A BIOMETRIC PERSPECTIVE ON SUSTAINABILITY AND GREEN BEHAVIOR STUDIES

Öz

The whole world is struggling with many problems such as climate crisis, global warming, resource scarcity, disasters and pandemics. The increase in these problems leaves countries and organizations with difficulties. In the fight against the challenges, both countries, organizations and employees need to adapt to life in accordance with the environmentalist understanding. This situation makes sustainability and green behavior issues important and brings them to the agenda. The concept of sustainability is a lifestyle process that extends to many areas of life such as improving and supporting natural resources, the environment, the economy and the social structure; green behavior is the development and emergence of pro-environmental behaviors to improve the quality of life. The common point of the concepts is to emphasize the points needed to maintain a healthy world. The aim of this study is to examine the studies in the field of sustainability and green behavior in the light of some parameters and to evaluate their development. The data obtained in WoS were visualized through the biblioshiny package in RStudio, a bibliometric analysis program. According to the results of the analysis, it was determined that the annual growth for the concepts in question was 35.69% and that the concepts have been on an increasing trend since 2018. The most productive journal is Sustainability, the most productive author is Zhang Y., the most productive country is China, and the most productive institution is Malaysia Terengganu University. The most frequently used keyword was Sustainability. The most cited journal is Corporate Social Responsibility and Enviromental Management and the most cited country is China.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability
• Green Behavior
• Pro-Environmental Behavior
• Environmental Approach
• Bibliometric Analysis
• Biblioshiny

SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK VE YEŞİL DAVRANIŞ ÇALIŞMALARI ÜZERİNE BİBLİYOMETRİK BİR PERSPEKTİF

Öz

Bütün dünya iklim krizi, küresel ısınma, kaynaklardaki kıtlık, afetler ve salgınlar gibi birçok problemle savaşmaktadır. Ortaya çıkan bu problemlerdeki artış ülkeleri ve örgütleri zorluklarla baş başa bırakmaktadır. Zorluklarla mücadelede gerek ülkelerin gerekse örgütlerin ve işgörenlerin, çevreci anlayışa uygun yaşama ayak uydurmaları gerekmektedir. Bu durum sürdürülebilirlik ve yeşil davranış konularını önemli kılmakta ve gündeme getirmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı, doğal kaynakları, çevreyi, ekonomiyi ve sosyal yapıyı iyileştirmek, desteklemek gibi hayatın birçok alanına yayılan bir yaşam tarzı süreci; yeşil davranış ise hayat kalitesinin arttırılması yönünde çevre yanlısı davranışların geliştirilmesi ve ortaya çıkarılmasıdır. Kavramların ortak noktası ise sağlıklı bir dünyanın sürdürülmesinde ihtiyaç duyulan noktaların vurgulanmasıdır. Bu çalışmanın amacı, sürdürülebilirlik ve yeşil davranış alanında yer alan çalışmaların bazı parametreler ışığında incelenmesi ve gelişiminin değerlendirilmesidir. WoS’ta elde edilen veriler bibliyometrik analiz programı olan RStudio’da yer alan biblioshiny paketi aracılığıyla görselleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre söz konusu kavramlara yönelik yıllık büyümenin %35,69 olduğu ve kavramların 2018 yılından itibaren artış eğiliminde olduğu belirlenmiştir. En üretken derginin Sustainability dergisi, en üretken yazarın Zhang Y., en üretken ülkenin Çin, en üretken kurumun ise Malaysia Terengganu Üniversitesi olduğu tespit edilmiştir. En sık kullanılan anahtar kelime ise Sustainability olmuştur. En çok atıf alan Corporate Social Responsibility and Enviromental Management dergisi ve en çok atıf alan ülkenin ise Çin olduğu bulgulanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• Yeşil Davranış
• Çevre Yanlısı Davranış
• Çevreci Yaklaşım
• Bibliyometrik Analiz
• Biblioshiny

Kaynakça

1. Akandere, G. (2019). Çalışanların çevresel tutkusunun yeşil davranışları üzerindeki etkisi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (04), 387-404.
2. Akhtar, S., Arshad, M.A., Mahmood, A. & Ahmed, A. (2017). Spiritual quotient towards organizational sustainability: the Islamic perspective. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 13 (2), 163-170.
3. Aksu, B. Ç. & Doğan, A. (2021). Çevresel sürdürülebilirlik ve insan kaynakları yönetimi fonksiyonlarının yeşil İKY bağlamında değerlendirilmesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13 (3), 137-148.
4. Alsharif, A. H., Md Salleh, N. Z. & Baharun, R. (2020). Bibliometric analysis. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 98 (15), 2948-2962.
5. Andreopoulou, Z. S. (2012). Green Informatics: ICT for green and Sustainability. Journal of Agricultural Informatics, 3 (2), 1-8.
6. Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). Bibliometrix: An R-tool for comprehensive science) mapping analysis. Journal of Informetrics, 11 (4), 959-975.
7. Aydın, S. & Tufan, F. (2018). Sürdürülebilirlik ve yeşil kavramları bağlamında y kuşağının satın alma davranışları. Selçuk İletişim, 11 (2), 397-420.
8. Dao, V., Langella, I. & Carbo, J. (2011). From green to sustainability: Information technology and an integrated sustainability framework. The Journal of Strategic Information Systems, 20 (1), 63-79.

9. Dumont, J., Shen, J. & Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56, 613–627. https://doi.org/10.1002/hrm.21792
10. Erbaşı, A. (2019). Yeşil örgütsel davranış ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal, 86, 1-23. http://doi.org/10.26650/imj.2019.86.0001
11. Fischer, J., Dyball, R., Fazey, I., Gross, C., Dovers, S., Ehrlich, P. R. & Borden, R. J. (2012). Human behavior and sustainability. Frontiers in Ecology and the Environment, 10 (3), 153-160.
12. Gimenez, C., Sierra, V., & Rodon, J. (2012). Sustainable operations: Their impact on the triple bottom line. International Journal of Production Economics, 140 (1), 149-159.
13. Guinot, J., Barghouti, Z. & Chiva, R. (2022). Understanding green innovation: A conceptual framework. Sustainability, 14, 5787. https://doi.org/10.3390/ su14105787
14. Güven, E. (2023). Çevresel sürdürülebilirlik bağlamında yeşil dönüştürücü liderliğin eğitim örgütlerinde yansımaları: Literatür taraması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 11 (2), 446-462.
15. He, J., Morrison, A. M. & Zhang, H. (2021). Being sustainable: The three‐way interactive effects of CSR, green human resource management, and responsible leadership on employee green behavior and task performance. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28 (3), 1043-1054.
16. Iqbal, Q., Hassan, S. H., Akhtar, S. & Khan, S. (2018). Employee’s green behavior for environmental sustainability: A case of banking sector in Pakistan. World Journal of Science, Technology and Sustainable Development, 15 (2), 118-130.
17. Köşker, Z. & Gürer, A. (2020). Sürdürülebilirlik çerçevesinde yeşil örgüt kültürü. Ekonomi İşletme Siyaset Ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6 (1), 88-109.
18. Malsha, K. P. P. H. G. N., Arulrajah, A. A. & Senthilnathan, S. (2020). Mediating role of employee green behaviour towards sustainability performance of banks. Jgr, 9 (2), 92–102. doi:10.22495/jgrv9i2art7
19. Mancha, R. M. & Yoder, C. Y. (2015). Cultural antecedents of green behavioral intent: An environmental theory of planned behavior. Journal of Environmental Psychology, 43, 145-154.
20. Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. & Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28 (1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
21. Önel, B. (2021). İşletmelerin yeşil yönetim algıları ve sürdürülebilirlik bilinci. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 6 (11), 21-33.
22. Parida, S., Ananthram, S., Chan, C. & Brown, K. (2021). Green office buildings and sustainability: Does green human resource management elicit green behaviors?. Journal of Cleaner Production, 329, 1-8, 129764.
23. Passas, I. (2024). Bibliometric analysis: The main steps. Encyclopedia, 4 (2), 1014-1025. https://doi.org/10.3390/ encyclopedia4020065
24. Ramus, C. A. & Killmer, A. B. (2007). Corporate greening through prosocial extrarole behaviours–a conceptual framework for employee motivation. Business Strategy and the Environment, 16 (8), 554-570.
25. Scoones, I. (2007). Sustainability. Development in Practice, 17 (4-5), 589-596.
26. Tripathi, H. K. & Sen, B. K. (2016). Crop science literature and Bradford law. Annals of Library and Information Studies, 63 (2), 85-90. http://nopr.niscpr.res.in/handle/123456789/34783.
27. United Nations Environment Programme (2025). https://www.unep.org/about-un-environment/sustainability/sustainable-united-nations, (Erişim Tarihi: 01.02.2025).
28. Web of Science (WoS) (2024). https://www.webofscience.com/wos/woscc/basic-search, (Erişim Tarihi: 31.12.2024).
29. Yeni, O. (2014). Sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kalkınma: Bir yazın taraması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 181-208.
30. Yuriev, A. & Sierra‐Barón, W. (2020). Exploring sustainability cross‐culturally: Employees' beliefs on green behaviors. Sustainable Development, 28 (5), 1199-1207.
31. Zacher, H., Rudolph, C. W. & Katz, I. M. (2023). Employee green behavior as the core of environmentally sustainable organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10 (1), 465-494.