PERRE'DEN (ADIYAMAN) KUZEY SURİYE AMPHORALARI

Öz

Kommagene Bölgesi yerleşimlerinden birisi olan Perre, günümüz Adıyaman il merkezinde, antik dönemde de Melite’den Samosata’ya, Samosata’dan da Zeugma’ya kadar ulaşan yol güzergâhı üzerinde yer akmaktadır. Bu sebeple Roma İmparatorluğu’nun doğusundaki Fırat (Euphrates) hattında konumlanmış, önemli üslerden birisiydi. Roma imparatoru Vespasianus Dönemi’ndd (MS 69-79) MS 72 yılında Kommagene Krallığı, Roma’nın Suriye eyaletine dâhil edilmiştir. Suriye Eyaleti yerleşimlerinden birisi olması sonrasında da Perre, Kuzey Suriye yerleşimlerinden birisi olarak anılmaya başlamıştır. Özellikle Roma ve Geç Roma-Erken Bizans Dönemleri’nde Kuzey Suriye yerleşimlerinde sıkça görülen seramiklerin birçoğu, uzun süredir kazı çalışmaları yapılan Perre’de de gözlenmiştir. Bu makale kapsamında Suriye eyalet sınırı dışında çok fazla örneği gözlenmemiş amphoralar ele alınacaktır. “Kuzey Suriye Amphoraları” olarak adlandırılan bu grup, Perre’de çok sayıda ele geçmiştir. Makale kapsamında toplam 70 adet amphora parçası, tipolojik ayrım yapmamıza imkân tanıması ve dekoratif özellikleri ile Kuzey Suriye Amphoralarına katkı sunması açısından dikkate alınmıştır. Kuzey Suriye Amphoraları üzerine daha önceden yapılmış çalışmalarda gözlenen üç tipin üçü de Perre’de gözlenmiştir. Ayrıca bu amphoralar üzerinde sıkça görülen boya bezemelerde, yine Perre’de çok sayıda örneği ile temsil edilmektedir. Bu çalışmada özellikle tipoloji konusunda mevcut tipolojiye ek olarak, alt tip önerilerinde bulunulmuştur. Perre’deki kazılar sırasında MÖ 1.-MS 7. yüzyıllara tarihlenen bulgular ele geçmiştir ve makaleye konu olan amphoralarda, yerleşimin üst katmanlarında sıkça gözlenmiştir. Literatürde daha çok 5.-7. yüzyıllara tarihlenen bu amphoralar, Perre’de de bu tarihlere işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kuzey Suriye Amphoraları
• Perre
• Tipoloji
• Kronoloji
• Dağılım

NORTHERN SYRIAN AMPHORAE FROM PERRE (ADIYAMAN)

Öz

Perre, one of the settlements in the Kommagene Region, is located in the modern-day city center of Adıyaman and was situated in antiquity along the route extending from Melite to Samosata and from there to Zeugma. For this reason, it held a strategically important position along the Euphrates frontier in the eastern part of the Roman Empire. In 72 CE, during the reign of Emperor Vespasian (69-79 CE), the Kingdom of Commagene was annexed into the Roman province of Syria. Following this incorporation, Perre began to be identified among the Northern Syrian settlements. Many ceramic forms frequently encountered in Northern Syrian settlements during the Roman and Late Roman–Early Byzantine periods have also been observed in Perre, where excavations have been ongoing for many years. This article examines amphorae rarely attested outside the borders of the province of Syria. The group known as “Northern Syrian Amphorae” is represented in large numbers at Perre. A total of 70 amphora sherds were analyzed for their typological differentiation and decorative features, offering significant contributions to the study of Northern Syrian Amphorae. All three types identified in previous studies on Northern Syrian Amphorae have been documented at Perre. Moreover, painted decorations, which are commonly found on these vessels, are also frequently represented in the assemblage from Perre. In this study, several new sub-type proposals have been made, contributing to the refinement of the existing typological framework. The amphorae in question were mostly recovered from the upper layers of the settlement, which has yielded finds dated between the 1st century BCE and the 7th century CE. In accordance with the broader scholarly literature, these amphorae are generally dated to the 5th-7th centuries CE, which aligns with the stratigraphic data from Perre.

Anahtar Kelimeler

• Northern Syrian Amphorae
• Perre
• Typology
• Chronology
• Distribution

Kaynakça

1. Abadie-Reynal, C. (2004). Les Amphores méditerranéennes d’importation trouvées à Zeugma: Présentation préliminaire. J. Eiring & J. Lund (Éd.), Transport Amphorae and Trade in the Eastern Mediterranean, Acts of the International Colloquium at the Danish Institute at Athens (Athens, 2002, September 26-29) (ss. 15-21). Aarhus University Press.
2. Abadie-Reynal, C., Martz, A. S. & Cador, A. (2007). Late Roman and Byzantine Pottery in Zeugma: Groups of the Beginning of the 5th Century. B. Böhlendorf-Arslan, A. O. Uysal, J. Witte-Orr (Ed.), Byzas 7: Çanak - Late Antique and Medieval Pottery and Tiles in Mediterranean Archaeological Contexts/Çanak - Akdeniz Çevresindeki Arkeolojik Kazılarda Ele Geçen Geç Antik ve Ortaçağ Seramiği ve Mimari Seramiği: Proceedings of the First International Symposium on Late Antique, Byzantine, Seljuk, and Ottoman Pottery and Tiles in Archaeological Context (Çanakkale, 2005, 1-3 June) (ss. 181-194). Ege Yayınları.
3. Abadie-Reynal, C. & Martz, A. S. (2010). La céramique commune de Zeugma et les problèmes de provenance (ve-viie s.). S. Menchelli, S. Santoro, M. Pasquinucci & G. Guiducci (Ed.), LRCW 3: Late Roman Wares, Cooking Wares and Amphorae in the Mediterranean. Archaeology and Archaeometry, Comparison between Western and Eastern Mediterranean Vol. II (ss. 839-845). Archaeopress.
4. Ainsworth, W. F. (1842). Travels and Researches in Asia Minor, Mesopotamia, Chaldea, and Armenia, Vol.1. J. W. Parker.
5. Algaze, G., Breuninger, R. & Knudstad J. (1994). The Tigris-Euphrates Archaeological Reconnaissance Project: Final Report of the Birecik and Carchemish Dam Survey Areas. Anatolica, 20, ss. 1-96.
6. Alp, A. O. (2009). A Group of Late Roman Pottery from Harabebezikan Mound in Upper Euphrates (Turkey). Anadolu University Journal of Social Sciences, 9 (1), ss. 201-215.
7. Ayus, Ş. (2021). Zerzevan Kalesi Geç Roma ve Geç Antik Dönem Mutfak Kapları (Yüksek Lisans Tezi). Batman Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
8. Bartl, K. (1996). Balih Valley Survey: Settlements of the Late Roman/Early Byzantine and Islamic Period. K. Bartl & S. Hauser (Ed.), Continuity and Change in Northern Mesopotamia from the Hellenistic to early Islamic Period: Proceedings of a colloquium held at the seminar für Vorderasiastische Altertumskunde (Freie Universität Berlin, 1994, 6th-9th April) (ss. 333-348). Reimer.

9. Bavant, D. & Orssaud, D. (2001). Stratigraphie et typologie. Problèmes posés par l’utilisation de la céramique comme critère de datation: l’exemple de la fouille de Déhès. E. Villeneuve & P. M. Watson (Ed.), La céramique byzantine et proto-islamique en Syrie-Jordanie (ive-viiie siècles apr. J.-C.), actes du colloque international (Amman, 1994, 3-5 décembre) (ss. 33-48). Institut Français d'Archéologie du Proche-Orient.
10. Besuden, Y. (2004). Kleinfunde aus den Mithräen von Doliche. A. Schütte-Maischatz & E. Winter (Ed.), Asia Minor Studien Band 52: Doliche: Eine kommagenische Stadt und ihre Götter: Mithras und Iupiter Dolichenus (ss. 157-178). Dr. Rudolf Habelt GmbH.
11. Blömer, M., Görkay, K., Uzunaslan, A. & Winter, E. (2021). Klasik Çağlarda Gaziantep ve Çevresi: Dini, Kültürel ve Siyasi Yapı. A. Engin & K. Görkay (Ed.), Prehistorik Dönemlerden Geç Antik Döneme Gaziantep Arkeolojisi (ss. 267-300). Türk Arkeoloji ve Kültürel Miras Enstitüsü Yayınları.
