Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

TÜRKİYE’DE ÖZEL SAĞLIK SİGORTASI TALEBİNİN İKİLİ LOJİSTİK REGRESYON YÖNTEMİYLE ANALİZİ

Yıl 2022, Cilt: 24 Sayı: 2 , 595 - 618 , 30.06.2022
https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228
https://izlik.org/JA49WY48UE

Öz

Bireylerin hayatlarında karşılarına çıkabilecek olumsuzluklar karşısında önlem alarak kendilerini güvende hissetme ihtiyacı bulunmaktadır. İnsanların daha sağlıklı bir yaşam sürme gayesi beraberinde özel sağlık sigortalarına olan ilgiyi de artırmıştır. Özel sağlık sigortalarının gelişimi bireylerin yaşamlarına pozitif katkılar sağlamaktadır. Aynı zamanda devletin de hem yükünü hafifletmekte hem de istihdamın gelişimine olumlu katkılar sunmaktadır. Bu yönleriyle değerlendirildiğinde bireylerin özel sağlık sigortası talebini etkileyen faktörlerin araştırılması önemlidir. Bu çalışmada, Türkiye’de özel sağlık sigortası talebini etkileyen faktörleri belirlemek amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda örneklem olarak 2019 Türkiye İstatistik Kurumu Hanehalkı Bütçe Anketi veri seti kullanılmıştır. Çalışmanın ekonometrik analizinde, ikili lojistik regresyon yöntemi uygulanmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, özel sağlık sigortası sahipliğini etkileyen değişkenler arasında cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim ve aylık gelir değişkenleri ile birçok meslek gruplarına ait parametrelerde anlamlı sonuçlar elde edilmiştir.

Kaynakça

  • Agresti, A. (1996). An ıntroduction to categorical data analysis. (Vol. 1350), New York: Wiley.
  • Akın F. & Ece, N. (2010). Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde sigortacılık sektörü: Türk sigorta sektörü üzerine bir değerlendirme. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 18, 69-81.
  • Aslan, H. (2015). Türkiye’de tekafül (islami sigorta) uygulamaları: Problemler ve çözüm önerileri. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 1(1), 93-117.
  • Altan, M. S. (2010). Türk sigorta sektöründe etkinlik: Veri zarflama analizi ile bir uygulama. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. 12(1), 185-204.
  • Alpar, R. & Karabulut, E. (2017). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler. 5.Baskı, Detay Yayıncılık, Ankara.
  • Avşar, N. (2010). Türkiye’de özel sağlık sigortası ve sağlık sistemi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
  • Balta, S.G.İ. (1997). Türkiye’de sigorta sektörünün gelişimi, ekonomideki yeri ve önemi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
  • Camino-Mogroa, S., G. Armijos-Bravoc, G. & Cornejo-Marcos (2019). Competition in the insurance industry in ecuador: an econometricanalysis in life and non-life markets. The Quarterly Review of Economics and Finance, 71, 291-302.
  • Coşkun, S., Kartal, M., Coşkun, A. & Bircan, H. (2004). Lojistik regresyon analizinin incelenmesi ve diş hekimliğinde bir uygulaması. Cumhuriyet Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 7(1), 41-50.
  • Çakır, S. (2016). Türk sigortacılık sektöründe çok kriterli karar verme teknikleri (ÇKKV) ile performans ölçümü: BİST uygulaması. Çukurova üniversitesi İİBF Dergisi, 20(1), 127-147.
  • Çetintaş, H. & Biçen, Ö.F. (2012). Türkiye’de sigortacılık sektörünün etkinlik analizi. Tisk Akademi, 2, 124-154.
  • Çipil M. (2013). Risk yönetimi ve sigortacılık. 2. Baskı, Ankara, Nobel Yayıncılık.
  • Çipil, M. (2003). Türk sigortacılık sektörünün pazarlama karması. Hazine Dergisi, 16, 61-88.
  • Eralp, A. (2008). Hayat sigortası ve gelir esnekliği. G.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
  • Erdoğan, E. (2013). Dünya’da ve Türkiye’de ekonomik büyümenin sigortacılık sektörüne etkisi. Hitit Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi.
  • Eser, F. (2019). Türkiye’deki temel makroekonomik değişkenlerin sigortacılık sektörü üzerindeki etkileri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Doktora Tezi.
  • Gujarati, D. N. (2010). Temel ekonometri. (Çev. Ü. Şenesen ve G.G. Şenesen), Literatür Yayıncılık, İstanbul.
  • Güriş, S. & Çağlayan. E. (2010). Ekonometri temel kavramlar. DER Yayınları, İstanbul.
  • İnal, E., Topuz, D. & Uçan, O. (2006). Doğrusal olasılık ve logit modelleri ile parametre tahmini. Sosyoekonomi, 1, 47-72.
  • Kalaycı, Ş. (2010). SPSS Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. 5.Baskı, Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
  • Karabulut, M. (1988). Sigorta pazarlaması. İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi Yayınları, Yayın No:196.
  • Karaman, D. (2018). Sigortacılık sektörünün güncel sorunlarının belirlenmesi: Alanya’da bir araştırma. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(10), 29- 37.
  • Kayalı, A.C (2007). 2000-2006 Döneminde Türkiye’de faaliyet gösteren sigorta şirketlerinin etkinlik değerlendirmesi. Yönetim ve Ekonomi, 14(2), 103-115.
  • Kender, R. (1985). Türkiye’de hususi sigorta hukuku: Sigorta müessesesi – sigorta mukavelesi. 3. Baskı, İstanbul: Filiz Kitabevi.
