HEGEL’İN FELSEFESİNDE ETİK, POLİTİK OLAN VE ÖZGÜRLÜK

Öz

Hegel için politik olan ile etiğin bağlantısını özgürlük kavramı oluşturmaktadır. Bireyin doğadan ve toplumdan özerk olduğu özgürlük kavramının Kantçı kavranışının aksine Hegel, insanın toplumsal varlığı ile kişisel varlığını uzlaştırmaya çalışmıştır. Özgürlüğün ilk şartı bireyin özbilince sahip olması, yani kendi kendisinin farkında olmasıdır. Fakat insanın toplumsallığıyla uzlaştırılmayan özgürlük, gerçek özgürlük değildir.Diğer taraftan Hegel özgürlüğü tarihsel olarak ele almaktadır. Bu anlamda özgürlük, ancak Batı toplumlarında tamamlanmış haline kavuşmaktadır. Hegel, özgürlüğün pratik politik dünyada somutlaşmış halinin Prusya Devleti, daha genel söylersek modern devlet olduğunu düşünmektedir. Hegel’e göre modern devlet, gücün adaletle birleştiği devlettir. Yani devlet, hem politik hem de etik bir varlıktır. Hegel toplumsal kurumların, özgürlüğün gerçekleşmesiyle meşruiyet kazandıklarını iddia etmektedir. Diğer taraftan da etik yaşamı kendinde somutlaştıran devlet, en üst normatif bir kurumdur. Bu çalışmanın konusunu Hegel’in peşinde olduğu birey-toplum sentezinin, etik ve politik olan kavramları çerçevesinde anlaşılması oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Siyaset Felsefesi, Etik, Politik Olan, Özgürlük

ETHICS, POLITICS AND FREEDOM IN HEGEL’S PHILOSOPHY

Öz

The concept of freedom constitutes the relationship between ethics and politics in Hegel’s thought. Contrary to Kantian understanding of the concept of freedom in which the concept is autonomous from nature and society, Hegel attempts to reconcile the social and individual existence of human being. The first condition of freedom for individual is to have a self-consciousness, that is being aware of himself. But freedom that could not being comprimized with being social is not the real freedom.Hegel also examines freedom in its historal manner. Freedom, in its historical manner, has reached its completed meaning only in Western societies. Hegel thinks that freedom becomes concrete in practical and political manner in Prussian State, in other words, in modern state. According to Hegel the modern state is a state in which justice and power is united. That is, the state has a both political and ethical existence. Hegel suggests that social institutions are legitimized only by realization of freedom. State is also the supreme normative insitution which concretize ethical life. The aim of this study is to understand Hegel’s attempt of synthesizing individual and society by using ethical and political concepts.

Anahtar Kelimeler

• Political Philosophy, Ethics, Politics, Freedom

Kaynakça

1. AKAL, Cemal Bali (2000), “Bir Devlet Kuramı İçin Giriş”, Devlet Kuramı, (Der. Cemal Bali AKAL), Dost Yay., Ankara.
2. BENHABİB, Şeyla (1999), Modernizm, Evrensellik ve Birey, (Çev. Mehmet KÜÇÜK), Ayrıntı Yay., İstanbul.
3. BEZCİ, Bünyamin (2006), Carl Schmitt’in Politik Felsefesi: Modern Devletin Müdafaası, Paradigma Yay., İstanbul.
4. BUMİN, Tülin (1998), Hegel, Cogito Yay., İstanbul.
5. CEVİZCİ, Ahmet, İdealist Etik, Yayınlanmamış çalışma, tarhsiz.
6. COPLESTON, Frederick (1995), Felsefe Tarihi-Kant, (Çev. Aziz YARDIMLI), İdea Yay., İstanbul.
7. D’ENTREVES, Alessandro Passerin (2000), “Devlet Kavramı”, Devlet Kuramı, (Der. Cemal Bali AKAL), Dost Yay., Ankara.
8. DUMONT, Louis (2000), “Bireycilik Üzerine Denemeler: Doğuş. XIII. Yüzyıldan Başlayarak Siyaset Katagorisi ve Devlet”, Devlet Kuramı, (Der. Cemal Bali AKAL), Dost Yay., Ankara.

