Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

THE PRINCIPLE OF SUBSIDIARITY AND ITS IMPLEMENTATION IN EU LAW

Yıl 2017, Cilt: 19 Sayı: 3 , 349 - 371 , 05.04.2018
https://doi.org/10.16953/deusosbil.293373
https://izlik.org/JA43RE99WR

Öz

Shared competence has been a fluid and contested topic in
the European Union (EU), which is an international organization that has
incorporated both intergovernmental and supranational characteristics,
throughout its historical evolution. This study aims to contribute to current
discussions on the place and implementation of subsidiarity as a principle
determining the boundaries of the excercise of competence by the Union in the
fields of shared competence between the Union and member states, by presenting
a process-oriented and comprehensive evaluation. In the study, the
implementation of this principle - which has been incorporated in the founding
treaties by member states in order to protect their competence - in EU actions
was inquired and the related problems were ascertained. When procedural rules
and the culminated case law of the Court of Justice were evaluated together, it
was found out that the principle of subsidiarity predominantly serves the
function of ex ante control of EU legislative actions.

Kaynakça

  • Barber, N.W. (2005). The limited modesty of subsidiarity. European law journal, 11( 3): 308–325.
  • Bermann, George A. (1994). Taking subsidiarity seriously: federalism in the European Community and the United States. Coluımbia law review, 94 (2): 331-456.
  • Bosnich, David A. (1996). The principle of subsidiarity. Religion and Liberty, 6(4). http://www.acton.org/pub/religion-liberty/volume-6-number-4/principle-subsidiarity. (20.10.2016).
  • Bozkurt, E. ve Özcan, M. (2001). Subsidiarite (ikincillik ilkesi) ve Avrupa Birliği bütünleşme sürecine etkisi üzerine bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi dergisi, 6(1): 1-21.
  • Cavlak, H. (2017). Subsidiarite (yerellik) ilkesi ve Avrupa Birliği çevre politikası. Balkan sosyal bilimler dergisi, 6(11): 134-145.
  • Chalmers, Damian ve Szyszczak, Erika M. (1998). European union law volume one: law and EU government. Aldershot: Ashgate Publishing.
  • Constantin, Simona (2008). Rethinking subsidiarity and the balance of powers in the EU in light of the Lisbon Treaty and beyond. Croatian yearbook of european law and policy, 4: 151-177.
  • Craig, Paul (2012). Subsidiarity: a political and legal analysis. Journal of common market studies, 50(1): 72-87.
  • Dashwood, Alan (2004). Relationship between member states and the European Union/European Community. Common market law review, 41 (2): 355-381.
  • De Burca, Grainne (1999). Reappraising subsidiarity’s significance after Amsterdam. Harvard Jean Monnet working paper, 7/99. http://www.jeanmonnetprogram.org/papers/99/990701.html. (20.11.2015).
  • Evans, Michelle (2013). The principle of subsidiarity in European Union law: some comparisons with Catholic social teaching. Solidarity: the journal of Catholic social thought and secular ethics, 3(1): 60-77.
  • Güneş, Ahmet M. (2014). Avrupa Birliği’nde subsidiarite ilkesinin uygulanmasının ulusal parlamentolar tarafından denetlenmesi. Legal hukuk dergisi, 141: 37-62.
  • Hartley, T.C. (1994). Foundations of European Community law: an introduction to the constitutional and administrative law of the European Community. Oxford: Clarendon Press.
  • Henkel, Christoph (2002). The allocation of powers in the European Union: a closer look at the principle of subsidiarity. Berkeley journal of international law, 20(2): 359-386.
  • Horspool, Margot (1998). European Union law. London: Butterworths.
  • Kiiver, Philipp (2008). The Treaty of Lisbon, the national parliaments and the principle of subsidiarity. Maastricht journal of European and comparative law, 15: 77-83.
  • Metin, Y. ve Altan, Y. (2011). Lizbon Antlaşması sonrasında subsidiarite ilkesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi dergisi, 16(3): 131-147.
  • Moens, Gabriel A. ve Trone, John (2015). The principle of subsidiarity in EU judicial and legislative practice: panacea or placebo?. Journal of legislation, 41(1): 65-102.
  • Teasdale, Anthony (1993). Subsidiarity in post-Maastricht Europe. The political quarterly, 64(2):187-197.
  • Tekinalp, G., Tekinalp, Ü. ve diğerleri (2000). Avrupa Birliği hukuku. İstanbul: Beta Basim Yayim Dağitim A.Ş..
  • Van Kersbergen, Kees ve Verbeek, Bertjan (1994). The politics of subsidiarity in the European Union. Journal of common market studies, 32(2): 215-236.
  • Yıldırım, A. (2014). Yerellik ilkesi ve Türkiye’de uygulanabilirliği üzerine bir değerlendirme. Akademik sosyal araştırmalar dergisi, 2(5): 130-140.
  • Weinberger, Lael Daniel (2014). The relationship between sphere sovereignty and subsidiarity. İçinde Michelle Evans ve Augusto Zimmermann, (Der.) Global perspectives on subsidiarity: an overview: 49-63. Dordrecht: Springer.
  • Zeyrekli, S. ve Ekizceleroğlu, R. (2007). Avrupa Birliği bağlamında hizmette yerellik (subsidiarite) ilkesi ve ilkenin Türkiye açısından ele alınışı. Çağdaş yerel yönetimler dergisi, 16(3): 29-48.

