Öz
There are two different approaches in the literature in terms of assigning a genesis to contemporary virtue ethics. While the first of these approaches bases contemporary virtue ethics on Aristotle by referencing Anscombe, the second one refers to non-Aristotelian sources without mentioning Anscombe. This study, firstly, argues that contemporary virtue ethics dates back to Anscombe, makes it clear that Anscombe’s main source is Aristotle, and takes the side of those who base contemporary virtue ethics on Aristotle. Secondly, the study tries to identify the Anscombecian character of the different approaches put forward by contemporary virtue ethicists who take Aristotle as a reference. In this framework, it is argued that Anscombe’s article “Modern Moral Philosophy” is a “bridge” for contemporary virtue ethics to refer to Aristotle's classical virtue ethics and a “source” for it to present itself as a revitalised ethical theory.
Anahtar Kelimeler
Aristotle Critical Ethics Virtue Ethics Right Action Character.
Kaynakça
- Aquinas, P. T. (2014). The Summa Theologiae. Complete Edition. Fathers of the English Dominican Province (Çev.). New York: Catholic Way Publishing.
- Anscombe, G.E.M. (1958). Modern Moral Philosophy. Philosophy, XXX(124), 1–19.
- Anscombe, G.E.M. (1997). Modern Moral Philosophy. Virtue Ethics içinde (pp. 26–44). R. Crisp–M. Slote (Der.). New York: Oxford University Press.
- Anscombe, G.E.M. (2000). Intention. London: Harvard University Press.
- Coope, C. M. (2006). Modern Virtue Ethics. Values and Virtues Aristotelianism in Contemporary Ethics içinde (pp. 20–52). Timothy Chappel (Ed.). New York: Oxford University Press.
- Driver, J. (2001). Uneasy Virtue. New York: Cambridge University Press, 2001.
- Gettier, E. L. (1963). Is Justified True Belief Knowledge?. Analysis, 23(6), 121–123.
- Foot, P. (1978). Virtues and Vices. Virtues and Vices and Other Essays in Moral Philosophy içinde (pp. 1–18). Los Angeles: University of California Press.
- Hurka, T. (2001). Virtue, Vice, and Value. New York: Oxford University Press.
- Hursthouse, R. (2002). On Virtue Ethics. New York: Oxford University Press.
- Kala, M. E. (2018). Erdem ve Ödev Batı Ahlak Tarihinin Serencamı. Ankara: Kadim.
- MacIntyre, A. (2001). Homerik Çağdan Yirminci Yüzyıla Ethik’in Kısa Tarihi. H. Hünler–P. Zelyüt Hünler (Çev.). İstanbul: Paradigma.
- Maclntyre, A. (2007). After Virtue A Study in Moral Theory. Indiana: University of Notre Dame Press.
- Nussbaum, M. (2001). The Fragility of Goodness: Luck and Ethics in Greek Tragedy and Philosophy. Revisied Edition. Cambridge: Cambridge University Press.
- Slote, M. (2011). Morals from Motives. New York: Oxford University Press.
- Slote, M. (1992). From Morality to Virtue. New York: Oxford University Press.
- Vogler, C. (2013). Aristotle, Aquinas, Anscombe, and the new virtue ethics. Aquinas and the Nicomachean Ethics içinde (pp. 239–257). T. Hoffmann–J. Müller–M. Perkams (Ed.). New York: Cambridge University Press.
- Williams, B. (2006). Ethics and the Limits of Philosophy. London–New York: Routledge.
Öz
Çağdaş erdem etiğine bir başlangıç tayin etme noktasında literatürde iki farklı yaklaşım söz konusudur. Bu yaklaşımlardan birincisi, çağdaş erdem etiğini Anscombe’u anarak Aristoteles’e dayandırırken, ikincisi Anscombe’u anmadan Aristoteles dışı kaynaklara referans vermektedir. Bu çalışma, öncelikle çağdaş erdem etiğinin Anscombe ile başladığını savunmakta, Anscombe’un temel kaynağının ise Aristoteles olduğunu belirgin kılmakta ve çağdaş erdem etiğini Aristoteles’e dayandıranların tarafında yer almaktadır. İkinci olarak çalışmada, Aristoteles’i referans olarak gösteren çağdaş erdem etiği temsilcilerinin ortaya koydukları farklı yaklaşımların Anscombecu karakteri tespit edilmeye çalışılmaktadır. Bu çerçevede, Anscombe’un “Modern Moral Philosophy” makalesinin, çağdaş erdem etiği için Aristoteles’in klasik erdem etiğini referans olarak gösterme noktasında bir “köprü” ve yeniden canlanan bir etik teori olarak kendini sunmasında da bir “kaynak” olduğu savunulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Aristoteles Anscombe Eleştirel Etik Erdem Etiği Doğru Eylem Karakter.
Kaynakça
- Aquinas, P. T. (2014). The Summa Theologiae. Complete Edition. Fathers of the English Dominican Province (Çev.). New York: Catholic Way Publishing.
- Anscombe, G.E.M. (1958). Modern Moral Philosophy. Philosophy, XXX(124), 1–19.
- Anscombe, G.E.M. (1997). Modern Moral Philosophy. Virtue Ethics içinde (pp. 26–44). R. Crisp–M. Slote (Der.). New York: Oxford University Press.
- Anscombe, G.E.M. (2000). Intention. London: Harvard University Press.
- Coope, C. M. (2006). Modern Virtue Ethics. Values and Virtues Aristotelianism in Contemporary Ethics içinde (pp. 20–52). Timothy Chappel (Ed.). New York: Oxford University Press.
- Driver, J. (2001). Uneasy Virtue. New York: Cambridge University Press, 2001.
- Gettier, E. L. (1963). Is Justified True Belief Knowledge?. Analysis, 23(6), 121–123.
- Foot, P. (1978). Virtues and Vices. Virtues and Vices and Other Essays in Moral Philosophy içinde (pp. 1–18). Los Angeles: University of California Press.
- Hurka, T. (2001). Virtue, Vice, and Value. New York: Oxford University Press.
- Hursthouse, R. (2002). On Virtue Ethics. New York: Oxford University Press.
- Kala, M. E. (2018). Erdem ve Ödev Batı Ahlak Tarihinin Serencamı. Ankara: Kadim.
- MacIntyre, A. (2001). Homerik Çağdan Yirminci Yüzyıla Ethik’in Kısa Tarihi. H. Hünler–P. Zelyüt Hünler (Çev.). İstanbul: Paradigma.
- Maclntyre, A. (2007). After Virtue A Study in Moral Theory. Indiana: University of Notre Dame Press.
- Nussbaum, M. (2001). The Fragility of Goodness: Luck and Ethics in Greek Tragedy and Philosophy. Revisied Edition. Cambridge: Cambridge University Press.
- Slote, M. (2011). Morals from Motives. New York: Oxford University Press.
- Slote, M. (1992). From Morality to Virtue. New York: Oxford University Press.
- Vogler, C. (2013). Aristotle, Aquinas, Anscombe, and the new virtue ethics. Aquinas and the Nicomachean Ethics içinde (pp. 239–257). T. Hoffmann–J. Müller–M. Perkams (Ed.). New York: Cambridge University Press.
- Williams, B. (2006). Ethics and the Limits of Philosophy. London–New York: Routledge.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Gelişme Çalışmaları (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 16 Kasım 2023 |
| Kabul Tarihi | 8 Ocak 2024 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2024 |
| DOI | https://doi.org/10.16953/deusosbil.1391989 |
| IZ | https://izlik.org/JA37YC35EZ |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2024 Cilt: 26 Sayı: 1 |
Cited By
Erdem Etiğine Yönelik 'Kişilikten-Yoksunluk' İtirazı ve Bu İtiraza Karşı Bir Savunu
Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi
https://doi.org/10.55256/temasa.1456099
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR
Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:
• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla