Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları

Cilt: 36 Sayı: 2 1 Haziran 2009
  • Osman Evliyaoglu
  • Salim Bilici
  • İlyas Yolbas
  • Selvi Kelekçi
  • Velat Sen
PDF İndir
EN TR

Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları

Öz

Ailevi Akdeniz Atesi otozomal resesif bir hastalık olup, periyodik karın agrısı, ates ve eklem agrısı ile karakterizedir. Ailevi Akdeniz Atesinden sorumlu tutulan MEFV geninde bir çok mutasyon belirlenmistir. Bu çalısmamızda klinik olarak Ailevi Akdeniz Atesi süphesi tasıyan toplam 332 çocuktan DNA örnekleri alındı ve 12 MEFV mutasyonu [E148Q, P369S, F479L, M680I (G/C), M680I (G/A), I692del, M694V, M694I, K695R, V726A, A744S, R761H] ters hibridizasyon yöntemi ile yapıldı. Toplam 113 çocukta (ortalama yas: 11.5 yıl) mutasyon tespit edildi. E148Q mutasyonu 60 çocukta (4 tanesi homozigot), M694V mutasyonu (4 tanesi homozigot) 19 çocukta, P369S mutasyonu (homozigot mutasyon yoktu) 16 hastada ve V726A mutasyonu (homozigot mutasyon yoktu) 13 çocukta tespit edildi. Ancak Ailevi Akdeniz Atesi süphesi ile mutasyon analizi istenen 332 çocuktan toplam olarak 104\'ünde tanı kriterlerine göre hastalıgın tanısı klinik olarak dogrulandı. Ailevi Akdeniz Atesi tanısı alan hastalarda gen mutasyonları sıklık sırasına göre; E148Q (%30.8), M694V (%18.3), P369S (%10.6), V726A (%8.6), A744S (%2.9), R761H (%2.9), M694I (%1.9), K695R (%1.9) ve I692del (%1.0). Ailevi Akdeniz Atesi tanısı konan hastaların 15\'inde (%14.4) hiçbir mutasyon saptanmazken, 13\'ünde (%12.5) iki farklı mutasyon aynı anda belirlenerek bilesik heterezigot olarak tanımlandı. Sonuç olarak hastalarımızda E148Q mutasyonuna, normalde en sık görülen M694V mutasyonundan daha sık rastlandı. Bu farklılık demografi k yapı veya metot ile iliskili olabilir.

Anahtar Kelimeler

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Osman Evliyaoglu Bu kişi benim

Salim Bilici Bu kişi benim

İlyas Yolbas Bu kişi benim

Selvi Kelekçi Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Haziran 2009

Gönderilme Tarihi

2 Mart 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2009 Cilt: 36 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Evliyaoglu, O., Bilici, S., Yolbas, İ., Kelekçi, S., & Sen, V. (2009). Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları. Dicle Medical Journal, 36(2). https://doi.org/10.5798/diclemedj.0921.2009.02
AMA
1.Evliyaoglu O, Bilici S, Yolbas İ, Kelekçi S, Sen V. Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları. diclemedj. 2009;36(2). doi:10.5798/diclemedj.0921.2009.02
Chicago
Evliyaoglu, Osman, Salim Bilici, İlyas Yolbas, Selvi Kelekçi, ve Velat Sen. 2009. “Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları”. Dicle Medical Journal 36 (2). https://doi.org/10.5798/diclemedj.0921.2009.02.
EndNote
Evliyaoglu O, Bilici S, Yolbas İ, Kelekçi S, Sen V (01 Haziran 2009) Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları. Dicle Medical Journal 36 2
IEEE
[1]O. Evliyaoglu, S. Bilici, İ. Yolbas, S. Kelekçi, ve V. Sen, “Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları”, diclemedj, c. 36, sy 2, Haz. 2009, doi: 10.5798/diclemedj.0921.2009.02.
ISNAD
Evliyaoglu, Osman - Bilici, Salim - Yolbas, İlyas - Kelekçi, Selvi - Sen, Velat. “Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları”. Dicle Medical Journal 36/2 (01 Haziran 2009). https://doi.org/10.5798/diclemedj.0921.2009.02.
JAMA
1.Evliyaoglu O, Bilici S, Yolbas İ, Kelekçi S, Sen V. Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları. diclemedj. 2009;36. doi:10.5798/diclemedj.0921.2009.02.
MLA
Evliyaoglu, Osman, vd. “Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları”. Dicle Medical Journal, c. 36, sy 2, Haziran 2009, doi:10.5798/diclemedj.0921.2009.02.
Vancouver
1.Osman Evliyaoglu, Salim Bilici, İlyas Yolbas, Selvi Kelekçi, Velat Sen. Diyarbakır yöresi Ailevi Akdeniz Atesli çocuklarda MEFV gen mutasyon sıklıkları. diclemedj. 01 Haziran 2009;36(2). doi:10.5798/diclemedj.0921.2009.02