12. Bostancı, E. (1971). Adıyaman Çevresinde Proto-Solutreen ve Adıyamaniyen Paleolitik Kültürler Üzerinde Bir Araştırma. Antropoloji Dergisi, V, ss. 45-82.
13. Doğan, A. (2021). Perrhe: A City in Commagene in the Light of Ancient Sources. Cedrus, IX, ss. 377-388.
14. Eldem, E. (2010). Le Voyage a Nemrud Dağı d’Osman Hamdi Bey et Osgan Efendi (1883). Institut français d'études anatoliennes-Georges Dumézil.
15. Erarslan, F. (2003). Perre Antik Kenti Nekropol Alanı Kaya Mezarları Kurtarma Kazısı. K. Olşen, F. Bayram, A. Özme & N. Güder (Ed.), 13. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu (Denizli, 2002, 22-26 Nisan) (ss. 129-136). Kültür Bakanlığı DÖSİMM Basımevi.
16. Erarslan, F., İnce, N. E. & Alkan, M. (2009). Perre Antik Kenti Nekropol Alanı 2007 Yılı Kazı ve Temizlik Çalışmaları. F. Bayram & A. Özme (Ed.), 17. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu (Side, 2008, 28 Nisan-1 Mayıs) (ss. 171-184). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
17. Erarslan, F., Özman, R., Şancı, F., Arslan, M., M. N., Karaca & Alkan, M. (2010). Perre Antik Kenti Nekropol Alanı 2008 Yılı Kazı ve Temizlik Çalışmaları. H. Dönmez (Ed.), 18. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu (Sivas, 2009, 27-30 Nisan) (ss. 91-104). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
18. Erarslan, F., Zeyrek, T. H., Özman, R., Şancı, F., Akın, E., Arslan, M., Alkan, M., Karaca, M. N. & Koca, M. S. (2011). Perre Antik Kenti Nekropol Alanı 2009 Yılı Kazı ve Temizlik Çalışmaları. A. N. Toy & C. Keskin (Ed.), 19. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu, (Ordu, 2010, 29 Nisan-01 Mayıs) (ss. 363-377). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
19. Eraslan, F. (2012). Die antike Stadt Perrhe und ihre Nekropole. J. Wagner (Ed.), Gottkönige am Euphrat, Neue Ausgrabungen und Forschungen in Kommagene (ss. 146-150). Verlag Philipp von Zabern.
20. Gerber, Ch. (1996). Die Umgebung des Lidar Höyük von hellenistischer bis frühislamischer Zeit: Interpretation der Ergebnisse einer Geländebegehung. K. Bartl & S. R. Hauser (Ed.), Continuity and Change in Northern Mesopotamia from the Hellenistic to early Islamic Period: Proceedings of a Colloquium Held at the Seminar für Vorderasiastische Altertumskunde (Freie Universität Berlin, 1994, 6th-9th April) (ss. 303-332). Reimer.
21. Geyer, B. & Monchambert, J. Y. (2003). La basse vallée de l’Euphrate syrien du Néolithique à l’avènement de l’islam, Vol. II: Annexes. Institut français d'Archéologie du Proche-Orient.
22. Gschwind, M. & Hasan, H. (2006). Die spätrömisch-frühislamische Zivilsiedlung Tall ar-Rum und die spätantike Besiedlung des Euphrattales zwischen Zenobia und Circesium. Damaszener Mitteilungen, 15, ss. 321-382, Pls. 58-67.
23. Haidar-Vela, Nairusz & Pieri, D. (2013). Faciès céramiques de la Syrie du Nord protobyzantine. Topoi: Orient-Occident Supplément, 12, ss. 111-147.
24. Haidar-Vela, N. (2014). Observations sur les North Syrian Amphorae de Halabiyye-Zénobia (Syrie). S. Ferjani, A. Le Bihan, M. Onfray & C. Tremeaud (Ed.), Matières premières et gestion des ressources: Actes de la 7ème journée doctorale d’archéologie, Archéo. doct 6 (Paris, 2012, 23 mai) (ss. 255-271). Éditions de la Sorbonne.