AB HUKUKUNDA SUBSİDİARİTE İLKESİ VE UYGULANMASI

Yıl 2017, Cilt: 19 Sayı: 3 , 349 - 371 , 05.04.2018
https://doi.org/10.16953/deusosbil.293373
https://izlik.org/JA43RE99WR

Öz

Kurucu antlaşmaları çerçevesinde hem devletler-arası hem
de ulus-üstü özellikleri bir arada barındıran bir uluslararası örgüt olan
Avrupa Birliği’nde (AB) yetki paylaşımı, tarihsel evrimi süresince değişen ve
tartışılan bir konu olmuştur. Bu çalışma, Birlik ve üye devletler arasında
paylaşılan/yarışan yetki alanlarında Birliğin yetki kullanımı sınırlarını
belirleyen bir ilke olarak subsidiaritenin AB hukukundaki yeri ve uygulanması
ile ilgili süreç odaklı ve bütüncül bir değerlendirme sunarak güncel tartışmalara
katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Çalışmada, üye devletlerin yetki alanlarını
korumak üzere kurucu antlaşmalara eklediği bu ilkenin Birlik tasarruflarında
uygulanması, yasama ve yargı açısından incelenmiş ve hukuki denetim açısından
ortaya çıkan sorunlar belirlenmiştir. Usul kuralları ve oluşan Adalet Divanı
içtihadı bir arada değerlendirildiğinde, subsidiarite ilkesinin esas olarak
Birlik yasama faaliyetlerinde bir ön denetim işlevi gördüğü ortaya
çıkarılmıştır.

Kaynakça

  • Barber, N.W. (2005). The limited modesty of subsidiarity. European law journal, 11( 3): 308–325.
  • Bermann, George A. (1994). Taking subsidiarity seriously: federalism in the European Community and the United States. Coluımbia law review, 94 (2): 331-456.
  • Bosnich, David A. (1996). The principle of subsidiarity. Religion and Liberty, 6(4). http://www.acton.org/pub/religion-liberty/volume-6-number-4/principle-subsidiarity. (20.10.2016).
  • Bozkurt, E. ve Özcan, M. (2001). Subsidiarite (ikincillik ilkesi) ve Avrupa Birliği bütünleşme sürecine etkisi üzerine bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi dergisi, 6(1): 1-21.
  • Cavlak, H. (2017). Subsidiarite (yerellik) ilkesi ve Avrupa Birliği çevre politikası. Balkan sosyal bilimler dergisi, 6(11): 134-145.
  • Chalmers, Damian ve Szyszczak, Erika M. (1998). European union law volume one: law and EU government. Aldershot: Ashgate Publishing.
  • Constantin, Simona (2008). Rethinking subsidiarity and the balance of powers in the EU in light of the Lisbon Treaty and beyond. Croatian yearbook of european law and policy, 4: 151-177.
  • Craig, Paul (2012). Subsidiarity: a political and legal analysis. Journal of common market studies, 50(1): 72-87.
  • Dashwood, Alan (2004). Relationship between member states and the European Union/European Community. Common market law review, 41 (2): 355-381.
  • De Burca, Grainne (1999). Reappraising subsidiarity’s significance after Amsterdam. Harvard Jean Monnet working paper, 7/99. http://www.jeanmonnetprogram.org/papers/99/990701.html. (20.11.2015).
  • Evans, Michelle (2013). The principle of subsidiarity in European Union law: some comparisons with Catholic social teaching. Solidarity: the journal of Catholic social thought and secular ethics, 3(1): 60-77.
  • Güneş, Ahmet M. (2014). Avrupa Birliği’nde subsidiarite ilkesinin uygulanmasının ulusal parlamentolar tarafından denetlenmesi. Legal hukuk dergisi, 141: 37-62.
  • Hartley, T.C. (1994). Foundations of European Community law: an introduction to the constitutional and administrative law of the European Community. Oxford: Clarendon Press.
  • Henkel, Christoph (2002). The allocation of powers in the European Union: a closer look at the principle of subsidiarity. Berkeley journal of international law, 20(2): 359-386.
  • Horspool, Margot (1998). European Union law. London: Butterworths.
  • Kiiver, Philipp (2008). The Treaty of Lisbon, the national parliaments and the principle of subsidiarity. Maastricht journal of European and comparative law, 15: 77-83.
  • Metin, Y. ve Altan, Y. (2011). Lizbon Antlaşması sonrasında subsidiarite ilkesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi dergisi, 16(3): 131-147.
  • Moens, Gabriel A. ve Trone, John (2015). The principle of subsidiarity in EU judicial and legislative practice: panacea or placebo?. Journal of legislation, 41(1): 65-102.
  • Teasdale, Anthony (1993). Subsidiarity in post-Maastricht Europe. The political quarterly, 64(2):187-197.
  • Tekinalp, G., Tekinalp, Ü. ve diğerleri (2000). Avrupa Birliği hukuku. İstanbul: Beta Basim Yayim Dağitim A.Ş..
  • Van Kersbergen, Kees ve Verbeek, Bertjan (1994). The politics of subsidiarity in the European Union. Journal of common market studies, 32(2): 215-236.
  • Yıldırım, A. (2014). Yerellik ilkesi ve Türkiye’de uygulanabilirliği üzerine bir değerlendirme. Akademik sosyal araştırmalar dergisi, 2(5): 130-140.
  • Weinberger, Lael Daniel (2014). The relationship between sphere sovereignty and subsidiarity. İçinde Michelle Evans ve Augusto Zimmermann, (Der.) Global perspectives on subsidiarity: an overview: 49-63. Dordrecht: Springer.
  • Zeyrekli, S. ve Ekizceleroğlu, R. (2007). Avrupa Birliği bağlamında hizmette yerellik (subsidiarite) ilkesi ve ilkenin Türkiye açısından ele alınışı. Çağdaş yerel yönetimler dergisi, 16(3): 29-48.
Toplam 24 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Sevgi Çilingir

Gönderilme Tarihi 22 Şubat 2017
Yayımlanma Tarihi 5 Nisan 2018
DOI https://doi.org/10.16953/deusosbil.293373
IZ https://izlik.org/JA43RE99WR
Yayımlandığı Sayı Yıl 2017 Cilt: 19 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA Çilingir, S. (2018). AB HUKUKUNDA SUBSİDİARİTE İLKESİ VE UYGULANMASI. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3), 349-371. https://doi.org/10.16953/deusosbil.293373

Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR

Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:

• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla