A RESEARCH ON THE PERCEPTION OF YOUNG PEOPLE NOT IN EDUCATION, EMPLOYMENT OR TRAINING REGARDING THE YOUTH UNEMPLOYMENT

Öz

This study aims to reveal the perceptions of Not in Education, Employment or Training (NEET) youth regarding the youth unemployment. In this context, the sample of the research consists of 397 people between the ages of 15-24 living in Izmir. The data were collected by questionnaire method and analyzed by descriptive analysis method. As a result, it has been observed that most of the participants expressed themselves as unhappy or very unhappy during the time they were out of education and employment and would like to go abroad if education and/or job opportunities were offered. It has been observed that most of them have previous work experience and almost all of those with work experience have had informal work experience. Almost all of the participants stated the reasons for youth unemployment as low wages, heavy working conditions, economic instability, incompetence, and failure to follow the right employment policies. The problems are expressed as injustice, future anxiety, high cost of living andnot being able to achieve financial independence. Due to the significant extent of NEET and limited empirical studies, it is anticipated that this study will guide policy makers and researchers.

Anahtar Kelimeler

• NEET
• YouthUnemployment
• Unemployment
• Working Life

NE EĞİTİMDE NE İSTİHDAMDA OLAN GENÇLERİN GENÇ İŞSİZLİĞİNE YÖNELİK ALGILARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışma, ne eğitimde ne istihdamda olan (NEET) gençlerin genç işsizliğine yönelik algılarını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırma yöntemi survey olup, evren İzmir’de yaşayan NEET gençlerdir. Araştırma örneklemini İzmir ilinde yaşayan 15-24 yaş aralığındaki 397 NEET genç oluşturmaktadır. Veriler hazırlanan soru formu aracılığıyla toplanmış ve istatistik paket programında analiz edilmiştir. Bulgular, NEET gençlerin eğitim ve istihdam dışında oldukları süre zarfında kendisini mutsuz veya çok mutsuz olarak ifade ettiğini ve eğitim ve/veya iş olanağı sunulması durumunda yurtdışına gitmek istediğini göstermiştir. Çoğunun daha önce iş deneyimi olduğu ve iş deneyimine sahip olanların neredeyse tamamının kayıt dışı çalışma deneyimi yaşadığı görülmüştür. Katılımcı gençlerin yaklaşık yarısı bir yıldan uzun süredir işsizdir. Katılımcıların neredeyse tamamı genç işsizliğinin nedenlerini düşük ücret önerisi, ağır çalışma şartları, ekonomik istikrarsızlık, liyakatsizlik, doğru istihdam politikalarının izlenmemesi olarak belirtirken; genç işsizlerin sorunlarını adaletsizlik, gelecek kaygısı, hayat pahalılığı ve maddi bağımsızlık elde edememe olarak ifade etmiştir. NEET olan gençlerin küresel düzeyde sayısının önemli boyutlara ulaşması ve bu gençlerle yapılan ampirik çalışmaların sınırlılığı nedeniyle bu çalışmanın, çözümcül politikalar üretilebilmesi için politika üreticilerine ve alanyazında NEET olgusunun daha fazla ele alınması için araştırmacılara rehberlik edeceği öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• NEET
• Genç İşsizliği
• İşsizlik
• Çalışma Yaşamı.

Kaynakça

1. Ak, Y., Polat, K., Toktaş, D. & Şahin Söylemez, S. (2021). Neden ve etki boyutlarıyla "Ne eğitimde ne istihdamda ne de yetiştirmede (NEİY)" olan gençler. L. Şahin, M. E. Kocakaya, ve O. Akgül (Ed.), Türkiye'de eğitim, istihdam ve yetiştirmede olmayan gençler içinde (ss. 1-124). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.doi :10.26650/B/SS46.2021.014.01.
2. Alfieri, S.,Sironi, E., Marta, E., Rosina, A. &Marzana, D. (2015). YoungItalianneets (not in employment, education, ortraining) andtheinfluence of theirfamilybackground. Europe'sJournal of Psychology, 11(2), 311-322. , http://dx.doi.org/10.5964/ejop.v11i2.901.
3. Arabacı, R. Y. (2020). Türkiye'de ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerin sosyodemografik yapısı ve işgücü piyasası ile bağlantısı. Amme İdaresi Dergisi, 53(3), 103-130.
4. Avrupa Birliği (2018). Employmentandsocialdevelopments in Europe-annualreview 2018. Lüksemburg: Avrupa Birliği Yayınlar Ofisi. doi:10.2767/875456.
5. Avrupa Uyuşturucu ve Uyuşturucu Bağımlılığını İzleme Merkezi (2020). Avrupa uyuşturucu raporu: temel sorunlar özeti. Lüksemburg: Avrupa Birliği Resmi Yayın Ofisi.
6. Baltacı, I. K. & Özaydın, M. M. (2020). Eğitimin işgücü piyasasındaki rolü çerçevesinde uyumsuz eşleşme olgusu: Türkiye işgücü piyasasına ilişkin talep yönlü bir değerlendirme. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(1), 313-336.
7. Bardak, U.,Maseda, M. R. &Rosso, F. (2015). Youngpeople not in employment, educationortraining (NEET). An overview in ETF partnercountries. August 2015 https://www.etf.europa.eu/sites/default/files/m/BFEEBA10DD412271C1257EED0035457E_NEETs.pdf. (Erişim Tarihi: 19.09.2022).
8. Bartelink, V. H.,Zay Ya, K., Guldbrandsson, K. &Bremberg, S. (2019). Unmploymentamongyoungpeopleandmentalhealth: A systematicreview. ScandinavianJournal of PublicHealth. 1-15. https://doi.org/10.1177/1403494819852847.