25. Harper, R. (1980). Athis-Neocaesareia-Qasrin-Dibsi Faraj. J. C. Margueron (Ed.), Le Moyen Euphrate: zone de contacts et d'échanges (Strasbourg, 1977, 10-12 mars) (ss. 327-341). E. J. Brill.
26. Humann, K. & Puchstein, O. (1890). Reisen in Kleinasien und Nordsyrien. Dietrich Reimer.
27. Jones, A. H. M. (1964). The Later Roman Empire 284-602: A Social Economic and Administrative Survey, Vol. I-II. Basil Blackwell.
28. Kenrick, P. (2009). On the Silk Route: Imported and Regional Pottery at Zeugma. M. M. Mango (Ed.). Byzantine Trade 4th-12th Centuries: The Archaeology of Local, Regional and International Exchange: Papers of the Thirty-Eight Spring Symposium of Byzantine Studies (St John’s College, University of Oxford, 2004, March) (ss. 263-273). Ashgate.
29. Knötzele, P. (2006). Resafa die Gefäsßkeramic der Stadtgrabung 1997-1999. F. Bloch, V. Daiber & P. Knötzele (Ed.), Studien zur spätantiken und islamischen Keramik: Hirbat al-Minya, Baalbek, Resafa (ss. 167-209). Marie Leidorf.
30. Konrad, M. (1992). Flavische und späntike Bebauung unter der Basilika B von Resafa-Sergiopolis. Damaszener Mitteilungen, 6, ss. 313-402.
31. Konrad, M. (2001a). Resafa V. Der spätrömisches Limes in Syrien: archäologische Untersuchungen an den Grenzkastellen von Sura, Tetrapyrgium, Cholle und in Resafa. Verlag Phillip von Zabern.
32. Konrad, M. (2001b). Umayyad Pottery from Tetrapyrgium (Qseir es‑Seileh), North Syria: Traditions and Innovations. E. Villeneuve & P. M. Watson (Ed.), La céramique byzantine et proto-islamique en Syrie-Jordanie (ive et ve siècles apr. J.-C.), actes du colloque international (Amman, 1994, 3-5 décembre) (ss. 163-191). Institut français d'archéologie du Proche-Orient.
33. Kozbe, G. & Caner, E. (2019). Doğanpınar Barajı/Dede Harabeleri Kurtarma Kazıları, 2016-2017. A. Özme (Ed.), 40. Kazı Sonuçları Toplantısı (Cilt 2), (Çanakkale, 2018, 07-11 Mayıs) (ss. 201-218). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
34. Kozbe, G., Güngör, A. & Caner, E. (2019). Dede Harabeleri: Geç Antik Çağ'da Bir Kırsal Yerleşim. Ege Yayınları.
35. Kökten, İ. K. (1947). 1945 Yılında Türk Tarih Kurumu Adına Yapılan Tarihöncesi Araştırmaları. Belleten, XI (43), ss. 431-472.
36. Kökten, İ. K. (1952). Anadolu’da Prehistorik Yerleşme Yerlerinin Dağılışı Üzerine Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 10 (3-4), ss. 167-188.
37. Lauffray, J. (1983). Halabiyya Zenobia, place forte du Limes oriental et la Haute Mésopotamie au vie siècle, Vol. 1. Institut français d'archéologie du Proche-Orient.
38. Lyonnet, B. (1996). Settlement Pattern in the Upper Khabur (N.E. Syria), from the Achaemenids to the Abbasid Period: Methods and preliminary results from a Survey. K. Bartl & S. Hauser (Ed.), Continuity and Change in Northern Mesopotamia from the Hellenistic to early Islamic Period: Proceedings of a colloquium held at the Seminar für Vorderasiastische Altertumskunde (Freie Universität Berlin, 1994, 6th-9th April) (ss. 349-361). Reimer.
39. Lyonnet, B. (2001). Prospection archéologique du Haut-Khabour (Syrie du Nord-Est). Problématique, méthodologie et application à la période byzantino- sassanide. E. Villeneuve & P. M. Watson (Ed.), La céramique byzantine et proto-islamique en Syrie-Jordanie (ive-viiie siècles apr. J.-C.), actes du colloque international (Amman, 1994, 3-5 décembre) (ss. 23-32). Institut Français d'Archéologie du Proche-Orient.
40. Mackensen, M. (1984). Resafa I, Eine befestigte spätantike Anlage vorden Stadtmauern von Resafa. Verlag Philipp von Zabern.
41. Mango, M. M. (2002). Excavations and Survey at Androna, Syria: The Oxford Team 1999. Dumbarton Oaks Papers, 56, ss. 307-315.
42. Montero Fenollos, J. L. (2006). Ciudades fortificadas en el valle del medio Éufrates: Primeras investigaciones sirio-españolas en el asentamiento bizantino de Tall As-Sin (Siria). Erytheia, 27, ss. 17-41.
43. Napoleone-Lemaire, J. & Balty, J. Ch. (1969). Fouilles d’Apamée de Syrie I: 1. L’église à atrium de la grande colonnade. Centre belge de recherches archéologiques à Apamée de Syrie.
44. Orssaud, D. (1991). La céramique. J. Lauffray (Ed.), Halabiyya Zenobia, place forte du Limes oriental et la Haute Mésopotamie au vie siècle, Vol. 2: L'architecture publique, religieuse, privée et funèraire (ss. 260- 275). Institut français d'archéologie du Proche-Orient.
45. Orssaud, D. (1992). Le passage de la céramique byzantine à la céramique islamique: Quelques hypothèses à partir du mobilier trouvé à Déhès. P. Canivet & J. P. Rey-Coquais (Ed.), La Syrie de Byzance à l’Islam (viie et viiie siècles), actes du colloque international (Lyon-Paris, 1990, 11-15 septembre) (ss. 219-228). Institut français de Damas.
46. Philip, G. (1968). Mineralogy of the Recent Sediments of Tigris and Euphrates Rivers and some of the Older Detrital Deposits. Journal of Sedimentary Research, 38 (1), ss. 35-44.
47. Pieri, D. (2005). Nouvelles productions d’amphores de Syrie du Nord aux époques byzantine et omeyyade. Travaux et mémoires, 15, ss. 583-596.
48. Pittard, E. (1931). À travers l'Asie-Mineure: le visage nouveau de la Turquie. Société d'éditions géographiques, maritimes et coloniales.
49. Reynolds, P. (2005). Levantine Amphorae from Cilicia to Gaza: A Typology and Analysis of Regional Production Trends from the 1st to 7th Centuries. J. M. Gurt Esparraguera, J. B. i Garrigós & M. A. Cau Ontiveros (Ed.), LRCW I: Late Roman Coarse Wares, Cooking Wares and Amphorae in the Mediterranean: Archaeology and Archaeometry (ss. 563-611). British Archaeological Reports, BAR International Series, 1340, Archaeopress.
50. Reynolds, P. (2013). Transport Amphorae of the First to Seventh Centuries: Early Roman to Byzantine Periods. W. Aylward (Ed.), Excavations at Zeugma conducted by Oxford Archaeology, Vol. 2 (ss. 93-161). The Packard Humanities Institute.
51. Reynolds, P. (2014). The Homs Survey (Syria): Contrasting Levantine Trends in the Regional Supply of Fine Wares, Amphorae and Kitchen Wares (Hellenistic to Early Araps Periods). B. Fischer-Genz, Y. Gerber & H. Hamel (Ed.), Roman Pottery in the Near East: Local Production and Regional Trade, Roman and Late Antique Mediterranean Pottery 3, (Proceedings of the Round Table Held in Berlin, 2010, 19-20 February) (ss. 53-65). Archaeopress.
52. Rousset, M.-O. (1998). Remarques sur la céramique de Qalota. Rapport de mission, 1998. https://shs.hal.science/halshs-00359917, ss. 8-19.
53. Sarre, F. & Herzfeld, E. (1920). Archaologische Reise im Euphrat- und Tigris-Gebiet, Band IV. Verlag von Dietrich Reimer/Ernst Vohsen/A.-G.
54. Sodini, J.-P., Tate, G., Bavant, B., Bavant, S., Biscop, J.L, Orssaud, D., Morrisson, C. & Poplin, F. (1980). Déhès (Syrie du nord) Campagnes I-III (1976-1978) recherches sur l’habitat rural. Syria, 57 (1), ss. 1-304.
