Child Welfare

Öz

It seems that the world's need for universal welfare is increasing day by day. The welfare needs of societies and humanity vary due to wars, natural disasters and epidemics. However, situations such as humanity following technological developments and benefiting from this process at a global level may cause the need for welfare to be discussed more. At the same time, while the level of welfare is important in every unit of society, this becomes a much more sensitive issue when the target population is children. From this perspective, protecting the child's well-being always comes to the fore. Based on the child's well-being, all other support services should be provided to children to ensure child welfare. In order to ensure child welfare, it works towards the same goal as the developments expected to be made in the fields of volunteering, children and advocacy, and child participation in social functioning. For this purpose, various practices are carried out in different age groups and institutions so that children can grow up in a safe, healthy and happy environment. In order to ensure child welfare, studies that combine innovative practices and social norms at a global level need to be carried out together. Moreover, considering that not every child can be raised in a family environment with the same welfare level, addressing child welfare among children in need of protection represents an important issue. For this purpose, in this study, the literature on child well-being, volunteering service, child participation, children and advocacy, which contribute to the integrity of child welfare, was examined thematically.

Anahtar Kelimeler

• Child welfare
• social work studies in children
• child well-being

Çocuk Refahı

Öz

Dünyanın her geçen gün evrensel refah ihtiyacının artmakta olduğu görülmektedir. Toplumların ve insanlığın refah ihtiyacı savaşlar, doğal afetler, pandemi süreçleri gibi durumlarda farklılıklar göstermektedir. Bununla birlikte insanlığın teknolojik gelişmeleri takip etmesi ve bu süreçten küresel olarak üst düzeyde yararlanıyor olabilmesi gibi durumlar refah ihtiyacının daha çok tartışılmasına neden olabilmektedir. Toplumun her biriminde refah düzeyi önemli iken hedef kitle çocuk olunca çok daha hassas bir durumu akla getirmektedir. Çocuk, dünyanın gelecek nesillere doğru ilerleyen yolculuğunu en kapsayıcı şekilde desteklemektedir. Çocuk doğumu ile aile, sosyal çevre, devletin yasal koruması ile çocuk hakları sözleşmesi dahilinde gelişimini ve varlığını sürdürmektedir. Bu bakış açısıyla her zaman çocuğun iyi olma halini korumak ön plana çıkmaktadır. Çocuğun iyi olma hali ile neredeyse bütünleşen çocuk refahı, çocuğun büyüdükçe ihtiyaçlarının artması ile farklı destek hizmetlerden faydalanabilmektedir. Çocuk refahını sağlayabilmek amacıyla toplumsal işleyiş içinde gönüllülük hizmeti, çocuk ve savunuculuk, çocuk katılımı alanlarında da kaydedilmesi beklenen gelişmelerle aynı amaç doğrultusunda çalışmaktadır. Bu amaçla, çocukların güvende, sağlıklı ve mutlu bir ortamda büyüyebilmeleri için farklı yaş gruplarında ve kurumlarda farklı uygulamalar yürütülmektedir. Çocuk refahını sağlayabilmek için küresel düzeyde yenilikçi uygulamalarla toplumsal normların birleştiği çalışmaların birlikte yürütülmesi gerekmektedir. Ayrıca her çocuğun aynı refah düzeyine sahip aile ortamında yetiştirilemediği düşünüldüğünde, korunmaya muhtaç çocuklar içinde çocuk refahının ele alınması önemli bir yeri ifade etmektedir. Bu amaçla bu çalışmada çocuk refahının bütünlüğüne katkı sağlayan çocuğun iyi olma hali, gönüllülük hizmeti, çocuk ve savunuculuk, çocuk katılımı ile ilgili alan yazın tematik olarak incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• çocuğun iyi olma hali
• gönüllülük hizmeti
• çocuk ve savunuculuk
• çocuk katılımı
• çocuk refahı