9. ERDOĞAN-TOSUN, Gülgün (2001), Demokratikleşme Perspektifinden Devlet- Sivil Toplum İlişkisi, Alfa Yay., İstanbul.
10. FAY, Brian (2001), Çağdaş Sosyal Bilimler Felsefesi: Çok Kültürlü Bir Yaklaşım, Ayrıntı Yay., İstanbul.
11. GÖHLER, Gehard ve Angsgar KLEIN (1993), “Politische Theorien des 19.Jahrhunderts”, Politische Theorien von der Antike bis zur Gegenwart (Hrsg. Hans-Joachim Lieber), Bundeszentrale für Politische Bildung, Bonn.
12. HEGEL, G.W.H. (1991), Hukuk Felsefesinin Prensipleri, (Çev. Cenap KARAKAYA), Sosyal Yay., İstanbul.
13. HEGEL, G.W.H (1995)., Tarihte Akıl, (Çev. Önay SÖZER), Kabalcı Yay., İstanbul.
14. HÖSLE, Vittorio (1997), Moral und Politik-Grundlagen Einer Politischen Ehtik für das 21.Jahrhundert, Verlag C. H. Beck, München.
15. KEANE, John (Der.) (1993), Sivil Toplum ve Devlet- Avrupa’da Yeni Yaklaşımlar, (Çev. Erkan AKIN, Aksu BORA, Ahmet ÇİĞDEM, Levent KÖKER, Mehmet KÜÇÜK, Ayşe NUR), Ayrıntı Yay., İstanbul.
16. KYMLICKA, Will (2004), Çağdaş Siyaset Felsefesine Giriş, (Çev. Ebru KILIÇ), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yay., İstanbul.
17. MACINTRYRE, Alasdair (2001a), Ethik’in Kısa Tarihi- Homerik Çağdan Yirminci Yüzyıla, (Çev Ahmet CEVİZCİ), Paradigma Yay., İstanbul.
18. MACINTRYRE, Alasdair (2001b), Erdem Peşinde- Ahlak Teorisi Üzerine Bir Çalışma, (Çev. Muttalip ÖZCAN), Ayrıntı Yay., İstanbul.
19. DOĞAN, Özlem (1984), , Tarih Felsefesi, Ege Ün. Basımevi, İzmir.
20. PETERS, R. S. (2000), “Hegel ve Ulus-Devlet”, Siyasi Düşünce Tarihi, (David Thomson), Şule Yay., İstanbul.
21. RHONHEIMER, Martin (1979), Politisierung und Legitimitaetentzug- Totalitaere Kritik der parlamentarischen Demokratie in Deutschland, Karl Alber Verlag, Feiburg, München.
22. SARIBAY, Ali Yaşar (2000), Kamusal Alan, Diyolojik Demokrasi, Sivil İtiraz, Alfa Yay., İstanbul.
23. SARVAN, Gülnur (1987), Sivil Toplum ve Ötesi, Alan Yay., İstanbul.
24. SFEZ, Lucien (2000), “Duguit ve Devlet Kuramı. Temsil ve İletişim”, Devlet Kuramı, (Der. Cemal Bali AKAL), Dost Yay., Ankara.
25. SOYKAN, Ömer Naci (2000), “Hegel Sisteminde Tarih Felsefesi/ Betimleyici- Eleştirel Bir Giriş”, Felsefelogos Dergisi, 9.
26. STRAUSS, Leo (2000), “Tabii Hak ve Tarih”, Devlet Kuramı, (Der. Cemal Bali AKAL), Dost Yay., Ankara.
27. TOURAINE, Alain (2000), Modernliğin Eleştirisi, (Çev. Hülya TUFAN), YKY Yay., İstanbul.
28. WEST, David (1998), Kıta Avrupası Felsefesine Giriş, (Çev. Ahmet CEVİZCİ), Paradigma Yay., İstanbul.
29. WESTPHAL, Kenneth R. (1996), “Hegel’in Hukuk Felsefesinin Temel Bağlam ve Yapısı”, Cogito,9.