9. BM (2013). Definition of Youth.https://www.un.org/esa/socdev/documents/youth/fact-sheets/youth-definition.pdf,(Erişim Tarihi: 17.11.2020).
10. Bölükbaş, M. (2019). Türkiye'de genç işsizlik ve yoksulluk ilişkisi: Bölgeler düzeyinde bir inceleme. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 7(18), 213-229.
11. Braziene, R.,Dorelaitiene, A. &Zalkauskaite, U. (2013). Youth not in education, employment, ortraining in Lithuania: Subjectiveevaluation of experiencesandpossibilities in thelabour market, 81(3), 4-37. http:// dx.doi.org/10.5755/j01.ss.81.3.5792.
12. Carcillo, S.,Fernandez, R., Königs, S. &Minea, A. (2015). NEET youth in theaftermath of thecrisis: Challengesandpolices-OECD social, employmentand migrationworkingpapers No.164. Paris: ILO Publications.
13. Coenjaerts, C.,Ernst, C., Fortuny, M., Rei, D. &Pilgrim, M. (2009). Youth employment. Promotingpro-poorgrowth: Employment(ss. 119-132). Paris: OECDPublications.
14. Cohen, L.,Manion, L. &Morrison, K. (2000). Researchmethods in education(5. Baskı). Londra: RoutledgeFalmer.
15. Çakır, Ö. &Kellevezir, I. (2020). Yükseköğretim mezunlarında işsizlik ve nitelik uyumsuzluğu olgusu: UNI-VERI araştırma sonuçları ışığında bir değerlendirme, Çalışma İlişkileri Dergisi, Ocak 2020, 1(Özel Sayı), 1-17.
16. ÇASGEM (2019), Türkiye işgücü piyasasında uyumsuz eşleşme analizi araştırma projesi raporu. Ankara: Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi Yayını.
17. Çıngı, H. (1994). Örnekleme kuramı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Basımevi.
18. DİSK-AR (2020). Salgın günlerinde asgari ücret gerçeği araştırması 2021.İstanbul: DİSK Yayınları.
19. Dünya Bankası (2013). Jobs-worlddevelopmentreport.
20. Ekin, N. (1980). Gençlerin işsizlik sorunu. IstanbulJournal of SociologicalStudies, 0(18), 39-50.
21. Ekiz, F. M. & Özel, S. Ö. (2020).Gençişsizliğini belirleyen unsurlar: Türkiye örneği. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Güz: 2020/3, 19(39), 1022-1045,https://doi.org/10.46928/iticusbe.768646.
22. Emniyet Genel Müdürlüğü (2019). Türkiye uyuşturucu raporu.Ankara: EGM Yayınları.
23. Erdoğan, E.,Yentürk, N. Akyüz, A. A., Kurtaran, Y., Yurttagülen, Y. Dursun, K. & Oy, B. (2017). Being a NEET in Turkey: Determinantsandconsequences.WorkingPaper No. 30 April 2017. http://power2youth.iai.it/system/resources/W1siZiIsIjIwMTcvMDUvMjIvMDlfMjVfNTZfODcwX3AyeV8zMC5wZGYiXV0/p2y_30.pdf. (Erişim Tarihi: 18.09.2022).
24. Erikli, S. (2016). Genç yoksulluğunun temel belirleyicileri: Eğitim ve düzgün iş.Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 283-302.
25. ETF (2015). Youngpeople not in employment, educationortraining (NEET).Torino: ETF.
26. EUROFOUND (2016). Exploringthediversity of NEETs. Lüksemburg: Avrupa Birliği Yayınlar Ofisi.
27. EUROFOUND (2012). NEETsyoungpeople not in employment, educationortraining: Characteristics, costsandpolicyresponses in Europe. Dublin: Avrupa Birliği Yayınlar Ofisi.
28. EUROSTAT (2021a). Youthunemployment. https://ec.europa.eu/eurostat/statisticsexplained/index.php?title=Youth_unemployment#Definition_of_unemployment_and_youth_unemployment_indicators,(Erişim Tarihi: 11.03.2021).
29. EUROSTAT (2021b). Severe MaterialDeprivationby Age andSex. Data Browser.https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/ILC_MDDD11__custom_806529/default/bar?lang=en, (Erişim Tarihi: 09.02.2021).
30. Gündoğan, N. (2001). Genç işsizliği.Eskişehir: TC Anadolu Üniversitesi Yayınları.
31. Gündoğan, N. (1999). Genç işsizliği ve Avrupa Birliği'ne üye ülkelerde uygulanangenç istihdam politikaları. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Dergisi,54(1), 63-79.
