VAN-ERCİŞ’TEKİ ULUPAMİR KIRGIZLARI VE BİÇİMSEL OLMAYAN BİR ÖRGÜT OLARAK AKSAKALLILAR MECLİSİ

Öz

Van’ın Erciş İlçesinin Ulupamir Mahallesi Kırgızlar için özel bir öneme sahiptir. 1150 Kırgız 1982 yılında Türk uçakları ile başlarında hanları Rahman Kul ile beraber Adana'ya getirilmiş, daha sonra Malatya ve Van'ın değişik yerlerine dağıtılan Kırgızlar 1983'te Erciş'in Altındere Köyü’ne yerleştirilmiştir. Türkiye’de Anayurda göç edip yerleşik hayata geçmeye çalışan bu kardeşlerimizin tarihi geçmişleri, Türkiye’ye göçleri, Nüfus ve Eğitim, Ekonomi ve Kültür hayatlarına dünü ve bugünüyle ışık tutulmaya çalışılmıştır. Daha sonra Ulupamir’deki Aksakallılar Meclisi biçimsel olmayan bir örgüt olarak ele alınmıştır. Örgüt, örgüt çeşitleri, yetki-otorite ve olgunlaşma teorisine kısaca değinilip mahallelinin görüşleriyle birlikte Aksakallılar Meclisi değerlendirilmektedir. Yukarda da belirttiğimiz olgulara dair önceki ve sonraki durumlar ortaya konularak, örgütlenme yapısı değerlendirilerek ilgililer ve devlet yetkililerimize eksik noktalar var ise yapılabilecekler için bir ön oluşturması ve bu insanların seslerinin duyurulması amaçlanmıştır. Tehditler ve fırsatlar kadar güçlü ve zayıf yönlerimizi görmemiz açısından konuya dair bilgiler toparlanmış, literatür taraması ve alanda araştırmalar yapılmıştır. Mahalle sakinlerinin görüşlerine aynen yer verilerek ve fotoğraflar çekerek te çalışmanın orijinalliği ve zenginliğine katkı da bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Göç,Göçte Uyum,Ulupamir Kırgızları,Biçimsel Olmayan Örgüt,Aksakallılar Meclisi

WHITE BEARDED ASSEMBLY AS A NON-FORMAL ORGANIZATION: AN SAMPLE FROM ULUPAMIR KYRGYZ

Öz

Rahman Kul were brought to Adana in 1982 with Turkish aircrafts at the beginning, Kyrgyz were distributed to different parts of Malatya and Van and at last they were placed in the village of Altindere in Erci s in 1983. In this study, have tried to shed light on the past, migrations to Turkey, population, education and culture of our brothers and sisters who migrated to Turkey in Anayurt and settled down to a resident life. It is aimed to form a preliminary stage to the concerned persons and the state authorities and be hearded the voices of these people by putting previous and next situations on the talked issues and evaluating the organizational structure. In terms of not seeing our strengths and weaknesses as much as the threats and the opportunities, the information about the topic has been collected and literature review and the researches has been done on the field. It has also contributed to the originality and richness of working with photographs and giving the opinions of neighbourhood residents by their own words

Anahtar Kelimeler

• Migration, Immigration Integration, Kyrgyz of Ulupamir, Non-Formal Organization, White Bearded Assembly.

Kaynakça

1. Ardıç, K. ve Polatcı, S., 2007, “İşgören Refahı Ve Örgütsel Etkinlik Kavramlarına Bütüncül Bir Bakış: Örgüt Sağlığı”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 21, Sayı: 1, ss.137-154, s.138.
2. Arslan, M., 2016, “İşletmelerde Yönetim Ve Organizasyon (Ders Notları) Harran Üniversitesi Birecik Meslek Yüksekokulu 2016”, s.35. http://birecik.harran.edu.tr/ders_notlari/yonetim_organizasyon.pdf Aydın, A. H., (2011). Yönetim Bilimi, 4.B, Seçkin Y, Ankara.
3. Atmaca, N., (2013). “Van’da bir Kırgız Köyü”, Deniz Harp Okulu Pusula Dergisi, 75, http://www.dho.edu.tr/sayfalar/00_anasayfa/11_pusula/75/van.html
4. Aytbekova, A., (2015). Anadolu’da Bir Kırgız Köyü Ulupamir, http://www.uiodergisi.com/wpcontent/uploads/2015/01/Anadolu%E2%80%99da-Bir-K%C4%B1rg%C4%B1zK%C3%B6y%C3%BC-Ulupamir.pdf
5. Baran, M., (2014). Pamir Yaylası’ndan Ulupamir Köyü’ne: Kırgızlarda Sosyo-Kültürel Yaşam ve Mekânın Dili, Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 68, ss.43-58.
6. Boccagni, P. (2012). “Rethinking Transnational Studies Transnational Ties and The Transnationalism of Everyday Life”, European Journal of Social Theory, 15(1), 117-132.
7. Brees, I. (2010). “Refugees and transnationalism on the Thai–Burmese border”, Global Networks, 10(2), 282-299.
8. Buz, S., (2004). Zorunlu Çıkış Zorlu Kabul- Mültecilik, SGDD Yayınları, Ankara.

9. Cidell, J. (2012). “Fear of A Foreign Railroad: Transnationalism, Trainspace, and (im) Mobility in The Chicago Suburbs”, Transactions of the Institute of British Geographers, 37(4), 593-608.
10. Demir, S., (2009). “Özel Ve Kamu Hastanelerinin Organizasyon Yapılarının Karşılaştırılması”, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale.
11. Ergun, T., (1982). Yönetim Psikolojisi II, Türkiye Ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 201, Sevinç Matbaası, Ankara.
12. Eroğlu, E., (2011). İletişimci LİDERLİK, Literatürk Yayınları, Konya.
13. Eryılmaz, B., (1997). Kamu Yönetimi, 3.B, Erkam Matbaacılık, İstanbul.
14. Genç, N., (2007). Yönetim ve Organizasyon, 3.Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
15. Gökmogol, M. R., (1999). “Ankara Garnizonu’nda Kara Kuvvetleri Komutanlığı’na Bağlı Birimlerin Depolama, Dağıtım Ve Mutfak İşlemlerinde Toplam Kalite Yönetimine Geçişle İlgili Sorunları Ve Çözüm Önerileri”, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hayvancılık İşletme Ekonomisi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
16. Deniz, T. (2014). “Uluslar Arası Göç Sorunu Perspektifinde Türkiye”, TSA, 18(1), 175-204.
17. Diykanbayeva, M., (2013). Kırgız Türklerinde Evlilik ve Buna Bağlı İnanışlar. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 49, 131-144.
18. Erdem, M., (2000). Kırgız Türkleri, Asam Yayınları Ankara.
19. Karpat, K., (2010). Osmanlı’dan Günümüze Etnik Yapılanma ve Göçler, Timaş Yayınları, İstanbul.
20. Kaya, D., (2005). Kırgızlar’ın Millî Oyunu Kökbörü. İzzet Gündağ Kayaoğlu Hatıra Kitabı-Makaleler, Türkiye Anıt Çevre Turizm Değerlerini Koruma Vakfı Yayınları, 303-313, İstanbul.
21. Kayıpov, S., (2009). “Bir Didaktik Türkünün Derleniş Öyküsü”, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi / Journal of Turkish World Studies, 9 (1), ss. 87-123, İzmir.
22. Keskin, A., (2003). “Pamir’den Van Erciş’e Bir Göç Hikayesi”, Diyalog Avrasya, 10, ss.32- 38.
23. Koçak, Y. ve Terzi, E. (2012). “Türkiye’de Göç Olgusu, Göç Edenlerin Kentlere Olan Etkileri ve Çözüm Önerileri”, KAÜ-İİBF Dergisi, 3(3), 163-184.
24. Lee, H. (2011). “Rethinking Transnationalism Through The Second Generation”, The Australian Journal of Anthropology, 22(3), 295-313.
25. Ligeti, L., (1925). “Kırgız Kavim İsminin Menşei”. Türkiyat Mecmuası 1, ss.235-249.
26. Onaran, O., (1975). Örgütlerde Karar Verme, Ankara Üniversitesi SBF Yayınları, Sevinç Matbaası, Ankara.
27. Özalp, İnan ve diğerleri, (2004). Yönetim ve Organizasyon, Eskişehir Anadolu Ünv Yayın No:1457, Eskişehir.
28. Ögel, B., (2001). Türk Kültürünün Gelişme Çağları. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları. İstanbul.
29. Örnek, S. V., (1995). İlkellerde Din, Büyü, Sanat, Efsane. İstanbul: Gerçek Yayınevi.
30. Özdemir, H. (2012). “Türkiye’de İç Göçler Üzerine Genel Bir Değerlendirme”, Akademik Bakış Dergisi, 30, 1-18.
31. Özkarslı, Ş. Y., (2013). “Geleneklerini Yaşatmaya Çalışan Bir Türk Topluluğu: Ulupamir Kırgızları” 4. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri (23-26 Mayıs 2012-Ankara), Dilleri ve Kültürleri Yok Olma Tehlikesine Maruz Türk Toplulukları, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yayınları, ss.569-586.
32. Özer, M., (2016). “Ulupamir Kırgızlarında Evlilikle İlgili Gelenekler”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi-TEKE, 5(2), 870-889, Erzurum.
33. Öztürk, C., (2016a). Kamu Yönetiminde Stratejik Yaklaşımlar, Sage Yayınları, Ankara.
34. Öztürk, C., (2016b). Stratejik Göç Yönetimi Ve Gerekliliği Üzerine Bir Çalışma. International Congress of Management, Economy and Policy-ICOMEP'16, 4, 5140-5147, s.5145.
35. Öztürk, C., (2016c). Vali Ve Büyükşehir Belediye Başkanının Ulus Ötesicilik Kavramı Çerçevesinde Yeni Rolleri Ve Kamu Yönetiminde Ortaya Çıkan Yeni Yapı. Turkish Migration Conference 2016, Türk Göç Konferansı 2016, 203-214, s.211.
36. Polat, K., (2005). Beşikten Mezara Kırgız Türklerinde Gelenek ve İnanışlar. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
37. Pulleyblank, E. G., (1990). “The Name of Kirgiz”. Central Asiatic Journal, 34, ss.98-108.
38. Sağır, A., (2011). “Sürgün sosyolojisi bağlamında van-ulupamir Kırgız Türkleri ile oş-karadenizli Türkler üzerine Uygulamalı ve kıyaslamalı bir çözümleme”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 6(4), ss.263-286.
39. Stephen, C. ve Miller, M.J. (2008). Göçler Çağı, Çev. Bülent Uğur Bal ve İbrahim Akbulut, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
40. Şahin, Y. (2015). Yönetim Bilimi ve Türk Kamu Yönetimi, 6B, Ekin Yayınları, Bursa.
41. Şavk, Ü. Ç., (2012). “Alt Ağızlar Grubu Olarak Pamir Kırgızcası”, Tehlikedeki Diller Dergisi, 1 (1), Ankara, ss. 57-66.
42. Şemşit, S. (2010). Avrupa Birliği Göç Politikasının Güvenliklestirilmesi ve Dışsallaştırılması: Türkiye’ye Yansımaları, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Avrupa Birliği Anabilim Dalı Avrupa Çalışmaları Programı Doktora Tezi, İzmir.
43. Tekeli, İ. (2008). Göç ve Ötesi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul.
44. Thomas, F. (2000). The Volume and Dynamics of International Migration and Transnational Social Spaces. Oxford: Oxford University Press.
45. Yılmaz, A. (2014). “Uluslararası Göç: Çeşitleri, Nedenleri ve Etkileri”, Turkish Studies – International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(2), 1685-1704.
46. Yılmaz, Ş. (2016). “Ulupamir Köyünde Halk İnançları Ve Halk Hekimliği Uygulamaları”, Millî Folklor Uluslararası Kültür Araştırmaları Dergisi, Yıl 28, Sayı 109, ss.187-200, Ankara.