Health Risks in Nursing Students' Clinical Applications

Öz

Background: In the health care system, the more easily measurable physical needs of the individual are addressed first, whereas the spiritual requirements are overlooked. It is difficult to measure because spiritual needs are more abstract and complex. When the literature is examined, it is seen that in our country there is no scale to determine the spiritual care needs of the patients. Objectives: The aim of this study was to determine the validity and reliability of the Turkish version of the Spiritual Care Needs Inventory. Methods: This methodological study was carried out at the internal medicine and surgical clinics of Ege University Medical Faculty Hospital between April and August 2016. The study's universe consisted of patients in internal medicine and surgical clinics. The sample of the study included 110 patients who agreed to participate in the study and who met the inclusion criteria. Results: The KGO value calculated to determine the scope coverage in the study is in the range of 3-4 points’ average. The factor loadings of the scale which is found to be composed of two factors as a result of explanatory factor analysis are between 0.41 and 0.88 for the first factor and between 0.33 and 0.90 for the second factor. The Cronbach alpha internal consistency coefficient of the scale is α = .935. The item total score correlation of the complete scale and subgroups of the scale was found to be above r = .30. Conclusion: The Spiritual Care Need scale has been determined to be valid and reliable to determine the spiritual care needs of patients in Turkey

Anahtar Kelimeler

• Spiritual Care,Spirituality,Validity

Spiritüel Bakım Gereksinimleri Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirliği

Öz

Giriş: Sağlık bakım sisteminde bireylerin daha kolay ölçülebilen fiziksel gereksinimleri öncelikle ele alınmakta, buna karşılık spiritüel gereksinimler gözden kaçabilmektedir. Spiritüel gereksinimler daha soyut ve karmaşık olduğu için ölçümü güçtür. Literatür incelendiğinde ülkemizde hastaların spiritüel bakım gereksinimlerini belirleyecek herhangi bir ölçeğin olmadığı görülmektedir. Amaç: Spiritüel Bakım Gereksinimleri Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirliğini yapmaktır. Yöntem: Metodolojik tipte olan araştırma, Nisan- Ağustos 2016 tarihlerinde, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi dâhiliye ve cerrahi kliniklerinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini dâhiliye ve cerrahi kliniklerinde yatan hastalar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise, bu evrenden araştırmaya katılmayı kabul eden ve dahil edilme kriterlerine uyan 110 hasta oluşturmuştur. Bulgular: Çalışmada kapsam geçerliğini belirlemek için hesaplanan KGO değeri 3-4 puan ortalaması aralığındadır. Açıklayıcı faktör analizi sonucunda iki faktörden oluştuğu tespit edilen ölçeğin faktör yükleri, birinci faktör için 0.41 ile 0.88, ikinci faktör için 0.33 ile 0.90 arasındadır. Ölçeğin Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayısı α = .935’dir. Ölçeğin tamamının ve alt gruplarının madde toplam puan korelasyonu ise r = .30’un üzerinde bulunmuştur. Sonuç: Spritiüel Bakım Gereksinimleri Ölçeğinin Türkiye’de hastaların spiritüel bakım gereksinimlerini belirlemede geçerli ve güvenilir olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Spiritüel Bakım,Spiritüalite,Geçerlik,Güvenirlik.

Kaynakça

1. 1. Arslan H, Şener DK. Stigma, spiritüalite ve konfor kavramlarının Meleis’in kavram geliştirme sürecine göre irdelenmesi. Maltepe Üniv Hemş Bilim Sanatı Dergisi 2009; 2(1):51-58.
2. 2. Seddigh R, Keshavarz-Akhlaghi AA, Azarnik S. Questionnaires measuring patients’ spiritual needs: A narrative literature review. Iran J Psychiatry Behav Sci 2016;10(1):e4011. 3. Selman L, Harding R, Gysels M, Speck P, Higginson IJ. The measurement of spirituality in palliative care and the content of tools validated cross-culturally: A systematic review. J Pain Symptom Manage 2011; 41(4):728-753.
3. 4. Como JM. Spiritual practice: A literature review related to spiritual health and health outcomes. Holis Nurs Pract 2007;21(5):224-236.
4. 5. Eğlence R, Şimşek N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakım hakkındaki bilgilerinin değerlendirilmesi. Acıbadem Üniv Sağlık Bilim Derg. 2014;5(1):48-53.
5. 6. Çetinkaya B, Altundağ S, Azak A. Spiritüel bakım ve hemşirelik. Adnan Menderes Üniv Tıp Fak Derg. 2007;8(1):47-50.
6. 7. Kostak M. Hemşirelik bakımının spiritüel boyutu. Fırat Sağlık Hizmet Derg. 2007;2(6):105-115.
7. 8. Wong KF, Yau SY. Nurses' experiences in spirituality and spiritual care in Hong Kong. Appl Nurs Res 2009;23(4):242-244.
8. 9. Yousefi H, Abedi HA. Spiritual care in hospitalized patients. Iran J Nurs Midwifery Res. 2011; 16(1): 125-132.

9. 10. Çınar F, Aslan FE. Spiritüalizm ve hemşirelik: Yoğun bakım hastalarında spiritüel bakımın önemi. JAREN 2017;1(1):37-42.
10. 11. McSherry W, Jamieson S. An online survey of nurses’ perceptions of spirituality and spiritual care. J Clin Nurs. 2011;20(11‐12):1757-1767.
11. 12. Yılmaz M. Holistik bakımın bir boyutu: spiritualite, doğası ve hemşirelikle ilişkisi. Anadolu Hemş Sağlık Bilim Derg. 2011;14(2):61-70.
12. 13. Elham H, Hazrati M, Momennasab M, Sareh K. The effect of need-based spiritual/religious intervention on spiritual well-being and anxiety of elderly people. Holis nurs pract 2015;29(3):136-143.
13. 14. Lundberg PC, Kerdonfag P. Spiritual care provided by Thai nurses in intensive care units. J Clin Nurs 2010;19(7‐8):1121-1128. 15. Deal B, Grassley JS. The lived experience of giving spiritual care: A phenomenological study of nephrology nurses working in acute and chronic hemodialysis settings. Nephrol Nurs J 2012;39(6):471-483.
14. 16. Yılmaz M, Okyay N. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin görüşleri. Hemş Araştırma Geliştirme Dergisi 2009;11(3):41-52.
15. 17. Benito E, Oliver A, Galiana L, Barreto P, Pascual A, Gomis C, Barbero, J. Development and validation of a new tool for the assessment and spiritual care of palliative care patients. J pain symptom manage 2014;47(6):1008-1018.
16. 18. Tiew LH, Creedy DK, Chan MF. Student nurses' perspectives of spirituality and spiritual care. Nurse educ today 2013;33(6):574-579.
17. 19. Baldacchino DR. Teaching on spiritual care: The perceived impact on qualified nurses. Nurse Educt Pract 2011; 11(1):47-53.
18. 20. Austin P, Macleod R, Siddall P, McSherry W, Egan R. Spiritual care training is needed for clinical and non-clinical staff to manage patients’ spiritual needs. J Study Spirituality 2017;7(1):50-63.
19. 21. Ramezani M, Ahmadi F, Mohammadi E, Kazemnejad A. Spiritual care in nursing: A concept analysis. Int Nurs Rev 2014;61(2):211-219.
20. 22. Timmins F, Murphy M, Neill F, Begley T, Sheaf G. An exploration of the extent of inclusion of spirituality and spiritual care concepts in core nursing textbooks. Nurs educ today 2015;35(1):277-282.
21. 23. Daştan NB, Buzlu S. Meme kanseri hastalarında maneviyatın etkileri ve manevi bakım. Maltepe Üniv Hemş Bilim Sanatı Derg. 2010;3(1):73-78.
22. 24. Ergül Ş, Temel AB. Maneviyat ve Manevi Bakım Dereceleme Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlilik ve güvenirliği. Ege Üniv Hemş Y Derg. 2007;23(1):75-87.
23. 25. Attard J, Baldacchino DR, Camilleri L. Nurses' and midwives' acquisition of competency in spiritual care: A focus on education. Nurs Educ Today 2014;34(12):1460-1466.
24. 26. Chan MF. Factors affecting nursing staff in practising spiritual care. J Clin Nurs 2010;19(15‐16):2128-2136.
25. 27. Brennan F. Holistic Palliative Care approach–physical, spiritual, religious and psychological needs. Nephrology 2013.
26. 28. DeKoninck B, Hawkins LA, Fyke JP, Neal T, Currier K. Spiritual care practices of advanced practice nurses: A multinational study. J Nurse Pract 2016;12(8):536-544.
27. 29. Abedi HA. Spiritual care in hospitalized patiens. Iran J Nurs Midwifery Res 2011;16:125-132
28. 30. Erenoğlu, R, Başer M. Hemşirelik bakımında unutulan/ihmal edilen bütünleşik bir alan: maneviyat (spiritüalite). Turkiye Klinikleri J Obstet Womens Health Dis Nurs-Special Topics 2017;3(2):147-150.
29. 31. Wu LF, Tseng HC, Liao YC. Nurse education and willingness to provide spiritual care. Nurse Educ Today 2016;38:36-41.
30. 32. Uğurlu ES. Hemşirelikte manevi bakımın uygulanması. Acıbadem Üniv Sağlık Bilim Derg 2014;5(3):187-191.
31. 33. Uğurlu ES, Başbakkal Z. Yoğun bakımda yatan çocuk hastaların annelerinin manevi bakım (spiritüel bakım) gereksinimleri. Türk Yoğun Bakım Derneği Derg 2013;11(1):17-24.
32. 34. Kavas E, Kavas N. Manevi destek algısı ölçeği: geliştirilmesi, geçerliliği ve güvenilirliği. Turkish Stud 2014;9(2):905-915.
33. 35. Şahin ZA, Özdemir FK. Spirituality and spiritual care: A descriptive survey of nursing practices in turkey. Contemp Nurse. 2016;52(4):454-461.
34. 36. Gönenç İM, Akkuzu G, Altın RD, Möroy P. Hemşirelerin ve ebelerin manevi bakıma ilişkin görüşleri. Gümüşhane Üniv Sağlık Bilim Derg 2016;5(3):34-38.
35. 37. Gürdoğan EP, Kurt D, Aksoy B, Kınıcı E, Şen A. Nurses’ perceptions of spiritual care and attitudes toward the principles of dying with dignity: a sample from Turkey. J Death Stud 2017;41(3):180-187.
36. 38. Özbaşaran F, Ergül S, Temel AB, Aslan GG, Çoban A. Turkish nurses’ perceptions of spirituality and spiritual care. J Clin Nurs 2011;20(21‐22):3102-3110.
37. 39. Karakoç FY, Dönmez L. Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. TED 2014;40(40):39-49.
38. 40. Wu LF, Koo M, Liao YC, Chen YM, Yeh DC. Development and validation of the spiritual care needs inventory for acute care hospital patients in Taiwan. Clin Nurs Res 2016;25(6):590-606.
39. 41. Alpar, R. (2016), Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinde uygulamalı istatistik ve geçerlik güvenirlik. 4. baskı. Ankara: Detay Yayıncılık.
40. 42. Baydur H, Eser E. (2006) Uygulama: Yaşam kalitesi ölçeklerinin psikometrik çözümlenmesi. Sağlıkta Birikim. 1(2): 99-123
41. 43. Gözüm S, Aksayan S. Kültürlerarası ölçek uyarlaması için rehber 11: psikometrik özellikler ve kültürlerarası karşılaştırma. Hemş Araştırma Derg. 2003;1(5):3-14.
42. 44. Bryman, A. & Cramer, D. (1999). Quantitative Data Analysis with SPSS Release 8 for Windows, London and New York, Taylor & Francis e-Library, Routledge.
43. 45. Çapık C. Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemş Sağlık Bilim Derg 2014;17(3):196-205.
44. 46. Hooper D, Coughlan J, Mullen MR. Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. EBJMR. 2008;6(1):53-60.