Kaynakça

1. Apaydın, E., & Altun, F. (2021). Sosyal girişimcilik ile sosyal hizmet arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 18(39), 777-803. doi:10.26466/opus.841939.
2. Babajanian, B. (2013). Social protection and its contribution to social inclusion. In Presented at the UNDESA expert group meeting.
3. Bernstein, M. M. (2016). Honouring the twenty-fifth anniversary of the United Nations Convention on the Rights of the Child: Transforming child welfare in Canada into a stronger child rights-based system. Transforming Child Welfare, 1: Canada Press.
4. Brown, S. L., Manning, W. D., & Stykes, J. B. (2015). Family structure and child well‐being: Integrating family complexity. Journal of Marriage and Family, 77(1), 177-190. doi:10.1111/jomf.12145.
5. Cansever, B. A., & Erol, P. Ö. (2016). Bir Toplumsal Hareketlilik Aracı Olarak Kız Çocuklarının Eğitimi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1). doi:10.17218/husbed.18192.
6. Chung, E. K., Kahn, S., Altshuler, M., Lane, J. L., & Plumb, J. (2016). The Jeffstars Advocacy and Community Partnership Elective: a closer look at child health advocacy in action. MedEdPORTAL, 12(1), 1-9. doi: 10.15766/mep_2374-8265.10526
7. Dalrymple, J. (2002). Family group conferences and youth advocacy: The participation of children and young people in family decision making. European Journal of social work, 5(3), 287-299. doi:10.1080/714053160.
8. Daro, D., & Dodge, K. A. (2009). Creating community responsibility for child protection: Possibilities and challenges. The Future of Children/Center for the Future of Children, the David and Lucile Packard Foundation, 19(2), 67. doi: 10.1353/foc.0.0030.