32. Habitat Derneği (2020). Türkiye'de gençlerin iyi olma hali: Saha araştırması bulguları. İstanbul: Habitat Derneği Yayınları.
33. ILO (2020a). C138-Minimum ageconvention,1973 (No.138). https://www.ilo.org/dyn/normlex/en/f?p=NORMLEXPUB:12100:0::NO::P12100_ILO_CODE:C138, (Erişim Tarihi: 03.12.2020).
34. ILO (2020b). Global employmenttrendsforyouth 2020. Cenevre: ILO.
35. ILO (2020c). Global wagereport 2020-21: Wagesand minimum wages in thetime of COVID-19. Cenevre: ILO Publication.
36. ILO (2013b). Youthlabour market analysis: A trainingpackage on youthlabourmarket information. İsviçre: ILO.
37. ILO (2008). Youthemployment: Breakinggenderbarriersforyoungwomenandmen.https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---dgreports/---gender/documents/publication/wcms_097919.pdf, (Erişim Tarihi: 03.01.2021).
38. İPA Enstitü (2021). Yerel yönetimler için politika rehberi: Ne eğitimde ne istihdamda olan gençler. İstanbul: İstanbul Planlama Ajansı-İPA Enstitü,İstatistik Ofisi ve Sosyal Politikalar Merkezi.
39. İstanbul İstatistik Ofisi (2021). Ne eğitimde ne istihdamda olan gençler araştırması. İstanbul: İstanbul İstatistik Ofisi.
40. İyilikci, O. (2020). Psikologlar için SPSS ve araştırma desenleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
41. Kara, M. &Duruel, M. (2005). Türkiye'de ekonomik büyümenin istihdam yaratamama sorunu. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 0(50), 367-396.
42. Karabıyık, İ. (2009). Türkiye'de işsizliği doğuran nedenler ve işsizliğin yapısı.Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 1(2), 181-201.
43. Kellevezir, I. (2016). Türkiye'de sürdürülebilir bir insangücü planlaması sistemi için model önerisi. (Yayınlanmış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
44. Kılıç, Y. (2014). Türkiye'de ne Eğitimde ne istihdamda ne de yetiştirmede (NEİY) yer alan gençler. Türk Eğitim Derneği Eğitim ve Bilim Dergisi. 39(175), 121-135.
45. Kızmaz, Z. (2003). Ekonomik yapı ve suç: Bazı araştırma bulguları üzerine genel bir değerlendirme. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 279-304.
46. Kurnaz, I. (2015). İşgücü piyasasında nitelik uyumsuzluğu: Düşük nitelikli işlerde yüksek nitelikli işgücü, ResearchJournal of Politics, Economicsand Management, 16th LabourEconomicsandIndustrialRelationsCongress Special Issue, 83-121.
47. Kümbül Güler, B. (2005). İşsizlik ve yarattığı psiko-sosyal sorunların öğrenilmiş çaresizlik bağlamında incelenmesi. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 55(1), 373-394.
48. Maguire, S. (2015). NEET, unemployment,inactiveorunknown - Whydoesit matter? EducationalReserach, 57(2), 121-132.
49. Mascherini, M.,Salvatore, L., Meierkord, A. &Jungblut, J. M. (2012). Youngpeople not in employment, educationortraining: characteristics, costsandpolicyresponses in Europe. Lüksemburg: Publications Office of theEuropeanUnion, http://dx.doi.org/10.2806/41578.
50. Murat, S. & Şahin, L. (2011). AB uyum sürecinde genç işsizliği. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
51. Mülteciler Derneği (26 Haziran 2021). Türkiye'deki Suriyeli sayısı Haziran 2021. https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi/, (Erişim Tarihi: 28.06.2021).
52. OECD (2021a). Youthunemployment rate. OECD Data. https://data.oecd.org/unemp/youth-unemployment-rate.htm, (Erişim Tarihi: 02.02.2021).
53. OECD (2021b). PISA IDE. OECD skillssurveys. https://pisadataexplorer.oecd.org/ide/idepisa/, (Erişim Tarihi: 30.04.2021).
54. OECD (2020a). Youth not in employment, educationortraining (NEET). OECD Data. https://data.oecd.org/youthinac/youth-not-in-employment-education-ortraining-neet.htm, (Erişim Tarihi: 27.12.2020).
55. OECD (2020b). Education at a glance 2020: OECD indicators. Paris: OECD Publishing.
56. O'Higgins, N. (1997). Thechallenge of youthunemployment. International SocialSecurity Review, 50(4), 63-93.
57. Sadler, K.,Akister, J. &Burch, S. (2014). Whoaretheyoungpeoplewhoare not in education, employmentortraning? An application of the risk factorsto a ruralarea in the UK. International SocialWork, 58(4), 508-520.
58. Savcı, İ. (2007). Genç işsizliği: Eğitim ve istihdamda sorunlar, çözüm arayışları.TİSK Akademi, 2(Özel Sayı1), 87-105.
59. Sen, A. (2005). Human rightsandcapabilities. Journal of Human Development andCapabilities, 6(2), 151-166.
60. Sen, A. (1999). Thepossibility of socialchoice. AmericanEconomicAssociation,89(3), 349-378.
61. Susanlı, Z. B. (2016). Understandingthe NEET in Turkey, EurasianJournal of Economicsand Finance, 4(2), 42-57. doi: 10.15604/ejef.2016.04.02.004.
62. Taris, T. W. (2002). Unemploymentandmentalhealth: A longitudinalperspective.International Journal of Stress Management, 9(1), 43-57.
63. Taş, H. Y. & Bilen, M. (2014). Avrupa Birliği ve Türkiye’de genç işsizliği sorunu ve çözüm önerileri, HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 3(6), 50-69.
64. Taşçı, H. M. &Darıcı, B. (2009). Türkiye'de işsizliğin mikro veri ile farklıtanımlar altında, cinsiyet ayrımına göre analizi. Elektronik Sosyal BilimlerDergisi. 8(28): 139-159
65. TGSP (2018). Türkiye'nin gençleri 2018.https://tgsp.org.tr/tr/frontend/storage/documents/turkiyenin-gencleri-arastirmasi.pdf (Erişim Tarihi: 11.12.2020).
66. TÜİK (17 Mayıs 2022a). İstatistiklerle gençlik, 2021. Haber Bülteni. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Genclik-2021-45634#:~:text=T%C3%BCrkiye%20n%C3%BCfusunun%20%15%2C3',971%20bin%20289%20ki%C5%9Fi%20oldu., (Erişim Tarihi: 27.10.2022).
67. TÜİK (23 Mart 2022b). İşgücü istatistikleri, 2021. Haber Bülteni. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-2021-45645, (Erişim Tarihi: 28.10.2022).
68. TÜİK (2022c). Merkezi dağıtım sistemi. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?locale=tr (Erişim Tarihi: 29.10.2022).
69. TÜİK (10 Mart 2021a). İşgücü istatistikleri-Ocak 2021. Haber Bülteni. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-Ocak-2021- 37486, (Erişim Tarihi: 13.04.2021).
70. TÜİK (22 Mart 2021b). İşgücü istatistikleri, 2020. TÜİK Haber Bülteni. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-2020-37484, (Erişim Tarihi: 13.04.2021).
71. TÜİK (2021c). Hanehalkı işgücü araştırması hakkında genel açıklama.https://data.tuik.gov.tr/Bulten/DownloadFile?p=ihfME2Qic2EPK5IzaqLGI3OsJK5Np4DtUKPjYmxAplZppbEaPo270DahwgeAn4GbPCrykcmUzyRF1VFEasIIaUX8Xac8znxaUlIC7zP1rfM=, (Erişim Tarihi: 14.04.2021).
72. TÜİK (2021d). İstatistik veri portalı.https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=istihdam-issizlik-ve-ucret-108&dil=1, (Erişim Tarihi: 22.02.2021).
73. Yazıcıoğlu, Y. & Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
74. Yeditepe Üniversitesi (2020). Türkiye geneli gençlik araştırması-MAK danışmanlık işbirliği ile-.https://www.makdanismanlik.org/mak-danismanlik-genclik-arastirmasi/, (Erişim Tarihi: 02.09.2020).
75. Yentürk, N. &Başlevent, C. (2007). Gençlik çalışmaları birimi araştırma raporu: Türkiye'de genç işsizliği. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Gençlik Çalışmaları Birimi.
76. Yüksel, İ. (2003). İşsizliğin psiko-sosyal sonuçlarının incelenmesi (Ankara örneği).Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(2), 21-38.