EFFECTS OF MUNICIPALITY SUSTAINABILITY PRACTICES ON TOURISTIC SERVICE QUALITY

Öz

Purpose of this study is determined as “investigating the effectiveness of the sustainability practices executed by the municipalities to increase the quality of the destination tourist service by considering destination ecosystems stakeholder roles”. The study also takes into account the structure of the partnerships that municipalities carry out with their stakeholders through a destination-based ecosystem approach in their sustainability implementations. In addition, the role that such destination-based tourism ecosystem stakeholders play in sustainability implementations, the impact of these roles on sustainability and also on the destination service quality are of interest to study. When the research findings of this study obtained, three important factors has been determined related to the effects of municipalities’ sustainability implementations on touristic service quality.  These foctors are: a) Communication quality in macro and micro dimension on the basis of destination and technical knowledge b) Qualified personnel need c) Common resource and action plan for promoting destination sustainability implementations. Actions taken by the municipalities on these factors will ensure that sustainability implementations will positively affect the touristic service quality and tourist demand.

Anahtar Kelimeler

• Touristic Service Quality,Municipality,Sustainable Tourism

BELEDİYELERİN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK UYGULAMALARININ TURİSTİK HİZMET KALİTESİNE ETKİSİ

Öz

Çalışmanın amacı; “Belediyelerin gerçekleştirdiği sürdürülebilirlik uygulamalarının destinasyon turistik hizmet kalitesinin artırılmasında, destinasyon ekosistemi paydaş rollerini de dikkate alarak, etkinliğinin araştırılması” olarak belirlenmiştir. Çalışmada ayrıca, belediyelerin sürdürülebilirlik çalışmalarında destinasyon temelli bir ekosistem yaklaşımıyla paydaşları ile gerçekleştirdiği işbirliklerinin yapısı da dikkate alınmaktadır. Ek olarak, söz konusu destinasyon temelli turizm ekosistemi paydaşlarının sürdürülebilirlik çalışmalarında oynadığı roller, bu rollerin gerek sürdürülebilirliğe gerekse destinasyon hizmet kalitesine etkisine konuları da çalışmanın ilgi alanında bulunmaktadır. Çalışma kapsamında elde edilen araştırma bulguları değerlendirildiğinde belediyelerin sürdürülebilirlik çalışmalarının turistik hizmet kalitesine etkilerine yönelik üç önemli faktör; a)Destinasyon temelinde makro ve mikro boyutta iletişim kalitesi ve teknik birikim b)Nitelikli personel ihtiyacı c)Destinasyon sürdürülebilirlik faaliyetlerinin tanıtımda ortak kaynak ve eylem planı belirlenmiştir. Bu faktörlere ilişkin olarak belediyelerin gerçekleştireceği eylemler sürdürülebilirlik çalışmalarının turistik hizmet kalitesini ve turistik talebi olumlu etkilemesini sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Turistik Hizmet Kalitesi,Belediye,Sürdürülebilir Turizm

Kaynakça

1. Akgül, U. (2010). Sürdürülebilir kalkınma: Uygulamalı antropolojinin eylem alanı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Antropoloji Dergisi, (24), 133-164.
2. Altanlar, A. ve Kesim, A. G. (2011). Sürdürülebilir turizm planlaması için yöre halkı ve yerli turistlerin davranış ve beklentilerini anlamaya yönelik bir araştırma; Akçakoca örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3 (2),1-20.
3. Ayaz, N. (2016). Turizmde yerellik ve yerel yönetimlerin turizme katılım engelleri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 25(1), 47-60.
4. Bağıran, D. (2014). Sürdürülebilir turizm ve yerel yönetimler. Sürdürülebilir Turizm Kavramlar- Uygulamalar (ss. 293-309). Editör Metin Kozak. Ankara: Detay Yayıncılık.
5. Belediye Kanunu (13.07.2005). http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatM-etin/1.5.5393.pdf. (Erişim Tarihi: 16.02.2016).
6. Beyhan, Ş.G. (2004). Kültürel süreklilik ve çağdaş gereksinmeler bağlamında sürdürülebilir turizm ve kimlik kavramsal modeli: Pamukkale örneği. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
7. Çetinkaya, Ö., Korlu, R. K. ve Eroğlu, E. (2016). Belediye hizmetlerinin kalitesi ve vatandaşların algı düzeyi: Bursa Büyükşehir Belediyesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1251-1273.
8. Dede, O. M. ve Güremen, L. (2010). Yerel yönetimlerin turizm sektörü içindeki önemi, rolleri ve görevleri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 19 (4), 47-61.

9. Demirel, E. T., Yatkın, A., Düsükcan, M, Derin, N., Çakınberk, A. ve Güven, M.(2013). Vatandaşların belediye hizmet kalitesi algılamaları üzerinde belediye başkanlarının liderlik (hükümdar/hizmetkâr) özelliklerinin belirleyiciliği: TRB - I Bölgesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 22(2), 45-81.
10. Dempsey, N., Bramley, G., Power, S. ve Brown, C. (2011). The social dimension of sustainable development: Defining urban social sustainability. Sustainable Development, 19, 289-300.
11. Duman, T. ve Yüksel, F. (2008). Belediyelerde vatandaş memnuniyetinin ölçümü: Mersin Büyükşehir Belediyesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17 (1), 43-57.
12. Emrealp, S. (2005). Türkiye Yerel Gündem 21 Programı. İstanbul: Birmat Matbaası.
13. Eraqi, M.I. (2006). Tourism services quality (TourServQual) in Egypt. Benchmarking: An International Journal, 13 (4), 469-492.
14. Fennell, D. (1999): Ecotourism an introduction. London: Routledge.
15. Frey, N. ve George, R. (2010). Responsible tourism management: The missing link between business owners' attitudes and behaviour in the Cape Town tourism ındustry. Tourism Management, 31, 621-628.
16. Göküş, M. ve Alptürker, H. (2011). Belediyelerin sunduğu hizmetlerde vatandaş memnuniyeti: Silifke Belediyesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25, 121-133.
17. Gündüz, F. (2004). Çevre ve turizmin sürdürülebilirliği. Planlama Dergisi, 1, 58-67.
18. Henden, H.B. ve Henden, R. (2005). Yerel yönetimlerin hizmet sunumlarındaki değişim ve e-belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (4), 48–66.
19. Henriques, A. (2004). CSR, sustainability and the triple bottom line. The Triple Bottom Line: Does it All Add Up? Assessing the Sustainability of Business and CSR (ss. 26-33). Editörler A. Henriques ve J. Richardson. Londra: Earthscan.
20. İlban, M. O. ve Biçimveren, L. (2017). Belediyelerde hizmet kalitesinin değerlendirilmesi: Burhaniye Belediyesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 26 (2), 75-104.
21. Kirk, J. ve Miller, M.L. (1986). Reliability and validity in qualitative research, Beverly Hills: Sage Publications.
22. Kurgun, A., Özdemir, A., Kurgun H. ve Bakıcı Z. (2008). Belediyelerde hizmet yeterliliğinin ve hizmet kalitesinin artırılmasını etkileyen faktörlerin analizi: İzmir Karşıyaka Belediyesinde uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (2), 29-54.
23. Laimer, P. ve Weiß, J. (2016). Measuring sustainable tourism. Viyana: Statistics Austria.
24. Lamba, M. (2014). Büyükşehir belediyelerinde geleceğe bakış: stratejik planlar üzerinden bir inceleme. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6 (2), 83-96.
25. LeCompte, M.D. ve Goetz, J.P. (1982). Problems of reliability and validity in ethnographic research. Review of Educational Research, 52 (1), 31-60.
26. Özmehmet, E. (2008). Dünyada ve Türkiye sürdürülebilir kalkınma yaklaşımları. Journal of Yasar University, 3 (12), 1-23.
27. Marovatsanga, B. (2017). Tourism business owners understanding of sustainable tourism development in Umhlathuze Municipality. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kwadlangezwa: Zululand Üniversitesi Rekreasyon ve Turizm Fakültesi.
28. McCool, S.F. (2016). Sustainable tourism in an emerging world of complexity and turbulence. Reframing Sustainable Tourism (ss. 3-12). Editörler S.F. McCool ve K. Bosak. New York: Springer Science+Business Media.
29. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Çev. Prof. Dr. Selahattin Turan. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
30. Mokhlis, S., Aleesa, Y. ve Mamat, İ. (2011). Municipal service quality and citizen satisfaction in Southern Thailand. Journal of Public Administration and Governance, 1 (1), 122-137.
31. Mrkša, M. ve Gajić, T. (2014). Opportunities for sustainable development of rural tourism in the municipality of vrbas. Economics of Agriculture, 61 (1), 163-175.
32. Moletsane, A.M., Klerk, N. ve Bevan-Dye, A.L. (2014). Community expectations and perceptions of municipal service delivery: A case study in a South African Municipality. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5 (21), 281-290.
33. Neves, P. (2006). Tourism towards sustainable regional development. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Stokholm: Kungliga Tekniska Högskolan Royal Institute of Technology.
34. Özmehmet, E. (2008). Dünyada ve Türkiye sürdürülebilir kalkınma yaklaşımları. Journal of Yasar University, 3 (12), 1-23.
35. Pigram, J.J. ve Wahab, S. (1997). The challenge of sustainable tourism growth. Tourism, Development and Growth: The Challenge of Sustainability (ss. 1-10). Editörler S. Wahab ve J.J.Pigram. Londra: Routledge.
36. Sarkım, M. (2007). Sürdürülebilir turizm kapsamında turistik ürün çeşitlendirme politikaları ve Antalya örneği. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Sarkım, M. (2008). Değişen seyahat eğilimleri kapsamında sürdürülebilir turizm anlayışının turizm politikaları üzerine etkileri. 2. Ulusal İktisat Kongresi. 20-22 Şubat, DEÜ, İİBF, İzmir.
38. Seyhan, G. ve Yılmaz B.S. (2010). Sürdürülebilir turizm kapsamında konaklama işletmelerinde yeşil pazarlama: Calista Luxury Resort Hotel. İşletme Fakültesi Dergisi, 11 (1), 51-74.
39. Shin, D.C. (2018). The quality of municipal service: concept, measure and results. Social Indicators Research, 4 (2), 207-229.
40. Silva, N.C. ve Cândido, G.A. (2016). System of sustainability indicators for tourism development: A case study of the Municipality of Areia-PB. Revista Brasileira de Pesquisa em Turismo, 10 (3), 475-496.
41. Solsbach, A. Ve Rapp, B. (2014). Municipalities and Sustainable Tourism: Challenges, Requirements and Added Value. Information Technology in Environmental Engineering: Selected Contributions to the Sixth International Conference on Information Technologies in Environmental Engineering (ss. 155-165). Editörler B. Funk, P. Niemeyer ve J.M. Gómez. Berlin: Springer International Publishing
42. Sonuç, N. (2014). Sürdürülebilir turizm: Tanımı ve içeriği. Sürdürülebilir Turizm Kavramlar- Uygulamalar. (ss. 14-28). Editör Metin Kozak. Ankara: Detay Yayıncılık.
43. Sonuç, N. (2016). Sürdürülebilir turizm kapsamında sosyal turizm: İzmir örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
44. Sümer, G. Ç. (2009). Türkiye’de yerel yönetimler yazınında çevre: lisansüstü tezler üzerinden bibliyografik bir inceleme. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 10 (2), 57-72.
45. Şahin, A. ve Temizel, H. (2007). Bilgi toplumunun örgütsel ve yönetsel yapılar üzerine etkileri bağlamında Türk kamu yönetiminde liderlik anlayışı: Bir anket çalışması. Maliye Dergisi, (153), 179–194.
46. Torrent, R. R. ve Fluvıà, M. (2007). Public goods in tourism municipalities: formal analysis, empirical evidence and implications for sustainable development. Tourism Economics, 13 (3), 361-378.
47. Ulusoy, A. ve Akdemir, T. (2010): Mahalli idareler, teori-uygulama-maliye. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
48. UNEP ve UNWTO (2005). Making tourism more sustainable: a guide for policy makers. WTO, Madrid.
49. Usta, R. ve Memiş, L. (2010). Belediye hizmetlerinde kalite: Giresun Belediyesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15 (2), 333-355.
50. Üste, B. ve Güzel, B. (2008). Yerel yönetimlerin turizm sektörüne katkıları ve İzmir Büyükşehir Belediyesi örneği. III. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı (ss. 92-96). Düzenleyen Balıkesir Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu. Balıkesir. 17-19 Nisan 2008.
51. Vourc’h, A. ve Denman, R. (2003). Tourism and Local Agenda 21: The role of local authorities in sustaninable tourism. 1. Baskı. Paris: United Nations Environment Programme (UNEP) ve Almanya: International Council for Local Environmental Initiatives (ICLEI).