Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Öğrencilere Problem Çözme Becerisi Kazandırma Yeterliği Üzerine Bir Alan Araştırması (Türkiye Örneği)
Öz
Eğitim öğretim sürecinde öğrencilerin çeşitli bilgi, beceri, tutum ve davranışları kazanması amaçlanmaktadır. Türkiye’de beceri temelli öğretim yaklaşımın benimsenmesiyle birlikte Milli Eğitim Bakanlığı, öğrencilerin üst düzey beceriler kazanmalarına daha çok önem vermeye başlamıştır. Bir işi uygun zamanda beklenen nitelikte yapabilmeye beceri denir. Öğretim sürecinde söz konusu olan becerilerden biri problem çözme becerisidir. Problem çözme becerisi, bir sorunla karşılaşan bireyin, kısa zamanda uyum sağlayabilmesi ve aklını kullanarak, planlı bir şekilde problemi ortadan kaldırabilmesine denir. Hayatın doğal bir parçası olarak her insan yaşam problemleriyle karşılaşmaktadır. Bu nedenle eğitimde öğrencilerin problem çözme becerisi kazanabilmesinin önemi büyüktür. Bu araştırmada din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin öğrencilere problem çözme becerisi kazandırma yeterlikleri ele alınmaktadır. Araştırma beceri temelli öğretim anlayışının din öğretiminde pratiğe yansımasına katkıda bulunması açısından önemlidir. Araştırmada Türkiye’nin farklı coğrafi bölgelerinde görev yapan 442 öğretmene Öğretmen Problem Çözme Becerisi Kazandırma Yeterliği Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin öğrencilere problem çözme becerisi kazandırma yeterliklerinin yüksek olduğu saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Din Eğitimi, Beceri Temelli Öğretim, Öğretmen Yeterliği, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi, Problem Çözme Becerisi
Kaynakça
- Akalın, Şükrü Haluk vd. Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu, 2005.
- Aksoy, Bülent. “Problem Çözme Yönteminin Çevre Eğitiminde Uygulanması”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 14 (2003), 83-98.
- Arkan, Kader. Sınıf Öğretmenlerinin Problem Çözme Becerisini Kazandırmaya Yönelik Öz-Yeterlikleri ile İlköğretim Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişki. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2011.
- Büyüköztürk, Şener. Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2012.
- Çevik Demir, Şükran. Ergenlerde Benlik Saygısı ve Dinî Başa Çıkma. Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2013.
- Dewey, John. How We Think. Boston: D.C. Heath, 1910.
- Duman, Bilal - Aybek, Birsel. “Süreç Temelli ve Disiplinlerarası Öğretim Yaklaşımlarının Karşılaştırılması”. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11 (01 Aralık 2003), 1-12.
- Durmuş, Ruveyda. Probleme Dayalı Öğrenme Yaklaşımının Kur'an Kursları Programındaki Dinî Bilgiler Dersinin Amaçlarının Gerçekleştirilmesine Katkısı. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2014.
- D'Zurilla, Thomas J. vd. “Age and Gender Differences in Social Problem Solving Ability”. Personality and Individual Differences 25 (1998), 241-252.
- D'Zurilla, Thomas J. vd. “Social Problem Solving: Theory and Assessment”. Social Problem Solving: Theory, Research and Training. Ed. Edward C. Chang vd. 3-27. Washington: American Psychological Association, 2004.