ETİK Mİ? AHLAK MI? MODERNİTE Mİ? MEDENİYET Mİ? DEĞERLER EĞİTİMİNE SOSYAL PSİKOLOJİK BİR YAKLAŞIM

Öz

İnsanlar akıl ve irade sahibi varlıklardır. Neyi, niçin, ne zaman, nasıl yapmaları gerektiğini bu yetilerine dayanarak gerçekleştirdiklerinden dolayı, yaptıkları şuurlu faaliyetlerin hesabını verirler. Diğer bir ifadeyle insan akıl sahibi olması hasebiyle hareketlerinden ve niyetlerinden sorumludur. Ayıca iyi ve kötüyü birbirinden ayıracak bir duyguya da sahip olmasına rağmen iyiyi de, kötüyü de seçebilmektedir. Demek ki, insanın karşısında bir takim seçenekler mevcuttur ve insan bu seçeneklerden herhangi birisini seçebilme hürriyetine sahiptir. Bu nedenle de insan niyetinden ve bu niyetine bağlı olarak gerçekleştirdiği hareketlerinin sonucundan sorumludur. Ancak hemen şu noktayı belirtmekte fayda vardır; kişinin sorumlu olabilmesi için seçme aşamasında tercihlerine hiçbir müdahalenin olmaması ve bu tercihlerini kendi istek ve hür iradesi dâhilinde gerçekleştirmesi zarureti vardır. Yani insanın sorumlu tutulabilmesinin şartları vardır. Bu şartlar onun hür ve akıl sahibi olmasıdır. Hürriyetine sahip bir kişi ne yaptığını, niçin yaptığını ve yapacağı faaliyetlerin sonucunda nelerin olacağını bilir. Bu çalışmada değerler eğitimi bağlamında ahlak ve etik ayrımı ile bunun seküler moderniteye yansıması ya da medeniyet oluşturmaya katkısı tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Ahlak,Etik,Değerler

IS ETHICS? IS MORALITY? IS MODERNITY? IS CIVILIZATION? Values Education Approach to Social Psychology

Öz

Human’s beings have the will and intellect. What, why, when, how to do this due to have carried out on the basis of ability, give account of their conscious actions. In other words, be the owner because of the human mind is responsible for the actions and intentions. You definitely need to separate between good and evil in spite of a feeling of good, the bad also can choose. So, a team of people in the face of available options and has the freedom to choose any of these options in the human. For this reason, the result of human intention and the intention is responsible for the actions carried out, depending. Immediately following point is worth noting, however, the person to be responsible for the selection process and the preferences of the preferences of the lack of any intervention within the realization of their wishes and the will has to be free. In other words, human beings are responsible for the conditions of being. These circumstances, the owner of his freedom and the mind is. Freedom of a person with what he was doing, why doing and what are will be known as a result of the activities. In this study of values education in the context of secular modernity and its distinction between moral and ethical reflection of the contribution, or to create a civilization are discussed

Anahtar Kelimeler

• Morality,Ethics,Values

Kaynakça

1. Akarsu, B. (1982). Ahlak Öğretileri. Remzi Kitabevi. İstanbul.
2. Altuğ, D. (2004). Çocukluktan Yaşlılığa Kendi'lik Değeri. Haberal Eğitim Vakfı Yay. Ankara.
3. Atkinson, Rita L., Richard C. Atkinson ve Ernest R. Hilgard. 1995. Psikolojiye Giriş. Çev. Atakay, K. Sosyal Yay. İstanbul.
4. Aydın, M. S. (1991). Tanrı-Ahlak İlişkisi. TDV Yay. Ankara.
5. Bacanlı, H. (2003). Gelişim ve Öğrenme. Nobel Yay. Ankara.
6. Bandura, A. (2000). Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: W. H. Freeman and Company.
7. Baymur, F. (1994). Genel Psikoloji.: İnkılap Kitabevi. İstanbul.
8. Bey, M. S. (2002). Eğitim ve Toplumsal Sorunlar Üzerine Konferanslar. Der: Osman Kafadar ve Faruk Öztürk. K. B. Yay. Ankara.

9. Bilgin, B. (1991). İslam ve Çocuk. D.İ.B Yay. Ankara
10. Binbaşıoğlu, C. (1978). Gelişim Psikolojisi. Binbaşıoğlu Yay. Ankara.
11. Binbaşıoğlu, C. (1998). Geleneksel Kültüre Göre Türkiye'de Çocuk Eğitimi Üzerinde Bir Araştırma. K. B. Y. Ankara.
12. Bolay, M. Hayri. Felsefi Doktrinler ve Terimler Sözlüğü. Akçağ Yay. Ankara.
13. Caplow, T. (1971). Elementary Sociology. New Jersey: Prentice-Hall. Carmichael.
14. Carrel, A. (1983). İnsan Denen Meçhul. Çev: Özdek, R. Yağmur Yay. İstanbul.
15. Cevizci, A. (2002). Etiğe Giriş. Paradigma Yay. İstanbul.
16. Crain, W. (2005). Theories of Development: Concepts and Applications. (5th Ed.). New Jersey: Prentice-Hall, Upper Saddle River.
17. Çağrıcı, M. (2006). Ana Hatlarıyla İslam Ahlakı. Ensar Neşriyat. İstanbul.
18. Demir, Ö. ve Acar, M. (1997). Sosyal Bilimler Sözlüğü. Vadi Yay. Ankara.
19. Demir, Ö. (2003). İktisat ve Ahlak. Liberte Yay. Ankara.
20. Dönmezer, S. (1994). Toplumbilim. İstanbul: Beta Yay.
21. Ercan, F. (1998). Eğitim ve Kapitalizm, Neoliberal Eğitim Ekonomisinin Eleştirisi. ÖES ve Bilim Yay. İstanbul.
22. Erdem, H. (2002). Ahlak Felsefesi. Hü-Er Yay. Konya.
23. Ergil, D. (1994). İnsan ve Toplum. Turhan Kitabevi. Ankara.
24. Fidan, N ve Erden, M. (1991). Eğitime Giriş. Feryal Matbaacılık Yay. Ankara.
25. Freud, S. 1994. Psikanalize Yeni Giriş Dersleri. Çev: Budak, S. Öteki Yay. Ankara.
26. Freud, S. (1996). Totem ve Tabu. Çev: Sel, K, S. Sosyal Yay. İstanbul.
27. Freyer, H. (1954). Endüstri Çağı. Çev. Batuhan, H. IÜEF Yay. İstanbul.
28. Fukuyama, F. (1998). Güven: Sosyal Erdemler ve Refahın Yaratılması. Çev: Buğdaycı, A. TİB Yay. Ankara.
29. Fukuyama, F. (1992). Tarihin Sonu ve Son İnsan. Çev: Dicleli, Z. Simavi Yay. İstanbul.
30. Gander, M. J. ve Gardiner, H. W. (1993). Çocuk ve Ergen Gelişimi. Haz: Onur, B. Çev: Ali Dönmez. İmge Kitabevi. Ankara.
31. Gazali, M. (1990). İhyau Ulumi'd-Din, I-IV. Çev.: Müftüoğlu, M.A. Tuğra Neşriyat. İstanbul.
32. Ginsburg, H, P. and Opper, S. (1988). Piaget's Theory of Intellectual Development. (3rd Ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
33. Gövsa, İ. A. (1998). Çocukta Duygusal Gelişim. Hayat Yay. İstanbul
34. Guenon, R. (1986). Modern Dünyanın Bunalımı. Çev: Kanık, M. Risale Yay İstanbul.
35. Günay, Ü. (1996). Din Sosyolojisi Dersleri. E.Ü Yay. Kayseri.
36. Güngör, E. (1997). Ahlak Psikolojisi ve Sosyal Ahlak. Ötüken Yay. İstanbul.
37. Güngör, E. (1998). Değerler Psikolojisi Üzerinde Araştırmalar: Ahlak Psikolojisi, Ahlaki Değerler ve Ahlaki Gelişme. Ötüken Yay. İstanbul.
38. Gürün, O. A. (1991). Psikoloji Sözlüğü. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
39. Habermas, J. (1990). Moral Consciousness and Communicative Action. Cambridge, MA: MIT Press.
40. Hatemi, H. (1987). Batılılaşma, Bir Yay. İstanbul.
41. Hökelekli, H. (1993). Din Psikolojisi. TDV Yay Ankara.
42. İnanç, N. ve S. Hatipoğlu. (1995). Sağlıklı Toplumlar İçin Sağlıklı Aile. DamlaYay. Ankara.
43. Kağıtçıbaşı, Ç. (1988). İnsan ve İnsanlar: Evrim Yay. İstanbul.
44. Kant, I. (1964). Critique of Judgement. trans. James Creed Meredith. Oxford: Clarendon Press.
45. Kılıç, R. (1992). Ahlakın Dinî Temeli. TDV Yay. Ankara.
46. Koçer, H. A. (1980). Eğitim Tarihi - I. AÜEF Yay. Ankara.
47. Krech, David and Others. (1983). Cemiyet İçinde Fert, I-II. Çev: Mümtaz Turhan. İstanbul: Devlet Kitapları Yay.
48. Kulaksızoğlu, A. (1998). Ergenlik Psikolojisi. Remzi Kitabevi. İstanbul.
49. Küng, H. ve Kuschel, K-J. (1995). Evrensel Bir Ahlaka Doğru. Çev: Aşıkoğlu, N. Gün Yay. Ankara.
50. Lickona, T, E. (1991). Educating for Character: How Our Schools can Teach Respect and Responsibility. Bantam Books. New York.
51. Mangır, M. ve Koca, G. (1987). İlkokul Birinci Sınıfa Devam Eden Yedi Yaşındaki Çocukların Ahlaki Yargılarını Etkileyen Bazı Faktörler. AÜZF Yay. Ankara.
52. Mehmedoğlu, A, U. (2004). Kişilik ve Din. DEM Yay. İstanbul.
53. Onur, B. (1997). Gelişim Psikolojisi. İmge Kitabevi. Ankara.
54. Öymen, M. M. R. (1975). Ahlak Eğitimi. Murat Matbaacılık. İstanbul.
55. Özbek, A. (1991). Bir Eğitimci Olarak Hz. Muhammed. Esra.Yay. Konya.
56. Parlatır, İ. (1998). Türkçe Sözlük. TDK Yay. Ankara.
57. Peker, H. (2000). Din Psikolojisi. Aksiseda Matbaası. Samsun.
58. Piaget, J. (2005). Çocuğun Gözüyle Dünya. Çev: Yerguz, İ. Dost Kitabevi Ankara.
59. Semin, R. (1979). Çocukta Ahlaki Davranış ve Ahlaki Yargı. İÜEF Yay. İstanbul.
60. Tarhan, N. (2002. Psikolojik Savaş Gri Propaganda. Timaş Yay. İstanbul.
61. Temel, Z. F. ve Aksoy, A. B. (2001). Ergen ve Gelişimi. Nobel Yay. Ankara.
62. Tezcan, M. (1996). Eğitim Sosyolojisi. Feryal Matbaası. Ankara.
63. Uygur, N. (1996). Kültür Kuramı. Y. K. Y. Ankara.
64. Uysal, H. (1996). İnsan ve Toplum Bilimleri Sözlüğü.: Uysal Kitabevi. Konya.
65. Ülgener, S. F. (1983). Zihniyet Aydınlar ve İzm'ler. Mayaş Yay. Ankara
66. Varış, F. (1988). Eğitim Bilimine Giriş.: AÜEF Yay. Ankara
67. Yavuzer, H. (1992). Çocuk Psikolojisi. Remzi Kitabevi. İstanbul.
68. Yörükoğlu, A. (1986). Gençlik Çağı. Ankara: T.İ.B.Yay.