9. Demirtaş, A. S. (2018). Duygu Düzenleme Stratejileri ve Benlik Saygısının Mutluluğu Yordayıcılığı. Turkish Studies, 13, 11. doi:10.7827/Turkishstudies.13465.
10. Dettlaff, A. J., & Boyd, R. (2020). Racial disproportionality and disparities in the child welfare system: Why do they exist, and what can be done to address them? The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 692(1), 253-274. doi:10.1177/0002716220980329.
11. Engle, P. L., & Black, M. M. (2008). The effect of poverty on child development and educational outcomes. Annals of the New York Academy of Sciences, 1136(1), 243-256. doi:10.1196/annals.1425.023.
12. Erbay, E. (2021). Çocuk hakları (Vol. 6). Yeni İnsan Yayınevi.
13. Friedline, T., Chen, Z., & Morrow, S. P. (2021). Families’ financial stress & well-being: The importance of the economy and economic environments. Journal of Family and Economic Issues, 42, 34-51.
14. Fomby, P., & Cherlin, A. J. (2007). Family instability and child well-being. American sociological review, 72(2), 181-204. doi:10.1177/000312240707200203.
15. Gencer, T. E. (2019c). Dezavantajlı bireylerle ve marjinalize olmuş gruplarla çalışırken sosyal işlevselliği geliştirme ihtiyacı ve savunuculuk faaliyetleri. Ö. Altındağ, O. Tatlıcıoğlu, Y. Kryvenko (Ed.), Current Problems and Approaches in Social Work (73-83). Londra: IJOPEC Publication.
16. Gören, Z. (2017). Janusz Korczak'ın izinde günümüzde çocukların temel hakları. Istanbul Commerce University Journal of Social Sciences/İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(32), 43-67. Erişim Tarihi: 23.06.2023. https://ticaret.edu.tr/uploads/dosyalar/215/32_Sosyal_Hukuk_%202017_2_SD_8.pdf#page=49
17. Gromada, A., Rees, G., & Chzhen, Y. (2020). Worlds of influence: Understanding what shapes child well-being in rich countries. United Nations Children’s Fund.
18. Gupta RP, de Wit ML, & McKeown D. (2007). The impact of poverty on the current and future health status of children. Paediatr Child Health. Oct;12(8):667-72. doi: 10.1093/pch/12.8.667.
19. Günsoy, G. (2009). Beşerî sermaye ve insani gelişme için erken çocukluk eğitiminin önemi. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 4(2), 23-43. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/beyder/issue/3479/47333.
20. Husby, I. S. D., Slettebø, T., & Juul, R. (2018). Partnerships with children in child welfare: The importance of trust and pedagogical support. Child & Family Social Work, 23(3), 443-450. doi:10.1111/cfs.12435.
21. Kandır, A., & Alpan, U. Y. (2008). Okul öncesi dönemde sosyal-duygusal gelişime anne-baba davranışlarının etkisi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(14), 33-38. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/spcd/issue/21109/227348.
22. Karakaş, B., & Çevik, Ö. C. (2016). Çocuk refahı: Çocuk hakları perspektifinden bir değerlendirme. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 887-906. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/gaziuiibfd/issue/28284/300453.
23. Kilkelly, U. (2020). The UN convention on the rights of the child: Incremental and transformative approaches to legal implementation. In Human Rights Monitoring and Implementation (pp. 6-20). Routledge.
24. Kruk ME, Gage AD, Arsenault C, Jordan K, Leslie HH, Roder-DeWan S, Adeyi O, Barker P, Daelmans B, Doubova SV, English M, García-Elorrio E, Guanais F, Gureje O, Hirschhorn LR, Jiang L, Kelley E, Lemango ET, Liljestrand J, Malata A, Marchant T, Matsoso MP, Meara JG, Mohanan M, Ndiaye Y, Norheim OF, Reddy KS, Rowe AK, Salomon JA, Thapa G, Twum-Danso NAY, Pate M. (2018). High-quality health systems in the Sustainable Development Goals era: time for a revolution. The Lancet global health, 6(11), e1196-e1252. doi: 10.1016/S2214-109X(18)30386-3.
25. Lansdown, G. (2009). The realisation of children’s participation rights: Critical reflections. In A handbook of children and young people’s participation (pp. 33-45). Routledge.
26. Lefebvre, R. C. (2013). Social marketing and social change: Strategies and tools for improving health, well-being, and the environment. John Wiley & Sons.
27. Lough, B. J. (2014). Social work perspectives on international volunteer service. British Journal of Social Work, 44(5), 1340-1355. doi:10.1093/bjsw/bct001.
28. McLeish, J., & Redshaw, M. (2019). “Being the best person that they can be and the best mum”: a qualitative study of community volunteer doula support for disadvantaged mothers before and after birth in England. BMC pregnancy and childbirth, 19(1), 1-11. doi:10.1186/s12884-018-2170-x.
29. Michail, S., Baird, K., Fattore, T., & Grace, R. (2023). Operationalising children's participation: Competing understandings of the policy to practice ‘gap’. Children & Society. doi:10.1111/chso.12708.
30. Mollborn S, James-Hawkins L, Lawrence E, Fomby P. (2014). Health lifestyles in early childhood. J Health Soc Behav., 55(4), 386-402. doi: 10.1177/0022146514555981.
31. Newland, L. A. (2015). Family well‐being, parenting, and child well‐being: Pathways to healthy adjustment. Clinical psychologist, 19(1), 3-14. doi: 10.1111/cp.12059.
32. OECD. (2012). Equity and Quality in Education: Supporting Disadvantaged Students and Schools, OECD Publishing, Paris.
33. Ooms, T. (2019). The evolution of family policy: Lessons learned, challenges, and hopes for the future. Journal of Family Theory & Review, 11(1), 18-38. doi:10.1111/jftr.12316
34. Özmete, E. (2010). Sosyal hizmette sürdürülebilir kalkınma anlayışı: Kavramsal analiz. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 22(22), 79-90. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/spcd/issue/21095/227187.
35. Parish, S. L., Rose, R. A., Swaine, J. G., Dababnah, S., & Mayra, E. T. (2012). Financial well-being of single, working-age mothers of children with developmental disabilities. American journal on intellectual and developmental disabilities, 117(5), 400-412. doi:10.1352/1944-7558-117.5.400.
36. Pescheny, J. V., Randhawa, G., & Pappas, Y. (2020). The impact of social prescribing services on service users: a systematic review of the evidence. European journal of public health, 30(4), 664-673. doi:10.1093/eurpub/ckz078.
37. Reinbold G., W. (2019). Effects of the Convention on the Rights of the Child on child mortality and vaccination rates: a synthetic control analysis. BMC Int Health Hum Rights.19(1):24. doi: 10.1186/s12914-019-0211-9.
38. Sameroff, A. J., & Seifer, R. (2021). Accumulation of environmental risk and child mental health. In Children of poverty (pp. 233-258). Routledge.
39. Shortt, N. K., & Ross, C. (2021). Children's perceptions of environment and health in two Scottish neighbourhoods. Social Science & Medicine, 283, 114186. doi:10.1016/j.socscimed.2021.114186.
40. Sinclair, R. (2004). Participation in practice: Making it meaningful, effective and sustainable. Children & society, 18(2), 106-118. doi:10.1002/chi.817.
41. Skivenes, M., & Strandbu, A. (2006). A child perspective and children's participation. Children, youth and environments, 16(2), 10-27. doi: 10.1353/cye.2006.0005.
42. Storli, R., & Hansen Sandseter, E. B. (2019). Children's play, well-being and involvement: how children play indoors and outdoors in Norwegian early childhood education and care institutions. International Journal of Play, 8(1), 65-78. doi:10.1080/21594937.2019.1580338.
43. Şahin, B., Bozkurt, A., Usta, M. B., Aydın, M., Çobanoğlu, C., & Karabekiroğlu, K. (2019). Zihin kuramı: gelişim, nörobiyoloji, ilişkili alanlar ve Nörogelişimsel Bozukluklar. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 11(1), 24-41. doi: 10.18863/pgy.390629.
44. Taderera, C., & Hall, H. (2017). Challenges faced by parents of children with learning disabilities in Opuwo, Namibia. African Journal of Disability, 6(1), 1-10. https://journals.co.za/doi/epdf/10.4102/ajod.v6i0.283.
45. Tatlıcıoğlu, O. (2022). Çocuk Refahı Alanında Yeni Bir Yaklaşım: Çocuğun İyi Olma Hali Yaklaşımı ve Göstergeleri. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 22 (2), 143-166. doi:10.54961/uobild.1197536.
46. Theobald, M. (2019). UN Convention on the Rights of the Child: “Where are we at in recognising children’s rights in early childhood, three decades on…?”. International Journal of Early Childhood, 51(3), 251-257. https://doi.org/10.1007/s13158-019-00258-z
47. UNESCO. (2022). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UN.
48. Uştuk, O. ve Traunmüller, I., C. (2022). Kültürlerarası karşılaşmaların gönüllüler üzerindeki etkileri: kapsayıcı bir toplum için sosyal sorumluluk. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 25 (2), 217-234. https://doi.org/10.18490/sosars.1111355.
49. Van Bijleveld, G. G., Dedding, C. W., & Bunders‐Aelen, J. F. (2015). Children's and young people's participation within child welfare and child protection services: A state‐of‐the‐art review. Child & family social work, 20(2), 129-138. doi:10.1111/cfs.12082.
50. World Health Organization. (2003). Creating an environment for emotional and social well-being: an important responsibility of a health promoting and child-friendly school. World Health Organization.
51. Wu, C., Cheng, S., Zhang, Y., Yan, J., He, C., Sa, Z., ... & Lang, H. (2022). Social responsibility and subjective well-being of volunteers for COVID-19: The mediating role of job involvement. Frontiers in Psychology, 13, 985728. doi:10.3389/fpsyg.2022.985728.