Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

A BIOMETRIC PERSPECTIVE ON SUSTAINABILITY AND GREEN BEHAVIOR STUDIES

Yıl 2025, Cilt: 27 Sayı: 3 , 1346 - 1369 , 15.09.2025
https://doi.org/10.16953/deusosbil.1638885
https://izlik.org/JA84EM83PD

Öz

The whole world is struggling with many problems such as climate crisis, global warming, resource scarcity, disasters and pandemics. The increase in these problems leaves countries and organizations with difficulties. In the fight against the challenges, both countries, organizations and employees need to adapt to life in accordance with the environmentalist understanding. This situation makes sustainability and green behavior issues important and brings them to the agenda. The concept of sustainability is a lifestyle process that extends to many areas of life such as improving and supporting natural resources, the environment, the economy and the social structure; green behavior is the development and emergence of pro-environmental behaviors to improve the quality of life. The common point of the concepts is to emphasize the points needed to maintain a healthy world. The aim of this study is to examine the studies in the field of sustainability and green behavior in the light of some parameters and to evaluate their development. The data obtained in WoS were visualized through the biblioshiny package in RStudio, a bibliometric analysis program. According to the results of the analysis, it was determined that the annual growth for the concepts in question was 35.69% and that the concepts have been on an increasing trend since 2018. The most productive journal is Sustainability, the most productive author is Zhang Y., the most productive country is China, and the most productive institution is Malaysia Terengganu University. The most frequently used keyword was Sustainability. The most cited journal is Corporate Social Responsibility and Enviromental Management and the most cited country is China.

Etik Beyan

Ethics committee approval was not required for this article.

Destekleyen Kurum

There is no supporting institution

Teşekkür

The authors have no acknowledgments to declare.

Kaynakça

  • Akandere, G. (2019). Çalışanların çevresel tutkusunun yeşil davranışları üzerindeki etkisi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (04), 387-404.
  • Akhtar, S., Arshad, M.A., Mahmood, A. & Ahmed, A. (2017). Spiritual quotient towards organizational sustainability: the Islamic perspective. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 13 (2), 163-170.
  • Aksu, B. Ç. & Doğan, A. (2021). Çevresel sürdürülebilirlik ve insan kaynakları yönetimi fonksiyonlarının yeşil İKY bağlamında değerlendirilmesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13 (3), 137-148.
  • Alsharif, A. H., Md Salleh, N. Z. & Baharun, R. (2020). Bibliometric analysis. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 98 (15), 2948-2962.
  • Andreopoulou, Z. S. (2012). Green Informatics: ICT for green and Sustainability. Journal of Agricultural Informatics, 3 (2), 1-8.
  • Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). Bibliometrix: An R-tool for comprehensive science) mapping analysis. Journal of Informetrics, 11 (4), 959-975.
  • Aydın, S. & Tufan, F. (2018). Sürdürülebilirlik ve yeşil kavramları bağlamında y kuşağının satın alma davranışları. Selçuk İletişim, 11 (2), 397-420.
  • Dao, V., Langella, I. & Carbo, J. (2011). From green to sustainability: Information technology and an integrated sustainability framework. The Journal of Strategic Information Systems, 20 (1), 63-79.
  • Dumont, J., Shen, J. & Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56, 613–627. https://doi.org/10.1002/hrm.21792
  • Erbaşı, A. (2019). Yeşil örgütsel davranış ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal, 86, 1-23. http://doi.org/10.26650/imj.2019.86.0001
  • Fischer, J., Dyball, R., Fazey, I., Gross, C., Dovers, S., Ehrlich, P. R. & Borden, R. J. (2012). Human behavior and sustainability. Frontiers in Ecology and the Environment, 10 (3), 153-160.
  • Gimenez, C., Sierra, V., & Rodon, J. (2012). Sustainable operations: Their impact on the triple bottom line. International Journal of Production Economics, 140 (1), 149-159.
  • Guinot, J., Barghouti, Z. & Chiva, R. (2022). Understanding green innovation: A conceptual framework. Sustainability, 14, 5787. https://doi.org/10.3390/ su14105787
  • Güven, E. (2023). Çevresel sürdürülebilirlik bağlamında yeşil dönüştürücü liderliğin eğitim örgütlerinde yansımaları: Literatür taraması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 11 (2), 446-462.
  • He, J., Morrison, A. M. & Zhang, H. (2021). Being sustainable: The three‐way interactive effects of CSR, green human resource management, and responsible leadership on employee green behavior and task performance. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28 (3), 1043-1054.
  • Iqbal, Q., Hassan, S. H., Akhtar, S. & Khan, S. (2018). Employee’s green behavior for environmental sustainability: A case of banking sector in Pakistan. World Journal of Science, Technology and Sustainable Development, 15 (2), 118-130.
  • Köşker, Z. & Gürer, A. (2020). Sürdürülebilirlik çerçevesinde yeşil örgüt kültürü. Ekonomi İşletme Siyaset Ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6 (1), 88-109.
  • Malsha, K. P. P. H. G. N., Arulrajah, A. A. & Senthilnathan, S. (2020). Mediating role of employee green behaviour towards sustainability performance of banks. Jgr, 9 (2), 92–102. doi:10.22495/jgrv9i2art7
  • Mancha, R. M. & Yoder, C. Y. (2015). Cultural antecedents of green behavioral intent: An environmental theory of planned behavior. Journal of Environmental Psychology, 43, 145-154.
  • Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. & Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28 (1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
  • Önel, B. (2021). İşletmelerin yeşil yönetim algıları ve sürdürülebilirlik bilinci. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 6 (11), 21-33.
  • Parida, S., Ananthram, S., Chan, C. & Brown, K. (2021). Green office buildings and sustainability: Does green human resource management elicit green behaviors?. Journal of Cleaner Production, 329, 1-8, 129764.
  • Passas, I. (2024). Bibliometric analysis: The main steps. Encyclopedia, 4 (2), 1014-1025. https://doi.org/10.3390/ encyclopedia4020065
  • Ramus, C. A. & Killmer, A. B. (2007). Corporate greening through prosocial extrarole behaviours–a conceptual framework for employee motivation. Business Strategy and the Environment, 16 (8), 554-570.
  • Scoones, I. (2007). Sustainability. Development in Practice, 17 (4-5), 589-596.
  • Tripathi, H. K. & Sen, B. K. (2016). Crop science literature and Bradford law. Annals of Library and Information Studies, 63 (2), 85-90. http://nopr.niscpr.res.in/handle/123456789/34783.
  • United Nations Environment Programme (2025). https://www.unep.org/about-un-environment/sustainability/sustainable-united-nations, (Erişim Tarihi: 01.02.2025).
  • Web of Science (WoS) (2024). https://www.webofscience.com/wos/woscc/basic-search, (Erişim Tarihi: 31.12.2024).
  • Yeni, O. (2014). Sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kalkınma: Bir yazın taraması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 181-208.
  • Yuriev, A. & Sierra‐Barón, W. (2020). Exploring sustainability cross‐culturally: Employees' beliefs on green behaviors. Sustainable Development, 28 (5), 1199-1207.
  • Zacher, H., Rudolph, C. W. & Katz, I. M. (2023). Employee green behavior as the core of environmentally sustainable organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10 (1), 465-494.

SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK VE YEŞİL DAVRANIŞ ÇALIŞMALARI ÜZERİNE BİBLİYOMETRİK BİR PERSPEKTİF

Yıl 2025, Cilt: 27 Sayı: 3 , 1346 - 1369 , 15.09.2025
https://doi.org/10.16953/deusosbil.1638885
https://izlik.org/JA84EM83PD

Öz

Bütün dünya iklim krizi, küresel ısınma, kaynaklardaki kıtlık, afetler ve salgınlar gibi birçok problemle savaşmaktadır. Ortaya çıkan bu problemlerdeki artış ülkeleri ve örgütleri zorluklarla baş başa bırakmaktadır. Zorluklarla mücadelede gerek ülkelerin gerekse örgütlerin ve işgörenlerin, çevreci anlayışa uygun yaşama ayak uydurmaları gerekmektedir. Bu durum sürdürülebilirlik ve yeşil davranış konularını önemli kılmakta ve gündeme getirmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı, doğal kaynakları, çevreyi, ekonomiyi ve sosyal yapıyı iyileştirmek, desteklemek gibi hayatın birçok alanına yayılan bir yaşam tarzı süreci; yeşil davranış ise hayat kalitesinin arttırılması yönünde çevre yanlısı davranışların geliştirilmesi ve ortaya çıkarılmasıdır. Kavramların ortak noktası ise sağlıklı bir dünyanın sürdürülmesinde ihtiyaç duyulan noktaların vurgulanmasıdır. Bu çalışmanın amacı, sürdürülebilirlik ve yeşil davranış alanında yer alan çalışmaların bazı parametreler ışığında incelenmesi ve gelişiminin değerlendirilmesidir. WoS’ta elde edilen veriler bibliyometrik analiz programı olan RStudio’da yer alan biblioshiny paketi aracılığıyla görselleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre söz konusu kavramlara yönelik yıllık büyümenin %35,69 olduğu ve kavramların 2018 yılından itibaren artış eğiliminde olduğu belirlenmiştir. En üretken derginin Sustainability dergisi, en üretken yazarın Zhang Y., en üretken ülkenin Çin, en üretken kurumun ise Malaysia Terengganu Üniversitesi olduğu tespit edilmiştir. En sık kullanılan anahtar kelime ise Sustainability olmuştur. En çok atıf alan Corporate Social Responsibility and Enviromental Management dergisi ve en çok atıf alan ülkenin ise Çin olduğu bulgulanmıştır

Etik Beyan

Bu makale için etik kurul onayı gerekmemektedir.

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır.

Teşekkür

Yazarların beyan edecek bir teşekkür notu bulunmamaktadır.

Kaynakça

  • Akandere, G. (2019). Çalışanların çevresel tutkusunun yeşil davranışları üzerindeki etkisi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (04), 387-404.
  • Akhtar, S., Arshad, M.A., Mahmood, A. & Ahmed, A. (2017). Spiritual quotient towards organizational sustainability: the Islamic perspective. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 13 (2), 163-170.
  • Aksu, B. Ç. & Doğan, A. (2021). Çevresel sürdürülebilirlik ve insan kaynakları yönetimi fonksiyonlarının yeşil İKY bağlamında değerlendirilmesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13 (3), 137-148.
  • Alsharif, A. H., Md Salleh, N. Z. & Baharun, R. (2020). Bibliometric analysis. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 98 (15), 2948-2962.
  • Andreopoulou, Z. S. (2012). Green Informatics: ICT for green and Sustainability. Journal of Agricultural Informatics, 3 (2), 1-8.
  • Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). Bibliometrix: An R-tool for comprehensive science) mapping analysis. Journal of Informetrics, 11 (4), 959-975.
  • Aydın, S. & Tufan, F. (2018). Sürdürülebilirlik ve yeşil kavramları bağlamında y kuşağının satın alma davranışları. Selçuk İletişim, 11 (2), 397-420.
  • Dao, V., Langella, I. & Carbo, J. (2011). From green to sustainability: Information technology and an integrated sustainability framework. The Journal of Strategic Information Systems, 20 (1), 63-79.
  • Dumont, J., Shen, J. & Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56, 613–627. https://doi.org/10.1002/hrm.21792
  • Erbaşı, A. (2019). Yeşil örgütsel davranış ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal, 86, 1-23. http://doi.org/10.26650/imj.2019.86.0001
  • Fischer, J., Dyball, R., Fazey, I., Gross, C., Dovers, S., Ehrlich, P. R. & Borden, R. J. (2012). Human behavior and sustainability. Frontiers in Ecology and the Environment, 10 (3), 153-160.
  • Gimenez, C., Sierra, V., & Rodon, J. (2012). Sustainable operations: Their impact on the triple bottom line. International Journal of Production Economics, 140 (1), 149-159.
  • Guinot, J., Barghouti, Z. & Chiva, R. (2022). Understanding green innovation: A conceptual framework. Sustainability, 14, 5787. https://doi.org/10.3390/ su14105787
  • Güven, E. (2023). Çevresel sürdürülebilirlik bağlamında yeşil dönüştürücü liderliğin eğitim örgütlerinde yansımaları: Literatür taraması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 11 (2), 446-462.
  • He, J., Morrison, A. M. & Zhang, H. (2021). Being sustainable: The three‐way interactive effects of CSR, green human resource management, and responsible leadership on employee green behavior and task performance. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 28 (3), 1043-1054.
  • Iqbal, Q., Hassan, S. H., Akhtar, S. & Khan, S. (2018). Employee’s green behavior for environmental sustainability: A case of banking sector in Pakistan. World Journal of Science, Technology and Sustainable Development, 15 (2), 118-130.
  • Köşker, Z. & Gürer, A. (2020). Sürdürülebilirlik çerçevesinde yeşil örgüt kültürü. Ekonomi İşletme Siyaset Ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6 (1), 88-109.
  • Malsha, K. P. P. H. G. N., Arulrajah, A. A. & Senthilnathan, S. (2020). Mediating role of employee green behaviour towards sustainability performance of banks. Jgr, 9 (2), 92–102. doi:10.22495/jgrv9i2art7
  • Mancha, R. M. & Yoder, C. Y. (2015). Cultural antecedents of green behavioral intent: An environmental theory of planned behavior. Journal of Environmental Psychology, 43, 145-154.
  • Norton, T. A., Parker, S. L., Zacher, H. & Ashkanasy, N. M. (2015). Employee green behavior: A theoretical framework, multilevel review, and future research agenda. Organization & Environment, 28 (1), 103-125. https://doi.org/10.1177/1086026615575773
  • Önel, B. (2021). İşletmelerin yeşil yönetim algıları ve sürdürülebilirlik bilinci. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 6 (11), 21-33.
  • Parida, S., Ananthram, S., Chan, C. & Brown, K. (2021). Green office buildings and sustainability: Does green human resource management elicit green behaviors?. Journal of Cleaner Production, 329, 1-8, 129764.
  • Passas, I. (2024). Bibliometric analysis: The main steps. Encyclopedia, 4 (2), 1014-1025. https://doi.org/10.3390/ encyclopedia4020065
  • Ramus, C. A. & Killmer, A. B. (2007). Corporate greening through prosocial extrarole behaviours–a conceptual framework for employee motivation. Business Strategy and the Environment, 16 (8), 554-570.
  • Scoones, I. (2007). Sustainability. Development in Practice, 17 (4-5), 589-596.
  • Tripathi, H. K. & Sen, B. K. (2016). Crop science literature and Bradford law. Annals of Library and Information Studies, 63 (2), 85-90. http://nopr.niscpr.res.in/handle/123456789/34783.
  • United Nations Environment Programme (2025). https://www.unep.org/about-un-environment/sustainability/sustainable-united-nations, (Erişim Tarihi: 01.02.2025).
  • Web of Science (WoS) (2024). https://www.webofscience.com/wos/woscc/basic-search, (Erişim Tarihi: 31.12.2024).
  • Yeni, O. (2014). Sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kalkınma: Bir yazın taraması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 181-208.
  • Yuriev, A. & Sierra‐Barón, W. (2020). Exploring sustainability cross‐culturally: Employees' beliefs on green behaviors. Sustainable Development, 28 (5), 1199-1207.
  • Zacher, H., Rudolph, C. W. & Katz, I. M. (2023). Employee green behavior as the core of environmentally sustainable organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10 (1), 465-494.
Toplam 31 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış (Diğer)
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Sevcan Fırın 0000-0001-8914-100X

Gönderilme Tarihi 12 Şubat 2025
Kabul Tarihi 3 Haziran 2025
Yayımlanma Tarihi 15 Eylül 2025
DOI https://doi.org/10.16953/deusosbil.1638885
IZ https://izlik.org/JA84EM83PD
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 27 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA Fırın, S. (2025). SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK VE YEŞİL DAVRANIŞ ÇALIŞMALARI ÜZERİNE BİBLİYOMETRİK BİR PERSPEKTİF. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27(3), 1346-1369. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1638885

Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR

Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:

• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla