BİLİŞSEL STİL İLE GİRİŞİMCİLİK EĞİLİMİ ARASINDAKİ İLİŞKİ: PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİNDE BİR ARAŞTIRMA
Öz
Girişimcilik kavramı, literatürde ekonomik, sosyolojik, kültürel yönden incelenmiş, girişimcilerin kişilik özellikleri, tercihleri, nitelikleri araştırılmış ancak, girişimcilerin bilişsel yönü gözardı edilmiştir. Bu araştırmanın amacı; öğrencilerin bilişsel stilleri ile girişimcilik eğilimleri arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Araştırma, Pamukkale Üniversitesinde beş farklı akademik birimde gerçekleşmiştir. Bu kapsamda önlisans ve lisans düzeyinde eğitim gören yükseköğretim öğrencilerine anket uygulanmış ve 680 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmanın sonucunda; yükseköğretimde okuyan öğrencilerin bilişsel stilleri ile girişimcilik eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Buna göre, alan bağımsız bilişsel stil özelliklerine sahip öğrenciler, alan bağımlı öğrencilerden daha fazla girişimcilik eğilimi sergilemektedir. Ayrıca, önlisans eğitimi alan öğrencilerin bilişsel stilleri ile girişimcilik eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Önlisans düzeyinde de alansız bağımsız bilişsel stile sahip öğrenciler, alan bağımlı bilişsel stile sahip öğrencilere nazaran daha girişimci oldukları saptanmaktadır. Ancak bu iki değişken arasındaki anlamlı fark, lisans öğrencileri arasında bulunamamıştır. Ayrıca, gelir seviyesi ile bilişsel stil arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Araştırmada cinsiyet, bölüm, sınıf, daha önce bir işyerinde çalışma durumu gibi değişkenlerle, girişimcilik değişkeni arasındaki ilişki de incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akman, S.U., ve Bektaş, H. (2015). Üniversite öğrencilerinin girişimci özelliklerinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Dergisi, 37(1), 217-232. http://dspace.marmara.edu.tr/handle/11424/5030 (Erişim Tarihi: 17.04.2019).
- Atasoy, B. (2004). Bilgisayar destekli öğretim ortamlarında farklı bilişsel stillere sahip öğrencilerin öğrenme stratejilerini kullanma durumlarının akademik başarılarına etkisi. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Bacanlı, H. (2002). Gelişim ve öğrenme, Ankara, Nobel Yayınları.
- Bülbül, Y. (2010).Osmanlı’dan Cumhuriyet’e özel girişimciliğe yönelik Devlet politikaları, İstanbul Ticaret Odası, İstanbul.
- Cantner, U., Goethner, M., ve Silbereisen, R. K. (2017). “Schumpeter’s entrepreneur–A rare case”. Journal of Evolutionary Economics, 27(1), 187-214. https://link.springer.com/article/10.1007/s00191-016-0467-3 (Erişim Tarihi: 17.04.2019).
- Dees, J. G. (1998). The meaning of social entrepreneurship. http://www.redalmarza.cl/ing/pdf/TheMeaningofsocialEntrepreneurship.pdf (Erişim Tarihi: 14.08.2017).
- Dodson, S., Freund, L., ve Kopak, R. (2016). Effects of field dependence-independence and pre-existing highlighting on text comprehension. http://ikebarberlearningcentre3.sites.olt.ubc.ca/files/2016/02/Dodson.pdf (Erişim Tarihi: 17.04.2019).
- Erden, M.,ve Akman, Y. (2001). Gelişim ve öğrenme, Ankara, Arkadaş Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
29 Eylül 2020
Gönderilme Tarihi
18 Nisan 2019
Kabul Tarihi
27 Mayıs 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 22 Sayı: 3