Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

ORMAN, KÖYLÜ VE DEVLET: ORMANDAN FAYDALANMA, KORUMA VE ORMAN SUÇLARI BAĞLAMINDA ORMAN KÖYLÜSÜ VE DEVLET İLİŞKİLERİ

Yıl 2018, Cilt: 20 Sayı: 4 , 665 - 690 , 26.12.2018
https://doi.org/10.16953/deusosbil.420833
https://izlik.org/JA63EH68UH

Öz

Türkiye’de 22.661 adet orman
köyünde 7 milyondan fazla insan yaşamaktadır. Bu köylerle ilgili en temel
mesele söz konusu orman köylerinin büyük bir bölümünün Türkiye’nin en yoksul
gelir dilimi arasında yer almasıdır. Zengin bir bitki örtüsü ile çevrili olmaları
nedeniyle dışarıdan bakıldığında oldukça cazip görünen bu köyler, ormanın gerek
tarım alanları gerekse de hayvancılığın temeli olan meralar anlamında
oluşturduğu kısıtlılıklar nedeniyle, geçim kaynakları bakımından dezavantajlı
bir durumdadır. Orman köylerini konu alan bir araştırma üzerinde şekillenen bu
makalede, ormanın köylü ve devlet arasında nasıl paylaşıldığı ya da nasıl bir
egemenlik alanı olarak görüldüğü konusuna odaklanılmıştır. Makalede devlet
köylü ilişkileri; ormanların mülkiyeti, korunması ve ormanlardan faydalanma
bağlamında önce tarihi perspektifte ve yasal bir çerçevede, ardından da yakın
zamanda yapılan antropolojik bir alan çalışmasının bulguları bağlamında ele
alınmıştır. 

Kaynakça

  • Akgür, N. A. (1974). Yurdumuzda ormancılık öğretiminin başlangıç tarihi hakkında bir takvim araştırması. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 24 (1), 121-133.
  • Ayanoğlu, S. (1995). Orman ve çevre üzerinde olumsuz etki yaratan yasal düzenlemeler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 45 (1-2), 53-59.
  • Ayaz, H.. (2010). “Türkiye’de orman mülkiyetinde tarihi süreç ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları”, III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010, Cilt 1, ss. 189-198.
  • Berkes, N. (2008). Türkiye’de çağdaşlaşma. İstanbul:YKY.
  • Birben, Ü. (2009). “Cibal-i mübaha”, II. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 19-21 Şubat.
  • Cin, H. (1978). Tanzimat’tan sonra Türkiye’de ormanların hukuki rejimi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 35 (1), 311-376. CBD (Convention on Biological Diversity). (2014). Definitions. http://www.cbd.int/forest/definitions.shtml, (Erişim Tarihi: 11.12.2014).
  • Çakın, P. (2015). “Türkiye’de Orman Köyleri Üzerine Sosyal Antropolojik Araştırma”, TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, TR8 Batı Karadeniz Bölgesi, yayımlanmamış “Ara Rapor”.
  • Diker, M. (1947). Türkiye’de Ormancılık: Dün – Bugün – Yarın, Ankara: AKM.
  • FAO (Food and Agriculture Organization of United Nations). (2012). “FRA 2015: Terms and Definitions”, Forest Resources Assessment Working Paper 180. http://www.fao.org/docrep/017/ap862e/ap862e00.pdf, (Erişim Tarihi: 11.12.2014)
  • Gürsoy, A. Yüksel K., Cemil A., Aykut T., Ebrar A., Abdurrahman Y., Nihan B. (2017). “Türkiye’de orman köyleri üzerine sosyal antropolojik araştırma”, SOBAG 1001, TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, Yayımlanmamış proje raporu.
  • Koç, B. (2005). 1870 Orman Nizamnamesi’nin Osmanlı ormancılığına katkısı üzerine bazı notlar. Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 37 (24), 231-257.
  • Köprülü, B. (1950). 11 Şevval H. 1286 Tarihli Orman Nizamnamesinin getirdiği yenilikler. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 16 (1-2), 237-271.
  • Lund, H. G. (2014). What is forest? Definitions do make a difference an example from Turkey, Avrasya Terim Dergisi, 2 (1), 1-8.
  • MİGEM (Maden İşleri Genel Müdürlüğü). Kanunname-i Arazi, Kabul Tarihi:07.07.1274 (1858), Takvimi Vakayi Tarihi: 09.10.1274, Takvimi Vakayi Numarası: 562. http://www.migem.gov.tr/mevzuat/kanun-dok/1858arazi.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=79764bd8-284a-463d-b6ce-f2ef38288d15, (Erişim Tarihi: 21.01.2018).
  • Norberg, A.L. (2009). “Green gold – and how the Swedish forest became a new wild West”. http://www.bwint.org/pdfs/Swedish%20report%20-%20310910_Det_Grona_Guldet_3.pdf, (Erişim Tarihi: 06.12.2014).
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2012). Ormancılık istatistikleri 2012. Yayın No:3. Ankara: TUİK.
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2016). Ormancılık istatistikleri 2016. https://www.ogm.gov.tr/ekutuphane/Sayfalar/Istatistikler.aspx, (Erişim Tarihi 08.01.2018).
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2014). Türkiye orman varlığı. Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı Yayın No.: 115, Ankara: CTA.
  • Sevgi, O. (2013). Orman(-lar), ormanlık alan ve orman alanı terimleri: kullanım sorunları ve öneriler. Avrasya Terim Dergisi, 2013/1 (1), ss.59-73.
  • Şahin, B. (2017). Türkiye’de orman köyleri üzerine sosyal antropolojik araştırma. TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, TR6 Akdeniz Bölgesi, Yayımlanmamış Ara Rapor.
  • UN. (2017). “Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. Sustainable development goal 15”. https://sustainabledevelopment.un.org/topics/forests, (Erişim Tarihi: 01.11.2017).
  • UNFCCC (UN Framework Convention on Climate Change). (2002). “Report of the conference of the parties on its seventh session, held at Marrakesh From 29 October To 10 November 2001, Part Two: Action Taken By The Conference Of The Parties”, FCCC/CP/2001/13/Add.1 21 Ocak 2002. http://unfccc.int/meetings/marrakech_oct_2001/meeting/6353/php/view/decisions.php, (Erişim Tarihi, 08.12.2014).
  • Ünal, M. (2003). Orman hukuku. Ankara: Nobel.

FOREST, VILLAGERS AND STATE: THE RELATIONSHIP BETWEEN THE STATE AND FOREST VILLAGERS IN THE CONTEXT OF FOREST UTILIZATION, PROTECTION AND FOREST CRIMES

Yıl 2018, Cilt: 20 Sayı: 4 , 665 - 690 , 26.12.2018
https://doi.org/10.16953/deusosbil.420833
https://izlik.org/JA63EH68UH

Öz

According to data from 2016,
more than 7 million people are living in 22 661 forest villages in Turkey. The
main issue related to this villages is that most of these villages are among
the poorest in Turkey. Surrounded by a rich vegetation and seems attractive
from the outsider’s point of view, these villages are disadvantaged in terms of
their livelihoods due to the constraints of the forests, both in terms of
agriculture and native ranges which is the basis of animal husbandry. This
article is based on a research on the state of forest villages in Turkey, and
focuses on how the forest is shared between peasants and the state or it is
perceived as a domain of sovereignty. In the article the state - forest
villagers relations were discussed under the context of utilization, protection
and ownership of the forests firstly in the historical perspective and in a
legal framework, then in the context of the findings of a very recent
anthropological field study. 

Kaynakça

  • Akgür, N. A. (1974). Yurdumuzda ormancılık öğretiminin başlangıç tarihi hakkında bir takvim araştırması. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 24 (1), 121-133.
  • Ayanoğlu, S. (1995). Orman ve çevre üzerinde olumsuz etki yaratan yasal düzenlemeler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 45 (1-2), 53-59.
  • Ayaz, H.. (2010). “Türkiye’de orman mülkiyetinde tarihi süreç ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları”, III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010, Cilt 1, ss. 189-198.
  • Berkes, N. (2008). Türkiye’de çağdaşlaşma. İstanbul:YKY.
  • Birben, Ü. (2009). “Cibal-i mübaha”, II. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 19-21 Şubat.
  • Cin, H. (1978). Tanzimat’tan sonra Türkiye’de ormanların hukuki rejimi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 35 (1), 311-376. CBD (Convention on Biological Diversity). (2014). Definitions. http://www.cbd.int/forest/definitions.shtml, (Erişim Tarihi: 11.12.2014).
  • Çakın, P. (2015). “Türkiye’de Orman Köyleri Üzerine Sosyal Antropolojik Araştırma”, TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, TR8 Batı Karadeniz Bölgesi, yayımlanmamış “Ara Rapor”.
  • Diker, M. (1947). Türkiye’de Ormancılık: Dün – Bugün – Yarın, Ankara: AKM.
  • FAO (Food and Agriculture Organization of United Nations). (2012). “FRA 2015: Terms and Definitions”, Forest Resources Assessment Working Paper 180. http://www.fao.org/docrep/017/ap862e/ap862e00.pdf, (Erişim Tarihi: 11.12.2014)
  • Gürsoy, A. Yüksel K., Cemil A., Aykut T., Ebrar A., Abdurrahman Y., Nihan B. (2017). “Türkiye’de orman köyleri üzerine sosyal antropolojik araştırma”, SOBAG 1001, TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, Yayımlanmamış proje raporu.
  • Koç, B. (2005). 1870 Orman Nizamnamesi’nin Osmanlı ormancılığına katkısı üzerine bazı notlar. Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 37 (24), 231-257.
  • Köprülü, B. (1950). 11 Şevval H. 1286 Tarihli Orman Nizamnamesinin getirdiği yenilikler. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 16 (1-2), 237-271.
  • Lund, H. G. (2014). What is forest? Definitions do make a difference an example from Turkey, Avrasya Terim Dergisi, 2 (1), 1-8.
  • MİGEM (Maden İşleri Genel Müdürlüğü). Kanunname-i Arazi, Kabul Tarihi:07.07.1274 (1858), Takvimi Vakayi Tarihi: 09.10.1274, Takvimi Vakayi Numarası: 562. http://www.migem.gov.tr/mevzuat/kanun-dok/1858arazi.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=79764bd8-284a-463d-b6ce-f2ef38288d15, (Erişim Tarihi: 21.01.2018).
  • Norberg, A.L. (2009). “Green gold – and how the Swedish forest became a new wild West”. http://www.bwint.org/pdfs/Swedish%20report%20-%20310910_Det_Grona_Guldet_3.pdf, (Erişim Tarihi: 06.12.2014).
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2012). Ormancılık istatistikleri 2012. Yayın No:3. Ankara: TUİK.
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2016). Ormancılık istatistikleri 2016. https://www.ogm.gov.tr/ekutuphane/Sayfalar/Istatistikler.aspx, (Erişim Tarihi 08.01.2018).
  • OGM (Orman Genel Müdürlüğü). (2014). Türkiye orman varlığı. Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı Yayın No.: 115, Ankara: CTA.
  • Sevgi, O. (2013). Orman(-lar), ormanlık alan ve orman alanı terimleri: kullanım sorunları ve öneriler. Avrasya Terim Dergisi, 2013/1 (1), ss.59-73.
  • Şahin, B. (2017). Türkiye’de orman köyleri üzerine sosyal antropolojik araştırma. TÜBİTAK Proje Nu. 114K125, TR6 Akdeniz Bölgesi, Yayımlanmamış Ara Rapor.
  • UN. (2017). “Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. Sustainable development goal 15”. https://sustainabledevelopment.un.org/topics/forests, (Erişim Tarihi: 01.11.2017).
  • UNFCCC (UN Framework Convention on Climate Change). (2002). “Report of the conference of the parties on its seventh session, held at Marrakesh From 29 October To 10 November 2001, Part Two: Action Taken By The Conference Of The Parties”, FCCC/CP/2001/13/Add.1 21 Ocak 2002. http://unfccc.int/meetings/marrakech_oct_2001/meeting/6353/php/view/decisions.php, (Erişim Tarihi, 08.12.2014).
  • Ünal, M. (2003). Orman hukuku. Ankara: Nobel.
Toplam 23 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Abdurrahman Yılmaz 0000-0001-5964-5944

Gönderilme Tarihi 3 Mayıs 2018
Yayımlanma Tarihi 26 Aralık 2018
DOI https://doi.org/10.16953/deusosbil.420833
IZ https://izlik.org/JA63EH68UH
Yayımlandığı Sayı Yıl 2018 Cilt: 20 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA Yılmaz, A. (2018). ORMAN, KÖYLÜ VE DEVLET: ORMANDAN FAYDALANMA, KORUMA VE ORMAN SUÇLARI BAĞLAMINDA ORMAN KÖYLÜSÜ VE DEVLET İLİŞKİLERİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(4), 665-690. https://doi.org/10.16953/deusosbil.420833

Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Aile Yılı Özel Sayısı Çağrısı
Sayı Editörü
Prof. Dr. NEBİYE KONUK KANDEMİR

Sevgili Araştırmacılar ve Değerli Yazarlar,
Aile, toplumun temel yapı taşıdır ve bireylerin gelişimi ile sosyal yaşamın şekillenmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Aile yapıları ve dinamikleri, tarihsel, kültürel ve toplumsal faktörlerle şekillenirken, bu faktörlerin aile içerisinde yaşanan sorunları, ilişkileri ve güç dengelerini nasıl etkilediği büyük bir önem taşımaktadır. 2025 yılı "Aile Yılı" olarak ilan edilmesi, aile olgusunun daha geniş bir perspektiften ele alınmasını ve bu konudaki farkındalığın artırılmasını hedeflemektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, "Cilt: 28 Sayı: Özel Sayı" olarak 2026 yılında yayımlanacak olan Aile Yılı Özel Sayısı'na yönelik makale çağrısında bulunmaktadır. Bu özel sayı, aile yapılarını, rollerini ve dinamiklerini inceleyen çalışmalara ev sahipliği yapmayı hedeflemektedir.
Aile ile ilgili çalışmalara olan ihtiyaç, yalnızca bireysel düzeyde değil, toplumsal düzeyde de açıktır. Son yıllarda, aile içi ilişkilerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi, toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın hakları, çocuk sağlığı ve eğitim gibi konular ön plana çıkmış, bu konularda yapılacak bilimsel araştırmaların önemi artmıştır. Aile Yılı Özel Sayısı'nın hazırlanması, bu kritik meselelerin sistematik bir biçimde incelenmesine ve topluma duyurulmasına olanak sağlayacaktır.
Bu özel sayı, aile dinamiklerini, ilişkilerini ve sorunlarını derinlemesine inceleyen, özgün ve yenilikçi çalışmaları bir araya getirerek, alanında önemli bir kaynak oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca, uzmanların görüşleri ve çeşitli disiplinlerden gelen katkılar sayesinde, aile kavramına dair güncel bakış açıları sunulacak, toplumsal fayda sağlanacaktır.
Aşağıda, özel sayıda kabul edilebilecek (ama bunlarla sınırlı olmayan) güncellenmiş konular listesi yer almaktadır:

• Aile Yapıları ve Değişimi
• Geleneksel ve Modern Aile Rolleri
• Aile İçi İletişim ve İlişkiler
• Ailedeki Psiko-Sosyal Dinamikler
• Aile İlişkilerinde Kültürel Farklılıklar
• Evlilik ve Boşanma Dinamikleri
• Aile ve Çocuk Gelişimi
• Ebeveynlik Stilleri ve Çocuk Üzerindeki Etkileri
• Aile Ekonomisi ve Sosyal Politika
• Aileyi Etkileyen Toplumsal Değişimler
• Aile ve Eğitim İlişkisi
• Ailede Şiddet ve Koruma Mekanizmaları
• Aile İçi Sağlık ve Refah
• Kadınların Aile İçindeki Rolü ve Değişen Dinamikleri
• Kadın Hakları ve Aile İlişkileri
• Kadının Aile Üyeleriyle İlişkileri ve Güç Dinamikleri
• Ailede Cinsiyet Eşitliği
İki bağımsız anonim hakem tarafından değerlendirmeden geçecek makaleler, kabul edilmesi halinde, Aralık 2026'da yayımlanacak özel sayımızda yer alacaktır. Gelecek sayıların dolmuş olması ve süreçte makale yoğunluğunun bulunması nedeniyle dergimiz, özel sayı dışında makale kabulüne kapalıdır. Özel sayı dışında dergimize gönderilen makaleler iade edilecektir.
Saygılarımızla