SOCIAL SECURITY OF CIVIL SERVANTS IN TURKEY

Öz

Use of production techniques in production, which were developed to meet the needs of the growing population, has required social security. The contributions made and the used benefits have differentiated in time within the system, in which the civil servants, carrying out the essential and permanent tasks required by the public service, participated to avoid from the social dangers. The aim of this study is to reveal the changes in social security of the civil servants since there publican period, especially taking into account the last two decades. To this end, the legal changes in payment of the Premiums and pension were examined through discovering the origin of there forms. The article includes th etopics such as the scope of the social security, the origin of there forms, and social security of civil servants

Anahtar Kelimeler

• Social security,reform,civil servants

TÜRKİYE’ DE KAMU PERSONELİNİN SOSYAL GÜVENLİĞİ: GELİŞİMİ, SORUNLAR VE YAPILAN DÜZENLEMELER

Öz

Artan nüfusun gereksinimlerini karşılayabilmek için geliştirilen üretim tekniklerinin kullanılması sosyal güvenliği zorunlu kılmıştır. Kamu hizmetinin gerektirdiği asli ve sürekli görevleri yürüten kamu personelinin sosyal tehlikelerden korunmak maksadıyla dâhil olduğu bu sistemde zaman içerisinde ödenen bedeller ve yararlanılan katkılar farklı olmuştur. Çalışmanın amacı; kamu personelinin sosyal güvenliğindeki değişikliklerin cumhuriyet tarihinden bu yana, özellikle son yirmi yıllık süreç dikkate alınarak ortaya koymaktır. Bu doğrultuda; reformların menşei keşfedilemeye çalışılarak, primlerin ödenmesi ve emeklilik sistemindeki yasal değişiklikler incelenmiştir. Makalede, sosyal güvenliğin kapsamı, reformların menşei ve kamu personelinin sosyal güvenliği konu başlıklarına yer verilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Sosyal güvenlik,reform,kamu personeli

Kaynakça

1. Akgeyik, Tekin.(2006), “Sosyal Güvenlikte Reform Eğilimleri Geleneksel Sistemlerden Bireysel Emeklilik Programlarına Dönüşüm”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, S.51, s.47-99.
2. Alper, Yusuf.(2011), “Sosyal Güvenlik Reformu ve Finansmanla İlgili Beklentiler”, Sosyal Güvenlik Dergisi, C.1 S.1, s.7-47.
3. Altan, Yakup.(2010), “Kalkınma Planlarında Türk Kamu Personel Rejimi”, Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi,C.15 S.1, s.423-439.
4. Aslan, Onur Ender(2005), Kamu Personel Rejimi Statü Hukukundan Esnekliğe, TODAİE Yayınları, Ankara.
5. Akbulak, S. ve AkbulakY.(2004), “Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde Yaşanan Sorunlar ve Alınması Gereken Önlemler”,Ekonomik ve Mali Araştırma Yarışması, Maliye Hesap Uzmanları Vakfı Yayınları Yayın No:17, Ankara.
6. Batchelder, J. S. ve Ross C. A.(2009), “Effects of Personnel Policy on thePublic Administration Paradigm Shift: From Meritto Neo-managerial”, Journal of Social Science, S.21 C.2, s.153-159.
7. Demirci, Aytül Güneşer.(2009), Kamu Personel Sistemleri Analizi: Türkiye’de Kariyer-Kadro Gerilimi, Ankara Üniversitesi Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi Anabilim Dalı(Yönetim Bilimleri) Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
8. Erdoğdu, Seyhan.(2006), “Sosyal Politikada Değişim ve Sosyal Güvenlik Sorunu”, Mülkiye Dergisi, C.30, S.252, s.211-236.

9. Erdoğdu, Seyhan.(2009), “Sosyal Politikada Değişim ve Sosyal Güvenlik Reformu”, AKP Kitabı: Bir Dönüşümün Bilançosu, Phoenix Yayınları, Ankara.
10. Gökbayrak, Şenay.(2010), Refah Devletinin Dönüşümü ve Özel Emeklilik Programları, Siyasal Kitabevi, Ankara.
11. Güler, Birgül Ayman.(2005), Kamu Personeli Sistem ve Yönetim, İmge Kitabevi, Ankara.
12. Güler, Birgül Ayman.(2003), “Kamu Personel Sisteminde Reform Zorlamaları”, Kamu Sektöründe İş Güvencesinin Geleceği Semineri, Ankara.
13. Gümüş, Erdal, “Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi:Mevcut Durum, Sorunlar ve Öneriler”, http://www. setav.org/Ups/dosya/44645.pdf, erişim tarihi:27.11.2011.
14. Güzel, Ali.(2006), “Sosyal Güvenliğin Evrensel Değerleri ve Yeni Liberal Reformlar”, TES-İŞ Dergisi Sosyal Güvenlik Dosyası, s.1-47.
15. Güzel, Ali.(2005), “Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde Öngörülen Reform Mevcut Sorunlara Çözüm mü?”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S. 4, s.61-76.
16. Kalkınma Bakanlığı, Özel İhtisas Komisyonu Raporları-Sosyal Güvenlik (2001- 2005), http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel %20htisas%20Komisyonu%20Raporlar/Attachments/152/oik604.pdf, erişim tarihi:10.02.2015
17. Kanlıgöz, Cihan.(1993), “1982 Anayasası’na Göre Kamu Görevlisi Kavramının Anlam ve Kapsamı”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.43 S.1-4, s.168-197.
18. Kara, Bülent.(2009), “Sosyal Devletten Küresel Devlete: Türkiye’de Kamu Çalışanları ve Temel Haklar”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakülte Dergisi, C.14 S.1, s. 369-386.
19. Kaya, Pir Ali. (2002), “Sendika Özgürlüğü Açısından 4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Yasasının Değerlendirilmesi”,Çimento İşveren Dergisi,S.3 C.16, s.23-35.
20. Kitapçı, İsmail.(2007), Sosyal Devlet Işığında Türk Sosyal Güvenlik Sisteminin Sorunları ve Reform Arayışları, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Maliye ABD Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta.
21. Özbek, Nadir.(2006), Cumhuriyet Türkiye’sinde Sosyal Güvenlik ve Sosyal Politikalar, Türk Tarih Vakfı,Emeklilik Gözetim Merkezi, İstanbul.
22. Özerkmen, Necmettin.(1998), “Geçmişten Günümüze Kamu Çalışanlarının Sendikal Örgütlenmesinde Anayasal ve Yasal Düzenlemeler ve Kamu Çalışanlarının Örgütlenme Sorunları”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, C.38 S.1-2, s.425-444.
23. Özkan, Halil Serkan.(2009), Sosyal Güvenlik ve Bireysel Emeklilik Sisteminin Türkiye’de Uygulanması, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat ABD Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
24. Özkal Sayan, İpek. (2009), “Türkiye’de Kamu Personel Sistemi: İdari, Askeri, Akademik, Adli Personel Ayrımı”, A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, C.64, S.1, s.201-245
25. Şener, Ülker.(2010), “Yoksullukla Mücadelede Sosyal Güvenlik, Sosyal Yardım Mekanizmaları ve İş Gücü Politikaları”, Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı(tepav), http://www.tepav.org.tr/upload/ files/1271313906r3055.Yoksullukla_Mucadelede_Sosyal_Guvenlik.pdf, (Erişim tarihi:02.01.2014).
26. Şenturan, Şermin. (2000), Merkezi Planlı Ekonomiden Piyasa Ekonomisine Geçişte Sosyal Güvenlik Sisteminin Reorganizasyonu, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme ABD Yayımlanmamış Doktora Tezi, Kırıkkale.
27. Turan, Ercan.(2004), “Sosyal Güvenlik Hakkı”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi,C. 7 S. 3, s.1-20, http://www.kamu-is.org.tr/pdf/7316.pdf, (Erişim tarihi:02.01.2014).
28. Tutum, Cahit.(1969), “Memurların Hak ve Ödevleri”, Amme İdaresi Dergisi, C.2 S.3, s.105-139.
29. Yanardağ, M. Özgür. (2010), Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi ve Bireysel Emeklilik Sisteminin Etkinliği: Muğla İli Üzerine Ampirik Bir İnceleme, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat ABD Yayımlanmamış Doktora Tezi, Muğla.
30. Yenimahalleli Yaşar, Gülbiye.(2011), “Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Neoliberal Dönüşümü”, Mülkiye Dergisi, C.35 S.272, s.163-193.
31. Avrupa Birliği Bakanlığı, http://www.ab.gov.tr/index.php?p= 46224&l=1, (Erişim tarihi:02.01.2014).
32. Türkiye İstatistik Kurumu(TUİK), Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sisteminden Alınan Veriler, http://rapor.tuik.gov.tr/reports/rwservlet?adnksdb2&ENVID=adnksdb2Env&report =turkiye_yasgr.RDF&p_yil=2008&p_dil=1&desformat=html, (Erişim tarihi:02.01.2014)
33. Türk Dil Kurumu(TDK), http://tdkterim.gov.tr/bts/, (Erişim tarihi:29.10.2011). Sosyal Güvenlik Kurumu(SGK), http://www.sgk.gov.tr/wps/ portal/tr/kurumsal/kurumumuz, (Erişim tarihi:28.10.2011).