BibTex RIS Kaynak Göster

YÖNDEŞMENİN HABER ENDÜSTRİSİNDEKİ ETKİSİ: HABER AJANSI ÇALIŞANLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Yıl 2017, Cilt: 19 Sayı: 2 , 287 - 303 , 14.02.2018
https://izlik.org/JA44CJ28GY

Öz

Yöndeşme; bir sitemin temel fonksiyonun yanında bir başka sistemin özelliğini de kendi yapısına entegre ederek gerçekleştirdiği dönüşüm sürecidir. Örneğin, Temel fonksiyonu ses iletmek olan telefonun; işletim sistemi, kamera ve veri bağlantısı özelliklerine sahip olması bir yöndeşme eğilimidir. Yöndeşme olgusu; ekonomik, politik ve bilişim sistemleri gibi birçok alanda gözlemlenen bir durumdur. Yöndeşme, farklı alanların bir araya gelerek yöndeşme öncesinden daha iyi bir kullanım olanağı sağladığı bir gelişimi içermektedir. Yöndeşme etkisinin gözlemlenebileceği alanlardan biri de medyadır. Bu çalışma kapsamında, yöndeşme olgusunun haber üretim sürecinde, haber ajansları ve çalışanları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bu kapsamda; Anadolu Haber Ajansı ve Cihan Haber Ajansı çalışanlarına, yöndeşme olgusunu ölçen anket uygulanmış ve sonuçları değerlendirilmiştir. Yöndeşmenin; haber ajanslarında, haber üretim sürecini ve içeriği etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Yöndeşme, Yeni Medya, Haber Ajansı, Haber.

Kaynakça

  • Baş, T. (2010). Anket (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Bohlin, E., K. Brodin, A. Lundgren ve B. Thorngren. (2000). Convergence in communications and beyond. New York, NY: Elsevier Science & Technology.
  • Dailey, L., L. Demo ve M. Spillman. (2005). The convergence continuum: A model for studying collaboration between media newsroom. Atlantic Journal of Communication. 13(3), 150-168.
  • Deuze, M. (2004). What is multimedia journalism?", Journalism Studies 5 (2), 139 – 152.
  • Dickens, Charles (1999). A tale of two cities (The Dover Large Print Classics Edition). Ontario, Canada: General Publishing Company.
  • Dijk, J. (2006). The network society: Social aspects of new media (2nd Edition). California: SAGE Publications.
  • Dwyer, T. (2010). Media convergence. New York, NY: Open University Press.
  • Gordon, R. (2003). Convergence defined. USC Annenberg Online Journalism Review 2003-11-13. http://www.ojr.org/ojr/business/1068686368.php (29.11.2012).
  • Jenkins, H. (2008). Convergence culture where old and new media collide, New York, NY: New York University Press.
  • Killebrew, K. C. (2009). Global aspects of convergence. E. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde, Oxford, UK: Oxford University Press.
  • Kolodzy, J. (2009). Convergence explained playing catch-up with news consumers. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 31-51.
  • Kornegay, V. (2009). Media convergence and the neo-dark age. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 84-97.
  • Lee, S. M. ve D. L. Olson. (2010). Convergenomics: Strategic innovation in the convergence era. Farnham, UK: Ashgate Publishing Group.
  • Ozanich, G. W. ve M. O. Wirth. (2004). “Structure and change: A communications industry overview”. Media economics theory and practice (3th Edition) içinde. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associate Publisher. 69-85.
  • Pierce, T. ve T. Miller. (2006). What editors want from new media journalists: Converging skills or old school standards? Makalenin sunulduğu konferans: Convergence and society: Ethics, religion and new media. Columbia, SC.
  • Singer, J. (2004). More than ink-stained wretches: The resocialization of print journalists in converged newsrooms. Journalism and Mass Communication Quarterly, 81(4), 838-856.
  • Taş, O. (2004). Yöndeşme ve medya endüstrisi: İletişim alanında yöndeşme eğilimleri, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • The organization for economic co-operation and development (OECD). (1992). “Telecommunications and broadcasting: convergence or collision? No. 29”, OECD Digital Economy Papers, No. 5, OECD Publishing.
  • Thurman, N. (2008). Forums for citizen journalists? Adoption of user generated content initiatives by online news media. New Media and Society.10(1), 139-157.
  • Vaughan, H.E. (1959). Research model for time-separation ıntegrated communication. Bell System Technical Journal. 38(4), 909-932.
  • Veltman, Kim H. (2006). Understanding new media: Augmented knowledge and culture. Calgary, Canada: University of Calgary Press.
  • Wilkinson, J. S. (2009). Converging communication, colliding cultures: Shifting boundaries and the meaning of ‘our field’. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: the state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 98-116.

