarındaki “Tian” Dini (Gök, Tanrı) Hangi Dinin Karşılığıdır? (VIII. YY. Başlarında Hye Cho’nun Batıya Seyahati Münasebetiyle). İçinde S. Nurdan & M. Özler (Ed.), XVIII. Türk Tarih Kongresi, 1-5 Ekim 2018 Ankara, Kongreye Sunulan Bildiriler (C. 4, ss. 487-510). Türk Tarih Kurumu.
29. Tsukahira, T. G. (1966). Feudal Control in Tokugawa Japan: The Sankin Kotai System. Publication for the East Asian Research Center.
30. Turnbull, S. (2018). The King of Spain’s Samurai: Fighting for the Philippines in the 16th Century. Medieval Warfare, 8(5), 46-49. https://www.jstor.org/stable/48596799
31. Uchida, G. (1975). 近世の日本日本近世史[Kinsei no Nihon Nihon Kinseishi] (M. Miyazaki, Ed.). Heibonsha.
32. Wei, S. (1974). 魏書[Weishu]. Zhonghua Shuju.
33. Zhu, Z. (2011). 战争史笔记元明 [Zhanzhengshi Biji Yuan Ming]. Renmin Wenxue Chubanshe.