Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca 2012-2015 Yılları Arasında Düzenlenen Adli Raporların Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada amaç, Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalına 2012-2015 yılları arasında başvuran adli olguların sosyokültürel ve demografik özelliklerinin irdelenmesidir. Yöntemler: Bu çalışmada Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalınca 2012-2015 yılları arasında düzenlenen adli raporlar retrospektif olarak incelenmiş ve bu olgular olay türü, yaş, cinsiyet, polikliniğe müracaat zamanları, gönderen adli makamlar ve adli raporlarda verilen kararlar yönünden değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmada yer alan 2758 olgunun 1793 (%65)’ünün erkek, 965 (%35)’inin ise kadın olduğu belirlendi. Olgular en çok 1182 (%42, 9) ile 11-20 yaş aralığında, daha sonra 622 (%22,6) olgu ile 21-30 yaş aralığında olup, en az 64 (%2,3) olgu ile 61 yaş ve üzeri grubunda yer almaktadır. Yaş ortalaması 23,59±13.91’dur. Sonuç: Adli tıbbi olaylarda kayıtların eksiksiz ve düzenli tutulması, sonrasında oluşabilecek hukuksal süreçte hekim ve hasta mağduriyeti olmaması açısından son derece önemlidir. Bu minvalde adli olgularla sık karşılaşan ve mesleki hata riski yüksek olan hekimlere düzenli eğitim verilmesi gerekmektedir

Anahtar Kelimeler

• Adli olgular, adli raporlar, adli tıp

A Retrospective Evaluation Of Judicial Reports Issued By Forensic Medicine Department Of

Öz

Objective: The aim of the present study was to address socio-cultural and demographic characteristics of forensic cases referred to Forensic Medicine Department of Dicle University between 2012 and 2015. Methods: The present study reviewed the judicial reports issued by Forensic Medicine Department of Dicle Univer­sity Medical Faculty between 2012 and 2015 retrospec­tively and assessed the cases in terms of case type, age, gender, referral time, referring judicial authority and deci­sions made in the reports. Results: The present study enrolled 2758 cases includ­ing 1793 (65%) males and 965 (35%) females. Age range of majority of the cases was 11 and 20 years in 1182 (42.9%) patients, followed by 21 and 30 years in 622 (22.6%) patients and over 61 years in 64 (2.3%) years. The age average was 23.59 ± 13.9. Conclusion: Complete and proper record keeping in medicolegal cases are crucial to prevent unjust treat­ment of the physician and the patient during further legal process. In this manner, the physicians who meet judicial cases frequently and have a higher risk of malpractice should be trained regularly.

Anahtar Kelimeler

• Forensic cases, forensic reports, forensic medicine

Kaynakça

1. 1. T.C. Anayasası, T.C. Resmi Gazetesi: 09/11/1982 tarih, 17863 mükerrer.
2. 2. Ketenci HÇ, Kır MZ, Başbulut AZ, ve ark. Erzurum Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne müracaat eden olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi, 2013;27:87-93.
3. 3. Polat O. Adli tıp prosedürü, Klinik Adli Tıp, 2. Baskı, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2006.
4. 4. Beyaztaş FY. Adli rapor konusunda hekim sorumluluğu. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2000;1: 231-4.
5. 5. Hancı IH. Hekimin yasal sorumlulukları ve hakları, 2. Baskı: Toprak Ofset Matbaacılık Ltd. Sti., Izmir, 1999;121-31.
6. 6. Güven FMK, Bütün C, Beyaztaş FY, ve ark. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2009;10:23-8.
7. 7. Karanfil R, Zeren C. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına 2009-2010 yıllarında başvuran olguların retrospektif olarak değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2011;25:183-90.
8. 8. Uluçay T, Ziver A, Zeyfeoğlu Y, ve ark. Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Polikliniği’ne Başvuran Olguların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2006; 20:22-29.

9. 9. 5237 Sayılı Tck.
10. 10. Korkmaz M, Uysal C, Sivri S, ve ark. Cinsel saldırı sonrası Adli Tıp bölümüne başvuran olguların beden ve ruh sağlıklarının değerlendirilmesi. Dicle Med J, 2014;41: 636-661.
11. 11. Savran B, Hilal A, Eren T, ve ark. Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 2000 Yılı Olgularının Retrospektif Değerlendirilmesi. Yıllık Adli Tıp Toplantıları 2001, İstanbul.
12. 12. Küçüker H, Aksu A. 1997-2001 yıllarında Fırat Üniversitesi Hastanesi acil servisine başvuran trafik kazası olgularının değerlendirilmesi. Acil Tıp Dergisi 2003;3:11-5.
13. 13. Günaydın G, Demireli O, Şahin T, ve ark. Selçuk Üniversitesi acil servisinde verilen adli raporlar ve bunların hayati tehlike kavramı yönünden değerlendirilmesi. 8. Ulusal Adli Tıp Günleri Bildiri Kitabı, 16-20 Ekim 1995, Antalya.
14. 14. Tuğcu H, Özdemir Ç, Dalgıç M, ve ark. 1995-2002 Yılları Arasında GATA Adli Tıp Anabilim Dalında Düzenlenen Adli Raporların İncelenmesi. 3. Anadolu Adli Bilimler Kongresi, 7-10 Ekim 2004, Eskişehir. Kongre Kitapçığı, p:19.
15. 15. Karasu M, Baransel Isır A, Aydın N, ve ark. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca 1998- 2005 yılları arasında düzenlenen adli raporların değerlendirilmesi. Gaziantep Tıp Dergisi;15:10-15.
16. 16. Yavuz MS, Özgüner İ. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine Müracaat Eden Adli Olguların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi, 2003;17:47-53.
17. 17. Avşaroğulları L, Özdemir Ç, İkizceli İ ve ark. Erciyes Üniversitesi Acil Tıp Ana Bilim Dalına başvuran adli olguların değerlendirilmesi. II. Anadolu Adli Bilimler Kongresi, 30 Ekim-2 Kasım 2003, Kayseri. Poster Bildiri Özet Kitabı,
18. 18. Katkıcı U, Örsal M, Özkök MS. CÜTF Hastanesi’ne başvuran adli olguların özelliklerinin araştırılması. CÜ Tıp Fakültesi Dergisi 1993;133-42.
19. 19. Boz B, Demirkan O, Beyaztaş FY. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 2000 yılında verilen adli raporların retrospektif olarak incelenmesi. 9. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, Antalya, 18-21 Ekim 2001:110-3.
20. 20. Öztop DB, Özcan ÖÖ. Cinsel istismar vakalarının sosyodemografik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi. Yeni Symposium 2010;48:270-276.
21. 21. Şimşek Ş, Fettahoğlu EÇ, Özatalay E. Cinsel istismara uğramış çocuklarda ve ebeveynlerinde travma sonrası stres bozukluğu. Dicle Med J 2011;38:318-324.
22. 22. Ekinci Ö, Topçuoğlu V, Çelik T ve ark. Cinsel istismara uğrayan ilkokul öğrencilerinde Travma Sonrası Stres Bozukluğu. Ege Pediatri Bülteni 2010;17:103-68.
23. 23. Boz B, Yucel F, Kuğu N, ve ark. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 1997-1999 yıllarında farik ve mümeyyizlik muayenesi yapılan olguların değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 21.4 (1999):233-6.
24. 24. Akyüz G, Beyaztaş F. Y. Kuğu N, ve ark. Suç işledikleri iddiasıyla muayeneye gönderilen cocuk ve ergenlerde sosyodemografik ve klinik özelliklerin değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, 2000:5;70-5.
25. 25. Karagöz Y.M, Atılgan M. Antalya’da 1987-1993 yıllarında farik-i mümeyyizlik muayenesi yapılan 1408 olgunun retrospektif değerlendirilmesi. 1. Ulusal Adli Tıp Kongre Kitabı. 1994.
26. 26. Gündoğmuş UN, Colak B, Boz H, ve ark. 1996-2001 yıllarında Kocaeli’de yapılan Farik-i Mümeyyizlik muayenelerinin değerlendirilmesi. J For Med. 2003;17:1-7.
27. 27. Büken B, Demir F, Büken E. 2001-2003 yılları arasında Abant İzzet Baysal Üniversitesi Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na gönderilen yaş tayini olgularının analizi ve adli tıp pratiğinde karşılaşılan güçlükler. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi, 2003:5;18-23.
28. 28. Korkut M, Tüzün B, Korkut S, ve ark. Ülkemizde adli tıp uygulamalarında karşılaşılan güçlükler ve çözüm önerileri [difficulties faced in forensic medicine procedures in our country and recommended solutions]. Klinik Adli T, 2001.
29. 29. Yıldırım A, Çekin İ, Özer E, ve ark. Adli Tıp Anabilim Dalına 2006-2010 yılları arasında yaş tayini için başvuran olguların değerlendirilmesi. Çağdaş Tıp Dergisi 2011;1:56-61.