55. Sodini, J.-P. & Villeneuve, E. (1992). Le Passage de La Céramique Byzantine À La Céramique Omeyyade: En Syrie du Nord, En Palestine et en Transjordanie. P. Canivet & J.-P. Rey-Coquais (ed.), La Syrie de Byzance A L'islam VIIe-VIIIe Siècles (Actes du Colloque international Lyon – Maison de l’Orient Méditerranéen Paris – Institut du Monde Arabe 1990, 11-15 Septembre) (ss. 195-218), Maison de l’Orient Méditerranéen.
56. Strothenke, E. (2011). Bemalte Nordsyrische Amphoren vom Dülük Baba Tepesi. E. Winter (Ed.), Asia Minor Studien 64: Von Kummuḫ nach Telouch, Historische und Archäologische Untersuchungen in Kommagene, Dolichener und Kommagenische Forschungen IV (ss.121-140, Taf. 1-4, Farbtaf. 5-8). Dr. Rudolf Habelt GmbH.
57. Strothenke, E. (2016). Asia Minor Studien 80: Dolichener und Kommagenische Forschungen VII: Einfache Gebrauchswaren und Kochtopfwaren vom Dülük Baba Tepesi von der römischen bis in die islamische Zeit. Dr. Rudolf Habelt GmbH.
58. Taha, A. (1991). Prospection du site romain tardif de Juwal (cuvette d’El Kowm, Syrie). Cahiers de l’Euphrate, 5-6, ss. 61-78.
59. Tosun, M. (2020). Dara (Anastasiopolis) Roma ve Geç Antik Dönem (Parth-Sasani) Seramikleri (Doktora Tezi). Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
60. Viviers, D. & Vokaer, A. (2009). Travaux de la mission archéologique belge à Apamée de Syrie XLII campagne (2008). Revue belge de philologie et histoire, 87, ss. 105-144.
61. Vokaer, A. (2013). Pottery Production and Exchange in Late Antique Syria (Fourth-Eighth Century A.D.): A Study of Some Imported and Local Wares. L. Lavan (Ed.), Local Economies? Production and Exchange of Inland Regions in Late Antiquity, Late Antique Archaeology 10 (ss. 567-606). Brill.
62. Vokaer, A. (2017). Late Roman Amphorae from Apamea in Syria. D. Dixneuf (Ed.), LRCW 5: Late Roman coarse wares, cooking wares and amphorae in the Mediterranean: archaeology and archaeometry (Proceedings of the 5th International conference Alexandria, 2014, 6-10 April) (ss. 779-803). Centre d'Études Alexandrines.
63. Von der Osten, H. H. (1933). Discoveries in Anatolia 1930-31. The University of Chicago press.
64. Wilkinson, T. J. (1990). Town and Country in Southeastern Anatolia, Vol 1: Settlement and Land Use at Kurban Höyük and Other Sites in the Lower Karababa Basin. Oriental Institute of the University of Chicago.
65. Yağız, K., Tosun, M. & Doğan, T. (2022). Seramik Buluntuları Işığında Perre İşliklerinin Kullanım Evreleri Üzerine Bir Ön Değerlendirme. Höyük, 10 (1), ss. 145-175.
66. Yağız, K., Alkan, M. & Tosun, M. (2023). Perre 2021 Yılı Kazıları. A. Özme (Ed.), 42. Kazı Sonuçları Toplantısı (Cilt 3), (Denizli, 2022, 23-27 Mayıs) (ss. 341-356). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
67. Yağız, K., Alkan, M., Turan, M., Bigeç, Ü. & Ersönmez, Y. (2024). Perre 2022 Yılı Kazıları. C. Keskin (Ed.), 43. Kazı Sonuçları Toplantısı (Cilt 5), (Ankara, 2023, 16-20 Ekim) (ss. 421-432). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
68. Yağız, K. (2024). Perre Şarap İşlikleri. Ü. Aydınoğlu & A. K. Şenol (Ed.), Olive Oil and Wine Production in Aegean and Mediterranean in Antiquity, (International Symposium Proceedings Bodrum, 2022, 24-26 Nowember) (ss. 271-291). Bilgin Kültür Sanat Yayınları.