SOSYAL MEDYA KULLANIMININ SİYASAL ETKİNLİK, İLGİ VE KATILIM ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Bireysel ve toplumsal iletişim biçimlerini derinden etkileyen sosyal medya, her türlü insan ilişki ve faaliyeti içerisinde kendine geniş bir alan açmayı başarmış görünmektedir. Sosyal medya platformları bilimsel anlamda birçok çalışmaya konu olmakta ve çeşitli disiplinlerce anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bu anlamda sosyal medyayı merkeze alan çalışma alanlarından biri de siyasal iletişim çalışmalarıdır. İlgili literatür değerlendirildiğinde yapılan çalışmaların daha çok sosyal medyanın birey dışındaki siyasal aday, parti ve liderler bağlamında kullanımının ele alındığı ancak bireyin siyasal amaçlı sosyal medya kullanımının çok fazla irdelenmediği görülmektedir. Bu noktadan hareketle bu çalışma bireysel anlamda sosyal medyanın bir siyasal ifade alanı olarak kullanımını ele almaktadır. Bu amaçla çalışmada siyasal amaçlı sosyal medya kullanımının siyasal etkinlik ve siyasal ilgi tutumları ile siyasal katılım üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuçlar siyasal amaçlı sosyal medya kullanımının, siyasal etkinlik, siyasal ilgi ve siyasal katılım düzeyleri üzerinde anlamlı etkileri olduğunu göstermektedir

Anahtar Kelimeler

• Sosyal medya,siyasal etkinlik,siyasal ilgi,siyasal katılım

THE EFFECT OF USING SOCIAL MEDIA ON POLITICAL EFFICIENCY, PARTICIPATION AND INTEREST

Öz

Social media, which deeply affects individual and social communication forms, seems to have managed to open a wide space for itself in all kinds of human relations and activities. Social media platforms have been the subject of many studies scientifically and scholars from various disciplines have tried to develop further understandings. In this sense, one of the fields of studies that focuses on social media is political communication studies. When the relevant literature is evaluated, it is seen that the use of social media in the context of political candidates, parties and leaders has been the focus of such studies, while the use of social media for individuals for political purposes has not been investigated extensively. From this point of view, this study deals with the use of social media as an area of political expression in an individual sense. In the study, the effect of the use of social media for political purposes on the political efficacy, attitudes of political interest and political participation were examined. The results showed that the use of social media for political purposes had significant effects on the levels of political efficacy, political interest and political participation

Anahtar Kelimeler

• Social media,political efficacy,political interest,political participation

Kaynakça

1. Arifin, Wan Nor (2015), ‘‘The Graphical Assessment Of Multivariate Normality Using Spss’’, Education İn Medicine Journal, 7 (2), s.71-75.
2. Arklan, Ümit (2016), ‘‘Sosyal Medyanın Siyasal Amaçlı Kullanımı: Ağ Kuşağının Kullanım Alışkanlıkları Üzerine Bir Araştırma’’, Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2 (4), s.618-657.
3. Aziz, Aysel (2013), Siyasal İletişim, Nobel Yayınları, Ankara
4. Balch, G I (1974), ‘‘Multiple İndicators İn Survey Research: The Concept Sense Of Political Efficacy’’, Political Methodology, 1 (2), s.1-43.
5. Balcı, Şükrü ve Sarıtaş, Hamide (2014) ‘‘Facebook ve Siyasal Katılım: 2014 Yerel Seçimleri Araştırması’’, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 37, s.511-535.
6. Bandura, Albert (1991), ‘‘Social Cognitive Theory Of Self-Regulation’’, Organizational Behavior And Human Desicion Processes, 50, s.248-287.
7. Bayraktutan Günseli – Binark Mutlu – Çomu Tuğrul – Doğu Burak – İslamoğlu Gözde – Aydemir Telli Aslı (2014), ‘‘Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya ve Türkiye’de 2011 Genel Seçimlerinde Twitter Kullanımı’’, Bilig, (68), s.59-96.
8. Becerikli Yıldırım, Sema (2012), ‘‘Halkla İlişkilerde Sosyal Medyanın Kullanımı: Türkiye’deki Belediyelerin Facebook’u Kullanma Biçimleri Üzerine Bir Araştırma’’ International Symposium New Communication Technologies And Social Transformation, Bişkek 2-4 Mayıs 2012, s.939-950.

9. Bennet, Stephen Earl (1997), ‘‘Knowledge Of Politics And Sense Of Subjective Political Competence: The Ambiguous Connection’’, American Politics Research, 25, s.230-240.
10. Bozkurt, Aslıhan (2010), ‘‘Siyasiler Sosyal Medya Rüzgârının Farkında’’, Bilişim Dergisi, (127), s.50-83.
11. Bregman, Susan (2014), Best Practices For Transportation Agency Use Of Social Media, CRC Press, New York.
12. Campbell Aangus – Gurin Gerald – Miller Warren E (1954), The Voter Decides, IL: Row, Peterson And Company.
13. Campell Angus – Converse Philip E – Miller Warren E – Stokes Donald E (1960), The American Voter, Wiley, New York.
14. Castells, Manuel (2016), İletişim Gücü, (Çev. Ebru Kılıç), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
15. Coleman, Kenneth M ve Davis, Charles L., (1976), ‘‘The Structural Context Of Politics And Dimensions Of Regime Performance: Their Importance For The Comparative Study Of Political Efficacy’’, Comparative Political Studies, 9, s.189-206.
16. Converse, Philip E., (1972), ‘‘Change İn The American Electorate’’, The Human Meaning Of Social Change (Editörle: Angus Campell ve Philip E. Converse), Russell Sage, New York, s. 263-337.
17. Creswell, John W., (2012), Educational Research Planning, Conducting And Evaluating Quantitative And Qualitative Research, Pearson Publishing, London.
18. Çam, Esat (1995), Siyaset Bilimine Giriş, Der Yayınları, İstanbul.
19. Çukurçayır, M. Akif (2002), ‘‘Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi, Çizgi Kitabevi, Konya.
20. Dahl, Robert A. (1961), Who Governs?, Yale University Press, New Haven.
21. Dahl, Robert A. (1970), After The Revolution?, Yale University Press, New Haven.
22. Easton, David ve Dennis, Jack (1967), ‘‘The Child’s Acquisition Of Regime Norms: Political Efficacy’’, The American Political Science Review, 61 (1), s.25-38.
23. Fabrigar Leandre - Wegener Duane - Maccallum Robert - Strahan Erin (1999), ‘‘Evaluating The Use Of Exploratory Factor Analysis in Psychological Research’’, Psychological Methods, 4 (3), s.272-299.
24. Field, Andy. (2009), Discovering Statistics Using IBM SPSS Statistics, Sage Publications, London.
25. Finifter, Ada. (1970), ‘‘Dimensions Of Political Alienetion’’, American Political Science Review, 64 (2), 389-410.
26. Gastil, John ve James, Dillard P. (1999), ‘‘Increasing Political Sophistication Through Public Deliberation’’, Political Communication, 16, 3-23.
27. Gegez, Ercan (2010), Pazarlama Araştırmaları, Beta Yayıncılık, İstanbul.
28. Göker, Göksel (2015), ‘‘İletişimin Mcdonaldlaşması Sosyal Medya Üzerine Bir İnceleme’’, Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish or Turkic, 10 (2), 389-410.
29. Gürcan, Halil İbrahim (2012), ‘‘Gazete Köşe Yazarları ve Sosyal Medya: Twitter Örneğinde Bir İçerik Çözümlemesi’’, 2nd International Symposium New Communication Technologies And Social Transformation, 02-04, Mayıs 2012, s.641-648.
30. Kalaycıoğlu, Ersin (1983), Karşılaştırmalı Siyasal Katılma: Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir İnceleme, İstanbul Üniversitesi SBF Yayını, İstanbul.
31. Kalaycıoğlu, Ersin (2013), ‘‘Siyasal Katılımın Anatomisi’’, Bilim Akademisi Derneği, 34- 179/148, s.1-6.
32. Kapani, Münci (2008), Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınevi, İstanbul.
33. Köseoğlu, Yakup ve Al, Hamza (2013), Bir Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medya, Akademik İncelemeler Dergisi, 8 (3), s.103-125.
34. Mcleod Jack M – Scheufele Dietram A – Moy Patricia (1999), ‘‘Community, Communication And Participation: The Role Of Mass Media And Interpersonal Discussion İn Local Political Participation’’, Political Communication, 16, 315-336.
35. Milbraght, Lester W. (1965), ‘‘Political Participation: How And Why Do People Get Involved in Politics?, Rand Mcnally Company, Chicago.
36. Mill, John Stuart (1991), Considerations On Representative Goverment: 1964-1970, On Liberty And Other Essays, Oxford University Press
37. Neuman, W. Russel (2018), Dijital Fark, Gündelik Hayatta Dijitalleşme ve Medya Etkileri Kuramı, (Çev. Gökçe Metin), The Kitap Yayınları, İstanbul.
38. Öztekin, Ali (2001), Siyaset Bilimine Giriş: Toplum Devlet Parlamento Hükümet Kamu Yönetimi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
39. Pallant, Jule (2011), SPSS Survival Manual: A Step By Step Guide To Data Analysis Using SPSS (4th Edition), Open University Press, New York.
40. Pranger, Robert J. (1968), The Eclipse Of Citizenship, Holt, Rinehart And Winston, New York.
41. Rees, Michael ve Hopkins, Peta (2009), ‘‘Towards The İntegration Of Social Media With Traditional İnformation Systems’’, Computer-Mediated Social Networking, 28, s.119-133.
42. Schulz, Wolfram (2005), ‘‘Political Efficacy And Expected Political Participation Among Lower And Upper Secondary Students: A Comparative Analysis With Data From Iea Civic Education Study’’, ECPR General Conference in Budapest, 8-10 September 2005, s.1-34.
43. Turan, İlter (1986), Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış, Der Yayınları, İstanbul.
44. Verba, Sidney ve Nie, Norman H. (1972), Participation in America: Political Democracy And Social Equality, Harper & Rowe, New York.
45. Yücekök, Ahmet N. (1987), Siyasetin Toplumsal Tabanı, Ankara Üniversitesi Yayınları, Ankara.