  • Kılıçkaplan, S. & Başturk, F.H. (2005). Tobit modeli kullanılarak Türk sigorta sektöründe etkinlik değişmesinin ölçülmesi. Mevzuat Dergisi, 88, 1-9.
  • Killins R. N. (2020). Firm specific, industry-specific and macroeconomic factors of life ınsurers’ profitability: Evidence from canada. North American Journal of Economics and Finance (basım aşamasında).
  • Koç, F. (2015). Sigortacılık sektöründe kurumsal itibar ve tüketici güveni. Yönetim Bilimleri Dergisi, 13(26), 63-84.
  • Oral, A.İ. (2002). Dünyada ve Türkiye’de Sosyal Sigortalar Kapsamında Sağlık Sigortası Uygulamaları. Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:1331, Eskişehir.
  • Okunakul, Ö. (2005). Hayat sigortacılığı deneyimi ışığında Türkiye’deki bireysel emeklilik sisteminin ve ekonomik katkılarının değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • Oktay, E. & Orçanlı, K. (2014). Atatürk Üniversitesinde internet bankacılığının kullanımını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,18,57-91.
  • Peker, İ. & Baki, B. (2011). Gri ilişkisel analiz yöntemiyle Türk sigortacılık sektöründe performans ölçümü. International Journal of Economic and Administrative Studies, 10(3), 1-17.
  • Sayın, H.O. (2008). Türkiye’de sigorta sektörünün gelişimi açısından vergilendirmenin rolü ve önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. İzmir.
  • Salimi Altan, M. (2010). Türk sigortacılık sektöründe etkinlik: Veri zarflama analizi yöntemi ile bir uygulama. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 185-204.
  • Saka, E. (2017). Dünyada ve Türkiye’de bankaların sigortacılık uygulamaları. Marmara Üniversitesi, Bankacılık Sigortacılık Enstitüsü, Bankacılık Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
  • Sevim, E. & Nal, M. (2021). Türkiye’de özel sağlık sigortacılığı sisteminin mevcut durum analizi. Sosyal Güvenlik Dergisi. 11(1), 157-174.
  • Targan, Ü. (1994). Sigorta sektörünün ekonomik işlevi ve fon yaratma kapasitesi, İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
  • Tarım, M. & Güdük, Ö. (2019). Türkiye’de bireylerin özel sağlık sigortası tercihini etkileyen nedenler ve bilgi düzeyleri. Sağlık Akademisyenleri Dergisi. 6(3), 196-200.
  • Tıraş H. H. (2013). Sağlık ekonomisi: Teorik bir inceleme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 9(1). 125-152.
  • Tiryaki D. & Tatar M. (2000). Sağlık sigortası: Teori ve uygulama. H.Ü. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 5(4), 122-138.
  • Tatlıdil H. (2002). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel analiz. Ankara, Ziraat Matbaacılık, Ankara.
  • Tunay, N. & Tunay, B. (2013). Finansal krizler ve sigortacılık: Deneysel bulguların ışığında türk sigorta sektörüne dair değerlendirmeler. Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, 35(2), 81-104. Doi No: 10.14780/iibdergi.201324460.
  • Umar İ.K. & Bashir S. (2019) Investigation of the factors contributing to truck driver’s involvement in an injuty accident. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi. 26(3), 402 – 408.
  • Uralcan, G. Ş. (2011), Temel sigorta bilgileri ve sigorta sektörünün yapısal analizi, 3. Baskı.
  • Yayla, Ş.O. (2019). Sigortacılık ve Türkiye’de sigorta sektörünün durumu. Liberal Düşünce Dergisi, 24(94), 107-125.
  • Yayar, R. & Daşçı, A.N. (2020). Özel sağlık sigortası talebini etkileyen faktörlerin ikili lojistik regresyon yöntemiyle analizi: İstanbul örneği. Sosyal Güvenlik Dergisi. 10(1), 19-40.
  • Zengin, H. (2015). Özel sağlık sigortalarının özel hastanelerde hizmet sunumuna etkisi ve hastaneye yararları. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.

ANALYSIS OF PRIVATE HEALTH INSURANCE DEMAND IN TURKEY WITH BINARY LOGISTIC REGRESSION METHOD

Yıl 2022, Cilt: 24 Sayı: 2 , 595 - 618 , 30.06.2022
https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228
https://izlik.org/JA49WY48UE

Öz

Individuals need to feel safe by taking precautions against the negativities they may encounter in their lives. The aim of people to lead a healthier life has also increased the interest in private health insurance. The development of private health insurance provides positive contributions to the lives of individuals. At the same time, it both alleviates the burden of the state and makes positive contributions to the development of employment. Considering these aspects, it is important to investigate the factors affecting the private health insurance demand of individuals. In this study, it is aimed to determine the factors affecting the demand for private health insurance in Turkey. For this purpose, the 2019 Turkish Statistical Institute Household Budget Survey data set was used as a sample. In the econometric analysis of the study, binary logistic regression method was applied. According to the findings obtained in the study, significant results were obtained in the variables of gender, age, marital status, education and monthly income among the variables affecting the ownership of private health insurance, and in the parameters of many occupational groups.

Kaynakça

  • Agresti, A. (1996). An ıntroduction to categorical data analysis. (Vol. 1350), New York: Wiley.
  • Akın F. & Ece, N. (2010). Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde sigortacılık sektörü: Türk sigorta sektörü üzerine bir değerlendirme. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 18, 69-81.
  • Aslan, H. (2015). Türkiye’de tekafül (islami sigorta) uygulamaları: Problemler ve çözüm önerileri. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 1(1), 93-117.
  • Altan, M. S. (2010). Türk sigorta sektöründe etkinlik: Veri zarflama analizi ile bir uygulama. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. 12(1), 185-204.
  • Alpar, R. & Karabulut, E. (2017). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler. 5.Baskı, Detay Yayıncılık, Ankara.
  • Avşar, N. (2010). Türkiye’de özel sağlık sigortası ve sağlık sistemi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
  • Balta, S.G.İ. (1997). Türkiye’de sigorta sektörünün gelişimi, ekonomideki yeri ve önemi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
  • Camino-Mogroa, S., G. Armijos-Bravoc, G. & Cornejo-Marcos (2019). Competition in the insurance industry in ecuador: an econometricanalysis in life and non-life markets. The Quarterly Review of Economics and Finance, 71, 291-302.
  • Coşkun, S., Kartal, M., Coşkun, A. & Bircan, H. (2004). Lojistik regresyon analizinin incelenmesi ve diş hekimliğinde bir uygulaması. Cumhuriyet Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 7(1), 41-50.
  • Çakır, S. (2016). Türk sigortacılık sektöründe çok kriterli karar verme teknikleri (ÇKKV) ile performans ölçümü: BİST uygulaması. Çukurova üniversitesi İİBF Dergisi, 20(1), 127-147.
  • Çetintaş, H. & Biçen, Ö.F. (2012). Türkiye’de sigortacılık sektörünün etkinlik analizi. Tisk Akademi, 2, 124-154.
  • Çipil M. (2013). Risk yönetimi ve sigortacılık. 2. Baskı, Ankara, Nobel Yayıncılık.
  • Çipil, M. (2003). Türk sigortacılık sektörünün pazarlama karması. Hazine Dergisi, 16, 61-88.
  • Eralp, A. (2008). Hayat sigortası ve gelir esnekliği. G.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
  • Erdoğan, E. (2013). Dünya’da ve Türkiye’de ekonomik büyümenin sigortacılık sektörüne etkisi. Hitit Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi.
  • Eser, F. (2019). Türkiye’deki temel makroekonomik değişkenlerin sigortacılık sektörü üzerindeki etkileri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Doktora Tezi.
  • Gujarati, D. N. (2010). Temel ekonometri. (Çev. Ü. Şenesen ve G.G. Şenesen), Literatür Yayıncılık, İstanbul.
  • Güriş, S. & Çağlayan. E. (2010). Ekonometri temel kavramlar. DER Yayınları, İstanbul.
  • İnal, E., Topuz, D. & Uçan, O. (2006). Doğrusal olasılık ve logit modelleri ile parametre tahmini. Sosyoekonomi, 1, 47-72.
  • Kalaycı, Ş. (2010). SPSS Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. 5.Baskı, Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
  • Karabulut, M. (1988). Sigorta pazarlaması. İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi Yayınları, Yayın No:196.
  • Karaman, D. (2018). Sigortacılık sektörünün güncel sorunlarının belirlenmesi: Alanya’da bir araştırma. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(10), 29- 37.
  • Kayalı, A.C (2007). 2000-2006 Döneminde Türkiye’de faaliyet gösteren sigorta şirketlerinin etkinlik değerlendirmesi. Yönetim ve Ekonomi, 14(2), 103-115.
  • Kender, R. (1985). Türkiye’de hususi sigorta hukuku: Sigorta müessesesi – sigorta mukavelesi. 3. Baskı, İstanbul: Filiz Kitabevi.
  • Kılıçkaplan, S. & Başturk, F.H. (2005). Tobit modeli kullanılarak Türk sigorta sektöründe etkinlik değişmesinin ölçülmesi. Mevzuat Dergisi, 88, 1-9.
  • Killins R. N. (2020). Firm specific, industry-specific and macroeconomic factors of life ınsurers’ profitability: Evidence from canada. North American Journal of Economics and Finance (basım aşamasında).
  • Koç, F. (2015). Sigortacılık sektöründe kurumsal itibar ve tüketici güveni. Yönetim Bilimleri Dergisi, 13(26), 63-84.
  • Oral, A.İ. (2002). Dünyada ve Türkiye’de Sosyal Sigortalar Kapsamında Sağlık Sigortası Uygulamaları. Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:1331, Eskişehir.
  • Okunakul, Ö. (2005). Hayat sigortacılığı deneyimi ışığında Türkiye’deki bireysel emeklilik sisteminin ve ekonomik katkılarının değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • Oktay, E. & Orçanlı, K. (2014). Atatürk Üniversitesinde internet bankacılığının kullanımını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,18,57-91.
  • Peker, İ. & Baki, B. (2011). Gri ilişkisel analiz yöntemiyle Türk sigortacılık sektöründe performans ölçümü. International Journal of Economic and Administrative Studies, 10(3), 1-17.
  • Sayın, H.O. (2008). Türkiye’de sigorta sektörünün gelişimi açısından vergilendirmenin rolü ve önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. İzmir.
  • Salimi Altan, M. (2010). Türk sigortacılık sektöründe etkinlik: Veri zarflama analizi yöntemi ile bir uygulama. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 185-204.
  • Saka, E. (2017). Dünyada ve Türkiye’de bankaların sigortacılık uygulamaları. Marmara Üniversitesi, Bankacılık Sigortacılık Enstitüsü, Bankacılık Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
  • Sevim, E. & Nal, M. (2021). Türkiye’de özel sağlık sigortacılığı sisteminin mevcut durum analizi. Sosyal Güvenlik Dergisi. 11(1), 157-174.
  • Targan, Ü. (1994). Sigorta sektörünün ekonomik işlevi ve fon yaratma kapasitesi, İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
  • Tarım, M. & Güdük, Ö. (2019). Türkiye’de bireylerin özel sağlık sigortası tercihini etkileyen nedenler ve bilgi düzeyleri. Sağlık Akademisyenleri Dergisi. 6(3), 196-200.
  • Tıraş H. H. (2013). Sağlık ekonomisi: Teorik bir inceleme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 9(1). 125-152.
  • Tiryaki D. & Tatar M. (2000). Sağlık sigortası: Teori ve uygulama. H.Ü. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 5(4), 122-138.
  • Tatlıdil H. (2002). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel analiz. Ankara, Ziraat Matbaacılık, Ankara.
  • Tunay, N. & Tunay, B. (2013). Finansal krizler ve sigortacılık: Deneysel bulguların ışığında türk sigorta sektörüne dair değerlendirmeler. Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, 35(2), 81-104. Doi No: 10.14780/iibdergi.201324460.
  • Umar İ.K. & Bashir S. (2019) Investigation of the factors contributing to truck driver’s involvement in an injuty accident. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi. 26(3), 402 – 408.
  • Uralcan, G. Ş. (2011), Temel sigorta bilgileri ve sigorta sektörünün yapısal analizi, 3. Baskı.
  • Yayla, Ş.O. (2019). Sigortacılık ve Türkiye’de sigorta sektörünün durumu. Liberal Düşünce Dergisi, 24(94), 107-125.
  • Yayar, R. & Daşçı, A.N. (2020). Özel sağlık sigortası talebini etkileyen faktörlerin ikili lojistik regresyon yöntemiyle analizi: İstanbul örneği. Sosyal Güvenlik Dergisi. 10(1), 19-40.
  • Zengin, H. (2015). Özel sağlık sigortalarının özel hastanelerde hizmet sunumuna etkisi ve hastaneye yararları. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
Toplam 46 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Rüştü Yayar 0000-0001-6758-4715

Berrak Tekgün 0000-0002-9130-0070

Gönderilme Tarihi 15 Mart 2022
Yayımlanma Tarihi 30 Haziran 2022
DOI https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228
IZ https://izlik.org/JA49WY48UE
Yayımlandığı Sayı Yıl 2022 Cilt: 24 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Yayar, R., & Tekgün, B. (2022). TÜRKİYE’DE ÖZEL SAĞLIK SİGORTASI TALEBİNİN İKİLİ LOJİSTİK REGRESYON YÖNTEMİYLE ANALİZİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(2), 595-618. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1088228

Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR

Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:

• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla