DOĞA FELSEFESİ-SİYASET FELSEFESİ AYRIMI ÖZELİNDE “DİLSEL-POLİTİK OLAN”I YENİDEN DÜŞÜNMEK

Öz

Günümüzde felsefenin siyaset, ahlâk, din ve doğa felsefesi şeklinde alt kategorilere ayrılması, zaten eski önemini yitirmiş olan felsefeyi düşünsel olarak daha sınırlı bir faaliyet haline getirmektedir. Bunun nedeni bu kategorilerin teknik ve biçimsel bir ayrımı ifade etmekten çok, anlam ve içeriğe dair bir ayrımı ifade etmesidir. Doğa felsefesi-siyaset felsefesi ayrımı bunun somut bir örneğidir. Doğa filozoflarını siyaset felsefesi içinde ele almamızı engelleyen bu ayrım, “politik olan”-“politik olmayan” şeklinde “dilsel-politik” bir ayrımdan türemektedir. Bu çalışmanın amacı doğa felsefesi-siyaset felsefesi şeklindeki ayrım özelinde, Antik Yunan ve günümüz siyaset felsefelerini mukayese ederek “dilsel-politik olan” üzerine yeniden düşünmemizi sağlayacak bir tartışma başlatmaktır. Çalışmada Cambridge Okulu’ndan Quentin Skinner’ın “toplumsal ve entelektüel matriks” üzerinden bağlam analizine odaklanan yaklaşımına uygun bir yöntem izlenecektir. 

Anahtar Kelimeler

• Siyaset felsefesi,dilsel-politik olan,Aristoteles,Arendt

Kaynakça

1. KAYNAKÇA Ağaoğulları, M. A., (Ed.) (2015). Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da siyasal düşünceler (6. Basım). İstanbul: İletişim Yayınları.
2. Arendt, H. (1994). İnsanlık durumu. Bahadır Sina Şener (Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Arendt, H. (1997). Şiddet üzerine. Bülent Peker (Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
4. Arendt, H. (2012a). Devrim üzerine. Onur Eylül Kara (Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
5. Arendt, H. (2012b). Geçmişle gelecek arasında. Bahadır Sina Şener (Çev.) (4. Basım). İstanbul: İletişim Yayınları.
6. Aristoteles (1996). Metafizik. Ahmet Arslan (Çev.) (2. Basım). İstanbul: Sosyal Yayınlar.
7. Aristoteles (2015). Politika,. Furkan Akderin (Çev.) (2. Basım). İstanbul: Say Yayınları.
8. Arslan, A. (2006a). İlkçağ felsefe tarihi 1: Sokrates öncesi Yunan felsefesi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

9. Arslan, A. (2006b). İlkçağ felsefe tarihi 2: Sofistlerden Platon’a. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
10. Atayman, V. (2014). Felsefeye davet 1: Antik felsefe. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
11. Berktay, F. (2011). Politikanın çağrısı (2. Basım). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
12. Diogenes Laertios (2015). Ünlü filozofların yaşamları ve öğretileri. Candan Şentuna (Çev.) (6. Basım). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
13. Evciman, S. (2018). Platon’da siyasal bir kavram olarak “mutlak hakikat”in gelişimi ve dönüşümü. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi\Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
14. Guthrie, W. K. C. (1999). İlkçağ felsefe tarihi. Ahmet Cevizci (Çev.) (2. Basım). Ankara: Gündoğan Yayınları.
15. Herakleitos (2009). Fragmanlar. Cengiz Çakmak (Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi .
16. Kanar, M. (2011). Osmanlı Türkçesi sözlüğü (2. Basım). İstanbul: Say Yayınları.
17. Liddell, H. G. ve Scott, R. (1961). A Greek - English lexicon. Oxford: Oxford University Press.
18. Peters, F. E. (2004). Antik Yunan felsefesi terimleri sözlüğü. Hakkı Hünler (Çev.). İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
19. Platon (1989). Parmenides. Saffet Babür (Çev.). İstanbul: Ara Yayıncılık.
20. Platon (Eflatun) (1989). Phaidon. Suut K. Yetkin, Hamdi R. Atademir (Çev.). İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
21. Platon (2006). Kriton. Filiz Öktem, Candan Türkkan (Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayıevi.
22. Platon (2007). Yasalar. Candan Şentuna, Saffet Babür (Çev.) (3. Basım). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
23. Platon (2012). Sofist. Furkan Akderin (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
24. Platon (2014). Devlet. Sabahattin Eyüboğlu, M. Ali Cimcoz (Çev.) (27. Basım). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
25. Platon (2014). Devlet adamı. Furkan Akderin (Çev.) (3. Basım). İstanbul: Say Yayınları.
26. Platon (2014). Theaitetos. Furkan Akderin (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
27. Popper, K. (1989a). Açık toplum ve düşmanları: Cilt 1: Platon. Mete Tunçay (Çev.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
28. Popper, K. (1989b). Açık toplum ve düşmanları: Cilt 2: Hegel, Marx ve Sonrası. Mete Tunçay (Çev.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
29. Sezer, D. (2013). Hannah Arendt. Ahu Tunçel, Kurtul Gülenç (Der.). Siyaset Felsefesi Tarihi içinde (s. 638-78). İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
30. Skinner, Q. (2002). The foundations of modern political thought: Volume one: The renaissance (11. Basım). Cambridge: Cambridge University Press.
31. Şar, G. (2017). Sofistik düşüncenin arka planı: Dissoi logoi üzerine yorumlar. İstanbul: Dergâh Yayınları.
32. Uslu, A. (2012). Demokrasi. Gökhan Atılgan, E. Attila Aytekin (Der.). Siyaset Bilimi: Kavramlar, İdeolojiler, Disiplinler Arası İlişkiler içinde (s. 123-137). İstanbul: Yordam. Kitap
33. Uslu, A. (2017). Siyasal düşünceler tarihine giriş: Tarihyazımı, temel yaklaşımlar ve araştırma yöntemleri. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt. Yayınları
34. Wittgenstein, L. (2006). Felsefi soruşturmalar. Deniz Kanıt (Çev.). İstanbul: Totem Yayıncılık.
35. Wittgenstein, L. (2013). Tractatus-logico-philosophicus. Oruç Aruoba (Çev.) (7. Basım). İstanbul: Metis Yayınları.
36. Yılmaz, Z. (2007). Hannah Arendt’in Özgürlük Anlayışı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 227-35.