THE EFFECTS OF CONVERGENCE ON NEWS INDUSTRY: A RESEARCH ON NEWS AGENCY EMPLOYEES

Yıl 2017, Cilt: 19 Sayı: 2 , 287 - 303 , 14.02.2018
https://izlik.org/JA44CJ28GY

Öz

Convergence is the transformation process ın which a system integrates another system’s feature into its own structure while keeping its fundamental purpose. For example, a phone’s fundamental purpose is about transmitting sound. However, the evolution of phones with their current features such as operation system, recording videos and data transmitting is a tendency of convergence. Convergence can be seen many different fields such as economy, politics and information systems. It is a development where different areas come together and provide a better use compared to its original structure. One of these areas where the effects of convergence can be observed ıs medıa. Within the scope of this study, the effects of convergence on the news production process, news agencies and ıts employees was analyzed. A survey conducted by Anadolu News Agency and Cihan News Agency employees were evaluated to measure the effects of convergence. Our study showed that convergence affected news production process and content in the news agencies.   

Keywords: Convergence, New Media, News Agency, News.

Kaynakça

  • Baş, T. (2010). Anket (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Bohlin, E., K. Brodin, A. Lundgren ve B. Thorngren. (2000). Convergence in communications and beyond. New York, NY: Elsevier Science & Technology.
  • Dailey, L., L. Demo ve M. Spillman. (2005). The convergence continuum: A model for studying collaboration between media newsroom. Atlantic Journal of Communication. 13(3), 150-168.
  • Deuze, M. (2004). What is multimedia journalism?", Journalism Studies 5 (2), 139 – 152.
  • Dickens, Charles (1999). A tale of two cities (The Dover Large Print Classics Edition). Ontario, Canada: General Publishing Company.
  • Dijk, J. (2006). The network society: Social aspects of new media (2nd Edition). California: SAGE Publications.
  • Dwyer, T. (2010). Media convergence. New York, NY: Open University Press.
  • Gordon, R. (2003). Convergence defined. USC Annenberg Online Journalism Review 2003-11-13. http://www.ojr.org/ojr/business/1068686368.php (29.11.2012).
  • Jenkins, H. (2008). Convergence culture where old and new media collide, New York, NY: New York University Press.
  • Killebrew, K. C. (2009). Global aspects of convergence. E. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde, Oxford, UK: Oxford University Press.
  • Kolodzy, J. (2009). Convergence explained playing catch-up with news consumers. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 31-51.
  • Kornegay, V. (2009). Media convergence and the neo-dark age. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: The state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 84-97.
  • Lee, S. M. ve D. L. Olson. (2010). Convergenomics: Strategic innovation in the convergence era. Farnham, UK: Ashgate Publishing Group.
  • Ozanich, G. W. ve M. O. Wirth. (2004). “Structure and change: A communications industry overview”. Media economics theory and practice (3th Edition) içinde. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associate Publisher. 69-85.
  • Pierce, T. ve T. Miller. (2006). What editors want from new media journalists: Converging skills or old school standards? Makalenin sunulduğu konferans: Convergence and society: Ethics, religion and new media. Columbia, SC.
  • Singer, J. (2004). More than ink-stained wretches: The resocialization of print journalists in converged newsrooms. Journalism and Mass Communication Quarterly, 81(4), 838-856.
  • Taş, O. (2004). Yöndeşme ve medya endüstrisi: İletişim alanında yöndeşme eğilimleri, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • The organization for economic co-operation and development (OECD). (1992). “Telecommunications and broadcasting: convergence or collision? No. 29”, OECD Digital Economy Papers, No. 5, OECD Publishing.
  • Thurman, N. (2008). Forums for citizen journalists? Adoption of user generated content initiatives by online news media. New Media and Society.10(1), 139-157.
  • Vaughan, H.E. (1959). Research model for time-separation ıntegrated communication. Bell System Technical Journal. 38(4), 909-932.
  • Veltman, Kim H. (2006). Understanding new media: Augmented knowledge and culture. Calgary, Canada: University of Calgary Press.
  • Wilkinson, J. S. (2009). Converging communication, colliding cultures: Shifting boundaries and the meaning of ‘our field’. A. Grant ve J. Wilkinson (Ed.). Understanding media convergence: the state of the field içinde. Oxford, UK: Oxford University Press, ss. 98-116.
Toplam 22 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Yazarlar

Enes Abanoz

Gönderilme Tarihi 15 Eylül 2017
Yayımlanma Tarihi 14 Şubat 2018
DOI https://doi.org/10.16953/deusbed.95360
IZ https://izlik.org/JA44CJ28GY
Yayımlandığı Sayı Yıl 2017 Cilt: 19 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Abanoz, E. (2018). YÖNDEŞMENİN HABER ENDÜSTRİSİNDEKİ ETKİSİ: HABER AJANSI ÇALIŞANLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 287-303. https://doi.org/10.16953/deusbed.95360

Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR

Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:

• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla